Liefdevol discipelschap

Is het belangrijk wat je doet? Is het een maatstaf voor God om je wel of niet te accepteren?

Wie waren de leerlingen van Jezus? En wie stonden er dicht bij Hem?
Tollenaar (belastinginner), verslaafden, hoeren, leugenaars, twijfelaars. Mensen waar andere mensen hoe dan ook hun bedenkingen over zouden hebben. Is het dan inderdaad belangrijk wat je doet of gedaan hebt in het leven?

Mattheüs 11:19
Ik, de Mensenzoon, eet en drink wel, en u moppert: “Hij is een veelvraat en een drinker, een vriend van tolontvangers en slechte mensen!” De praktijk zal wel duidelijk maken wat wijsheid is!’

Jezus leerde de mensen in Zijn omgeving hoe je lief moet hebben. Hoe je met andere mensen om moet gaan. Niet veroordelen, maar begrip tonen. Niet met argusogen aankijken, maar je ogen neerslaan en een ondersteunende schouder bieden. Geen valse hoop geven maar eerlijk en oprecht zijn. Op die manier gaan mensen je vertrouwen, en volgen. Men wordt een discipel. Een volger die zich inzet om het beste te doen en te leren hoe de lessen doorgegeven kunnen worden.

Wij mensen proberen ook vaak om anderen ons te laten volgen. Alleen kijken wij mensen vaak naar wat onze potentiële volgers leuk vinden en proberen dat dan zo goed mogelijk te doen. Het werkt dus eigenlijk net andersom. Dan noem je het ook geen discipelen, maar dan noem je het fans. Mensen die waarderen dat jij doet wat zij zo mooi vinden. Probleem met die 'liefdesverhouding' is dat als je eens iets doet wat de fans niet leuk vinden, de liefde vaak gelijk over is. Je veranderd dan van een rijzende in een vallende ster.

Discipelen en discipelschap werkt anders. Die relatie is gebaseerd op liefde, vertrouwen, ja blind vertrouwen zelfs. En dan maakt het niet meer uit waar je vandaan komt, of wat je gedaan hebt. Op het moment dat je je volledig overgeeft aan Jezus en Hem volgt, ben je waarlijk gered en een blij mens. Natuurlijk kom je ook dan moeilijkheden tegen, zul je verdriet hebben en tegenslagen ondervinden. De manier waarop je hiermee omgaat zal alleen volledig anders zijn. Naar het voorbeeld van Jezus zul je het niet met geweld, maar met liefde oplossen. Je zal datgene doen wat je van je rabbi geleerd hebt, dat heet discipelschap.

De ervaring leert ons echter dat als wij mensen iets van iemand leren, en er vervolgens een tijdje niets meer mee doen, we het gewoon vergeten of het vertrouwen erin verliezen. Kijk maar eens naar de dienst op zondag. Direkt na de dienst zijn we allemaal meestal vol van de preek en de boodschap die we gehoord hebben. Maar als we op woensdag na gaan denken wat we zondag gehoord hebben, weten de meesten van ons niet meer precies waar het over ging en wat er van ons verwacht werd. We moeten het eigenlijk dagelijks horen, dagelijks de voorbeelden zien, dagelijks mee werken. Als je jezelf toelegt om dat te doen, ben je eigenlijk een discipel geworden.

Om hierin sterk te blijven moeten we op elkaar letten, elkaar bemoedigen en elkaar troosten en sterken.
Laten wij op elkaar letten en elkaar aansporen God en de mensen lief te hebben en altijd goed te doen. Wij moeten ook niet uit onze samenkomsten wegblijven. Sommigen maken daar een gewoonte van, maar dat is niet goed. Wij moeten elkaar bemoedigen en waarschuwen, vooral nu wij zien dat het niet lang meer zal duren, voor de Here Jezus terugkomt. Hebr. 10:24-25

Kom dus niet alleen naar de dienst op zondag, maar leef de hele week volgens het voorbeeld dat Jezus ons gaf. En ja, dat is moeilijk en zal niet zonder problemen zijn, maar "laat de moed niet zakken, want als u de Here trouw blijft, krijgt u een grote beloning." (Hebr. 10:35)

Luisteren

Vandaag een getuigenis mogen geven over "Tijd om te luisteren".

Een belangrijk onderwerp, luisteren. Doen we dat eigenlijk nog wel eens? En zeker als we het over het geloof hebben, luisteren we dan nog wel? Luisteren we nog naar anderen of weten we alles zelf al? Luisteren we zelfs wel naar God als die ons wat duidelijk wil maken?

