Licht en water

Leven

Een boom.
Een boom is sterk. Is groot en machtig.
Een boom.
Een boom gelooft in het licht.
Zonder het licht zal de boom niet groeien.
Een boom weet dat en zal zorgen dat hij optimaal van het licht kan profiteren.

Een boom groeit door het licht. Groeit door water.
Licht en water geeft leven. Levend water.
Wat doet een boom met licht en water? Groeit hij alleen zelf?
Nee, van het water en licht maakt een boom zuurstof. Wat doet zuurstof? Het laat de rest van de wereld leven !

Sta ook in het licht.
Laat je onderdompelen in het levende water
Verspreid het leven wat je ontvangen hebt.

Opnieuw beginnen, of doorgaan?

Het is tweede Paasdag, 2017.
We hebben gisteren gevierd dat Jezus opgestaan is uit de dood, dat Hij de dood heeft overwonnen. We hebben in de bijbel gelezen dat Jezus nadat Hij uit het graf is gegaan, op weg is gegaan naar Zijn discipelen. Onderweg heeft Hij al enkelen mensen aangesproken en Zich laten zien. Stel je dat eens voor.....

Je bent verdrietig, ja, ten einde raad zelfs. De man die een heel volk zou bevrijden, die de loop van de geschiedenis zou gaan veranderen is als een misdadiger aan het kruis gestorven. Je was erbij ! Je hebt Hem zien sterven! Ja, je hebt zelfs meegeholpen Hem van het kruis te halen en Zijn levenloze lichaam in een graf te leggen. Hoe definitief kan iets zijn. Het einde van alle hoop, het einde van een leven dat je tot dat moment kende. Alles zal anders worden. Zeker in die tijd, de strijd met de overheid, met de Romeinen verloren. De discipelen komen bij elkaar om elkaar tot troost te zijn, maar ook om te overleggen hoe nu verder te gaan?

De discipelen weten dat het leven nu volledig anders zal zijn. Nu Jezus gestorven is zijn zij de aan de beurt. Ze weten maar al te goed dat de mensen zich nu op de leerlingen en volgers van Jezus gaan storten. Ze voelen zich niet veilig meer, en sluiten deuren en ramen. Dan komt ineens een vrouw binnen die zegt dat ze Jezus gezien heeft, en niet alleen gezien, maar ook gesproken!
Tja, het is nog maar 3 dagen geleden, ze zal nog wel een beetje in de war zijn van verdriet. Maar dan......ja dan staat er ineens een man in de kamer. Hoe kan dat? De deuren en ramen zijn gesloten en op slot! Ja, dat blijkt Jezus te zijn. Maar......hoe??

De discipelen begrijpen na enige tijd dat het niet stopt bij de kruisiging van Jezus. Het gaat juist door. Het begint nu eigenlijk pas. Nu komt het erop aan, hoeveel hebben ze geleerd van Jezus? Hoe standvastig zijn ze?

Hoeveel momenten hebben we zelf inmiddels niet gehad dat je op een punt in je leven komt dat je denkt van, tja, en hoe nu verder? Hoe moet het nu? Het is zo donker om je heen dat je geen uitweg meer ziet. Het liefst verstop je je en kom je niet meer uit je kamer. Toch is er dan altijd iets wat je doet twijfelen. Je weet dat je niet kunt blijven zitten, dat je wel weer iets moet gaan doen. Maar kun je dat? Het leven wat je hebt gehad, tot dat punt van twijfel, is ingesteld geweest op het leren van vaardigheden die je juist vanaf dat punt weer kunt gebruiken. Denk er maar eens over na. Elke keer als je denkt dat je niet verder kunt, komt er iets langs waar je dankbaar gebruik van kunt maken. Waar of niet? Het is niet altijd makkelijk, maar een uitweg is er. Zo ook voor ons christenen. Ook in deze tijden lijkt het erop dat het geloof steeds verder in een donkere hoek verstopt wordt. Er mag steeds minder, en andere mensen lijken wel feller tegen je geloof te reageren als dat ze eerder deden. Het lijkt erop dat gelovigen, net als vroeger, steeds meer in een hoekje gedreven worden. Weet dan dat ook daar een einde aan komt. Tijden veranderen, wees voorbereid om weer uit je afgesloten kamer te komen en opgewekt en vol vertrouwen opnieuw de wereld in te gaan !

