Angst, onmacht?

Pandemie. Een woord dat we lang niet gehoord hebben. Een woord wat we tegenwoordig dagelijks horen. Dan wordt zo'n woord toch wel bedreigend. En dan al die regels die de overheid ons oplegt. Hoe durven ze eigenlijk? We kunnen als mens niets meer, Want gaat het nog om de ziekte? Of is het een middel zodat wij als burgers steeds minder bewegingsruimte krijgen?

Angst. Het is een raar gevoel. Soms laat het je beter opletten, vaak raak je gefixeerd op slechts enkele dingen die voor jou op dat moment bedreigend zijn. En waar je je focus legt.....precies.

Er wordt wel eens gezegd dat de mens het meeste bid als hij of zij geen uitweg meer ziet. Dat op zichzelf is al een mooi onderwerp om verder over te praten natuurlijk. Waar ging je als kind meestal naartoe als je in de problemen zat? De meeste mensen zullen hier als antwoord "mijn ouders" geven. Is het dan raar dat mensen in nood zich richten naar God? Nee dus.

Maar terug naar de angst. Ook al is het een natuurlijke reactie op ongewone dingen, toch is het niet nodig om angst te hebben. 

God heeft ons geen geest van angst gegeven, maar een geest van kracht, liefde en zelfbeheersing.

 2 TIMOTEÜS 1:7 BB

 

Dat zijn nog eens woorden. En niet alleen woorden. Kracht. Een krachtig woord, maar een actie die niet altijd even makkelijk op te roepen is. En liefde? Het woord kennen we allemaal, we gebruiken het ook allemaal, of misschien moet ik misbruiken zeggen. Maar leven met een geest van liefde? En zelfbeheersing? Het journaal is elke avond, elk uur gevuld met verhalen waarin geen van deze drie woorden voorkomt. Waar juist het ontbreken van deze drie woorden geleid hebben tot het verhaal wat men in het journaal wil vermelden. Want daar laten we immers het liefste de nare verhalen horen, de negatieve. Daarom tussendoor dan ook maar de oproep om samen verhalen van positiviteit te delen. 

Zoek naar jou gevoel van kracht, liefde en zelfbeheersing. Deel je positieve verhalen.

Laat ik afsluiten met 2 Korinthiërs 4:8:

We zijn wel in moeilijkheden, maar door zijn kracht zitten we nooit helemaal klem. We hebben wel raad nodig, maar door zijn kracht zijn we nooit wanhopig.

Gods Zegen. 

Mission impossible

Wij horen onze vijanden lief te hebben. Hoe doe ik dat als ik al regelmatig moeite heb om mijn eigen kinderen normaal te vertellen dat ze iets verkeerds gedaan hebben? Als ik al tegen hun schreeuw, hoe kan ik dan rustig blijven tegenover mijn vijanden?  Hoe ga ik om met die worsteling hoe je een ander moet benaderen, behandelen?  En hoe kun je jezelf liefhebben als je steeds de fout ingaat? Kun je een ander liefhebben als je jezelf al niet uit kunt staan?

Je moet eerst jezelf liefhebben voordat je een ander lief kunt hebben (als jezelf). Ooit bij stilgestaan hoe moeilijk dat is? Het is makkelijk om de fouten bij een ander te zien, maar we kennen ook heel goed onze eigen fouten.  Al willen we die vaak niet zien. Soms is een moment van opvliegendheid relatief makkelijk op te lossen. Het bekende 'tot tien tellen'. Denk er in die tien seconden eens over na wat voor gevolgen jou reactie op het komende moment zal hebben. Hoe jij op een situatie reageert blijft iemand (en zeker je kinderen) vaak een leven lang bij. Je mag er zelfs rekening mee houden dat hoe jij gaat reageren, je kinderen ook zo gaan doen als zij ouder zijn en zelf kinderen hebben. Probeer in die tien tellen je voor te stellen hoe jij naar je kind staat te kijken als hij of zij je kleinkind aan het corrigeren is, probeert uit te leggen dat het iets verkeerds gedaan heeft. Moeilijk hè?

En dat gaat dan over mensen die je na aan het hart staan, je gezin, je familie. Hoe lastig wordt het als je dezelfde tien tellen gaat gebruiken voor mensen die je misschien niet kent, of in elk geval geen goede band mee hebt? Probeer dan in de tien beschikbare seconden het beeld van Jezus aan het kruis voor je te halen. Hoe Hij in alle pijn Zijn vijanden vergaf. Een kort gebed voor kracht om te vergeven duurt nog geen tien seconden. Toch blijft het moeilijk, maar ik ga het wel proberen te doen. Doen jullie mee?

Succes alvast in elk geval !