Neem nu het gebed eens. Hoe ziet een standaard gebed er tegenwoordig uit? Het begint misschien met danken, daarna vragen we dingen, en dan vragen we nog wat meer, en we sluiten af met de hoop dat we snel krijgen wat we gevraagd hebben. Luisteren zit niet meer bij het gebed in. We houden een monoloog en hopen dat we gelijk antwoord krijgen. Probeer eens een gesprek, wie weet geeft dat meer voldoening?

Ook horen wij te luisteren van God tegen ons zegt, of ons laat weten. Het is niet altijd eenvoudig om een gegeven opdracht uit te voeren. Geloof me, ik weet daarvan. Je mag me ook geloven als ik zeg dat het uiteindelijke resultaat meer voldoening geeft, dan de problemen narigheid hebben gebracht. Het positieve overheerst dus altijd. Je mag er dan ook gewoon voor gaan, en af en toe die tegenslagen incasseren. De belofte die God aan je gedaan heeft zal Hij altijd nakomen.

Mozes moest ook luisteren naar wat God hem vertelde. En Mozes was ook gewoon mens, hij verzon allerlei excuses om maar niet te hoeven gehoorzamen. Uiteindelijk ging hij toch. Ook wij proberen om met menselijke argumenten sommige dingen maar niet te doen. Toch worden we geacht een opdracht die we van God krijgen uit te voeren. God zal ervoor zorgen dat wij toegerust worden voor de opdracht die Hij ons geeft. Vertrouw daarop en geloof in de uitkomst die Hij je verteld.

Veel succes de komende periode en vergeet vooral niet te luisteren.....

Hoe overtuigd ben jij?

Overtuiging.....wat is het eigenlijk?
Mensen zijn vaak van veel dingen overtuigd. Hoe vaak zeggen we het niet? "Ik ben er van overtuigd dat...." En dan heb je natuurlijk nog de overtreffende trap:"Ik ben er heilig van overtuigd dat...."

Is elke overtuiging die we hebben ook inderdaad waar? De dirigent van ons koor zegt wel eens: "Het is niet erg als je vals zingt, als je het maar met overtuiging doet." Waarom? Omdat het de mensen in de zaal dan vaak niet eens opvalt.

Maar waar ben jij van overtuigd? Ben je overtuigd van je eigen kunnen op het werk? Of ben je er van overtuigd dat de economie weer aan zal trekken binnenkort? Ben je er misschien van overtuigd dat die buurman van jou iets gedaan heeft wat niet door de beugel kan? Ben jij overtuigd van je eigen geloof? Ben jij overtuigd van het evangelie? En wat heb je er voor over?

Daniël was van kinds af aan opgevoed met de gewoonten van zijn volk. Zijn dagen hadden net zo'n routine als de dagen van ons nu. Opstaan, aankleden, verzorgen, eten, spelen / leren / werken, en ga zo maar door. Daar kwam een einde aan toen hij als tiener mee werd genomen naar Babel. Een ander land, andere gewoonten, andere goden. Hij werd  in drie jaar klaargestoomd om aan het hof van koning Nebukadnezar te dienen. Tijdens de opleiding kregen ze het beste voedsel en wijn uit het land. Daniël wilde zich aan de reinheidsvoorschriften van zijn eigen volk houden, en vroeg of hij wat anders mocht eten. Nadat hij er een uitdaging van had gemaakt door te zeggen dat men na tien dagen zijn uiterlijk te vergelijken met dat van de mensen die wel van de koninklijke tafel aten, en het bleek dat hij er gezonder en sterker uitzag, was het toegestaan om zijn eigen voedsel te eten. (Daniël 1:8-16)

Het voorgaande stukje lijkt niet zoveel om het lijf te hebben. Denk je echter eens in, dat je in een vreemd land bent, ontvoerd, verstoken van huis en haard. Je bevind je letterlijk in het hol van de leeuw, het paleis van de vijandige koning! En gelijk bij de eerste mogelijkheid houd Daniël voet bij stuk, hij blijft zijn eigen overtuiging trouw. Als hij op dit moment al een beetje water bij de wijn gedaan zou hebben, dan was het hele verhaal van Daniël anders gelopen.

