Bestaat Hij echt?

Hoe vaak hoor je niet een vraag als "Bestaat Hij echt?"

En als je dan zegt:"Ja, natuurlijk bestaat Hij echt" dan willen ze bewijs zien.

Het wordt alleen moeilijk om iets te bewijzen als mensen het bewijs niet willen zien.

Een mooi vergelijkend verhaal kom je overal om je heen wel tegen.

- Als God bestaat, waarom zijn er dan zoveel slechte mensen in de wereld?

* Bestaat de tandarts?

- Ja natuurlijk bestaat die.

* Ik zeg dat hij niet bestaat. Als er een tandarts zou bestaan zouden er niet zoveel mensen met slechte tanden rondlopen.

- Ja, maar dat is dan de schuld van die mensen zelf, er bestaan tandartsen, je moet er alleen wel naartoe gaan dan.

* Zo is het met God ook, Hij bestaat, je moet er alleen wel naartoe. God heeft geen openingstijden, je kunt 24/7 bij Hem terecht, maar je moet wel zelf het besluit nemen om naar Hem toe te gaan. 

Wat is een arts? Is dat iemand die de zieken beter maakt?

Ik denk dat de meeste mensen hier "ja" op zullen antwoorden. 

Hoe noem je iemand die een ander mens dood? Is dat een moordenaar?

Ik denk dat de meeste mensen hier "ja" op zullen antwoorden.

Hoe noemen we dan een arts die euthanasie toepast? Moorden met vergunning? Of zoals James Bond het zou zeggen: A License to kill? 

Wat voor de één een zekerheid is, is voor de ander niet te begrijpen. 

Prikkelen

Laat ik deze blog eens met een paar bekende regels beginnen:

- We zijn het zout der aarde
- Een mens kan alles van plan zijn, maar God bepaalt de loop der gebeurtenissen
- God is liefde
- Een gezin hoort uit een man en een vrouw te bestaan
- Heb uw naaste lief als uzelf

Zomaar wat punten die je regelmatig tegenkomt. Wat mij de laatste tijd heel erg opvalt, is dat als je over dit soort punten, die allemaal in de bijbel staan, opmerkingen maakt, je er vaak op aangevallen wordt.
Misschien komt dat ook door de verschillende signalen die de bijbel geeft. Tenminste, zo lijkt het wel eens. Neem bijvoorbeeld : we zijn het zout der aarde. Dat wordt vaak toch gezien als dat een christen nogal eens een op zijn zachts gezegd prikkelende uitwerking heeft op zijn omgeving. Zeker als die omgeving niet geloofd. Daartegenover staat dat God alleen maar liefde is, en wij net zo lief moeten hebben als God de wereld lief heeft. Hoe kun je de mens liefhebben als je regelmatig flink irritant bent voor ze? Is dat je naaste liefhebben als jezelf?

God is liefde, Jezus zei ook dat God Zijn kinderen tuchtigt, juist omdat Hij ze lief heeft. Tegenstrijdigheid in één zin. Hoe kun je je kind corrigeren als je van ze houd? Je zegt dan heel rustig als ze iets verkeerd doen, en luisteren ze niet dan laat je het zo toch? Straffen mag niet, want dan toon je geen liefde? Tenminste dat is wat ik dan hoor. Tegenwoordig moet je je kinderen bijna in het donker opvoeden, anders kan de buurman je zomaar aangeven als je je eigen kinderen niet op de manier opvoed zoals de buurman dat zou willen. Is wat kort door de bocht, ik weet het, maar toch zit de waarheid er niet ver vandaan.

Onder ons christenen bestaat er al veel verschil met wat we eigenlijk geloven. We proberen elkaar te overtuigen van ons eigen gelijk. Ik ben daar geen uitzondering op. Favoriete onderwerpen voor onderlinge discussie zijn bijvoorbeeld de doop, wanneer je het eeuwige leven ontvangt of gewoon al de manier van bidden. Over al deze onderwerpen staan de antwoorden in de bijbel. Toch interpreteren we het vaak allemaal net even wat anders. Daarnaast proberen we vaak ons geloof in onze omgeving in te passen, zodat we niet teveel 'irritatie' veroorzaken in de buurt. Of onbegrip tegenkomen in de buurt of zelfs van familie.

