Bruin, wit, zwart, rood, geel

 Kleuren

Hoe gaan we ermee om

Als pakketchauffeur heb ik elke dag te maken met kleuren. Veel pakketten hebben een 'standaard' verpakking zoals we die allemaal kennen, maar er komen steeds meer eigen creaties bij. Als chauffeur/bezorger van de pakketten ben ik het laatste stukje van de reis verantwoordelijk voor al die pakketten. Er wordt van mij verwacht dat ik met alle pakketten even zorgvuldig omga. Ongeacht de verpakking. Of er nu een bruin papier omzit of meer-kleurige feestverpakking, alles moet op dezelfde manier behandeld worden. Ik kan immers aan de verpakking niet zien wat erin zit? Meestal niet in elk geval. Een fiets is duidelijk, verpakking waarop staat wat erin moet zitten lijken ook duidelijk, al worden die ook wel hergebruikt om andere dingen te versturen. Kortom, de verpakking bied mij geen zekerheid over wat er in zou zitten. De inhoud kan anders zijn dan aan de buitenkant zou lijken te moeten zijn. 

Een kleine, lichtgewicht verpakking is makkelijk om te behandelen en af te leveren natuurlijk. Dat is geen probleem en gebeurt bijna achteloos. Een verpakking met wat meer inhoud moet al met meer aandacht behandeld worden. Je wilt immers niet dat het uit je handen valt en beschadigd. Een zware verpakking behoeft extra aandacht en misschien zelfs wel het gebruik van hulpmiddelen. Soms kun je het gewoon niet alleen en is er een steekwagen bijvoorbeeld nodig om het pakket naar zijn bestemming te krijgen.

Wat als we dit eens gaan leggen op de maatschappij?

We hebben mensen van allerlei kleuren. Is het nodig om die anders te behandelen? Of kan iedereen op dezelfde manier behandeld worden, ongeacht de kleur van de buitenkant?

Om te weten hoe je iemand zou moeten of kunnen behandelen moet je meer weten dan alleen hoe de buitenkant eruit ziet. Hoeveel bagage heeft iemand bij zich? Oftewel, hoe zwaar is de inhoud? Is het iemand die voor ons niet veel brengt? Dan hoef je er niet teveel aandacht aan te besteden. Dit betekend niet dat we brutaal of gemeen moeten doen, nee, we behandelen iedereen met respect. Je hoeft alleen niet te lang te blijven hangen. 

Is de inhoud wat groter en zwaarder dan moet je al wat voorzichtiger zijn in de omgang. Er is dan meer aandacht nodig en dat kan voor alle partijen best goed zijn.

Als de inhoud zwaarder is dan je zelf kunt tillen, haal er dan hulp bij. Schaam je je er niet voor. 

Als laatste is een label af en toe ook best handig. Elk pakket heeft een label met de standaard informatie. Een enkele keer heeft men op het label extra informatie aangebracht over hoe er met het pakket omgegaan moet worden. Soms omdat de inhoud breekbaar is, soms omdat het zwaarder is dan de meeste mensen kunnen of mogen tillen. Soms ook om het op een bepaalde plek neer te leggen.

Een label is niet zozeer om aan te geven dat het pakket anders is, maar meer hoe we er mee om moeten gaan. Handvatten voor de behandeling van het pakket. Kwestie van omdenken, niet het pakket is anders, maar wij moeten ons anders opstellen tegenover het pakket.....

Een goed weekend beste lezers.

Maatschappij?

De maatschappij is een beetje losgeslagen denk ik.

Aan de ene kant worden leden van motorclubs uit een brandweerkorps gehaald. Kunnen die mensen niet blussen? Of is men bang dat als zij het huis ingaan om te blussen het bestek meenemen uit de huizen? Aan de andere kant worden kinderen naar 'hun land'' terug gestuurd die daar nog nooit geweest zijn.
Na de dodenherdenking haalt Nederland letterlijk opgelucht adem als het stil is gebleven. Een hele regering kan de neerwaartse spiraal niet keren van een land, maar 1 persoon kan wel een heel land zijn adem in laten houden......

