Liefdevolle Vader

Een gebed aan God.


Lieve Vader, Beschermer en enig levende God,

U heeft mij leven geschonken. U heeft mij gemaakt met een bepaald doel voor ogen. Al weet ik nog niet precies wat dat doel is. Ik weet wel dat ik in de jaren die ik hier nu op deze aarde rondloop zeer veel dingen heb gedaan of juist niet gedaan die ik had moeten doen om het doel dat U voor mij bestemd heeft te bereiken. De eigenschappen die ik bezit zijn precies goed voor de taken die U voor mij heeft uitgedacht. En zo heeft U voor een ieder van ons een andere taak, en dus ook andere eigenschappen meegegeven. De verantwoordelijkheid om die eigenschappen verder uit te diepen en te ontwikkelen ligt echter bij onszelf.

Vader ik moet bekennen dat ik hier best wel vaak nalatig in ben geweest. Hoe vaak denken we niet eerst aan onszelf, voordat we naar het grotere geheel kijken? Als ik mijn leven beschouw als een klok, dan zie ik alleen de wijzerplaat die de tijd aangeeft. Al waar ik aan denk is dat de wijzers vooruit gaan. U ziet elk minuscuul onderdeeltje van de klok. U zorgt dat de radertjes allemaal  goed draaien. Als er ook maar één niet draait, of zelfs de verkeerde kant op, dan werkt de hele klok niet meer. Het is een precisie mechanisme. Zo is ook het leven. Alles moet kloppen.

Vader wilt U mij vergeven voor al die keren dat ik een radertje heb laten stoppen? Dat ik er de oorzaak van was dat het uurwerk opnieuw gerepareerd moest worden?

Dank U wel dat ik, wij, iedereen altijd welkom zijn bij U als er weer eens iets niet 'werkt'. Dank U wel dat U altijd op ons staat te wachten met open armen, wat wij ook gedaan hebben.

Laat mij trouw zijn aan Uw opdracht, geef mij kennis, kracht en uithoudingsvermogen om mijn taak uit te voeren. Bescherm mij in dit leven.

Amen.

Leven door/met de Geest

Heilige Geest

We hebben net het Paasfeest gevierd. Het feest dat Jezus opgestaan is uit de dood en op die manier de zonden van de mens op zich heeft genomen. Daarom kunnen wij mensen weer dicht bij God de Vader komen en samen met Hem leven.

Jezus heeft in de tijd tussen Zijn opstanding en Zijn Hemelvaart de discipelen nog enkele belangrijke dingen geleerd en verteld. Ik denk dat wij juist deze belangrijke dingen niet meer helemaal helder hebben, en dat we daardoor ons geloof wat verliezen.

De drie evangeliën Mattheüs, Marcus en Lucas vertellen die laatste ogenblikken allemaal net iets anders. Als je die samen gaat bekijken kom je uiteindelijk wel tot dezelfde conclusie. De bekendste is denk ik wel die van Mattheüs. Het gaat dan om de volgende verzen:

Mattheüs 28:19-20
Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn leerlingen te maken. Doop hen in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest. Leer hen altijd te doen wat Ik u heb gezegd. En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij u, tot het einde van de tijd

Jezus geeft hier dus aan dat wij geacht worden erop uit te gaan en andere mensen van Zijn leven te vertellen. En dat niet alleen, maar ze dan ook te dopen. En ze te leren hoe men volgens Zijn Woord moet leven. Wij hoeven dit niet alleen te doen, want, zo zegt Hij, Jezus is bij je tot het eind.

Marcus verteld het op een iets andere manier:

Marcus 16:15-16
Trek de wereld in,’ zei Hij tegen hen, ‘en vertel aan de hele schepping het goede nieuws over Mij. Wie het geloven en gedoopt worden, zullen gered worden. Maar wie het niet geloven, zullen worden gestraft.

En daarbij nog deze toevoeging: Marcus 16:17-18
De mensen die het geloven, zullen hieraan te herkennen zijn: zij zullen in mijn naam boze geesten verjagen, zij zullen in nieuwe talen spreken, zij zullen slangen kunnen vastpakken, en als zij iets giftigs drinken, zal hun dat geen kwaad doen, zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen.

Ook hier komt de opdracht om anderen (hier zelfs de gehele schepping) over Jezus te vertellen. Over het feit dat Hij uit de dood opgestaan is. Ook hier moeten gelovigen gedoopt worden. Jezus heeft zichzelf immers ook laten dopen door Johannes, en na Zijn doop streek de Heilige Geest op Jezus neer.

Johannes 1:31-33
Ik kende Hem nog niet, maar ik ben gekomen om de mensen met water te dopen om Hem aan Israël bekend te maken. Ik heb de Heilige Geest als een duif uit de hemel zien komen en Hij bleef op Jezus. Toen wist ik nog niet dat Hij het was. Maar God had tegen mij gezegd: “Op wie u de Heilige Geest ziet neerdalen en blijven, dat is Hem. Hij zal de mensen dopen met de Heilige Geest.

Hier kunnen we al lezen dat Jezus mensen doopt met de Heilige Geest. Je hebt de Heilige Geest dus ook nodig in je leven met God.

