De kracht van het geloof

In een wereld die voortdurend verandert en waarin onzekerheid vaak de boventoon voert, biedt het christelijk geloof een tijdloos anker. Het is geen verzameling regels of dogma’s, maar een levendige relatie met een God die liefdevol, genadig en trouw is.

Centraal in het christendom staat Jezus Christus — een man die niet alleen inspireerde, maar zichzelf gaf uit liefde voor de mensheid. Zijn boodschap van vergeving, hoop en nieuwe kansen raakt vandaag de dag nog steeds harten over de hele wereld.

Het christelijk geloof moedigt mensen aan om niet alleen naar zichzelf te kijken, maar zich ook in te zetten voor anderen. Het leert ons dat ieder mens waardevol is, ongeacht achtergrond of status. Vanuit deze overtuiging ontstaan talloze initiatieven, vrijwilligerswerk en hulporganisaties die vanuit geloof gedreven hoop brengen waar het donker lijkt.

Geloof is geen garantie voor een probleemloos leven, maar wel voor een leven met perspectief. Het biedt innerlijke rust, zelfs in moeilijke tijden, omdat je weet dat je niet alleen bent. Er is Iemand die met je meegaat, die luistert, troost, en leidt.

Het christendom is uiteindelijk een uitnodiging: om geliefd te zijn en lief te hebben. Een uitnodiging tot leven in vertrouwen, dankbaarheid en hoop.

Want geloof, hoop en liefde blijven — en de grootste daarvan is de liefde. (1 Korintiërs 13:13)

Geloof is lastig

 

Als het leeft.....

Geloof is een lastig iets eigenlijk.

God heeft de aarde en alles wat erboven, erop, erin en eronder is gemaakt. God heeft ook de mens gemaakt. Heeft God dan ook de mens geholpen om medicijnen te ontdekken en te maken? Of verteld God alleen iets aan evangelisten waar en wat ze moeten preken? Geeft God de mens wel eens tekenen? Of helpt God alleen de genezers op een podium? Moeten wij afwachten wat God doet als er een virus rondwaart of we het wel of niet (moeten) krijgen? Of geloof je dat God ook de wetenschap gebruikt, wetenschap die immers ook uit mensen bestaat die de stem van God kunnen horen? Kan een vaccin iets zijn dat van God komt?

Misschien komt het vaccin van de satan, wie weet. Of misschien toch niet?

Kwam melaatsheid van God? Of heeft God door Jezus melaatsheid genezen? Hoe heeft de wereld gereageerd op het uitbreken van het Ebola-virus? (Ik weet, dat is ver van ons bed dus zal het ons niet interesseren, maar zoek het eens op).

Misschien moeten we iets minder oordelen en iets meer in oplossingen denken. Ook al kan dat betekenen dat we iets moeten doen wat niet populair is of wat buiten onze 'comfortzone' valt.

Opnieuw beginnen, of doorgaan?

Het is tweede Paasdag, 2017.
We hebben gisteren gevierd dat Jezus opgestaan is uit de dood, dat Hij de dood heeft overwonnen. We hebben in de bijbel gelezen dat Jezus nadat Hij uit het graf is gegaan, op weg is gegaan naar Zijn discipelen. Onderweg heeft Hij al enkelen mensen aangesproken en Zich laten zien. Stel je dat eens voor.....

Je bent verdrietig, ja, ten einde raad zelfs. De man die een heel volk zou bevrijden, die de loop van de geschiedenis zou gaan veranderen is als een misdadiger aan het kruis gestorven. Je was erbij ! Je hebt Hem zien sterven! Ja, je hebt zelfs meegeholpen Hem van het kruis te halen en Zijn levenloze lichaam in een graf te leggen. Hoe definitief kan iets zijn. Het einde van alle hoop, het einde van een leven dat je tot dat moment kende. Alles zal anders worden. Zeker in die tijd, de strijd met de overheid, met de Romeinen verloren. De discipelen komen bij elkaar om elkaar tot troost te zijn, maar ook om te overleggen hoe nu verder te gaan?

De discipelen weten dat het leven nu volledig anders zal zijn. Nu Jezus gestorven is zijn zij de aan de beurt. Ze weten maar al te goed dat de mensen zich nu op de leerlingen en volgers van Jezus gaan storten. Ze voelen zich niet veilig meer, en sluiten deuren en ramen. Dan komt ineens een vrouw binnen die zegt dat ze Jezus gezien heeft, en niet alleen gezien, maar ook gesproken!
Tja, het is nog maar 3 dagen geleden, ze zal nog wel een beetje in de war zijn van verdriet. Maar dan......ja dan staat er ineens een man in de kamer. Hoe kan dat? De deuren en ramen zijn gesloten en op slot! Ja, dat blijkt Jezus te zijn. Maar......hoe??

De discipelen begrijpen na enige tijd dat het niet stopt bij de kruisiging van Jezus. Het gaat juist door. Het begint nu eigenlijk pas. Nu komt het erop aan, hoeveel hebben ze geleerd van Jezus? Hoe standvastig zijn ze?

Hoeveel momenten hebben we zelf inmiddels niet gehad dat je op een punt in je leven komt dat je denkt van, tja, en hoe nu verder? Hoe moet het nu? Het is zo donker om je heen dat je geen uitweg meer ziet. Het liefst verstop je je en kom je niet meer uit je kamer. Toch is er dan altijd iets wat je doet twijfelen. Je weet dat je niet kunt blijven zitten, dat je wel weer iets moet gaan doen. Maar kun je dat? Het leven wat je hebt gehad, tot dat punt van twijfel, is ingesteld geweest op het leren van vaardigheden die je juist vanaf dat punt weer kunt gebruiken. Denk er maar eens over na. Elke keer als je denkt dat je niet verder kunt, komt er iets langs waar je dankbaar gebruik van kunt maken. Waar of niet? Het is niet altijd makkelijk, maar een uitweg is er. Zo ook voor ons christenen. Ook in deze tijden lijkt het erop dat het geloof steeds verder in een donkere hoek verstopt wordt. Er mag steeds minder, en andere mensen lijken wel feller tegen je geloof te reageren als dat ze eerder deden. Het lijkt erop dat gelovigen, net als vroeger, steeds meer in een hoekje gedreven worden. Weet dan dat ook daar een einde aan komt. Tijden veranderen, wees voorbereid om weer uit je afgesloten kamer te komen en opgewekt en vol vertrouwen opnieuw de wereld in te gaan !

Immers, Jezus leeft!
Toen, nu en voor altijd.

Kracht, conditie

"Geloven is makkelijk", is een veel gehoorde kreet van mensen die niet geloven. Alles is immers mogelijk? Dat klopt inderdaad, met God is alles mogelijk. In sport en oorlog is echter ook alles mogelijk en dat is toch ook niet altijd makkelijk.

Toch hebben ze wel overeenkomsten. Voor al deze dingen moet je 'oefenen'. Voor sport en oorlog zullen de meeste mensen wel snappen dat je daarvoor moet oefenen, maar voor geloven? Ja, ook dat heeft oefening nodig. Want het is niet altijd makkelijk.
"Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet." (Hebreeën 11:1)
Om een beetje in conditie te blijven is het wel belangrijk om regelmatig te trainen, om regelmatig met andere mensen hiermee bezig te zijn.

Bij fanatieke sporters spreken we nog wel eens over hun 'bevlogenheid'. De wil om te presteren. Moeten we voor God dan ook presteren om te winnen? Of werkt dat net even iets anders? Was het niet God die ons gezegd heeft dat Jezus Zijn Zoon is? Dit kunnen we onder andere lezen in Lucas 3:22. En als wij geloven dat Jezus de Zoon van God is, dan zullen wij de Heilige Geest ontvangen. Met die Heilige Geest kunnen wij volharden in het geloof en kunnen wij bovenmenselijke prestaties neerzetten. Dat gaat zeker niet zonder strijd. En een strijd gaat niet zonder verwondingen. Maar zoals een bevriende evangelist zei: Hoe groter de strijd, hoe mooier de overwinning".

Maar waar vechten we dan mee, en waar vechten we voor? Om met het laatste te beginnen, we vechten niet voor onszelf. Op het moment dat wij namelijk geloven en dat met ons hele 'hebben en houden' doen, dan heeft God ons het eeuwige leven beloofd. Als je dat al hebt, waar moet je dan nog voor strijden? Wij strijden dan voor een ander. We strijden er dan voor om zoveel mogelijk mensen ook het eeuwige leven te laten ervaren. Om te ervaren hoe het is om als een kind van God te leven met de zekerheid dat na dit leven, wat vaak vol strijd, verwondingen en pijn is, een eeuwig leven zonder pijn volgt. Zonder tranen, zonder narigheid. Hoe we dat kunnen? Met andere woorden, waar vechten we dan mee? We vechten met de Heilige Geest. Die gaat ons voor in de strijd. De Heilige Geest voorziet ons van alles wat we nodig hebben om de strijd, ook wel het aardse leven genoemd, te overwinnen. De Heilige Geest geeft ons namelijk liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, mildheid, trouw, tederheid en zelfbeheersing. (Galaten 5:22) En daarmee kunnen we elk gevecht winnen!