Later in dit boek van Daniël kunnen we lezen dat er verschillende samenzweringen tegen hem gesmeed werden. Tenslotte ook direct tegen zijn geloof. Ook hierin verzwakte hij niet en bleef God trouw, bleef vasthouden aan zijn overtuiging. Ook al betekende dat dat hij opgepakt werd, en zoals we weten in de leeuwenkuil gegooid werd. (Daniël 6)

Als ik dat verhaal zo lees, dan denk ik wel eens:"Hoe sterk is mijn eigen overtuiging? Als ik voor de leeuwenkuil sta, blijf ik dan bij mijn overtuiging, of zou ik die wat bijstellen zodat ik de leeuwenkuil zou ontlopen?".

Hoe hebben christenen dat in het verleden gedaan? Zijn ze altijd vast blijven houden aan hun geloof? En heb jij een rotsvast vertrouwen (Mattheüs 7:24) en een onbegrensde overtuiging? Welke prijs zou jij betalen voor je overtuiging? Of wat moet een ander jou betalen om je van gedachten te laten veranderen?

Vertrouwen

Johannes 14:1
Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.

Al kun je het niet zien, vertrouw erop dat de Heer er voor je zal zijn. Hij laat Zijn kinderen niet alleen.

Geduld

Geduld is een schone zaak

De laatste tijd zitten wij met ons gezin vaak te wachten op dingen of op antwoorden. We zitten in een tijd die je denk ik wel kunt betitelen als 'stilte voor de storm'. We weten dat er van alles gaat gebeuren en veranderen, alleen gebeurt het steeds maar niet. We zijn bezig om te verhuizen, we kijken naar een andere huurwoning in een andere stad. Nu is dat met de huidige prijzen niet altijd even eenvoudig, maar als je dan wat vind is het ook nog maar afwachten of je uitgekozen wordt. Het verhuizen heeft niet alleen met werk te maken, maar ook met de plaats waar onze huidige gemeente zich bevind. Daar willen we ook bij in de buurt zitten zodat we meer voor deze gemeente kunnen betekenen. Dat is toch een nobel streven dat ik. Toch laat een definitief antwoord nog op zich wachten.

En wat lees je dan in de Bijbel als je die openslaat?

Beste broeders en zusters, is uw leven vol moeilijkheden en verleidingen? Wees dan maar blij, want als uw geloof die beproeving doorstaat, kan uw geduld groeien. Als uw geduld dan volgroeid is, zult u zelf volgroeid zijn, alles aankunnen en een sterk en zuiver karakter hebben. (Jacobus 1:2-4)

Standvastig, volhardend. Dat zijn andere woorden die ook wel gebruikt worden in plaats van geduld. Geduld heeft vaak iets dat je alleen maar hoeft te wachten. Lekker blijven zitten dan komt het vanzelf naar je toe. Standvastig en volhardend geven iets meer aan hoe het werkelijk is naar mijn idee. Geduld kun je hebben als je op een feestdag wacht bijvoorbeeld. Standvastig moet je zijn als je bijvoorbeeld wacht op een huis dat aan bepaalde voorwaarden voldoet, en dat huis komt maar niet op je pad. Wel andere huizen die er een beetje op lijken, maar het net niet zijn. Ga je dan voor zo'n huis, of ben je standvastig in je geloof en vertrouwen dat het huis waar je eigenlijk op wacht toch langs komt als de tijd daar is?

Standvastig moet je dus zijn als je andere alternatieven geboden worden die nét iets minder zijn dat hetgeen waar je eigenlijk op wacht. Er wordt dan van je verwacht dat je volhard in vertrouwen. Zo ook met het geloof in God en het vertrouwen dat wat Hij voor je klaar heeft liggen ook daadwerkelijk aan je gegeven zal worden. 

Soms weet je niet wat je moet verwachten of wat God van jou verwacht. God is een levende God, Hij is geen beeld waar je tegen kunt praten en geen antwoord krijgt. God geeft antwoord als je Hem iets vraagt. Jacobus bevestigd dat ook.

Als u wilt weten wat God van u verwacht, vraag het Hem en Hij zal het u graag vertellen. Want Hij staat altijd klaar om ieder die Hem daarom vraagt, voldoende wijsheid te geven, Hij zal het u niet kwalijk nemen. Maar als u Hem erom vraagt, moet u ook verwachten dat Hij het zal geven. Iemand die twijfelt, lijkt op een golf van de zee die door de wind heen en weer gejaagd wordt. Zo iemand moet niet denken dat de Here hem iets zal geven, als hij twijfelachtig is en onzeker in zijn optreden. (Jacobus 1:5-8)

Wees dus niet bang, vertrouw God en vraag wat Hij van je verwacht. Je moet alleen wel het antwoord willen horen. Stel geen vragen waar je het antwoord liever niet van weet. Overtuiging en standvastigheid, sleutelwoorden in het geloof. Maar ook sleutelwoorden in het leven van alledag.