Nederlanders reageren eigenlijk nooit ergens op. Ja, ze klagen wel, maar ze doen bijna nooit iets. We roepen heel  hard dat het niet kan dat 1 persoon de stilte niet respecteert, maar we doen niet zoveel. We kijken alleen met meer spanning naar de herdenking op de dam. Voor die tijd genoeg geroepen dat men hoopte dat hij wat zou gaan doen op de dam, dan waren er mensen genoeg om hem de mond te snoeren. En wat gebeurt er als er toch iemand loopt te schreeuwen? Al was het dan al voor acht uur? Inderdaad, niet veel. Het publieke ingrijpen bleef uit, politie deed zijn werk.

Zo zijn wij. We roepen graag veel en hard, ernaar handelen gaat ons minder makkelijk af. En dat weten we zelf ook. En dat weten ze in het buitenland ook.

Met uitzendingen zijn de landen blij als Nederland komt. Het ongeveer enige land dat eerst praat voordat er geschoten wordt. Eigenlijk mag Nederland nooit schieten lijkt het wel. Alleen praten. Waarom denk je dat er hier in Nederland zoveel buitenlandse 'beroemdheden' komen? Van politici tot religieuze leiders. Alles mag hier en ze mopperen wel, maar ze doen je niks.

Een maatschappij maak je samen. Laten we dan ook samen eens kijken wat we kunnen veranderen zodat we over een maand niet weer alleen maar 'zeggen' dat we het ergens niet mee eens zijn.

Naar Zijn evenbeeld

"Niemand is perfect" 

Als je veel mensen spreekt dan is dit vast wel een regel die je heel vaak terug hoort komen. "Ach, niemand is perfect." Ik vraag me bij zo'n opmerking dan vaak af wat men eigenlijk wil zeggen. Is het een excuus om er anders uit te zien dan mensen waarvan men denkt dat alleen zij perfect zijn? Wil men zich vast indekken voor eventuele fouten die men gaat maken waar wij bij zijn? En als dat zo is, waarom denkt men dan eigenlijk op die manier?

Gedachten van imperfectie komen voort uit hoe wij mensen "opgevoed" worden door de maatschappij. Dat antwoord hadden jullie natuurlijk al verwacht van mij. Maar ik durf nog verder te gaan. Men probeert ons nog steeds te overtuigen dat iedereen en alles ontstaan is door toeval, door evolutie. En ja, als dat je geloof is, dan is het inderdaad afwachten hoe je "evolueert". Dan is hoe je eruit ziet dus pure toeval. Sterker nog, dat je hier op aarde bent en "geboren" bent is dan al toeval.

Zelf kijk ik iets anders naar dit onderwerp.
In plaats dat "niemand perfect is", denk ik dat "iedereen perfect is". Waarom?

In Genesis 1:27 staat:
"En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen." (NBG-vertaling)

God is perfect. Als de mens naar Zijn beeld gemaakt is, hoe kunnen wij dan imperfect zijn?
Alle onzekerheid over hoe we doen, wat we betekenen of hoe we eruit zien heeft dus niets met de werkelijkheid te maken, maar met hoe we "opgevoed" worden door de maatschappij, die ons verteld hoe we moeten denken. De werkelijkheid is dus eigenlijk heel anders. We zijn allemaal perfect ! Iedereen mag er zijn, niemand uitgezonderd. Ook jij mag er zijn met al je maniertjes, hoe je eruit ziet of hoe je praat. Ook jij bent perfect !

Nog een aanwijzing dat wij gemaakt zijn naar het beeld van God vinden we in mattheüs 22:37.
Farizeeën vragen hier aan Jezus wat het grootste gebod is. Jezus antwoordde:
"Hij zeide tot hem: Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand."