Wees dus touw aan je geloof, wees vast in je overtuiging en mis geen training.

Waar gaat dat heen?

Wat gebeurt er in de wereld?

Volgens bepaalde studies zal de wereld alleen maar religieuzer worden. Islam zal met 75% stijgen, christendom met de helft minder.  Hoe komt het dat de islam zo snel stijgt? Over het algemeen ligt de leeftijd van mensen die de islam aanhangen lager dan bij bijvoorbeeld christenen. Jongere mensen kunnen zich nog voortplanten. Gemiddeld krijgt een moslim vrouw 3,1 kind per vrouw tegenover een christenvrouw 2,7, hindoe 2,4 en joods 2,3 kind per vrouw. Daarnaast is het 'verloop' binnen een religie ook nogal verschillend. Bij sommige religies is het niet toegestaan om ergens anders heen te gaan. Je blijft bij de religie die je ouders aanhangen. Of als je eenmaal voor een bepaalde religie gekozen hebt, is het moeilijk om je te bedenken. Andere religies zijn daar vrijer in. Hierdoor zullen er meer christenen het geloof ' inruilen' dan dat er nieuwe mensen bijkomen.

Als ik deze studie zo lees, dan vallen mij een aantal dingen op.
Als eerste valt me op dat alle religies groeien. Juist nu kerken leeglopen. Maar dat wordt later in het voorgaande verklaart. Alles wat we dan proberen om onze kerken weer vol te krijgen zal dan niet erg succesvol zijn. Het gebrek aan jonge gezinnen lijkt de grootste reden te zijn. Ook blijven jongeren dus niet trouw aan de godsdienst van hun ouders. En hoe zou dat komen? Welk voorbeeld geven de ouders aan hun kroost?

Geven ouders aan dat het geloof voor hen belangrijk is, of is het iets dat nu eenmaal moet? Je hebt er niets aan maar het hoort nu eenmaal zo? Leeft het geloof echt binnen het gezin of is het een onderdeel van het programma dat tussen het eten koken en de afwas in zit?

Het geloof is als een vangnet voor jezelf en als water en licht voor een ander.
Zelf kun je altijd terugvallen op je geloof. In moeilijke maar ook in leuke situaties natuurlijk. Voor een ander kun je een voorbeeld zijn, een bevestiging dat er meer is in deze wereld dan alleen aanslagen, huurachterstand en slaande ouders. Er zijn ook mensen die het goed met een ander voorhebben. Laten wij voor de verandering eens de positieve zaken belichten en onder een vergrootglas leggen. Doe je mee??

Laten we de narigheid even vergeten en elkaar met positiviteit bekogelen. 

Jericho

De afgelopen tijd hebben we in Jozua gelezen. Jozua was natuurlijk een groot leider en daar lees je dan ook veel over. Maar nu kijken we eens met wat andere ogen naar het verhaal over Jericho.

Laten we eens kijken naar Jozua 5:13-15.
13 Terwijl Jozua erover nadacht hoe hij de stad Jericho zou innemen, zag hij een Man met een getrokken zwaard. Jozua liep naar Hem toe en vroeg: ‘Bent u een vriend of een vijand?’ 14 ‘Geen van beide,’ antwoordde de Man, ‘Ik kom als de Aanvoerder van het hemelse leger van de Here.’ Jozua viel in aanbidding voor Hem op de grond en zei: ‘Welke opdracht heeft de Here voor mij?’ 15 ‘Trek uw sandalen uit,’ droeg de Aanvoerder hem op, ‘want dit is heilige grond.’ Jozua deed dat.

God is een God van liefde zeggen we altijd. Dat is ook zeker zo. Maar soms is liefde niet genoeg. God heeft Zijn eigen leger, dat blijkt ook hier wel weer. Jozua ziet een man staan met getrokken zwaard. Dat is ongeveer hetzelfde als je tegenwoordig iemand tegen zou komen met een getrokken pistool. De eerste vraag is dan al, waarom zou je daar op af lopen? Lijkt me toch aardig gevaarlijk. Toch ging Jozua naar die man toe. En ook tegenwoordig zou je het niet in je hoofd halen om te vragen of hij vriend of vijand was. Door die vraag alleen al heb je tegenwoordig de kans om rake klappen te krijgen. Jozua stelde die vraag wel. En het antwoord is in eerste instantie verwarrend.  "Geen van beide". Geen vriend en geen vijand. Maar gelijk komt de verheldering erachteraan. Hij is de aanvoerder, de generaal van het hemelse leger van de Heer. God, de God van liefde heeft een eigen leger? Bewapend met zwaarden en al? Dat is misschien al iets om over na te denken. Is er een reden waarom God Zijn eigen bewapende leger heeft? En er zijn meerdere verhalen, maar ook in dit verhaal lezen we dat het leger van God voor ons mensen strijd. Als wij maar gehoorzamen.

Als we verder lezen in Jozua hoofdstuk 6 dan lezen we hoe de aanvoerder van de hemelse legers aangeeft hoe Jericho ingenomen gaat worden. Hoe de overwinning op deze machtige stad te behalen is. Hoe de ondoordringbare poorten en muren geslecht gaan worden. Deze aanvoerder verteld de opstelling die Jozua moet hanteren om met zijn mensen om de stad heen te lopen.

Als eerste de voorhoede van zijn militairen. Direct gevolgd door zeven priesters met ramshoorns. Daarachter de ark van het verbond met de Heer en daarna het volk. Op deze manier werd aan het volk van Jericho getoond dat heel het volk aanwezig was en dat men niet vang was voor de militaire kracht van Jericho. Ze lieten immers door het blazen op de hoorns duidelijk weten dat ze eraan kwamen. Ook al zei niemand iets. Op de tonen van de ramshoorns na ging een heel volk in stilte langs de muren van Jericho. Een soort stille toch zou je kunnen zeggen. En hoe indrukwekkend kan stilte niet zijn? Hoe beangstigend ook. Hoe zou de voorhoede er trouwens bij gelopen hebben? Zij komen tenslotte als eerste bij de muren aan waarop de verdedigers van Jericho klaarstaan om de pijlen los te laten. En je weet dat je niets mag doen. Ik kan mij zo voorstellen dat zeker de eerste mannen aardig wat zweet op het voorhoofd hadden staan.

Als we naar deze stoet kijken, waar lopen wij dan ergens? Kun je van jezelf zeggen welke plek jij hebt in de stoet? Zit je bij de voorhoede en ben je op die manier het gezicht van je gemeente? Ben je één van die zeven priesters die voortdurend God prijzen door gebruik te maken van hun hoorns? Ben je misschien iemand die de ark draagt, iemand die erop toeziet dat het Woord op een juiste manier op zijn plek aankomt? Of hoor je bij het volk, dat zonder een specifieke taak in vertrouwen het Woord en de leiders van het volk volgt?

Het innemen van Jericho kon alleen lukken door samen te werken. Zo werkt dat ook nu nog als je een plaats in wil nemen met het Woord van God. Zoals hiervoor al aangegeven heb je een Woord van God nodig, hier in de vorm van de aanvoerder van de hemelse legers. Je hebt een leider nodig die het Woord begrijpt en zonder twijfel aanneemt en uitvoert. Je hebt mensen nodig die voorop willen lopen en zo zich kwetsbaar opstellen tegenover de buitenwereld. Dit om de weg voor het Woord zelf vrij te maken. Daarnaast heb je mensen nodig die het Woord dragen, en vooral uitdragen. Voorgangers, maar ook mensen die het Woord leven. Als dat allemaal klopt en goed uitgevoerd is, dan volgen de mensen vanzelf. Zij die niet direct iets lijken te doen in een gemeente maar zeker wel van groot belang zijn. En zoals deze hele stoet zich aan de verdedigers en leiders van Jericho liet zien, open en bloot langs de muren trok, zo moeten ook wij in deze tijd het evangelie weer laten zien.

Nu alleen nog op zoek naar die onverschrokken mensen die als voorhoede willen fungeren. En als die mensen er wel zijn, dan ook aanvaarden dat ze er zijn en zoek dan zelf een plekje in de stoet waar jij thuishoort. Luister naar de stem van God en neem je plaats in, zonder vragen, zonder twijfel. Het evangelie heeft weer van deze onverschrokken mensen nodig om muren te slechten. Waarom land het evangelie soms niet meer in een stad? Misschien omdat we deze manier van veroveren niet meer gebruiken? Het is het leger van God die voor ons al de overwinning behaalt heeft, laten we daarom zelf de wapens neerleggen en ons vertrouwen stellen in de aanvoerder van Gods leger.