Immers, Jezus leeft!
Toen, nu en voor altijd.

Vissen naar eenheid

Zondag van de Drie-eenheid.

De zondag na Pinksteren staat in het teken van de Drie-eenheid. Niet zo heel vreemd als je net de verhalen gehoord hebt over Jezus, die Zijn discipelen de laatste instructies meegeeft voor als Hij  straks niet meer onder de mensen zal zijn. Jezus gaat terug naar Zijn Vader, naar God. Maar Hij zal de mens niet alleen achter laten. Hij laat de Heilige Geest achter om hen te helpen. Een duidelijker omschrijving van de Drie is er bijna niet. Zoals met zoveel dingen heb je ook hier een teken voor.

Vandaag zat ik hier eens naar te kijken. En ik geloof, maar ik geloof niet in toeval. We kennen nog een (tegenwoordig) heel bekend christelijk symbool. En ik bedoel dan niet het kruis. Ik heb het over de Ichtus. 

In het oud-Grieks geschreven is het:  ἰχθύς. Het woord bestaat uit vijf tekens. 

Het eerste teken betekend : Jezus

Het tweede teken betekend : Christus

Het derde teken betekend : Gods

Het vierde teken betekend : Zoon

Het vijfde teken betekend : redder.

Achter elkaar geschreven krijg je de zin: Jezus Christus, Gods Zoon (en) redder. Dat wisten we misschien al. Pak nu het ichtus symbool, teken dat drie keer en zet het aan elkaar.

Het teken van Drie-eenheid, een teken van on-eindigheid is geboren. Je hebt nu dus drie vissen in één symbool. We weten nog dat Jezus met drie vissen en vijf broden heel veel mensen te eten gaf en er zelfs nog manden overbleven. 

Het Ichtus teken is ontstaan omdat in de vroege jaren christenen onderdrukt en vervolgd werden. Ze moesten in het geheim opereren en verzonnen velerlei inventieve symbolen en tekens. Dat lijkt lang geleden, maar het lijkt er steeds meer op dat die tijd terug aan het komen is. "De geschiedenis herhaalt zich" horen we vaak. En inderdaad, dat gaat gebeuren. Helaas (of gelukkig) leren we niet van het verleden. Alles is al eens gebeurt en toch voorkomen we de nare gebeurtenissen niet. In de tijd van Jezus werden christenen onderdrukt en zwaar vervolgd. Denk ook maar aan de tijden van de Romeinen en hun "spelen" in de arena's. Heeft dat ertoe geleid dat het christendom verdween? Nee, integendeel, het werd juist sterker. En kijk eens verder in de geschiedenis. Volken die onderdrukt werden, gewoontes die verboden werden, heeft dat ertoe geleid dat de volken of gebruiken verdwenen? Meestal juist niet en werd het sterker. 

Dat neem ik mee als ik naar de wereld van vandaag kijk. Christenen worden steeds meer onderdrukt weer. Steeds harder hoor je geluiden tegen de christelijke feestdagen. Biddende christenen worden raar aangekeken terwijl mensen knielend op een matje een steeds gewoner beeld worden. Als ik dan kijk naar de geschiedenis, dan geeft dat mij juist hoop. Datgene wat je probeert te onderdrukken komt er juist steeds sterker uit en overwint. Net als in het verzet zullen steeds meer soldaten toetreden tot het leger van God. Niet om met het zwaard of geweer te strijden, maar met Het Woord. Het Woord overwint. Het Woord kan immers vlees worden? Draag het Woord mee, en draag het uit en het zal zich als een lopend vuurtje verspreiden. Het Woord brengt immers licht in de duisternis. En de duisternis die op dit moment over de wereld valt zal het licht niet kunnen overheersen.