Waarin wordt jou geduld het meest op de proef gesteld?

Het kaf van het koren scheiden (Psalm 1)

Psalm 1

1 Gelukkig is de mens

die in de wandeling niet luistert

naar de raad van slechte mensen,

die niet blijft stilstaan

op de weg van de zondaars

en vermijdt te zitten

bij hen die met God spotten.

In vers 1 kunnen we lezen dat we goed op moeten letten dat we ons niet nadelig door anderen laten beïnvloeden. Hou vast aan je geloof en vertrouwen, dan is er geluk voor je weggelegd. Natuurlijk kom je ook uitdagingen tegen, of wordt je opgehouden door problemen, de kunst is om ook dan te blijven geloven en standvastig te zijn zodat je je weg gewoon kunt vervolgen. Laat je ook niet door mensen die je goed kent van de hoge weg afhouden.

2 Integendeel, het is voor hem een vreugde

te doen wat de HERE van hem vraagt,

dag en nacht is hij bezig met zijn woord.

Wees blij om de wil van God te doen en verdiep je in Zijn Woord. En niet alleen op zondag, zoals hier staat beschreven, maar elke dag, dag en nacht. 

3 Hij lijkt op een boom

die aan de oever van een beek staat.

Wanneer het jaargetijde ervoor aanbreekt,

draagt hij volop vrucht

en zijn bladeren verwelken niet.

Alles wat deze mens onderneemt,

is een succes.

Als je leeft in geloof, dan zul je groeien als een boom. Niet een boom die op een dorre vlakte staat, maar als een boom aan de kant van een oever. Voedzame grond rondom de wortels waardoor je goed kunt groeien. De wortels kunnen diep de grond in, zodat je ook in moeilijke tijden standvastig kunt blijven staan. En wat is er mooier dan een boom die in volle bloei staat. Een boom die in bloei staat heeft een volle kruin met bladeren waar mens en dier onder kunnen schuilen, even bij kunnen komen. Ook kan deze boom veel goede vruchten dragen. En ondanks dat deze boom ook moeilijke tijden heeft gehad en zal hebben, hij groeit wel. Zo ook een mens die leeft in geloof met het Levende Water. Er zijn geen garanties dat je niet in een storm terecht komt, wel kun je erop vertrouwen dat je wortels sterk genoeg zijn om te blijven staan.

4 Bij de zondaars ligt het echter anders!

Die waaien uiteen als het kaf in de wind.

Kaf is het dunne vliesje wat om het graan zit. Na het oogsten werd het in de lucht gegooid en het kaf was zo licht dat het wegwaaide. De graankorrel valt naar beneden, gescheiden van het nutteloze kaf. Als je geen rotsvast fundament hebt, ben je net als het kaf. Je waait met alle winden mee en je zoekt de weg van de minste weerstand. Je kunt er zeker van zijn dat je, terwijl je meewaait met de wind, diverse malen je hoofd flink gaat stoten.

5 Op de dag van het oordeel

zullen zij niet veilig zijn,

zij kunnen dan immers niet standhouden

te midden van Gods trouwe volgelingen!

6 Want de HERE

leidt de wegen van zijn volgelingen,

terwijl de weg van de goddelozen

rechtstreeks naar de afgrond voert.

Op het einde zal het kaf alle kanten opwaaien, terwijl de bomen standvastig op goede bodem zullen blijven staan. 

Een hele mooie psalm zo aan het begin van al deze psalmen. 

Hulp voor David

Psalm 141

Ik las deze psalm toen ik in het ziekenhuis zat te wachten. Mijn vrouw zou gaan bevallen van onze derde dochter. In de wachttijd las ik toen deze psalm.

David roept in deze psalm om hulp van God. David heeft het niet makkelijk en voordat hij iets doet wat niet goed is in de ogen van God, roept hij de Vader om hulp. Ondanks de situatie waarin hij zit, heft hij zijn handen omhoog en vraagt God of Hij het wil aannemen als reukoffer.
David kent ook de aard van de mens. Hij weet dat als alles tegenzit, je vaak dingen zegt waar je later weer spijt van krijgt. De tong van de mens is als het roer van een schip. Het kan je op de juiste koers zetten, maar het kan ook de oorzaak van je ondergang zijn. David vraagt dan ook of God hem wil helpen om niet te snel in zijn oordeel te zijn en niet te praten voordat hij erover nagedacht heeft.
Het is ook verleidelijk om als je zelf niets hebt, mee te gaan met mensen die voldoende hebben, of zelfs teveel hebben. Die er alleen niet op een zuivere manier aangekomen zijn. David vraagt om vasthoudendheid en weerstand tegen deze verleiding.