Gods zegen en stel je open voor de stem van God. Zoek je plaats in de stoet en ga vol vertrouwen.

Onesimus

Filemon

Een eenzaam boek in de bijbel.
Als ik het boek zo lees (zonder theologie gestudeerd te hebben) dan lees ik over een oude man die in de gevangenis zit en een brief aan zijn vrienden schrijft. Hij schrijft over het feit waarom hij in de gevangenis zit, en over een persoon die hij bij zich heeft. In die tijd was het hebben van een slaaf heel gewoon, en de persoon waar het over gaat, Onesimus, is eigenlijk ook zo ongeveer een slaaf. De naam klinkt mij Rooms in de oren en het zou mij niet verbazen als hij een bekeerde Romein was. Misschien zelfs wel iemand met een bepaald verleden. Een verleden waar de vrienden van Paulus niet omheen konden. Wat ze niet kunnen vergeten en vergeven. En nu Paulus weet dat hij niet veel meer buiten de gevangenis zal leven, wil deze Onesimus niet meeslepen maar zijn vrijheid teruggeven. Paulus weet ook hoe zijn vrienden denken en geeft ze alvast een waarschuwing, maar vooral een reden om deze man als hun gelijke in de vriendenkring op te nemen.

Hij heeft immers al die tijd zich niet nuttig kunnen maken, maar nu juist wel. Daarom mag hij terug. En alles wat deze man in het verleden gedaan heeft mag verhaald worden op de rekening van Paulus! Dat is makkelijk gezegd als hij in de gevangenis zit! Paulus gaat er trouwens ook vanuit dat men ervoor bid dat hij vrij zal komen. Mooi om te lezen hoeveel vertrouwen hij in zijn vrienden had. Hij zat er trouwens niet alleen, je kunt de namen lezen van zijn andere vrienden die ook al gevangen zaten omdat zij over Jezus vertelden.

Jezus zelf heeft het gezegd: mensen zullen je vervolgen als je hen over Mij verteld. Ze zullen je martelen en gevangen zetten, ja, misschien wel doden.

En dat gebeurd. In de tijd van Paulus, vlak na de tijd dat Jezus geleefd heeft, maar ook nu nog. Ook nu is dit nog steeds de waarheid. Praten over Jezus kan je heel veel kosten. En dan heb ik het niet over persoonlijke drempels die je moet overwinnen.

De bijbel, een heel dik boek. Deze man, medewerker van Paulus, Filemon. 1 hoofdstuk, 25 verzen. Kan dat wel belangrijk zijn?

Zoals je in het eerste gedeelte van deze blog kunt lezen gaat het onder andere over het accepteren van mensen buiten je eigen kring. Het kijken naar wat iemand kan, en niet waar hij vandaan komt. Paulus stelt Onesimus zelfs gelijk aan hemzelf.
Verder lezen we dat het feit dat iets gewoon gedaan moet worden nog geen excuus kan geven om het dwingend te vragen of te eisen. Iets uit liefde vragen wordt eerder geaccepteerd dan het opdringen van iets.

Meer geschiedkundig kunnen we lezen dat men nog steeds heel voorzichtig was met het uitdragen van het geloof. Ze delen hun geloof nog steeds in een huisgemeente. Samenkomen bij iemand in huis en je geloof belijden en verdiepen. Dat schept een band.

Één boek, één hoofdstuk, 25 verzen. Belangrijk genoeg om de bijbel te halen. Lees het af en toe eens door en laat je gedachten afdwalen naar die tijd. Laat deze brief van Paulus tot leven komen.

Als we Colossenzen 4 erbij pakken, lezen we ook dezelfde brief. Ook in deze brief wordt Onesimus genoemd. Inderdaad, hij wordt even genoemd, alleen in vers 9. Niet de hele brief gaat over Onesimus. Kenden Filemon en Onesimus elkaar dan?

Genoeg om weer even over na te denken.


Gods Zegen

Pasen 2016

Pasen 2016.....Een feest van hoop, een feest van nieuw leven.
En dat in een tijd van angst, oorlog en moord. Hoe kun je dan nog het paasfeest vieren?

Er valt zoveel te vertellen over Pasen en dan vooral ook over de weg ernaar toe. Dat gaat iets te ver om in een kort blog te vertellen. Maar wat kunnen we er in hoofdlijnen uithalen?

Jezus heeft Zijn discipelen zeker in de laatste periode hele belangrijke zaken verteld en uitgelegd. En het belang van de discipelen, de rol die zij moeten (gaan) spelen in de wereld wordt nog eens duidelijk als Jezus tot God Zijn Vader bid voordat hij verraden wordt:

8 Want wat U Mij hebt verteld, heb Ik aan hen doorgegeven en zij hebben het aanvaard. Zij zijn tot het geloof en de overtuiging gekomen dat U Mij hebt gestuurd. 9 Ik bid voor hen. Niet voor de wereld, maar voor hen die U Mij hebt toevertrouwd. Zij zijn van U. 10 Alles wat van Mij is, is van U. En wat van U is, is van Mij. In hen wordt weerspiegeld wie Ik ben.
(Johannes 17:8-10)

Lezen wij dat goed? Jezus die voor specifieke mensen bid, en niet voor iedereen. Niet voor heel het volk, niet voor heel de wereld, maar voor Zijn discipelen. Hij bid ervoor dat God ze beschermt als Hij zelf niet meer op deze aarde is. Als Jezus er niet meer voor ze is om ze te beschermen. Hij geeft ook aan dat Hij iedereen bewaard heeft die bewaard moest worden, alleen zij die verloren moesten gaan zijn verloren gegaan. (vers 12)
Niet iedereen zal dus beschermt worden, niet iedereen wordt gered. Sommigen zullen verloren gaan maar in het verloren gaan zullen ook zij een stuk waarheid vervullen.

De afgelopen tijd is er heel wat gebeurt in de wereld. Aanslagen rondom de wereldbol, verdrukking, mishandelingen, sterven door ziekte, ouderdom of geweld. Niemand ontkomt eraan. De gewone arbeider in België niet, de vader uit Turkije niet, de bekende voetballer uit Nederland niet. Sommigen gaan verloren, sommigen worden gered. Dat is eigenlijk best somber allemaal.

En dan, dan is het Pasen. Wat vieren we eigenlijk met Pasen? Pasen is het feest dat Jezus niet meer in Zijn graf ligt !En nee, niet door grafrovers, maar door zelf Zijn eigen graf uit te lopen! Jezus heeft als een mens geleden, als een mens pijn gehad, als een mens gebloed. Hij is belogen, bedrogen, er zijn leugens over Hem verteld, Hij is mishandeld, gepijnigd en tenslotte vermoord. Niet omdat Hij machteloos stond tegenover Zijn vijanden, nee zeker niet. Maar omdat Hij het toeliet! Hij heeft Zelf gezegd dat Zijn leven niet genomen zou worden, maar dat Hij Zijn leven geeft. Jezus wist precies wat er moest gebeuren en ondanks het pijnlijke vooruitzicht bleef Hij in controle en had Hij de regie over alles.

Met Pasen vieren we dat Jezus niet alleen het leven overwonnen heeft door het volledig uit te leven wat er verwacht werd, maar vooral dat Hij de dood ook de baas was! Zelfs de dood kon Hem niet beteugelen! Wat een hoop geeft dat voor ons! Ondanks alles wat wij meemaken in het leven en hoe zwaar dat op tijden ook zijn kan, we mogen uitzien naar de dag dat ook wij uit Zijn naam de dood mogen overwinnen. De pijn en het verdriet achter ons latend en ons verblijden in het leven met Hem en naast Hem.

Een gezegde van vroeger waar ik nu aan denk is: Wie mooi wil gaan moet pijn doorstaan. Dat werd me vooral verteld als mijn oren schoongemaakt werden, of nagels geknipt werden. Schoonheid komt niet vanzelf. Een schone ziel komt ook niet zonder pijn, al willen we dat wel graag. Ook geestelijke moeten we onze 'nagels' bijhouden. Soms kan het best een beetje pijn doen, maar Jezus heeft ons door Zijn leven laten zien dat de beloning van onschatbare waarde is.

Kunnen we dan nog wel blij Pasen vieren in deze tijd?
Jazeker!
We mogen nu leven in de zekerheid dat er na dit soms moeilijke leven ons de totale bevrijding wacht!