Voor wie geloven wij eigenlijk? Voor onszelf? Voor onze omgeving? Als wij ons geloof 'aanpassen' aan het verwachtingspatroon van onze omgeving, doen wij dan wat God van ons vraagt? Of moeten we soms ook 'het zout der aarde' zijn voor onze mede-gelovigen om hen zo de ogen opnieuw te openen? Of op zijn minst weer eens een andere kant van het geloof te laten zien?

Spreuken aan de wand (4)

Spreuken 4

Laat je beschermen door wijsheid.

In Spreuken 2 hadden we gelezen dat wijsheid van God komt. We lazen hierin echter ook dat wij er zelf wel moeite voor moeten doen om het verder te ontwikkelen. In Spreuken 4 lezen we dat Salomon verteld wat zijn vader David hem leerde. Het is trouwens de plicht van elke ouder om de kinderen aan te moedigen om wijsheid te zoeken. David legde daar ook nog eens de nadruk op voordat hij overleed (1 Koningen 2:1-9)

David leerde zijn zoon Salomon dat het najagen van wijsheid en het naleven ervan zeer veel voordelen had in het leven. We lezen in het begin van spreuken 4 dat het je beschermt en behoed, je aanzien en eer geeft en zelfs 'je jaren verlengt'. Dat is nog eens een mooi vooruitzicht. Het is alleen niet altijd zo makkelijk om te doen wat wijs is. Wijsheid laat je zien waar je gaat op je levensweg, het geeft licht daar waar jij je voeten neer wilt zetten. Zo zul je niet struikelen. Soms komt er echter wel eens een wolkje voor de zon die je pad belicht. Een wolk in de vorm van een vriend of kennis die je vraagt met iets mee te doen waarvan je weet dat het niet goed is volgens de wijsheid (kennis) die je ontwikkeld hebt in de loop der jaren. Maar als je 'nee' zegt, is dat moeilijk uit te leggen aan die vriend. 

Elke dag maken wij een keuze tussen dat wat goed en dat wat fout is. Elke dag kunnen wij uit die twee dingen kiezen. Bewaar de wijsheid in je hart en bescherm je hart (vers 23). Maak van daaruit de keuzes die je dagelijks maakt. Zorg ervoor dat je iedereen ten allen tijden recht in de ogen aan kunt kijken, en dat je niet van schaamte je hoofd af hoeft te wenden als men je iets vraagt of verteld. Door altijd met de waarheid in je hart te leven, zul je met een vaste tred je levensweg bewandelen. Met een rechte rug en opgeheven hoofd zul je elke situatie aan kunnen. Mensen zullen dit zien en je vragen hoe het komt dat jij zo zeker kunt zijn in dit leven. Je antwoord zal dan alleen maar kunnen zijn dat het komt door de wijsheid die je van God ontvangen hebt komt. God heeft het in je gelegd en je ouders dienen je erop te wijzen dat je daarmee aan het werk moet.

Spreuken 4, naar mijn idee een heel mooi gedeelte uit het hoofdstuk. Het verteld duidelijk dat de mens zelf geen wijsheid kan vergaren, maar dat het een gave van God is. Zoals andere gaven moeten wij ook voor deze gave moeite doen om het te ontwikkelen. Vaak zijn we liever lui dan moe en geven dan God de schuld dat wij iets niet kunnen, terwijl we zelf geen moeite willen doen en hopen dat het ons 'aan komt waaien'. Wijsheid en kennis vergen onderhoud. Dagelijks wordt het getest en dagelijks worden wij uitgedaagd om de juiste keuzes te maken. Als je de richtlijnen die David hier zijn zoon Salomon meegaf volgt, dan zijn ook wij in staat om naast alles wat we dan kunnen kiezen, wijsheid te kiezen boven alle wereldse zaken. (1 Koningen 3:9) 

Moeten wij wachten tot God naar ons toekomt en vraagt wat we willen hebben? Of moeten we wachten tot we een bepaalde bediening krijgen voordat we er recht op hebben? Nee, we kunnen het in gebed aan God vragen en Hij zal het ons geven. (Jacobus 1:5) 

Als afsluiting het laatste gedeelte van Spreuken 4:

20 Mijn zoon, heb aandacht voor mijn woorden,

geef aan mijn uitspraken gehoor.

