Bemoediging

Brief van Apostel Paulus aan Timotheüs. (Geestelijk kind van Paulus)

In deze brief vielen mij een aantal dingen op.

Vers 6:
Daarom dring ik erop aan dat je de gave van God, die je ontving toen ik je de handen oplegde, zult ontwikkelen.

Kreeg Timotheüs zijn gave pas toen Paulus hem de handen oplegde? God geeft iedereen toch vanaf zijn geboorte al talenten en gaven mee? Of worden die gaven 'vrij gezet' en 'geactiveerd' met het handen opleggen? Of is het 'handen opleggen' niet meer van deze tijd?

God heeft mij aangesteld als apostel en leraar om zijn boodschap te verkondigen. (vers 11)

Hier geeft Paulus aan dat hij meerdere bedieningen behartigd. Hij is apostel, alsook leraar. Hij start dus een gemeente daar waar God wil dat hij dat doet, én hij onderwijst de mensen in het Woord van God. Daarnaast is het noodzakelijk om, Timotheüs in dit geval, op te leiden zodat hij de taken van Paulus over kan nemen als Paulus weer verder moet. Of niet in staat is om zijn taken uit te voeren. Zoals op het moment dat hij deze brief schreef, en in de gevangenis zat.
Hij bemoedigd Timotheüs om juist dat te vertellen wat hem geleerd is, en ook niet te ontkennen dat hij een vriend van Paulus is, ook al zit hij nu in de gevangenis. Schaam je er niet voor, zegt Paulus.

Vers 13 en 14:
Houd vast aan de waarheden die ik je geleerd heb, de waarheden over het geloof en de liefde die Christus Jezus geeft.  Waak over de schat die de Heilige Geest die in ons woont, ons heeft gegeven.

Als waarheden geeft Paulus hier geloof en liefde. Hij noemt het zelfs de schat van de Heilige Geest. En die Heilige Geest woont al in ons. Daar kun je ten alle tijden op terug vallen, en nieuwe inspiratie uit halen. Als je er maar voor open staat.

Leef in geloof, handel uit liefde

"Waarschuwing tegen onbetrouwbare mensen"

Een boek dat niet veel gelezen wordt volgens mij in de Bijbel is Judas. Er wordt in elk geval niet veel openlijk over gesproken. En dat terwijl de titel toch zo toepasselijk is in deze tijd. "Waarschuwing tegen onbetrouwbare mensen". Tenminste, dat is de titel die Het Boek vertaling eraan gegeven heeft.

Judas, broer van Jacobus, waarschuwt hier voor onbetrouwbare mensen. "Ik zeg dit omdat er onbetrouwbare mensen zijn binnengedrongen die beweren dat wij er maar op los kunnen leven. Volgens hen is Gods genade zo groot dat Hij alles door de vingers ziet." (Judas 1:4) Mensen dus, die heel eenvoudig zeggen: God heeft ons vergeven, door Jezus zijn wij schoon gewassen en kunnen we niets meer fout doen. Het betekend alleen natuurlijk niet dat je dan maar kunt doen wat je wilt. Zou wel makkelijk zijn toch? "We zijn vergeven door het bloed van Jezus, dus nu kan ik die nare man wel een kopje kleiner maken. Ik zal niet schuldig zijn in de ogen van God". Zo werkt het niet. We zijn en blijven verantwoordelijk voor onze eigen daden. Dat geeft Judas ook aan, dat er in het verleden ook mensen geweest zijn die hetzelfde gedaan hebben en door God gestraft zijn. Als voorbeeld noemt hij o.a. Sodom en Gomorra. Volledig losgeslagen steden die door God vernietigd zijn, nadat men weigerde zich te bekeren.

En waar moet je dan voor oppassen? Kunnen we onze voorgangers niet meer geloven dan?
Tegenwoordig heeft iedereen toegang tot een Bijbel. Studies zijn er voor het oprapen en als je mede-gelovigen vraagt, zijn ze altijd bereid om samen met je de Bijbel te lezen. Gezond verstand is ook een verdedigingslijn tegen dwaalleer. Het belangrijkste is dat Christus voorop moet staan als Leider en Heer. Dat de Zoon van God als mens op aarde is gekomen. Gestorven voor onze zonden en na drie dagen weer opgestaan.

Judas geeft ook enkele voorbeelden van mannen die deden wat ze zelf wilden. Gedreven door hebzucht, jaloezie, macht, trots en egoïsme. Hun lot was geen plezierig lot.

In vers 9 geeft hij aan hoe het eigenlijk zou moeten, en hoe ongelooflijk moeilijk dat is. De engel Michaël veroordeelde of beledigde de duivel niet. Hij zei alleen:"De Here zal je straffen" en liet het daarbij.

Als ik in mijn eigen woorden dit boek zou moeten samenvatten, dan kom ik denk ik hierop uit.