Ik wens iedereen gezegende dagen toe en vooral het besef van het offer dat voor ons gebracht is.
En ik bid voor hen die de roeping gehoord en opgevolgd hebben en met gevaar voor eigen leven vaak het evangelie onder alle mensen verspreiden.

Amen

Liefdevol discipelschap

Is het belangrijk wat je doet? Is het een maatstaf voor God om je wel of niet te accepteren?

Wie waren de leerlingen van Jezus? En wie stonden er dicht bij Hem?
Tollenaar (belastinginner), verslaafden, hoeren, leugenaars, twijfelaars. Mensen waar andere mensen hoe dan ook hun bedenkingen over zouden hebben. Is het dan inderdaad belangrijk wat je doet of gedaan hebt in het leven?

Mattheüs 11:19
Ik, de Mensenzoon, eet en drink wel, en u moppert: “Hij is een veelvraat en een drinker, een vriend van tolontvangers en slechte mensen!” De praktijk zal wel duidelijk maken wat wijsheid is!’

Jezus leerde de mensen in Zijn omgeving hoe je lief moet hebben. Hoe je met andere mensen om moet gaan. Niet veroordelen, maar begrip tonen. Niet met argusogen aankijken, maar je ogen neerslaan en een ondersteunende schouder bieden. Geen valse hoop geven maar eerlijk en oprecht zijn. Op die manier gaan mensen je vertrouwen, en volgen. Men wordt een discipel. Een volger die zich inzet om het beste te doen en te leren hoe de lessen doorgegeven kunnen worden.

Wij mensen proberen ook vaak om anderen ons te laten volgen. Alleen kijken wij mensen vaak naar wat onze potentiële volgers leuk vinden en proberen dat dan zo goed mogelijk te doen. Het werkt dus eigenlijk net andersom. Dan noem je het ook geen discipelen, maar dan noem je het fans. Mensen die waarderen dat jij doet wat zij zo mooi vinden. Probleem met die 'liefdesverhouding' is dat als je eens iets doet wat de fans niet leuk vinden, de liefde vaak gelijk over is. Je veranderd dan van een rijzende in een vallende ster.

Discipelen en discipelschap werkt anders. Die relatie is gebaseerd op liefde, vertrouwen, ja blind vertrouwen zelfs. En dan maakt het niet meer uit waar je vandaan komt, of wat je gedaan hebt. Op het moment dat je je volledig overgeeft aan Jezus en Hem volgt, ben je waarlijk gered en een blij mens. Natuurlijk kom je ook dan moeilijkheden tegen, zul je verdriet hebben en tegenslagen ondervinden. De manier waarop je hiermee omgaat zal alleen volledig anders zijn. Naar het voorbeeld van Jezus zul je het niet met geweld, maar met liefde oplossen. Je zal datgene doen wat je van je rabbi geleerd hebt, dat heet discipelschap.

De ervaring leert ons echter dat als wij mensen iets van iemand leren, en er vervolgens een tijdje niets meer mee doen, we het gewoon vergeten of het vertrouwen erin verliezen. Kijk maar eens naar de dienst op zondag. Direkt na de dienst zijn we allemaal meestal vol van de preek en de boodschap die we gehoord hebben. Maar als we op woensdag na gaan denken wat we zondag gehoord hebben, weten de meesten van ons niet meer precies waar het over ging en wat er van ons verwacht werd. We moeten het eigenlijk dagelijks horen, dagelijks de voorbeelden zien, dagelijks mee werken. Als je jezelf toelegt om dat te doen, ben je eigenlijk een discipel geworden.

Om hierin sterk te blijven moeten we op elkaar letten, elkaar bemoedigen en elkaar troosten en sterken.
Laten wij op elkaar letten en elkaar aansporen God en de mensen lief te hebben en altijd goed te doen. Wij moeten ook niet uit onze samenkomsten wegblijven. Sommigen maken daar een gewoonte van, maar dat is niet goed. Wij moeten elkaar bemoedigen en waarschuwen, vooral nu wij zien dat het niet lang meer zal duren, voor de Here Jezus terugkomt. Hebr. 10:24-25

Kom dus niet alleen naar de dienst op zondag, maar leef de hele week volgens het voorbeeld dat Jezus ons gaf. En ja, dat is moeilijk en zal niet zonder problemen zijn, maar "laat de moed niet zakken, want als u de Here trouw blijft, krijgt u een grote beloning." (Hebr. 10:35)

Bekeren

Een zwaarbeladen woord: bekeren.
Het geeft voor de mensen vaak het gevoel dat je iets niet goed gedaan hebt en dat je daarom afstand moet nemen van iets wat altijd zo vertrouwd is geweest. Maar is dat ook zo? Heb je inderdaad iets fout gedaan? En als dat zo is, zorgt bekering er dan voor dat je niets meer fout gaat doen?

Bovenstaande foto kwam ik op facebook tegen. Kijk nog even niet vooruit, maar bedenk even waar je vandaan komt. Er is een weg geweest die je naar dit punt geleid heeft, een weg met hobbels, bochten, kuilen. Soms een landweggetje waar je rustig aan moest doen en soms een snelweg waar je even lekker snelheid kon maken. Hoe dan ook, de weg die je afgelegd hebt heeft je op dit punt gebracht. Is alles wat j nu achter je hebt gelaten slecht geweest? Niet noodzakelijk. Het heeft je immers tot dit punt gebracht. Maar als je nu naar de foto kijkt, dan ben je op een punt waar je eigenlijk geen kant meer op kunt. Je weet wat je achter gelaten hebt, maar nu kun je niet linksaf, niet rechtsaf en rechtdoor kan helemaal niet. Dat is het punt van bekeren. Je begrijpt dat je terug moet, maar je begrijpt ook dat je dan iets anders moet doen om verder te komen. Als je namelijk steeds hetzelfde doet, zul je ook steeds hetzelfde resultaat krijgen. 

Zo is het ook met het geloof. Er komt een moment dat je jezelf gaat afvragen of je wel op de goede weg in het leven zit. Of je niet op een doodlopend stuk afstevent. Heeft het dan veel nut om je af te vragen hoe je daar gekomen bent? Of is het op dat moment belangrijker om te kijken hoe je vanaf dat punt verder (kunt) gaan? Natuurlijk onthou je de dingen die je gedaan hebt, en daar moet je op dat punt ook verantwoordelijkheid voor nemen. Dat doe je ook op het moment dat je omdraait en probeert weer op de juiste weg te komen. 

Heb er dus berouw over en bekeer u tot God, dan zal Hij uw zonden wegdoen (Handelingen 3:19)
Zeg tegen jezelf: "Het was inderdaad misschien niet slim wat ik tot nu toe gedaan heb, welke weg ik genomen heb. Het spijt me maar ik beloof dat ik het nu anders ga doen." Draai om en begin een nieuwe reis. Doe dan wel je best om op deze nieuwe reis, een reis met een volledig nieuw begin, niet dezelfde fouten te maken als op je eerste reis. Vergeet niet dat als je steeds hetzelfde doet, je ook hetzelfde resultaat mag verwachten. Neem je op de terugweg dus weer eenzelfde afslag, dan moet je niet raar opkijken als je na verloop van tijd weer op het punt op de foto uitkomt.

Als een soort gelijkenis heb ik het hier steeds over het verkeer en een doodlopende straat. Maar we begrijpen hopelijk dat het niet over een auto gaat, maar over de reis die we tijdens ons leven afleggen. Een reis waarop zoveel verleidingen zijn. Zoveel zaken die ons van het belangrijkste afhouden. Het doel waar we naartoe gaan.

Wat vind je bij een vakantie bijvoorbeeld belangrijker: het vervoermiddel waar je 1 uurtje inzit, of de accommodatie waar je 2 weken verblijft? Ik zou kiezen voor het huisje, daar ben je tenslotte de meeste tijd? Zo is het ook met het leven. Dit aardse leven is de autorit naar ons vakantiehuisje. Hier kun je het beste onderweg wat souvenirwinkeltjes links laten liggen en je richten op het huis waar je naartoe gaat. En iedereen mag naar dat vakantiehuisje komen. Er is plek genoeg. De eigenaar van het huisje wil graag dat iedereen zich daar thuis voelt.