21 Houd ze steeds voor ogen,

bewaar ze in het diepste van je hart.

22 Ze zijn het leven voor wie ze aanvaarden,

sterken heel het lichaam als een medicijn.

23 Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart,

het is de bron van je leven.

24 Neem nooit leugens in de mond,

laat geen bedrog over je lippen komen.

25 Je moet elk mens recht in de ogen kunnen zien,

nooit je ogen hoeven neerslaan.

26 Effen de weg waarover je gaat,

dan loop je met vaste tred.

27 Wijk niet af naar rechts, wijk niet af naar links,

wijk alleen uit voor het kwaad.

 

De Schrift

Hoe waar is de bijbel?

Volgens mij is de bijbel tijdloos. Soms lijkt het voorspellend, soms een beschrijving van de geschiedenis, maar soms ook precies het antwoord gevend op een vraag die je hebt.

Neem als voorbeeld eens 2 Timotheüs 3. Het begint met een beschrijving die bij het naderende einde van deze aarde hoort. Oordeel zelf maar of je hier enkele of misschien wel meerdere symptomen van herkent....

2 Timotheüs 3:1-5a
Weet dat de laatste dagen zwaar zullen zijn. De mensen zullen egoïstisch zijn, geldzuchtig, zelfingenomen en arrogant. Ze zullen God lasteren, geen ontzag tonen voor hun ouders, ondankbaar zijn en niets heilig achten. Ze zullen harteloos zijn, onverzoenlijk, lasterziek, onbeheerst en wreed. Ze zullen het goede haten en onbetrouwbaar, roekeloos en verblind zijn. Het genot zullen ze meer liefhebben dan God, ze zullen de schijn van vroomheid ophouden, maar de kracht ervan miskennen. 

Iets bekends gelezen in de bovenstaande verzen? Ik denk dat iedereen hier wel iets in herkent. De bijbel is maar een paar duizend jaar oud, maar nog steeds actueel. Het is nog steeds toepasbaar, ook in deze 'moderne' tijd waarin we vergeleken met toen zoveel 'vooruitgang' hebben geboekt.

2 Timotheüs 3:16-17

Elke schrift tekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven, zodat een dienaar van God voor zijn taak berekend is en voor elk goed doel volledig is toegerust.

Hier vind ik onder andere de reden waarom het lezen van de bijbel niet alleen goed is voor jezelf, maar ook voor anderen om je heen. Je wordt toegerust  voor het doel in je leven. Je leert hoe je met anderen om moet gaan. Je leert de geheimen van het leven. En dat allemaal gegeven door God. Als je voetballer wilt worden wordt je toch ook liever getraind door Johan Cruijff dan door Johan Derksen?

Waarheid

1 Petrus 3:8a-9 "Leef met elkaar mee en houd van elkaar. Wees vriendelijk en nederig. Vergeld geen kwaad met kwaad. Als iemand u beledigt, zeg dan niets lelijks terug, maar zegen hem juist. Want dan zal God ons zegenen, daartoe heeft Hij ons geroepen."

Dit blijft een moeilijk stuk voor ons mensen. Zeker als mensen onwaarheden tegen jou of over jou vertellen, dan nog moet je voor deze mensen bidden. Het is zo  makkelijk om gelijk met een tegenaanval te komen. Petrus kon dat ook heel goed voordat zijn leven veranderde doordat de Heilige Geest in hem kwam. We hebben allemaal wel eens gehoord van de uitdrukking : "tot tien tellen voordat je reageert". Dat is inderdaad vaak wel het beste.

1 Petrus 3:10-12 ‘Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven. Want de Heer verliest de rechtvaardigen niet uit het oog en luistert naar hun gebeden, maar hij keert zich tegen wie kwaad doen.’