Wij zijn als gelovigen het aan onszelf verplicht om ons te verdiepen in het evangelie. We hoeven geen voorganger of leraar te worden, maar het is aan te raden om te weten wat je gelooft. Het moet niet alleen bij lezen en geloven blijven, we moeten het ook uitleven. We moeten in denken én in doen Christus evenaren. We moeten oppassen voor mensen die proberen de eenheid van het Lichaam van Christus te vernietigen en zo verdeeldheid willen brengen. We moeten ons vasthouden aan de beloften van God. Hij heeft bewezen dat alleen Hij vertrouwd kan worden. Zijn woord is ons leven.

De Bedieningen

Hoeveel bedieningen zijn er nu eigenlijk?
3, zoals veel kerken ingedeeld zijn tegenwoordig?
5, zoals in Efeziërs 4:11?
Of zoals in 1 Korinthiërs 12:28?

Laten we om te beginnen eens kijken wat we in de gemiddelde huidige kerk aan bedieningen vinden.

In mijn ogen - hier kunnen we van mening over verschillen - zie je in de huidige gemeenten 3 bedieningen.

1 - Evangelisten
2 - Herders
3 - Leraren

De evangelist bestaat zeker nog, al is die ook niet overal aanwezig.
Herders zijn er wel. De huidige dominee, pastoor, predikant kennen we allemaal. 
En leraren? Zeker. Een uitgebreide groep is vaak aanwezig. Net als op een school waar leraren verschillende vakken geven, bestaat het gebied van bijbelse leraren ook meerdere 'vakken'. Ik denk hierbij aan bijbelstudies, catechisatie maar ook pastoraal werkers, diakenen enz.
Als je deze opsomming leest dan kun je bijna niet anders denken dan; "wat ontbreekt er dan nog? Die mensen hebben wij ook allemaal in de kerk, ik heb geen idee wat er dan nog ontbreekt."  

Als we dan eens gaan kijken naar een 'bekende lijst van bedieningen' opgenoemd in Efeziërs 4:11, dan vallen ons gelijk de twee ontbrekende bedieningen op. Het zijn namelijk de eerste en belangrijkste twee!
De eerste  is de apostel. Jawel, de apostel. Ook in deze tijd hoort een gemeente aangevoerd te worden door een apostel. De eerste apostel was Jezus zelf (Hebreeën 3:1) ....richt uw oog op de apostel en hogepriester onzer belijdenis, Jezus...
We kennen natuurlijk de andere apostelen die door Jezus zelf zijn opgeleid. Maar ook in het nieuwe Verbond kom je apostelen tegen. Naast de duidelijke taak van 'uit gaan en het Woord van God verkondigen' hebben ze meerdere taken en bevoegdheden. Ik las pas ergens dat een apostel nooit de leider kan zijn van een gemeente. Naar mijn idee IS de leider van een gemeente een apostel. Hij is het immers die als eerste ergens in een gebied het Woord brengt. En ook dat kan verschillen van het Woord brengen in Korea of een straat of twee verderop in je eigen buurt. Een apostel heeft daarbij de bevoegdheid om anderen aan te wijzen die taken kunnen gaan uitvoeren voor uitbreiding van het Woord. In Titus 1:5 geeft Paulus aan dat hij Titus in Kreta heeft aangesteld om leiders aan te stellen, volgens de richtlijnen van Paulus.
Wie is dan de eigenlijke leider? We komen ook in de brieven van Paulus regelmatig tegen dat hij zijn gemeenten (hij had er meerderen) schrijft dat hij ze binnenkort weer zal bezoeken. Lees bijvoorbeeld het begin van zijn eerste brief aan de Romeinen. (Romeinen 1:8-15) Als je alleen een gemeente sticht, en daarna de verantwoordelijkheid overdraagt, heeft het weinig zin om terug te gaan toch? Eindverantwoordelijke is en blijft de apostel.

De volgende die ontbreekt is de profeet. De persoon die God heeft uitgekozen om zijn boodschappen door te geven aan de gemeente. Waar vind je tegenwoordig nog echte profeten in een gemeente?
Ook in 1 Korinthiërs 12:28 staan 5 bedieningen beschreven:  
1 - Apostel  
2 - zij die Gods woord doorgeven (profeet)
3 - leraar, zij die wonderen doen en genezen
4 - helpers en leiders
5 - zij die klanktalen (tongentaal) spreken.

Iedereen krijgt zijn gaven van de Heer, al dienen we te streven naar profetie, zoals 1 Korinthiërs 14:1 verteld.

Al deze zaken komen dus ook in het 'Nieuwe Testament' voor, het is dus ook onder het Nieuwe Verbond van kracht. Sterker nog, een gemeente kan niet groeien zonder deze 5 bedieningen. Mijn mening is dus dat we alle bedieningen weer terug moeten krijgen binnen de gemeenten. Voor sommigen zal dat een stap in het geloof zijn!