Dat huisje is een plek in de hemel bij onze Vader. Ik kan het verder niet mooier vertellen dan de bijbel zelf al aangeeft:

1 Nu u met Christus bent opgestaan uit de dood, moet u zich bezighouden met hemelse zaken. Want Christus zit daar nu op de allerhoogste plaats aan de rechterhand van God. 2 Richt daarom uw gedachten op de dingen van de hemel en niet op die van de aarde. 3 U bent immers al gestorven en uw leven is nu, samen met Christus, verborgen in God. 4 Eens wanneer Christus, die ons leven is, zichtbaar voor iedereen zal terugkomen, zal blijken dat ook u deel hebt aan zijn glorierijke macht.5 Weg dan met alle aardse zonden, zoals seksuele zonden, vuiligheid, hartstocht, slechte verlangens en hebzucht. Door altijd maar meer te willen hebben, aanbidt u een afgod. 6 Gods zal de mensen die deze dingen doen vreselijk straffen. 7 Vroeger, voor uw bekering, deed u deze dingen ook, 8 maar nu mag er bij u geen sprake meer zijn van bitterheid, woede en boosaardigheid, van roddel en vuile taal. 9 Lieg niet tegen elkaar, dat hoorde bij uw oude leven, waarmee u hebt afgerekend. 10 Maar nu bent u een nieuwe mens, die nog steeds groeit en God beter leert kennen. Zo zult u meer en meer gaan lijken op God, die u gemaakt heeft. 11 In dit nieuwe leven is het van geen enkel belang van welke nationaliteit of ras u bent en evenmin welke opleiding of maatschappelijke positie u hebt. Het gaat om Christus, die alles in allen is.
Colossenzen 3:1-11

Er is dus altijd een weg terug, er is altijd een weg naar een betere toekomst. Geloof en vertrouw en leg je keuzes in Zijn handen, de handen van de Heer. Amen

Kracht van geloof

Hoe sterk geloven wij?

Elke keer als ik in een dienst of viering van een kerkgemeenschap ben, wordt er voor zieken gebeden. Dit is zeker niet verkeerd, het moet juist ook. Maar toch moet ik dan regelmatig aan de woorden van Jezus denken: "In Mijn naam zullen ze mensen de handen opleggen, mensen genezen, demonen uitdrijven en andere wonderen doen." Jezus heeft het hier toch niet over het bidden voor een ander? Hij heeft het echt letterlijk over het opleggen van handen om mensen echt te genezen. Als Jezus dat zegt, waarom twijfelen wij er dan aan dat wij dat kunnen? Hebben wij te weinig vertrouwen in onszelf?

Marcus 11:23-24

Ik verzeker jullie: als je gelooft en je tegen deze berg zou zeggen: “Ga hier vandaan en val in de zee,” dan gebeurt het absoluut! Maar denk eraan: dat kan alleen als je gelooft dat het zal gaan zoals jij zegt en er geen spoor van twijfel in je hart is. Wat je in het gebed ook vraagt, je krijgt het als je gelooft dat je het al ontvangen hebt.

Jezus zegt hier dat als we sterk genoeg geloven, we zelfs BERGEN kunnen verplaatsen! Dan moeten we ook mensen kunnen genezen. Als wij anderen de handen opleggen en bidden voor genezing, dan zal de Heilige Geest door ons heen werken en genezing schenken.

En waarom kunnen wij dat soort dingen dan?

Romeinen 8:15-17

Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader. Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn. Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus; immers, indien wij delen in zijn lijden, is dat om ook te delen in zijn verheerlijking.

Wij zijn erfgenamen van Jezus. Doordat wij kinderen van God zijn, erven wij van de Vader. Door de Heilige Geest krijgen wij de kracht om zieken te genezen, demonen uit te drijven en invloed op de elementen uit te oefenen. Heb je dat al eens in volledige overtuiging geprobeerd? Echt volledige overtuiging? Ik heb het wel eens geprobeerd, helaas ben ik niet sterk genoeg om enige twijfel buiten te sluiten. Zo zullen er meer mensen zijn die van zichzelf denken dat zij niet goed genoeg zijn voor zoiets. Toch is de belofte van Jezus dat wij wél zo goed (kunnen) zijn. Dat ook wij mensen kunnen helpen met het doen van wonderen. Je moet alleen overtuigd van de waarheid zijn.

Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet.

Hebreeën 11:1

Overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet. Er volledig van overtuigd zijn. En dat is best moeilijk. Ook de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt. Hoe vaak twijfelen we niet? De zekerheid dat die persoon waarvoor je bid en je handen oplegt ook daadwerkelijk geneest. Dus het niet hopen, maar het zeker weten. Dat is moeilijk.Overtuigd zijn van de kracht van de Heilige Geest.

Gedachte van vandaag

Psalm 17:15

's Morgens wil ik,

denkend aan uw goddelijke heerlijkheid, 

blij en dankbaar wakker worden.

Is het niet logisch om te geloven dat diegene die ons opnieuw kan creëren, Hij is die ons in het begin ook gemaakt heeft? Als je horloge het niet meer doet, breng je het toch ook niet naar de smit? Als je auto gereviseerd moet worden, ga je toch ook niet naar een bankwerker? Onze geestelijke problemen kunnen alleen opgelost worden door de God die ons in het begin gemaakt heeft. Hij heeft ons naar Zijn beeld geschapen, en vandaag kan Hij, door de genade van Zijn Zoon, ons opnieuw in Zijn gelijkheid maken door de opstanding van Zijn Zoon. Door het geloof in Jezus Christus zijn wij herboren en kunnen wij deelnemen aan Zijn leven. Wij worden Zijn erfgenamen.

Gebed:
Er is zoveel dat niet klopt in mijn leven Heer. Hernieuw alles in mij wat Uw oneindige genezing nodig heeft.

(Billy Graham)

Hoe overtuigd ben jij?

Overtuiging.....wat is het eigenlijk?
Mensen zijn vaak van veel dingen overtuigd. Hoe vaak zeggen we het niet? "Ik ben er van overtuigd dat...." En dan heb je natuurlijk nog de overtreffende trap:"Ik ben er heilig van overtuigd dat...."

Is elke overtuiging die we hebben ook inderdaad waar? De dirigent van ons koor zegt wel eens: "Het is niet erg als je vals zingt, als je het maar met overtuiging doet." Waarom? Omdat het de mensen in de zaal dan vaak niet eens opvalt.

Maar waar ben jij van overtuigd? Ben je overtuigd van je eigen kunnen op het werk? Of ben je er van overtuigd dat de economie weer aan zal trekken binnenkort? Ben je er misschien van overtuigd dat die buurman van jou iets gedaan heeft wat niet door de beugel kan? Ben jij overtuigd van je eigen geloof? Ben jij overtuigd van het evangelie? En wat heb je er voor over?

Daniël was van kinds af aan opgevoed met de gewoonten van zijn volk. Zijn dagen hadden net zo'n routine als de dagen van ons nu. Opstaan, aankleden, verzorgen, eten, spelen / leren / werken, en ga zo maar door. Daar kwam een einde aan toen hij als tiener mee werd genomen naar Babel. Een ander land, andere gewoonten, andere goden. Hij werd  in drie jaar klaargestoomd om aan het hof van koning Nebukadnezar te dienen. Tijdens de opleiding kregen ze het beste voedsel en wijn uit het land. Daniël wilde zich aan de reinheidsvoorschriften van zijn eigen volk houden, en vroeg of hij wat anders mocht eten. Nadat hij er een uitdaging van had gemaakt door te zeggen dat men na tien dagen zijn uiterlijk te vergelijken met dat van de mensen die wel van de koninklijke tafel aten, en het bleek dat hij er gezonder en sterker uitzag, was het toegestaan om zijn eigen voedsel te eten. (Daniël 1:8-16)

Het voorgaande stukje lijkt niet zoveel om het lijf te hebben. Denk je echter eens in, dat je in een vreemd land bent, ontvoerd, verstoken van huis en haard. Je bevind je letterlijk in het hol van de leeuw, het paleis van de vijandige koning! En gelijk bij de eerste mogelijkheid houd Daniël voet bij stuk, hij blijft zijn eigen overtuiging trouw. Als hij op dit moment al een beetje water bij de wijn gedaan zou hebben, dan was het hele verhaal van Daniël anders gelopen.

Later in dit boek van Daniël kunnen we lezen dat er verschillende samenzweringen tegen hem gesmeed werden. Tenslotte ook direct tegen zijn geloof. Ook hierin verzwakte hij niet en bleef God trouw, bleef vasthouden aan zijn overtuiging. Ook al betekende dat dat hij opgepakt werd, en zoals we weten in de leeuwenkuil gegooid werd. (Daniël 6)

Als ik dat verhaal zo lees, dan denk ik wel eens:"Hoe sterk is mijn eigen overtuiging? Als ik voor de leeuwenkuil sta, blijf ik dan bij mijn overtuiging, of zou ik die wat bijstellen zodat ik de leeuwenkuil zou ontlopen?".

Hoe hebben christenen dat in het verleden gedaan? Zijn ze altijd vast blijven houden aan hun geloof? En heb jij een rotsvast vertrouwen (Mattheüs 7:24) en een onbegrensde overtuiging? Welke prijs zou jij betalen voor je overtuiging? Of wat moet een ander jou betalen om je van gedachten te laten veranderen?