Hier gaat Petrus eigenlijk nog een stapje verder. Het blijft er dus niet bij om alleen te bidden voor die mensen, maar je moet ook 'vrede nastreven'.  Hier wordt een werkwoord gebruikt wat dus inhoud dat er een aktie van je verwacht wordt. En niet alleen een biddende aktie. Probeer daadwerkelijk vrede te houden tussen de partijen. Misschien lukt het niet, maar God vraagt van ons om het wel te proberen. En natuurlijk zelf geen leugens verspreiden, maar dat moet al voor zich spreken denk ik. 

13 Wie zal u kwaad doen, als u zich inspant voor het goede? 

Als je zelf geen aanleiding geeft dat mensen je nadelig behandelen, zal dat ook minder snel gebeuren. En gebeurt het toch, laat je dan niet afschrikken door dreigementen, of je in verleiding laten brengen. Vertrouw op Christus (vers 14 en 15). Probeer zelf wel zo goed mogelijk volgens Gods wil te leven, dan kan men weinig kwaads over je zeggen. Natuurlijk kunnen we niet allemaal perfect leven, maar leven volgens Gods Woord betekent ook dat je vergeving vraagt als het een keertje niet lukt. Je zonden belijden hoort er ook bij. 

Geloven is niet iets wat je binnen je eigen huis doet. Geloven is een manier van leven. Je leeft ook buiten je huis, denk maar aan je werk, school, omgang met buren, vrienden, familie. Ook daar is je geloof. geloof is geen jas die je alleen aantrekt als het koud is. Geloof is je vel, dat heb je altijd bij je. Het beschermt je van invloeden van buitenaf, maar het laat ook aan de buitenwereld zien dat je gelooft. 

Ook Jezus heeft gezegd dat als je in onenigheid leeft met iemand, dat in de weg staat tijdens het bidden naar God. In Mattheüs 5:23-24 geeft Jezus aan dat als men zich herinnert dat er iets nog niet is uitgesproken met een ander, hij dat eerst moet doen alvorens een offer te brengen. Daarnaast staat er diverse keren in de Bijbel dat je niet altijd naar een ander moet kijken, maar ook jezelf kritisch moet beoordelen. 

Zie Mattheüs 7:1-5

Spreek geen oordeel uit, dan zal er over u ook geen oordeel uitgesproken worden. Want God zal u op dezelfde manier beoordelen als waarop u anderen beoordeelt. Waarom maakt u zich druk over een splinter in het oog van uw broeder, terwijl u niet eens merkt dat in uw eigen oog een balk zit? Hoe kunt u dan zeggen: “Kom, ik zal die splinter even uit uw oog halen”? Met die balk in uw eigen oog ziet u immers niets? Hoe kunt u dan uw broeder helpen? Huichelaar! Zorg eerst dat die balk uit uw eigen oog weg is. Dan ziet u tenminste wat u doet, als u die splinter uit het oog van uw broeder haalt.

Of Lucas 6:40-42

Een leerling is niet meer dan zijn leraar. Als hij alles van hem heeft geleerd, is hij hoogstens gelijk aan zijn leraar. Waarom maakt u zich druk over de splinter in het oog van een ander terwijl in uw eigen oog een balk zit? Hoe durft u te zeggen: “Kom, ik zal die splinter wel even uit uw oog halen,” terwijl u de balk in uw eigen oog niet eens ziet? Huichelaar! Haal eerst die balk uit uw eigen oog. Dan ziet u misschien scherp genoeg om die splinter uit het oog van de ander te halen.

Kijk dus eerst naar jezelf en oordeel niet over een ander. Waarom oordelen we dan toch over anderen? Het is voor ons gevoel veiliger om over anderen wat te zeggen, zodat we niet zien waar we zelf tekort in schieten. Het is altijd confronterend om te ontdekken dat je zelf iets niet helemaal goed doet of gedaan hebt. Onthoud dat het groei brengt als je kritisch naar jezelf kijkt. 

Het is beter goed te doen en ervoor te lijden als God dat wil, dan kwaad te doen. (1 Petrus 3:17)