Wat ik hieruit haal vraag je?
We zien God als een drie-eenheid, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Wij mens zijn maar één. Of toch niet? Zoals Jezus hier antwoord moeten wij mensen God (en onze naasten) liefhebben met
- ons hart
- onze ziel
- en ons verstand

Ons hart is als de Vader, de basis waar wij mensen door leven.
Onze ziel is als de Zoon, het heeft de basis nodig. De ziel is daarnaast de spil van ons bestaan. Kijk maar eens naar vele uitdrukkingen in ons taalgebruik waar de ziel in genoemd wordt. Net als bij de Zoon, wordt ook op onze aarde en ook nu in ons leven nog steeds het gevecht gevoerd om de ziel.
Het verstand vergelijk ik met de Heilige Geest. Toen de Heilige Geest werd uitgestort over de mensen gingen ze in alle talen over het evangelie praten. De Heilige Geest begeleid ons in ons leven door aan te geven wat wel en wat niet van God is. Een samenwerking tussen deze drie is dus noodzakelijk. De mens heeft zijn eigen drie-eenheid. Wederom een gelijkenis.

Laat je dus niet meer wijsmaken dat je niet goed bent, er niet uitziet of er niet bij hoort. Ook jij bent gemaakt zoals God is.

Wat als....

Wat zou er gebeuren in je eigen omgeving als je:

• een luisterend oor zou hebben voor hen die dat nodig hebben?
• zonder bijbedoelingen elkaar vraagt hoe het gaat?
• een eenzame buur eens op de koffie uitnodigd?
• in de winter de stoep van je bejaarde buurman strooit en schoonmaakt?

Er zijn zoveel kleine dingen die we kunnen doen. Je denkt dat kleine gebaren geen verschil kunnen maken? Stel je voor, je loopt lekker in het bos te genieten van de rust en de natuur zelf. Opeens komen er een aantal luidruchtige types aan. In het voorbijgaan zie je dat ze snoeppapiertjes gewoon van zich af gooien. Zou jij je daaraan ergeren? Misschien zelfs aan bekenden vertellen? "Wat ik nu weer heb gezien in het bos...." Die relatief kleine handeling van dat groepje heeft dan dus toch een redelijke indruk gemaakt. Je praat er zelfs met anderen over. Stel je dan eens voor wat de impact is als het om iets positiefs gaat ! Zou je dat dan niet doorvertellen? Zou je niet opgetogen en enthousiast erover praten met meerdere mensen? En de kans bestaat ook nog dat zij er weer met anderen over praten. 

Als wij mensen vaak dingen horen, dan wordt het bekend, ontstaat er gewenning. We zien zoveel schokkende dingen in de wereld gebeuren dat we het kleinere leed in onze eigen omgeving niet meer zien, of het raakt ons gewoon niet meer. Als we veel verhalen horen van mooie en goede dingen dan wennen we daar ook aan. we willen dan ook een onderdeel zijn/worden van dat mooie. Iedereen wil blij zijn in zijn leven. Lachen, vrijheid, geborgenheid, veiligheid. Om dat te bereiken hebben we elkaar nodig. Zelfs Jezus zond Zijn discipelen twee aan twee uit, niet alleen. Misschien denken sommigen van jullie nu:"Allemaal leuk en aardig, maar dat werkt in de huidige maatschappij niet meer." Dan moet ik jullie teleurstellen. Dit principe is van alle tijden. Petrus schreef het al in zijn eerste brief. "Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop Hij komt rechtspreken." (1 Petrus 2:12)

"Tot slot vraag ik u, wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Vergeld geen kwaad met kwaad en als u wordt uitgescholden, scheld dan niet terug, zegen juist opdat u ook zelf zegen ontvangt, want daartoe bent u geroepen." (1 Petrus 3:8-12)

Wederom een aanwijzing om het niet allemaal alleen te doen. Wees wel standvastig als je onverhoopt toch alleen komt te staan. Blijf het goede doen. Gebruik de gaven die je van God hebt gekregen elke keer om anderen te helpen, niet om er zélf beter van te worden !  (1 Petrus 4)