Opvoeding

Een sterk gezin

Waar leer je normen en waarden? Waar leer je hoe je met bepaalde situaties om moet gaan? De belangrijkste lessen leer je thuis, binnen je gezin. Hoe moeilijk is het soms niet om de vragen van je kinderen te beantwoorden, om ze uit te leggen waarom de wereld zo werkt als hij doet.

1 Deuteronomium 6:6-9
En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden.

Voorafgaande aan dit hoofdstuk, worden nog eens de 10 geboden aangehaald en in herinnering geroepen.

Wat staat er nu eigenlijk in dit stukje? Als ik het heel kort moet samenvatten: wees de hele dag bezig met het Woord van God. Zo makkelijk is het natuurlijk niet. Er zit veel meer aan vast. En voor de mensen die zeggen dat de wetten van Mozes niet meer gelden door het offer van Jezus Christus, verwijs ik naar Romeinen 3:31 "Betekent het dan dat wij door ons geloof in Jezus Christus de wet buiten werking stellen? Nee, integendeel. Dan doen wij juist wat de wet zegt. " Duidelijker nog heeft Jezus het zelf gezegd in Lucas 16:17 "Betekent dit nu dat de wet van Mozes niet meer geldig is? Helemaal niet! Want nog eerder zullen de hemel en de aarde verdwijnen, dan dat één letter uit de wet zou vervallen."

De 10 geboden blijven dus van kracht. Jezus scherpt ze hier en daar zelf nog wat aan! Het is dus zeker belangrijk om tijdens de dagelijkse handelingen te laten zien dat je leeft naar Zijn woord. Het is niet alleen de bijbel lezen bij het eten, het is ook door je doen en laten laten zien dat je gelooft. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. 

In Leviticus 18 tot en met 20 staan algemene leefregels die toen aan het volk van Israël gegeven werden door God. Het onderwerp dat het meeste besproken wordt is seksualiteit. Dat is ook niet zo vreemd, kijk ook vandaag de dag maar eens waar het voornamelijk fout gaat. Lust en seksualiteit. Verder staat er bijvoorbeeld dat je niet mag stelen, geen mediums of waarzeggers mag raadplegen, je vader en je moeder moet eren, niet vreemd mag gaan (verschillende seksuele handelingen worden besproken).

Ook vandaag de dag gelden de wetten nog steeds naar mijn mening. Het selectief wel of niet toepassen ervan is een menselijke gedachte. Ik ben ervan overtuigd, dat als je zo goed mogelijk doet wat in de aangegeven hoofdstukken staat, je een goed leven zult hebben. Je kinderen zullen niet zomaar nare dingen naar mensen op straat schreeuwen, ze zullen eerder mensen te hulp schieten als het nodig is. De band tussen jou en je partner zal zoveel sterker worden als je beiden alleen oog hebt voor elkaar. Het vertrouwen in je partner zal evenredig gaan groeien. Mensen in je omgeving gaan een eenheid zien als ze jullie zien staan. Een samenhangend geheel waar eenheid en rust vanuit straalt. En dat geeft ook je kinderen een gevoel van veiligheid, een gevoel van zich niet hoeven te bewijzen, ook niet voor hun ouders. De ouders respecteren de kinderen, zoals de kinderen de ouders respecteren.

Klinkt overdreven allemaal? Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het wel zo werkt. Ga de uitdaging maar eens aan en probeer eerst maar eens een klein gedeelte van wat er geschreven staat uit te voeren. Ik ben er zeker van dat je binnen korte tijd een positieve verandering zult ontdekken binnen je gezin!

Geduld

Geduld is een schone zaak

De laatste tijd zitten wij met ons gezin vaak te wachten op dingen of op antwoorden. We zitten in een tijd die je denk ik wel kunt betitelen als 'stilte voor de storm'. We weten dat er van alles gaat gebeuren en veranderen, alleen gebeurt het steeds maar niet. We zijn bezig om te verhuizen, we kijken naar een andere huurwoning in een andere stad. Nu is dat met de huidige prijzen niet altijd even eenvoudig, maar als je dan wat vind is het ook nog maar afwachten of je uitgekozen wordt. Het verhuizen heeft niet alleen met werk te maken, maar ook met de plaats waar onze huidige gemeente zich bevind. Daar willen we ook bij in de buurt zitten zodat we meer voor deze gemeente kunnen betekenen. Dat is toch een nobel streven dat ik. Toch laat een definitief antwoord nog op zich wachten.

En wat lees je dan in de Bijbel als je die openslaat?

Beste broeders en zusters, is uw leven vol moeilijkheden en verleidingen? Wees dan maar blij, want als uw geloof die beproeving doorstaat, kan uw geduld groeien. Als uw geduld dan volgroeid is, zult u zelf volgroeid zijn, alles aankunnen en een sterk en zuiver karakter hebben. (Jacobus 1:2-4)

Standvastig, volhardend. Dat zijn andere woorden die ook wel gebruikt worden in plaats van geduld. Geduld heeft vaak iets dat je alleen maar hoeft te wachten. Lekker blijven zitten dan komt het vanzelf naar je toe. Standvastig en volhardend geven iets meer aan hoe het werkelijk is naar mijn idee. Geduld kun je hebben als je op een feestdag wacht bijvoorbeeld. Standvastig moet je zijn als je bijvoorbeeld wacht op een huis dat aan bepaalde voorwaarden voldoet, en dat huis komt maar niet op je pad. Wel andere huizen die er een beetje op lijken, maar het net niet zijn. Ga je dan voor zo'n huis, of ben je standvastig in je geloof en vertrouwen dat het huis waar je eigenlijk op wacht toch langs komt als de tijd daar is?

Standvastig moet je dus zijn als je andere alternatieven geboden worden die nét iets minder zijn dat hetgeen waar je eigenlijk op wacht. Er wordt dan van je verwacht dat je volhard in vertrouwen. Zo ook met het geloof in God en het vertrouwen dat wat Hij voor je klaar heeft liggen ook daadwerkelijk aan je gegeven zal worden. 

Soms weet je niet wat je moet verwachten of wat God van jou verwacht. God is een levende God, Hij is geen beeld waar je tegen kunt praten en geen antwoord krijgt. God geeft antwoord als je Hem iets vraagt. Jacobus bevestigd dat ook.

Als u wilt weten wat God van u verwacht, vraag het Hem en Hij zal het u graag vertellen. Want Hij staat altijd klaar om ieder die Hem daarom vraagt, voldoende wijsheid te geven, Hij zal het u niet kwalijk nemen. Maar als u Hem erom vraagt, moet u ook verwachten dat Hij het zal geven. Iemand die twijfelt, lijkt op een golf van de zee die door de wind heen en weer gejaagd wordt. Zo iemand moet niet denken dat de Here hem iets zal geven, als hij twijfelachtig is en onzeker in zijn optreden. (Jacobus 1:5-8)

Wees dus niet bang, vertrouw God en vraag wat Hij van je verwacht. Je moet alleen wel het antwoord willen horen. Stel geen vragen waar je het antwoord liever niet van weet. Overtuiging en standvastigheid, sleutelwoorden in het geloof. Maar ook sleutelwoorden in het leven van alledag.

Waarin wordt jou geduld het meest op de proef gesteld?

Handboek voor het leven

Maatschappelijk nut

Hoe kunnen we de huidige maatschappij omschrijven? Wat zijn een paar steekwoorden die recht doen aan hoe het er nu in de wereld aan toe gaat? Ik ben zo vrij om er naar eigen inzicht een paar te noteren:

• Gejaagd
• Winstbejag
• Egoïstisch
• Gemakzuchtig

Zomaar een paar woorden die een heleboel van ons wel herkennen denk ik. En dan natuurlijk niet bij ons, maar bij een ander. Een gejaagd leven kennen we denk ik wel allemaal. Op tijd opstaan want we moeten ruim van tevoren op het werk zijn, en voordat we daarnaartoe kunnen gaan moeten de kinderen nog gewassen en aangekleed worden, moet er nog gegeten worden en misschien ook het vuilnis nog buiten gezet. En dan vergeten we bijna om onze lunch te maken. Als koerier ken ik die gejaagdheid ook maar al te goed. De mensen willen allemaal snel hun goederen hebben. Of het nu een t-shirt uit een online-shop is, of een machineonderdeel uit Verweggistan, het liefst allemaal voor negen uur 's morgens. Op die momenten kun je geen vertraging hebben. En toch......het verkeer op de weg zorgt daar wel vaak voor. Over het algemeen zijn dat soort situaties een voedzame voedingsgrond voor irritaties. En met dat rusteloze gevoel is het begin gemaakt van een groeiende geweldsspiraal. 