Laat ons dit visje koesteren en kom ook bij het leger van de Heer.

Licht....

Licht overwint

Donker, donker is op zichzelf niets. Het is de afwezigheid van licht. Breng licht en het donker verdwijnt. Donker zelf is niets.

Dit heb ik ooit eens gehoord en ik blijf het een geweldige uitspraak vinden.
Donker. We kennen het allemaal. Als de zon aan het einde van de dag verdwijnt, krijgt de duisternis even de ruimte om te schijnen. Maar als in de ochtend de zon weer boven de horizon uitkomt, weet de duisternis dat het weer ruim baan moet maken en zich terug moet trekken. Ook in de nacht heeft de duisternis geen monopoly. De maan en de sterren zorgen ervoor dat ook als de zon er niet is, de duisternis toch niet de alleen heerser van de wereld zal zijn.

Ook in ons dagelijks leven hebben we te maken met zonsopkomst en zonsondergang. We kennen allemaal tijden van schemering. Tijden dat er wolken voor de zon schuiven en het lijkt alsof ons het zicht ontnomen wordt. Zo ook bij mij. De laatste tijd leek het steeds donkerder te worden. En dat na een tijd dat het juist zo heerlijk zonnig was geweest. Elke keer werd er weer een stukje zon bedekt door een donkere wolk. Zo werd het steeds donkerder om mij heen. Natuurlijk waren er hier en daar nog wel wat sterren te zien in de verte, en waren er wel leuke momenten, maar al snel werden die weer bedekt door de wolken.

Depressieve vergezichten in mijn gedachten. Landschappen met duistere plekken. Onzichtbare schoonheid. Soms krijg je dan het gevoel dat je weg wilt rennen. Vluchten naar een plek waar het warm en licht is. Maar door de omstandigheden en vooral de paniek kijk ik niet goed. Ik kijk te snel om mij heen om die ene ster in het donker te kunnen zien. Want Hij is er wel, die ene ster.

Dan heb ik even een kleine adempauze. De storm lijkt iets te gaan liggen en dat geeft mij tijd om iets beter rond te kijken. Dan zie ik daar die ene ster aan de donkere hemel staan. Een ster, een ster die hoop geeft. Als er immers een ster is, moet er ook een maan zijn. En als het werk van de maan erop zit, dan.......ja dan komt de zon weer terug. Die ene ster, een klein puntje licht als lichtpuntje in de duisternis.

Dat kleine lichtpuntje in het leven was en is de geboorte van Jezus. In deze tijden mag ik mezelf er weer aan herinneren dat er ondanks alle donkere wolken om mij heen, er één ster is die altijd zo helder zal schijnen dat ik ook in de diepste duisternis niet kan verdwalen. Ik moet alleen wel de tijd nemen om het goed te kunnen zien. Deze tijd geeft mij opnieuw weer hoop dat op een dag de duisternis volledig verdwenen is. Het voor altijd een zomerse dag zal zijn.

Ik kan getuigen dat op het donkerste moment Jezus dat licht weer voor mij liet schijnen. Hij gaf niet gelijk de zon aan mij, maar liet mij steeds meer sterren aan de hemel zien. Allemaal mensen die lichtpuntjes kwamen brengen. En met elke ster kwam er meer licht. Steeds meer licht totdat het helder genoeg was om te zien hoe ik er aan toe was. En dat bracht mij op het heldere idee om hulp te gaan zoeken.

Jezus red. Ook in deze dagen doet Hij dat nog steeds. Jezus is het licht van de wereld.

Zien ogen alles? Of worden ogen niet gezien?

Door andere ogen bekeken

Soms gaan mijn gedachten zomaar met mij op pad. Regelmatig denk ik dan na over hoe alles is begonnen, en hoe je mensen kunt vertellen over het begin. In de loop der tijden zijn er zoveel variaties geweest op het begin van de wereld. Zoveel 'wetenschappelijk bewezen' theorieën die inmiddels de tand der tijd ook niet kunnen doorstaan. Toch is er een verhaal of theorie die nog steeds staat. Die zelfs steeds vaker ondersteund wordt door ontdekkingen in de 'wetenschap'. Soms is ook het ontbreken van bewijs voor het één, juist bewijs voor het bestaan van het ander. 

