Prikkelen

Laat ik deze blog eens met een paar bekende regels beginnen:

- We zijn het zout der aarde
- Een mens kan alles van plan zijn, maar God bepaalt de loop der gebeurtenissen
- God is liefde
- Een gezin hoort uit een man en een vrouw te bestaan
- Heb uw naaste lief als uzelf

Zomaar wat punten die je regelmatig tegenkomt. Wat mij de laatste tijd heel erg opvalt, is dat als je over dit soort punten, die allemaal in de bijbel staan, opmerkingen maakt, je er vaak op aangevallen wordt.
Misschien komt dat ook door de verschillende signalen die de bijbel geeft. Tenminste, zo lijkt het wel eens. Neem bijvoorbeeld : we zijn het zout der aarde. Dat wordt vaak toch gezien als dat een christen nogal eens een op zijn zachts gezegd prikkelende uitwerking heeft op zijn omgeving. Zeker als die omgeving niet geloofd. Daartegenover staat dat God alleen maar liefde is, en wij net zo lief moeten hebben als God de wereld lief heeft. Hoe kun je de mens liefhebben als je regelmatig flink irritant bent voor ze? Is dat je naaste liefhebben als jezelf?

God is liefde, Jezus zei ook dat God Zijn kinderen tuchtigt, juist omdat Hij ze lief heeft. Tegenstrijdigheid in één zin. Hoe kun je je kind corrigeren als je van ze houd? Je zegt dan heel rustig als ze iets verkeerd doen, en luisteren ze niet dan laat je het zo toch? Straffen mag niet, want dan toon je geen liefde? Tenminste dat is wat ik dan hoor. Tegenwoordig moet je je kinderen bijna in het donker opvoeden, anders kan de buurman je zomaar aangeven als je je eigen kinderen niet op de manier opvoed zoals de buurman dat zou willen. Is wat kort door de bocht, ik weet het, maar toch zit de waarheid er niet ver vandaan.

Onder ons christenen bestaat er al veel verschil met wat we eigenlijk geloven. We proberen elkaar te overtuigen van ons eigen gelijk. Ik ben daar geen uitzondering op. Favoriete onderwerpen voor onderlinge discussie zijn bijvoorbeeld de doop, wanneer je het eeuwige leven ontvangt of gewoon al de manier van bidden. Over al deze onderwerpen staan de antwoorden in de bijbel. Toch interpreteren we het vaak allemaal net even wat anders. Daarnaast proberen we vaak ons geloof in onze omgeving in te passen, zodat we niet teveel 'irritatie' veroorzaken in de buurt. Of onbegrip tegenkomen in de buurt of zelfs van familie.

Voor wie geloven wij eigenlijk? Voor onszelf? Voor onze omgeving? Als wij ons geloof 'aanpassen' aan het verwachtingspatroon van onze omgeving, doen wij dan wat God van ons vraagt? Of moeten we soms ook 'het zout der aarde' zijn voor onze mede-gelovigen om hen zo de ogen opnieuw te openen? Of op zijn minst weer eens een andere kant van het geloof te laten zien?

Vrouwen.....

Het schijnt de laatste tijd een nogal 'hot item' te zijn. Taken van vrouwen binnen een gemeente. Op 4 november jl. stond er ook een artikel op CIP.nl over een boek van dr. Almatine Leene. Binnenkort zal ik hier ook mijn ideeën spuien. Altijd goed voor discussies denk ik zo.

Hou deze blog maar in de gaten!

Taboe? Wil je erover praten?

Taboe

Er lijken tegenwoordig steeds meer taboe's boven tafel te komen. Meer en meer wordt er toch over gesproken en dan vaak ook nogal heftig. Het zijn vaak onderwerpen waar je alleen voor of tegen kunt zijn, een gulden middenweg is er niet. Zeker ook over onderwerpen die in de bijbel staan. Steeds weer roepen die onderwerpen discussie op, zeker als we de afgelopen decennia bekijken met alle veranderingen in de wereld. Hebben al die veranderingen de wereld verbeterd? Is de bijbel verouderd en achterhaalt? Of staat er toch nog steeds meer waarheid in dan een heleboel mensen willen zien?

Praten

Over dit soort onderwerpen praten gaat alleen als alle partijen open staan voor de ander. Natuurlijk hoef je je standpunt niet los te laten, maar proberen de ander te begrijpen scheelt vaak al een aardig stuk. In de meeste gevallen gaat het over maatschappelijk, sociale onderwerpen. Denk maar aan seksuele handelingen, taken van man en vrouw, opvoeding, gezinssamenstelling en zo kunnen we nog wel diverse onderwerpen op noemen. 

Zijn er onderwerpen waar jullie over willen praten? Of over welke onderwerpen ga je gewoon niet in discussie? 

Meedenken

Meedenken en praten over:

Galaten 4:21-31

21 Luister, vrienden, u denkt nu wel dat u de wet moet gehoorzamen, maar probeer dan eens te ontdekken wat er precies in die wet staat. 22Er staat namelijk in dat Abraham twee zonen had, een van zijn jonge slavin Hagar en een van zijn eigen, vrije vrouw Sara. 23 Dat Hagar een kind van Abraham kreeg, was een natuurlijke zaak. Maar Sara kreeg pas een kind nadat God het aan Abraham had beloofd. 24 Dit is een beeld met een diepere betekenis, waaruit blijkt dat God twee keer een verbond met de mens heeft gesloten. Het ene op grond van een wet, het andere op grond van een belofte. 25 Het verbond van de wet werd gesloten op de berg Sinaï, in Arabië, daar verwijst Hagar naar. De slavin Hagar is het symbool van het tegenwoordige Jeruzalem, de moederstad van de Joden. Haar kinderen leven allemaal onder de slavernij van de wet. 26 Maar onze moederstad is het hemelse Jeruzalem en zij is vrij, zij is geen slavin van de wet. 27 Dat bedoelde de profeet Jesaja ook toen hij zei: ‘Kinderloze vrouw, wees blij! Jubel het uit van vreugde, al bent u nooit moeder geworden. Want de verlaten vrouw heeft meer kinderen dan de vrouw die een man heeft.’ 28 En u bent, net als Isaak, kinderen die God aan Abraham heeft beloofd. 29 Zoals de zoon van de vrije vrouw vervolgd werd door de zoon van de slavin, worden nu de mensen die uit de Heilige Geest geboren zijn, vervolgd door hen die onder de slavernij van de wet leven.30 Maar in de Boeken staat dat tegen Abraham werd gezegd: ‘Stuur de slavin en haar zoon weg, want de zoon van de slavin zal de erfenis niet delen met de zoon van de vrije vrouw.’ 31 Nu, broeders en zusters, wij zijn geen kinderen van de slavin, die zich aan de wet moeten houden. Nee, wij zijn kinderen van de vrije vrouw. (Het Boek vertaling)

Dit is denk ik een stukje wat je even op je in moet laten werken. Er even over nadenken. Slaaf van de wet, of de vrijheid door een belofte? Kun je alleen maar vergeving verdienen door je aan de regels van de wet te houden? Of ben je al vergeven door het offer van Jezus Christus? 

Ik zou het leuk vinden als mijn lezers hier eens hun gedachten over laten gaan. Je bent vrij om je eigen gedachten hierover hieronder te noteren. Wel blijven we natuurlijk allemaal Christenen en daarom laten wij iedereen in hun waarde. Dat lijkt me duidelijk.

Mijn idee? Het offer van Jezus Christus heeft de mensheid bevrijd. Jezus heeft onze straf gedragen zodat de weg naar God de Vader weer open en begaanbaar werd.