Toch gaat er ook wel eens iets mis. Weet dan dat de straf uit een oprecht hart gegeven wordt uit liefde en om te leren. Tot slot vraagt David om algehele bescherming.

Uit deze psalm kun je opmaken dat David het niet alleen lastig heeft, maar ook de wil heeft om ondanks zijn omstandigheden, standvastig te blijven in het doen van de wil van God.
Het is belangrijk om achter God te blijven staan. Wij kunnen vaak niet het grotere geheel zien. Het kleine stukje waar wij kijk op hebben is voor ons vaak aanleiding om bepaalde beslissingen te nemen. Stel je voor, je bent een werknemer aan de lopende band bij een multinational. Bij het werk dat je doet, vallen je een aantal dingen op en je hebt gelijk je mening klaar over de leidinggevenden van het bedrijf. Jij zou het heel anders doen. Gaat dat dan ook werken voor alle andere vestigingen overal ter wereld? Of heb je misschien niet genoeg informatie om bepaalde beslissingen te nemen daarover?

Doe net als David. Stel je vertrouwen op God, vraag om kracht om die dingen te doen die je verder helpen in dit leven en de rest van je eeuwige leven.

Ook ik heb daar in het ziekenhuis aan God diverse keren gevraagd voor kracht en uithoudingsvermogen. Gelukkig heeft de Vader ons gezegend met een ontzettende mooie dochter, waar wij Hem zeer dankbaar voor zijn.

Wie is Jezus?

Er zijn ontzettend veel namen voor Jezus in omloop. Ook in de Bijbel wordt Hij op verschillende manieren aangehaald. Een paar voorbeelden:

Jezus van Nazareth
Immanuël
Messias
Licht der volken
Leeuw van Juda
Zoon van God
Vredevorst
Leidsman
De Goede Herder

En dat zijn er maar een paar. Waarom zoveel namen voor 1 iemand? Één naam zegt gewoon niet genoeg over alles wat Jezus voor de mens betekend.

Hij werd geboren als zoon van Jozef en Maria. Om het goed te zeggen, als zoon van God en Maria. Jozef was timmerman van beroep. Hij verdiende daar voldoende mee. Arm waren ze in elk geval niet. We kennen het verhaal dat ze zich in moesten laten schrijven in Bethlehem, en dat de herbergen vol zaten. Er staat nergens dat ze het niet konden betalen, er was gewoon geen plek. Alles was volgeboekt. Jezus begon Zijn leven toen in een voederbak. Wat een start, wat een nederig begin.



Jozef en Maria gingen elk jaar het Pesach feest vieren in Jeruzalem. Toen Jezus 12 jaar oud was mocht Hij voor het eerst mee. Na het feest gingen zij weer naar huis en ze gingen ervan uit dat Jezus ergens tussen de andere reizigers liep, want ze hadden Hem nog niet gezien. Toen Hij in de avond nog niet terug was gingen ze bij familie en vrienden vragen, maar ook daar was Hij niet. Zeer ongerust gingen ze toen terug naar Jeruzalem om Hem daar te zoeken. Ze vonden Hem na 3 dagen in de tempel, pratend met bijbelgeleerden. Toen Maria zei dat ze ongerust waren en waarom Hij hun dit aandeed, antwoordde Hij : "Dat hoefde toch niet? Wist u niet dat Ik bezig moet zijn met de dingen van Mijn Vader?" (Lukas 2:49)

In die tijd was Johannes begonnen met mensen te dopen in de Jordaan. Mensen die zich lieten dopen werden 'opnieuw geboren'. Ook Jezus liet zich dopen door Johannes. Johannes wilde het eerst niet doen, omdat hij zich niet waardig vond om Jezus, de Zoon van God te dopen. Jezus zei toen: Doe het maar, want we moeten precies doen wat God van ons verlangt" (Mattheüs 3:15) In de volgende verzen is te lezen dat God zegt dat Jezus Zijn geliefde Zoon is en dat Hij het hart van God verheugt.