Waar ik aan moest denken? Aan de kleur van iemands ogen. Jawel, je leest het goed. Wat heeft de kleur van een oog met het ontstaan van de wereld te maken? Misschien niets, misschien wel alles. 

Stel je eens voor; als iemand die in evolutie gelooft deze vraag zou moeten beantwoorden, dan zal hij vast beginnen over de functie van de kleur van het oog. Hele verhalen over lange en korte golflengten (van licht) zou verklaren waarom noordelijke landen meer mensen met blauwe ogen bevatten dan landen die meer bij de evenaar liggen. Zelfs verhalen over één 'drager' in een stam die door voortplanting binnen de stam een kind met blauwe ogen voort zou kunnen brengen. 

Algemeen wordt aangenomen dat het te maken heeft met de genen van een persoon. Genen en pigmentatie. Weinig pigment geeft een blauwe kleur, en veel pigment een donkere kleur.

Wikipedia zegt het op de volgende manier:

De iris bepaalt de kleur van het oog zoals wij die ervaren. Blauwe of bruine ogen zijn feitelijk blauwe of bruine irissen. Een oog met weinig pigmentatie is blauw en een oog met veel pigmentatie is bruin. De kleur van de iris is een polygene eigenschap en wordt bepaald door het aantal en type van pigmenten. Mens en dier hebben vele fenotypevariaties. Deze variaties ontstaan door verschillen in de verhouding tussen de twee types melanine namelijk eumelanine en feomelanine.

Drie elementen in de iris dragen bij tot de uiteindelijke kleur. De hoeveelheid melanine in het pigmentepitheel, de hoeveelheid melanine in het stroma en de dichtheid van het stroma. Alle ogen bevatten in het epitheel het zwarte pigment eumelanine. De dichtheid van het stroma bepaalt vooral de hoeveelheid licht die geabsorbeerd wordt door het onderliggende epitheliumpigment. Ook kan iemand twee verschillende kleuren iris hebben. Dit wordt heterochromie genoemd.

Maar liefst niet minder dan 15 genen zouden de kleur van de ogen (iris) bepalen. Een ingewikkeld stukje lichaam dus. Maar waarom kunnen ogen dan verkleuren? Het is bekend dat lichte ogen bijvoorbeeld donkerder kunnen worden en andersom. En dan heb ik het over dezelfde persoon, dus niet een verandering over duizenden jaren. Heeft het inderdaad dan met seksuele aantrekkelijkheid te maken? Dat zegt men ook over blond haar. Blond haar en blauwe ogen moet dus zeer seksueel aantrekkelijk zijn. Mijn vrouw heeft donker haar en bruine ogen. Wat zou dat dan betekenen?

En bij dieren?

Gaan die verhalen ook op voor dieren? 

Als we naar de dieren in het noorden gaan kijken (erg noordelijk) dan zien we bij de ijsbeer en de pinguïn hoofdzakelijk zwarte ogen. Niet blauw dus, wat je zou verwachten, maar zwart. Zij hebben een extra laagje over de ogen ter bescherming van het felle licht en de weerkaatsing van het licht in de sneeuw. Ook heeft het met het kijken onder water te maken. "custom made" dus eigenlijk. 

Wat meer in de buurt kunnen we uilen bekijken. Oogkleuren zwart, oranje en geel (hoofdzakelijk). Uilen met zwarte ogen jagen s'nachts, die met oranje ogen jagen ook in de schemering en geel, je raad het al, hoofdzakelijk overdag. Er zijn uitzonderingen. 

En zo kunnen we alle organismen langs gaan. Elk heeft zijn eigen karakteristiek en daarmee zijn eigen kleur.  