Irritatie -> Uitingen van boosheid (gebaren, woorden) -> Bedreiging (willen slaan) -> Geweld

Juist op deze moeilijke momenten kun je laten zien dat je een volgeling van Christus bent. Geloven is namelijk niet alleen maar met je verstand erkennen dat God bestaat, maar ook naar Zijn wil handelen. 

Jacobus 2:14-17

Broeders en zusters, wat voor zin heeft het te zeggen dat u christen bent als dat niet blijkt uit wat u voor anderen doet? Kunt u door zo’n geloof gered worden?  Als uw vriend niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren heeft en u zegt tegen hem:  ‘Het beste ermee, hoor! Vat geen kou en zorg dat je niet verhongert,’ is dat toch zinloos als u hem niet geeft wat hij nodig heeft?  Het is wel duidelijk dat geloof alleen niets te betekenen heeft. U moet het ook laten blijken uit wat u doet. Geloof dat niet uit daden blijkt, is geen geloof, het is dood en zinloos.

Het is dus niet de bedoeling om bijvoorbeeld alleen op zondag met het geloof 'bezig' te zijn. Luisteren naar de voorganger, vroom ja knikken en vervolgens weer naar huis gaan om de preek alweer vergeten te zijn voordat je de deur weer binnen stapt. Geloof is werken. Geloof is inzetten. Geloven is actief en niet passief.  Of zoals het in Mattheüs 5:15-16 beschreven staat, waar Jezus zegt:
Men steekt immers geen lamp aan om er vervolgens een emmer overheen te zetten? Die lamp moet toch op een standaard staan en licht geven voor iedereen in huis? Laat daarom ook uw licht voor alle mensen schijnen. Als zij dan de goede dingen zien die u doet, zullen zij uw hemelse Vader eren.

Je moet dus letterlijk je geloof uitstralen. Handelen naar je overtuiging. En dat is actief, inderdaad. Het is soms hard werken en zweten. Soms is het gewoon moeilijk om vast te houden aan je geloof, zeker als er dingen gebeuren waarvan je zelf het goede nog niet van kunt zien. Hou dan het volgende in gedachten:

Jesaja 41:13

Ik houd u bij de rechterhand – Ik, de HERE, uw God – en zeg tegen u: 

wees niet bang, Ik ben hier om u te helpen.

Eeuwig leven

Kort geleden kreeg ik de opmerking dat christenen zich beter voordeden dan niet gelovigen. "Christenen komen in de hemel en ongelovigen kunnen doen wat ze willen, de hemel zullen ze nooit van binnen zien", werd gezegd. Het is nooit mijn bedoeling om gelovigen beter te laten lijken dan niet-gelovigen. Het verschil zit hem namelijk niet in het wel of niet geloven, maar op de manier hoe je leeft. Er zijn ongelovigen die beter volgens de letter van de Bijbel leven, dan gelovigen! Iedereen kan toegang tot de hemel krijgen, je bent alleen beter voorbereid als je eerder gelooft. Maar ook als je op je sterfbed Jezus aanneemt, ben je vrij om naar de hemel te gaan. Ieder mens is voorbestemd voor het eeuwige leven.

1 Petrus 1:3-5 "3 Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven. 4 Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen. 5 Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen."

De beloning is dus voor iedereen. De erfenis is voor iedereen. Iedereen die op God vertrouwd. Je kunt het alleen niet faken, je geloof in God. Er zal getest worden: Vers 6 en 7: "6 Wees dus blij! Er ligt iets heerlijks voor u klaar, ook al zult u het door allerlei beproevingen eerst nog een tijd erg moeilijk hebben. 7 Door die moeilijkheden en problemen wordt uw geloof op de proef gesteld, zodat zal blijken of het echt is of niet. Want ook goud, dat kan vergaan en lang zoveel niet waard is als geloof, wordt in het vuur gesmolten om te zien of het wel echt is. Wel, als uw geloof het vuur van de beproevingen kan doorstaan, zal Jezus Christus bij zijn terugkeer geëerd en geprezen worden."

Het werkt dus niet als je uiterlijk net doet of je in God gelooft, maar je jezelf er niet aan over durft te geven. Als je het eeuwige leven wilt hebben, dan moet je bij God zijn. Alleen via Jezus kun je bij de Vader komen. En dat is toch niet vreemd? Vlees haal je bij de slager, een auto bij een garage en het eeuwige leven bij God. Als dat logisch klinkt, dan is de vraag waarom je alleen naar de hemel gaat als je gelooft een overbodige vraag.

Vers 6 en 7 geven echter ook aan dat geloven niet makkelijk is. Juist als je al vroeg gelooft, kun je rekenen op diverse beproevingen. Als je die overwint, zal je geloof alleen maar sterker worden. Je zult nog dichter bij God komen en nog meer van Jezus leren.

14 Gehoorzaam God omdat u zijn kinderen bent. Geef niet toe aan de verlangens van vroeger, toen u nog niet beter wist. 

Als je God hebt leren kennen, kun je niet anders dan je leven aanpassen. Je zult een ander mens worden, zoals in vers 3 staat. Je wordt een nieuw mens. Een herboren mens, met het eeuwige leven.

God en wij: Wie ben ik

God en wij: Wie ben ik: Wie zit er eigenlijk achter deze site? Mijn naam is Harry, en ben getrouwd met Andrea. Op dit moment hebben wij twee dochters, Lisa van 8...

Fanatiekeling of super fan?

Fanatiekeling of super-fan?

In de sport komen we ze bijna overal wel tegen. De fanatiekeling die alles voor zijn sport over heeft. Alles moet wijken voor zijn sport. Op zich is daar niks mis mee, zolang je anderen daar niet mee in de weg zit. Toch is het moeilijk als je fanatiek bent, om geen commentaar op anderen te geven. Omdat zij misschien wat minder fanatiek zijn, lijken ze in jou ogen ook minder serieus met de sport bezig te zijn. Hoewel dat misschien helemaal niet zo is. En dan krijg je geschreeuw op het veld.

Naast het veld heb je ook fanatiekelingen. Sommigen verwarren dat ook wel met hooligans. Dat zijn weer mensen die het liefst hun liefde voor een bepaalde club, desnoods met geweld, aan andere mensen opdringen. Of de bekende ouders die van alles naar het hoofd van hun kind slingeren als ze net niet hard genoeg lopen. 

Bij sport is het misschien nog niet zo erg, als er een meningsverschil is op het veld. Als je gaat kijken naar politiek of religie, dan wordt het meteen heel anders. Ook daar heb je mensen die hoe dan ook hun overtuiging op willen leggen aan een ander. Het gevolg daarvan is het ontstaan van een conflict. Denk bijvoorbeeld maar eens aan een arbeidsconflict, of stakingen via de bonden. Dat gaat dan vaak om binnenlandse aangelegenheden. Als het internationaal gaat worden, bestaat de kans dat het in het ergste geval uitdraait op oorlog.

Maar laten we het even klein houden. In het geloof heb je ook fanatiekelingen. Mensen die koste wat kost de ander ervan proberen te overtuigen dat HUN geloof het juiste is, en je niet op een andere manier kunt geloven in Christus. Naar mijn idee is het belangrijkste dat je écht gelooft in Jezus, dat Hij de Zoon van God is en dat Hij op aarde geleefd heeft en is gestorven aan het kruis en na 3 dagen weer is opgestaan uit de dood. En hoe je dat uitdraagt hangt van je persoonlijkheid af, niet van opgelegde regels. Net als een sportteam verschillende posities kent, zo kent ook het lichaam van de gemeente verschillende functies. Als iedereen hetzelfde zou gaan doen, dan zou alleen bijvoorbeeld de buik ontwikkelen. Niet iedereen kan voorop lopen en doelpunten maken. En toch hebben we elkaar allemaal nodig.
[Joh. 3:15 Want God heeft zoveel liefde voor de wereld dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.]  
[Joh.6:47 Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven]

En Jezus geeft het zelfs eigenlijk nog simpeler aan. Hoewel, simpel: "Het is zelfs zo dat wie niet het eenvoudige geloof van een kind heeft, niet eens in het Koninkrijk van God kan komen." Lucas 18:17.
Wat wij dus moeten doen is het geloof van een kind hebben. Dat is pas moeilijk. Als je een kind iets zegt, dan gelooft het je. Wij volwassenen gaan het eerst beredeneren of het wel kan. Als wij tot de conclusie zijn gekomen dat het best zou kunnen zijn, dan zijn we bereid om te gaan geloven. En dat is niet geloven.
Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet. (Heb. 11:1) 

Nu weer even terug naar het begin. Is het de bedoeling dat wij met geweld anderen dwingen om te geloven in Jezus? Volgens de definitie van geloof in Hebreeën 11:1 kan dat niet. Het moet van binnenuit komen. Je kunt mensen dwingen naar een kerk te gaan, maar je kunt ze niet dwingen om in hun hart te gaan geloven. Onze opdracht is om juist de mensen die niet geloven, met liefde te overtuigen dat er meer is tussen hemel en aarde. De liefde van Christus zal mensen diep in hun binnenste overtuigen en tot geloof brengen. Onze taak is het om dat uit te leggen waar dat gevoel vandaan komt. In deze moderne tijd wordt alles wel op een geloofwaardige manier uitgelegd. Er wordt ingespeeld op het gevoel van mensen. Het wordt allemaal net iets mooier verteld bij de één dan bij de ander, om maar zoveel mogelijk mensen te winnen. Wij als Christenen kunnen de boodschap niet mooier maken dan hij al is. Het is niet mogelijk om het geloof in de 'aanbieding' te gooien. Wat je ziet is wat je krijgt, zo eenvoudig is het. Maar als je goed kijkt, is het ongelooflijk wat je krijgt in ruil voor geloof. Je krijgt het leven van een koning! En juist omdat de beloning zo groot is, kunnen wij dat als mens niet beredeneren, dus zal het niet kloppen. De psyche van de mens werkt soms heel raar.