Vervolgens ging Hij in Kafarnaüm wonen. Vanaf dat moment begon Hij in het openbaar te spreken. Hij verzamelde de 12 discipelen om zich heen, vertelde het evangelie en genas zieken.
De discipelen waren allen hele gewone mensen. Allemaal 'werkvolk' zouden wij zeggen. Ook beroepen die niet echt door de bevolking gewaardeerd werden, zoals tollenaar (belastingambtenaar). Deze 12 mensen waren uitverkoren om 3 jaar dag en nacht te leven met Jezus. Zij hoorden uit eerste hand het evangelie en zagen het ook gelijk in de praktijk gebracht door Jezus. Over de omgang met mensen met een 'verkeerde reputatie' waren de mensen nogal ontevreden. Zoiets doe je niet! Jezus zei daarop: "Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieke en zwakke mensen wel. Ik ben gekomen om zondaars uit te nodigen, niet diegene die Gods wil al doen". (Markus 2:17 en Mattheüs 9:12).
Wij krijgen dus ook de opdracht om mensen die God nog niet kennen naar Hem toe te leiden door over Hem te vertellen, maar zeker ook door onze manier van leven. En hoe moeten we dan precies leven? Wat zijn de lessen die Jezus ons tijdens Zijn leven geleerd heeft?
In Mattheüs 6 staan enkele voorbeelden. Wat eruit springt zijn toch de woorden dat je het in stilte moet doen. Als je iemand iets geeft hoeft niet de hele wereld het te weten. God weet wat er in het verborgene gebeurd. Bid op je kamer, achter gesloten deuren en gebruik niet meer woorden dan nodig. Bid het 'Onze Vader'. Aardse zaken bieden geen garantie voor een rijk en lang leven. God voorziet in alles. Spreek geen oordeel uit over anderen, u zult op dezelfde manier beoordeeld worden. 

Jezus heeft veel wonderen gedaan in Zijn leven. De Bijbel staat er vol van. Mensen die genezen, boze geesten die uitgedreven worden, ja zelfs doden die opstaan. Hij doet dit allemaal uit de naam van God en de Heilige Geest. Iedereen die naar Jezus toegaat en in Hem gelooft en om genezing vraagt, wordt genezen. Je moet inderdaad wel geloven, geloven dat het mogelijk is dat iemand je kan genezen. Ook in deze tijd kan het, uit naam van Jezus. Hij heeft het immers zelf gezegd: (Markus 16:17-18) Zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen. Dus zoals we vertrouwen op medicijnen om ons te genezen, kunnen we dat ook doen op mensen.

Dus wie was Jezus? Hij was gezonden door God zelf, om ons mensen duidelijk te maken wat de plannen van God zijn geweest voor ons mensen. God heeft een ieder van ons een vrije keus gegeven, niemand wordt verplicht in Hem te geloven. Maar het alternatief is niet heel vreugdevol.
De opdracht die Jezus meegaf na Zijn opstanding is dat wij erop uit moeten gaan om iedereen in de wereld het evangelie te vertellen en tot Zijn leerlingen te maken. Hij zegt daarmee dat wij als Hem moeten leven. Daardoor wordt het ook heel belangrijk om te leren hoe Jezus leefde, wat Hem bewoog om bepaalde dingen te doen. Waarom dienen belangrijk is.

Ga zelf maar eens op ontdekkingsreis door de Bijbel, naar het leven van Jezus.
Probeer eens om op die manier te leven, ga de uitdaging maar eens aan!

Binnen de eigen muren

Wij mensen zijn er nogal van om alles binnen onze eigen muren te houden.
Onze problemen horen niet op straat te liggen, die handel je in de veiligheid van je eigen omgeving af.
Tot zover niet zo heel veel bijzonders denk ik. Het is logisch dat je dat soort dingen in een vertrouwde omgeving deelt.

Het wordt anders als je het binnen je vertrouwde omgeving niet kunt vinden, of niet op de manier die je zoekt. Dan moet je verder kijken. Het is niet altijd mogelijk om de oplossing op al je problemen, uitdagingen of vraagstukken binnen 1 kring te vinden. Hoe graag we dat ook zouden willen. Als dat het geval was, dan hadden we ook maar 1 politieke partij nodig toch? 1 groep lost al je vragen op. Dat zou nog eens handig zijn.
Helaas werkt dat in de praktijk niet altijd zo.