Handboek voor het leven

Maatschappelijk nut

Hoe kunnen we de huidige maatschappij omschrijven? Wat zijn een paar steekwoorden die recht doen aan hoe het er nu in de wereld aan toe gaat? Ik ben zo vrij om er naar eigen inzicht een paar te noteren:

• Gejaagd
• Winstbejag
• Egoïstisch
• Gemakzuchtig

Zomaar een paar woorden die een heleboel van ons wel herkennen denk ik. En dan natuurlijk niet bij ons, maar bij een ander. Een gejaagd leven kennen we denk ik wel allemaal. Op tijd opstaan want we moeten ruim van tevoren op het werk zijn, en voordat we daarnaartoe kunnen gaan moeten de kinderen nog gewassen en aangekleed worden, moet er nog gegeten worden en misschien ook het vuilnis nog buiten gezet. En dan vergeten we bijna om onze lunch te maken. Als koerier ken ik die gejaagdheid ook maar al te goed. De mensen willen allemaal snel hun goederen hebben. Of het nu een t-shirt uit een online-shop is, of een machineonderdeel uit Verweggistan, het liefst allemaal voor negen uur 's morgens. Op die momenten kun je geen vertraging hebben. En toch......het verkeer op de weg zorgt daar wel vaak voor. Over het algemeen zijn dat soort situaties een voedzame voedingsgrond voor irritaties. En met dat rusteloze gevoel is het begin gemaakt van een groeiende geweldsspiraal. 

Irritatie -> Uitingen van boosheid (gebaren, woorden) -> Bedreiging (willen slaan) -> Geweld

Juist op deze moeilijke momenten kun je laten zien dat je een volgeling van Christus bent. Geloven is namelijk niet alleen maar met je verstand erkennen dat God bestaat, maar ook naar Zijn wil handelen. 

Jacobus 2:14-17

Broeders en zusters, wat voor zin heeft het te zeggen dat u christen bent als dat niet blijkt uit wat u voor anderen doet? Kunt u door zo’n geloof gered worden?  Als uw vriend niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren heeft en u zegt tegen hem:  ‘Het beste ermee, hoor! Vat geen kou en zorg dat je niet verhongert,’ is dat toch zinloos als u hem niet geeft wat hij nodig heeft?  Het is wel duidelijk dat geloof alleen niets te betekenen heeft. U moet het ook laten blijken uit wat u doet. Geloof dat niet uit daden blijkt, is geen geloof, het is dood en zinloos.

Het is dus niet de bedoeling om bijvoorbeeld alleen op zondag met het geloof 'bezig' te zijn. Luisteren naar de voorganger, vroom ja knikken en vervolgens weer naar huis gaan om de preek alweer vergeten te zijn voordat je de deur weer binnen stapt. Geloof is werken. Geloof is inzetten. Geloven is actief en niet passief.  Of zoals het in Mattheüs 5:15-16 beschreven staat, waar Jezus zegt:
Men steekt immers geen lamp aan om er vervolgens een emmer overheen te zetten? Die lamp moet toch op een standaard staan en licht geven voor iedereen in huis? Laat daarom ook uw licht voor alle mensen schijnen. Als zij dan de goede dingen zien die u doet, zullen zij uw hemelse Vader eren.

Je moet dus letterlijk je geloof uitstralen. Handelen naar je overtuiging. En dat is actief, inderdaad. Het is soms hard werken en zweten. Soms is het gewoon moeilijk om vast te houden aan je geloof, zeker als er dingen gebeuren waarvan je zelf het goede nog niet van kunt zien. Hou dan het volgende in gedachten:

Jesaja 41:13

Ik houd u bij de rechterhand – Ik, de HERE, uw God – en zeg tegen u: 

wees niet bang, Ik ben hier om u te helpen.