Wie gelooft nu dat als je vraagt, je zult krijgen? Zoek en je zult vinden?  (Lucas 11:9) Als wij mensen iets vragen moet je altijd maar afwachten of je het krijgt of niet. Of wat je ervoor terug moet doen. Bij Christus krijg je het gewoon! Dat is juist zo ongelofelijk, dat het moeilijk wordt om erin te geloven. Tenzij je het geloof van een kind hebt.

De discipelen waren fanatiek in het volgen van Christus. Zij hebben alles aan de kant gelegd om Jezus te volgen. Zij hebben om het zo maar te zeggen, gelijk de t-shirts, sjaal  en petjes gekocht en opgezet. Nee, ze hebben geen mensen vastgebonden totdat ze zich bekeert hadden, nee ze hebben geen dingen vernield in steden omdat ze hun zin niet kregen. Ja, ze gingen wel steden in om te 'protesteren' tegen hoe het er op die manier aan toe ging. Ze werden dan door God gestuurd om de inwoners te waarschuwen dat als ze zo doorgingen, er niet veel goeds gebeuren zou. Maar er werd niks opgelegd. Men bleef een eigen keus houden. Zij waren de échte super-fan, de discipelen. Zulke fans zijn uitzonderlijk. Zij leven het leven zoals het bedoeld is, en door voorbeeld leiden ze anderen het juiste pad op.

Laten de ongelovigen niets op uw gedrag kunnen aanmerken. Ook al mogen zij u niet en belasteren zij u, als zij zien hoe voorbeeldig uw leven is, zullen zij God wel moeten eren en prijzen op de dag dat Christus terugkomt. (1 Petrus 2:12)

Wie is Jezus?

Er zijn ontzettend veel namen voor Jezus in omloop. Ook in de Bijbel wordt Hij op verschillende manieren aangehaald. Een paar voorbeelden:

Jezus van Nazareth
Immanuël
Messias
Licht der volken
Leeuw van Juda
Zoon van God
Vredevorst
Leidsman
De Goede Herder

En dat zijn er maar een paar. Waarom zoveel namen voor 1 iemand? Één naam zegt gewoon niet genoeg over alles wat Jezus voor de mens betekend.

Hij werd geboren als zoon van Jozef en Maria. Om het goed te zeggen, als zoon van God en Maria. Jozef was timmerman van beroep. Hij verdiende daar voldoende mee. Arm waren ze in elk geval niet. We kennen het verhaal dat ze zich in moesten laten schrijven in Bethlehem, en dat de herbergen vol zaten. Er staat nergens dat ze het niet konden betalen, er was gewoon geen plek. Alles was volgeboekt. Jezus begon Zijn leven toen in een voederbak. Wat een start, wat een nederig begin.



Jozef en Maria gingen elk jaar het Pesach feest vieren in Jeruzalem. Toen Jezus 12 jaar oud was mocht Hij voor het eerst mee. Na het feest gingen zij weer naar huis en ze gingen ervan uit dat Jezus ergens tussen de andere reizigers liep, want ze hadden Hem nog niet gezien. Toen Hij in de avond nog niet terug was gingen ze bij familie en vrienden vragen, maar ook daar was Hij niet. Zeer ongerust gingen ze toen terug naar Jeruzalem om Hem daar te zoeken. Ze vonden Hem na 3 dagen in de tempel, pratend met bijbelgeleerden. Toen Maria zei dat ze ongerust waren en waarom Hij hun dit aandeed, antwoordde Hij : "Dat hoefde toch niet? Wist u niet dat Ik bezig moet zijn met de dingen van Mijn Vader?" (Lukas 2:49)

In die tijd was Johannes begonnen met mensen te dopen in de Jordaan. Mensen die zich lieten dopen werden 'opnieuw geboren'. Ook Jezus liet zich dopen door Johannes. Johannes wilde het eerst niet doen, omdat hij zich niet waardig vond om Jezus, de Zoon van God te dopen. Jezus zei toen: Doe het maar, want we moeten precies doen wat God van ons verlangt" (Mattheüs 3:15) In de volgende verzen is te lezen dat God zegt dat Jezus Zijn geliefde Zoon is en dat Hij het hart van God verheugt.

Vervolgens ging Hij in Kafarnaüm wonen. Vanaf dat moment begon Hij in het openbaar te spreken. Hij verzamelde de 12 discipelen om zich heen, vertelde het evangelie en genas zieken.
De discipelen waren allen hele gewone mensen. Allemaal 'werkvolk' zouden wij zeggen. Ook beroepen die niet echt door de bevolking gewaardeerd werden, zoals tollenaar (belastingambtenaar). Deze 12 mensen waren uitverkoren om 3 jaar dag en nacht te leven met Jezus. Zij hoorden uit eerste hand het evangelie en zagen het ook gelijk in de praktijk gebracht door Jezus. Over de omgang met mensen met een 'verkeerde reputatie' waren de mensen nogal ontevreden. Zoiets doe je niet! Jezus zei daarop: "Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieke en zwakke mensen wel. Ik ben gekomen om zondaars uit te nodigen, niet diegene die Gods wil al doen". (Markus 2:17 en Mattheüs 9:12).
Wij krijgen dus ook de opdracht om mensen die God nog niet kennen naar Hem toe te leiden door over Hem te vertellen, maar zeker ook door onze manier van leven. En hoe moeten we dan precies leven? Wat zijn de lessen die Jezus ons tijdens Zijn leven geleerd heeft?
In Mattheüs 6 staan enkele voorbeelden. Wat eruit springt zijn toch de woorden dat je het in stilte moet doen. Als je iemand iets geeft hoeft niet de hele wereld het te weten. God weet wat er in het verborgene gebeurd. Bid op je kamer, achter gesloten deuren en gebruik niet meer woorden dan nodig. Bid het 'Onze Vader'. Aardse zaken bieden geen garantie voor een rijk en lang leven. God voorziet in alles. Spreek geen oordeel uit over anderen, u zult op dezelfde manier beoordeeld worden. 

Jezus heeft veel wonderen gedaan in Zijn leven. De Bijbel staat er vol van. Mensen die genezen, boze geesten die uitgedreven worden, ja zelfs doden die opstaan. Hij doet dit allemaal uit de naam van God en de Heilige Geest. Iedereen die naar Jezus toegaat en in Hem gelooft en om genezing vraagt, wordt genezen. Je moet inderdaad wel geloven, geloven dat het mogelijk is dat iemand je kan genezen. Ook in deze tijd kan het, uit naam van Jezus. Hij heeft het immers zelf gezegd: (Markus 16:17-18) Zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen. Dus zoals we vertrouwen op medicijnen om ons te genezen, kunnen we dat ook doen op mensen.

Dus wie was Jezus? Hij was gezonden door God zelf, om ons mensen duidelijk te maken wat de plannen van God zijn geweest voor ons mensen. God heeft een ieder van ons een vrije keus gegeven, niemand wordt verplicht in Hem te geloven. Maar het alternatief is niet heel vreugdevol.
De opdracht die Jezus meegaf na Zijn opstanding is dat wij erop uit moeten gaan om iedereen in de wereld het evangelie te vertellen en tot Zijn leerlingen te maken. Hij zegt daarmee dat wij als Hem moeten leven. Daardoor wordt het ook heel belangrijk om te leren hoe Jezus leefde, wat Hem bewoog om bepaalde dingen te doen. Waarom dienen belangrijk is.

Ga zelf maar eens op ontdekkingsreis door de Bijbel, naar het leven van Jezus.
Probeer eens om op die manier te leven, ga de uitdaging maar eens aan!