We zijn nu eenmaal zo ingesteld dat we anderen nodig hebben in ons leven. Niemand kan het helemaal alleen. Dat betekend dus ook dat de ander het niet helemaal alleen kan. Als wij het niet kunnen, kan een ander het ook niet, toch?
We moeten dus steun bij elkaar zoeken. En we moeten uitkijken naar mensen die steun zoeken.
Het is soms overduidelijk wie wel wat steun kan gebruiken, en toch lopen we er zo vaak gewoon langs. Kijk maar eens naar al de berichten uit de media. Van meldingen over dagverblijven die gemaakt zijn maar waar niet op gereageerd wordt. Van meldingen over vermeende misbruiken, helaas niet ernstig genoeg om politie erop af te sturen.

Samen kunnen we een heleboel doen. Samen kunnen we iemand anders helpen. Samen kunnen we huizen bouwen. Samen kunnen we een 'groep' vormen, in je eentje is dat moeilijk. Samen kunnen we 'de kar trekken'.
Samen kunnen we ook het Woord van God verspreiden en vooral naleven. Het naleven doe je alleen, maar je wordt gesterkt en bemoedigd door anderen om je heen. Prediker 4:9 zegt letterlijk:"Twee mensen kunnen door samenwerking meer bereiken dan één." En is vers 12: "..,drie is zelfs nog beter, want een koord dat uit drie strengen is gevlochten is niet makkelijk te breken."

Laten wij dus klaarstaan voor elkaar, en elkaar steunen als wij dat nodig hebben. Binnen of buiten onze eerste kring. Laten we niet te ingenomen zijn over onze eigen kwaliteiten en onder ogen zien als iemand betere hulp in een andere kring kan krijgen. Soms is het niet anders. Is onze eigen kring daardoor minder? Nee, zeker niet! En het getuigt juist van kracht door mensen naar de juiste kring door te sturen voor hulp. Laten wij met z'n allen voor een ieder die wij op ons pad tegenkomen de juiste kring aanwijzen om hulp te krijgen. Iedereen heeft wel een vorm van hulp nodig, en het is onze taak om in die hulp te voorzien, of te wijzen waar men het kan krijgen.

Wees aardig en behulpzaam voor elkaar !

Horen, luisteren, vertrouwen

Een onderwerp wat voor een heleboel mensen eigenlijk het meest moeilijke is om te doen.
Luisteren. Het puur en alleen luisteren is misschien wel het moeilijkste dat er is. Maar het kan ook heel mooi en zeker rustgevend zijn. Denk maar eens aan een mooie zonnige dag. Je loopt in het bos en je neemt even de tijd om in het gras te gaan zitten. Je doet je ogen dicht en luistert naar de natuur om je heen. De wind die zacht tussen de bladeren door waait. Vogels die ieder nog mooier dan de ander willen fluiten. Het geeft gewoon nieuwe energie. Hetzelfde trouwens voor een dagje aan het strand. Luister maar eens naar de levende oceaan, het water dat steeds opnieuw probeert aan land te komen. De meeuwen die tegen de waterlijn roepen dat deze het toch niet red.
En dan de stilte. Wat hoor je als je in volledige stilte zit?
Het is niet te omschrijven, maar ook in stilte hoor je 'iets'. Probeer maar eens een hele stille plek te vinden, en ga dan eens goed luisteren. Het is nooit helemaal stil, je hoort altijd wel iets.

Ondanks dat we het op elk moment van de dag doen, luisteren, is het zoals in het begin al gezegd waarschijnlijk  het moeilijkste wat er is. Kijk maar een naar je kinderen. Jij verteld dat ze iets niet mogen doen, en wat doen ze dan juist vaak wel? Precies datgene waarvan jij hebt gezegd dat ze het niet moeten doen.
Luisteren is dus eigenlijk ook gehoorzamen. Luisteren is horen wat er gezegd wordt, en er ook over nadenken. Dus niet alleen maar aanhoren. Dat is typisch voor de dingen die het ene oor in gaan, en het andere weer uit zoals we zeggen. Dan hoor je wel, maar luister je niet. We hebben allemaal wel van die voorbeelden.
"Wat zou ik doen? Heb ik dat gezegd? Kan het me niet herinneren."

Wij mensen hebben het altijd al moeilijk gehad met luisteren. Je ziet het tegenwoordig nog steeds dagelijks in de Tweede Kamer. Politici zijn zeer goed in het "selectief " luisteren. Alleen datgene horen wat jezelf goed uit komt. Door de hele geschiedenis heen zijn voorbeelden te over te vinden van mensen die wel horen, maar niet helemaal goed luisteren. En dat weten we omdat er vaak niet veel goeds van komt.

