Rijdend

 

Rijdend

Al rijdend tuur ik in de verte....Zand is wat ik zie. Af en toe een lemen huisje waar hier en daar wat gaten in zitten. De bewoners lijkt het niet te deren. Zij houden ons in de gaten. Als blijkt dat we doorrijden gaan de mensen verder met hun bezigheden. Aan de andere kant van de weg zie ik achter een wal van zand rook komen. Zwarte rook. Dat moet weer een olieveld zijn wat in de brand gestoken is. Daar hebben we er al meerderen van gezien. Soms ziet het er allemaal zo troosteloos uit. Zand, kapotte huizen, een station met beschoten treinstellen. Triest. Om niet helemaal gek te worden bedenk ik me dat we hier goede dingen doen. We hebben geholpen om een weeshuis voor meisjes opnieuw op gang te brengen. Zeker in deze gebieden hebben meisjes die alleen zijn weinig kansen. Dat voelt best een beetje goed, om iets goeds te doen. En toch veranderd daar de zanderige omgeving niet van. 

We leven ook hier nu in een maatschappij die uit zand bestaat. Hoe ver je ook kijkt. Het groen is er een beetje vanaf. En niet iedereen kan daar tegen. Sommige mensen draaien door als ze een tijd lang geen plantje zien. Zij kunnen zich niet voorstellen dat het in de toekomst weer mooi begroeid kan zijn allemaal, als we nu even leven met een zanderige omgeving. Sommigen vinden dat een ander prima in zand kan leven, maar zij toch nog steeds recht hebben op hun eigen paleisje. Persoonlijk loop ik dan liever door het zand naar de mensen waarvan hun kleine huisje kapotgeschoten is, en probeer ik te helpen dat huisje te repareren. Ook al ben ik het niet geweest die het kapot gemaakt heeft. 

Laten we onze zandbril opzetten en door de zandstorm heen kijken waar we kunnen helpen en op welke manier. Soms moet je inderdaad een kapje voor je mond doen, geloof me, zand in je mond is niet prettig. Soms moet je je beschermen tegen de zandstorm. Schuilen kan niet altijd dus een goede persoonlijke bescherming is zeker nodig. Je kunt immers niemand helpen als je zelf gewond raakt of ziek wordt? 

Wil je weer in je paleisje wonen? Kom dan eerst van je troon en help de anderen. Hoe eerder we allemaal door de storm heen zijn, hoe eerder jij weer op je stoeltje kan gaan zitten kijken naar anderen. Samen zijn we één !

Wat als....

Wat zou er gebeuren in je eigen omgeving als je:

• een luisterend oor zou hebben voor hen die dat nodig hebben?
• zonder bijbedoelingen elkaar vraagt hoe het gaat?
• een eenzame buur eens op de koffie uitnodigd?
• in de winter de stoep van je bejaarde buurman strooit en schoonmaakt?

Er zijn zoveel kleine dingen die we kunnen doen. Je denkt dat kleine gebaren geen verschil kunnen maken? Stel je voor, je loopt lekker in het bos te genieten van de rust en de natuur zelf. Opeens komen er een aantal luidruchtige types aan. In het voorbijgaan zie je dat ze snoeppapiertjes gewoon van zich af gooien. Zou jij je daaraan ergeren? Misschien zelfs aan bekenden vertellen? "Wat ik nu weer heb gezien in het bos...." Die relatief kleine handeling van dat groepje heeft dan dus toch een redelijke indruk gemaakt. Je praat er zelfs met anderen over. Stel je dan eens voor wat de impact is als het om iets positiefs gaat ! Zou je dat dan niet doorvertellen? Zou je niet opgetogen en enthousiast erover praten met meerdere mensen? En de kans bestaat ook nog dat zij er weer met anderen over praten. 

Als wij mensen vaak dingen horen, dan wordt het bekend, ontstaat er gewenning. We zien zoveel schokkende dingen in de wereld gebeuren dat we het kleinere leed in onze eigen omgeving niet meer zien, of het raakt ons gewoon niet meer. Als we veel verhalen horen van mooie en goede dingen dan wennen we daar ook aan. we willen dan ook een onderdeel zijn/worden van dat mooie. Iedereen wil blij zijn in zijn leven. Lachen, vrijheid, geborgenheid, veiligheid. Om dat te bereiken hebben we elkaar nodig. Zelfs Jezus zond Zijn discipelen twee aan twee uit, niet alleen. Misschien denken sommigen van jullie nu:"Allemaal leuk en aardig, maar dat werkt in de huidige maatschappij niet meer." Dan moet ik jullie teleurstellen. Dit principe is van alle tijden. Petrus schreef het al in zijn eerste brief. "Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop Hij komt rechtspreken." (1 Petrus 2:12)

"Tot slot vraag ik u, wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Vergeld geen kwaad met kwaad en als u wordt uitgescholden, scheld dan niet terug, zegen juist opdat u ook zelf zegen ontvangt, want daartoe bent u geroepen." (1 Petrus 3:8-12)