Voorzetje

Tot slot nog even dit: Zoals gezegd lijken er meer dan 15 genen betrokken te zijn bij alleen al de kleur van de ogen. Wanneer vond de evolutie het nodig om de nakomelingen van dat stofdeeltje van ogen te voorzien? Wat was daarvoor de reden? Tot die tijd had het stofdeeltje zich toch aardig in leven gehouden? Stof tot nadenken?

Onze voorouders?

Handboek voor het leven

Maatschappelijk nut

Hoe kunnen we de huidige maatschappij omschrijven? Wat zijn een paar steekwoorden die recht doen aan hoe het er nu in de wereld aan toe gaat? Ik ben zo vrij om er naar eigen inzicht een paar te noteren:

• Gejaagd
• Winstbejag
• Egoïstisch
• Gemakzuchtig

Zomaar een paar woorden die een heleboel van ons wel herkennen denk ik. En dan natuurlijk niet bij ons, maar bij een ander. Een gejaagd leven kennen we denk ik wel allemaal. Op tijd opstaan want we moeten ruim van tevoren op het werk zijn, en voordat we daarnaartoe kunnen gaan moeten de kinderen nog gewassen en aangekleed worden, moet er nog gegeten worden en misschien ook het vuilnis nog buiten gezet. En dan vergeten we bijna om onze lunch te maken. Als koerier ken ik die gejaagdheid ook maar al te goed. De mensen willen allemaal snel hun goederen hebben. Of het nu een t-shirt uit een online-shop is, of een machineonderdeel uit Verweggistan, het liefst allemaal voor negen uur 's morgens. Op die momenten kun je geen vertraging hebben. En toch......het verkeer op de weg zorgt daar wel vaak voor. Over het algemeen zijn dat soort situaties een voedzame voedingsgrond voor irritaties. En met dat rusteloze gevoel is het begin gemaakt van een groeiende geweldsspiraal. 

Irritatie -> Uitingen van boosheid (gebaren, woorden) -> Bedreiging (willen slaan) -> Geweld

Juist op deze moeilijke momenten kun je laten zien dat je een volgeling van Christus bent. Geloven is namelijk niet alleen maar met je verstand erkennen dat God bestaat, maar ook naar Zijn wil handelen. 

Jacobus 2:14-17

Broeders en zusters, wat voor zin heeft het te zeggen dat u christen bent als dat niet blijkt uit wat u voor anderen doet? Kunt u door zo’n geloof gered worden?  Als uw vriend niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren heeft en u zegt tegen hem:  ‘Het beste ermee, hoor! Vat geen kou en zorg dat je niet verhongert,’ is dat toch zinloos als u hem niet geeft wat hij nodig heeft?  Het is wel duidelijk dat geloof alleen niets te betekenen heeft. U moet het ook laten blijken uit wat u doet. Geloof dat niet uit daden blijkt, is geen geloof, het is dood en zinloos.

Het is dus niet de bedoeling om bijvoorbeeld alleen op zondag met het geloof 'bezig' te zijn. Luisteren naar de voorganger, vroom ja knikken en vervolgens weer naar huis gaan om de preek alweer vergeten te zijn voordat je de deur weer binnen stapt. Geloof is werken. Geloof is inzetten. Geloven is actief en niet passief.  Of zoals het in Mattheüs 5:15-16 beschreven staat, waar Jezus zegt:
Men steekt immers geen lamp aan om er vervolgens een emmer overheen te zetten? Die lamp moet toch op een standaard staan en licht geven voor iedereen in huis? Laat daarom ook uw licht voor alle mensen schijnen. Als zij dan de goede dingen zien die u doet, zullen zij uw hemelse Vader eren.

Je moet dus letterlijk je geloof uitstralen. Handelen naar je overtuiging. En dat is actief, inderdaad. Het is soms hard werken en zweten. Soms is het gewoon moeilijk om vast te houden aan je geloof, zeker als er dingen gebeuren waarvan je zelf het goede nog niet van kunt zien. Hou dan het volgende in gedachten:

Jesaja 41:13

Ik houd u bij de rechterhand – Ik, de HERE, uw God – en zeg tegen u: 

wees niet bang, Ik ben hier om u te helpen.