Zijn er voorbeelden van mensen die wél geluisterd hebben, en daardoor de wereld veranderd hebben? Mensen die niet hun eigen ding gedaan hebben? Ik kan er zo maar één opnoemen. Jezus.
Hij luisterde wél naar Zijn Vader. Hij hoorde niet alleen, maar luisterde ook en handelde er daarom ook naar. Wat is er dan eigenlijk nodig om datgene wat je hoort ook daadwerkelijk te gaan uitvoeren? Moet je het alleen horen om het te gaan doen? Je moet naar mijn idee diegene die jou iets verteld ook vertrouwen om het aan te nemen en dan ook te gaan doen. Zonder vertrouwen hoor je wel, maar luister je er dan ook naar? Of zeg je dan al snel " Het zal wel. Ik wil het eerst zeker weten voor ik naar je luister". En dan gaan we het vaak nog even bij iemand navragen die we meer vertrouwen. Klopt, of niet? Dus naast het daadwerkelijk luisteren is vertrouwen ook heel belangrijk. Eigenlijk gaat het dus samen.

Jezus vertrouwde op Zijn Vader. Hij vertrouwde Hem zelfs Zijn leven toe!
Op Zijn beurt vertrouwde Jezus de discipelen om de lessen van de Vader door te geven aan alle volken op de wereld. Wat een taak is dat geweest. Jezus die langs loopt, jou aan het werk ziet en tegen je zegt: " Kom, volg Mij." Zou jij dan net zo makkelijk alles aan de kant zetten en zonder twijfel Hem volgen? Wat een vertrouwen hebben de discipelen op dat moment in Jezus. Ze horen, luisteren én gehoorzamen direct.
Kijk ook maar eens naar Mattheüs 14:28-31. Jezus loopt over het water en Petrus wil, om zeker te weten dat het Jezus is en geen geest die daar loopt, dat Jezus hem roept om naar Hem toe te lopen. Jezus roept hierop Petrus en hij stapt uit de boot, en loopt naar Jezus toe. Petrus hoort Jezus, hij luistert naar Jezus en hij vertrouwd Jezus. Daarom kan hij naar Jezus toe lopen over het water. Op het moment dat Petrus gaat twijfelen, zinkt hij. Naast luisteren is vertrouwen dus ook heel erg belangrijk. Het klinkt zo moeilijk, en eigenlijk is het precies dat wat wij altijd gedaan hebben toen wij mensen nog klein waren. Je luisterde altijd naar wat je ouders zeiden. Tenminste, het eerste jaar zeg maar. Het vertrouwen dat een klein kind heeft is het vertrouwen dat God wil dat je in Hem hebt. Als je Vader zegt dat je niet moet oversteken, dan vertrouw je erop dat Hij de waarheid zegt. En steek je niet over. Simpel toch?

Alleen doordat God ons ook een eigen wil en mening heeft gegeven, gaat het nogal eens mis. "Hoezo niet oversteken? Ik moet aan de overkant zijn, en snel ook, anders kom ik te laat! Ik ga gewoon, God heeft het vast niet goed. Ik zie helemaal geen verkeer aan komen!" Je hoort God wel, alleen luister je niet omdat je meer vertrouwen in je eigen mening stelt, dan in het oordeel van God. Stel je eens voor dat je dat vroeger bij je eigen vader gedaan zou hebben. Bij de meeste vaders valt zoiets niet goed, en zou hij je in je kraag gegrepen hebben om je weer op de stoep te trekken. Als je dat maar vaak genoeg doet, dan heeft je vader op een gegeven moment iets van:" Het heeft geen zin iets te zeggen, je luistert toch niet. Ga lekker je gang en zoek het maar uit." Dan heb je het al wel erg bont gemaakt denk ik, maar het komt voor. God laat je ook vrij om je eigen keuzes te maken. Alleen kun je altijd naar Hem terug als je inziet dat je het niet goed gedaan hebt. Lees Lukas 15 maar eens door. Twee voorbeelden van 'ongehoorzaamheid', maar elk van deze weglopers of verdwaalden wordt actief door God gezocht, gevonden en teruggebracht.
Inderdaad, God de Vader zoekt de verdwaalden op! Het enige wat wij hoeven te doen om terug geleid te worden naar de kudde is:

                                           Horen - Luisteren - Vertrouwen