Wederom een aanwijzing om het niet allemaal alleen te doen. Wees wel standvastig als je onverhoopt toch alleen komt te staan. Blijf het goede doen. Gebruik de gaven die je van God hebt gekregen elke keer om anderen te helpen, niet om er zélf beter van te worden !  (1 Petrus 4)

Recessie

Geld.....we hebben er altijd te weinig van.
Raar eigenlijk. Het is zo geregeld dat er voor iedereen op de hele wereld genoeg is, ALS men maar bereid is om te delen. Niet alleen wat betreft geld, maar ook wat betreft eten en alle andere zaken die wij nodig denken te hebben. Ruimte bijvoorbeeld. We hoeven helemaal niet zo dicht op elkaar te wonen, daar kiezen wij zelf voor. Hele gebieden op de aarde zijn onbewoond. Als het je te krap wordt, kun je dus gewoon zo'n dunbevolkt gebied uitkiezen. Niks mis mee.

Slimme mensen beslissen voor ons wat we met ons geld moeten doen, en meestal volgen we braaf. We ergeren ons kapot aan mensen die op straat lopen te bedelen. We lopen er met een boog omheen. Doen bekende mensen datzelfde, maar dan met mooie kleren aan en op televisie onder de noemer: "help dit of dat" dan maken we als gekken gelijk miljoenen over. Ben ik daar alleen in die dat vreemd vind? Nederlanders zijn er vaak als eersten bij als er ergens een ramp is gebeurt, of dreigt te gebeuren. We staan meteen met onze portefeuille  klaar om ruimhartig te geven. En dat is een heel mooi gebaar altijd, begrijp me niet verkeerd. Maar wat is er dan fout aan om eens in je eigen omgeving rond te kijken wat je daar kunt doen? Zijn er misschien mensen in je buurt of je dorp of stad die nergens terecht kunnen?  Mensen die net als wij gewoon een warme droge plek verdienen om te kunnen slapen?

En begrijp me niet verkeerd, de foto rechts geeft ook zeker geen mooi beeld. En we zijn ook hen verplicht te helpen. We vergeten denk ik alleen zo vaak dat we ook verplicht zijn de minder bedeelden in ons eigen land te helpen.

"Heb uw naaste lief als uzelf"
Doen we dat ook? Behandelen we anderen zoals we zelf behandeld willen worden? En als we toch met onszelf bezig zijn, hoe behandelen we de mensen in ons eigen gezin? Betekenen de vader en moeder nog iets tegenwoordig? Ik heb wel eens het gevoel dat de kinderen de baas over de ouders zijn. "Eer uw vader en uw moeder, dan krijgt u een lang en goed leven". Dat eren van je vader en  moeder gaat misschien ook makkelijker als zij zich houden aan "U mag geen overspel plegen" en "Gij zult niet echtscheiden". Toegegeven, we geven ook niet altijd meer het beste voorbeeld aan onze jongeren.

Wat betreft de recessie. Laten we gewoon eens heel gek doen, en om de koopkracht weer een beetje een push te geven, handelen zoals God het Zijn volk opgedragen heeft. Kijk eens naar Exodus 22:25-27.

"Als u geld leent aan een arme broeder van uw eigen volk, mag u geen rente vragen, zoals u normaal wel doet. Als u een arme geld leent en zijn mantel aanneemt als onderpand, geef hem dan het kledingstuk vóór zonsondergang terug, want het is zijn enige mantel. Waarin zou hij anders moeten slapen? Als u dat niet doet en hij roept Mijn hulp in, zal Ik hem helpen, want Ik ben genadig". (Het Boek vertaling)

Als we hier eens over nadenken komen we al een heel eind denk ik. Het lost niet alles op, maar laten we gewoon eens kijken wat we voor elkaar kunnen doen. Laten we ons niet blindstaren op alleen onszelf. Stel je voor dat je echt de enige bent die het allemaal overleeft! Ten eerste is het nogal eenzaam denk ik. Maar waar heb je dan alles voor bewaard? Om mooie dingen te kopen? Wie maakt ze dan voor je? Ga je ze zelf maken? Waarom dan gespaard en op je geld gezeten, als je het altijd al zelf kon maken wat je wilde hebben? Luiheid?

Mensen, we zijn hier niet voor onszelf op deze wereld. We zijn hier onder andere om voor elkaar te zorgen. Wij mensen hebben zelfs de opdracht gekregen om voor de aarde te zorgen en te heersen over alle dieren op aarde, in de zeeën in de lucht. (Genesis 1:26-29)

En er leven ook andere mensen op deze aarde, zij vallen daar ook onder. Samen moeten we ervoor zorgen dat we het allemaal goed hebben. En dat moet kunnen toch? Ik zou zeggen: Let's do it !