Het Lucas evangelie verwoord het als volgt:

Lucas 24:47
Van Jeruzalem uit zou dit bericht over de hele wereld uitgaan: “Ieder die zijn zonden aan Christus belijdt, krijgt vergeving.

Aangevuld met Lucas 24:49
Luister: Ik zal de Heilige Geest sturen. Hij zal over jullie komen, zoals mijn Vader heeft beloofd. Blijf hier in de stad wachten tot jullie kracht uit de hemel hebben ontvangen.

Ook hier weer de opdracht om niet te blijven zitten, maar erop uit te gaan om het evangelie wereldwijd te verkondigen. En ook hier de zekerheid dat de Heilige Geest bij je zal zijn. En geloof het, die heb je ook echt nodig.

Romeinen 8:15-17
U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’. De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. En nu we zijn kinderen zijn, zijn we ook zijn erfgenamen, erfgenamen van God. Samen met Christus zijn wij erfgenamen: wij moeten delen in zijn lijden om met hem te kunnen delen in Gods luister.

Daar staat nogal wat! De bevestiging dat je de Geest ontvangen hebt, maar ook wat er allemaal aan vast zit. Je bent dan erfgenaam van God! Als kind van God erf je dus, tja, eigenlijk de wereld. Het eeuwige leven. Helaas zal dat niet zonder horden of stoten gaan. "wij moeten delen in Zijn lijden". Hierover lees je meer in Romeinen 8:35-39

Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? Er staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht.’ Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad. Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.

Wees er dus van overtuigd dat het leven volgens het Woord van God, en leven zoals Jezus ons voorgedaan heeft, geen leven vol van alleen maar vreugde zal zijn, van alleen maar mooie, positieve dingen. Nee, tijdens ons leven zullen we getest en beproefd worden hoe sterk ons geloof is. Soms zal God ons testen, soms zal de duivel proberen ons geloof te breken. Wees er in beide gevallen van overtuigd dat de Heilige Geest je helpen zal.

Romeinen 8:31-32
Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken?

Samengevat kunnen we denk ik het volgende zeggen:
Jezus Zijn leven heeft gediend als voorbeeld voor ons allemaal. Zoals Hij omging met mensen en de problemen van mensen, zo horen wij er ook mee om te gaan. Wij moeten iedereen lief hebben. Problemen brengen wij, net als Jezus, bij God de Vader. Doordat Jezus voor ons aan het kruis gestorven is, heeft Hij de weg naar God vrijgemaakt. Hierdoor kunnen ook wij met God de Vader praten en een relatie opbouwen met Hem. Wij mogen vertrouwen dat niemand ons kan verslaan op het moment dat wij dat doen wat God van ons vraagt. De opstanding uit de dood van Jezus bewijst ons dat zelfs de dood niet sterk genoeg is om God te verslaan. Als dit allemaal echt goed tot je doordringt, wat kun je dan anders doen dan erover vertellen? Dan wil je toch juist dat iedereen deze wonderbaarlijke dingen hoort? We vertellen het wel als er op het nieuws te zien is dat iemand eigenhandig een bus optilt omdat er kinderen onder vastzaten, maar als iemand uit de dood opstaat vinden we het toch niet helemaal gepast om erover te vertellen? Houden we het liever een beetje binnenshuis. Stel je voor dat mensen je niet geloven. Dan heb ik een nieuwtje voor je, een heleboel mensen zullen je ook niet geloven. Zeker in het begin niet. Lees Romeinen 8:35-39 nog maar eens. Dat is echte geen excuus om het dan maar niet te doen. Jezus vraagt van ons dat we het wél doen en Hij geeft ons er zelfs de Heilige Geest bij. In een tijd waarin we van 'gratis' houden, moet dat mensen toch aanspreken.

Laat ons dus het licht zijn wat van ons gevraagd wordt. Wees ook een estafette loper van het Goddelijke vuur, in plaats van het Olympische vuur. Neem de fakkel ook over en loop het parcours dat God voor jou heeft klaarliggen. Ja het zal zweten worden, nee het is niet altijd makkelijk. Maar denk maar aan het moment dat je triomfantelijk over die eindstreep komt!

God roept

Zou jij antwoorden?

Door de hele bijbel heen kunnen we lezen dat God Zijn mensen roept. De apostelen werden aangesproken door Jezus en zonder twijfelen gingen zij Hem volgen. In het oude Testament lezen we bijvoorbeeld over Noach, hij moest een ark bouwen. Noach deed dat. Jona werd geroepen om naar Ninevé te gaan. Jona wilde niet en probeerde weg te komen. God zorgde ervoor dat Jona wél zij opdracht uit ging voeren. 

In Exodus (3) lezen we dat Mozes bezig was met de dingen van alledag. Hij overzag de kudde van zijn schoonvader Jetro en bemoeide zich met zijn eigen zaken. Waarschijnlijk liep hij zoals altijd, een vaste route. Een mens houd van gewoonte, misschien had Mozes wel een vaste plek waar hij ging rusten. Bij de berg Horeb aangekomen veranderde zijn routine ineens. Hij zag iets wat hij anders nooit zag. Een struik die in brand stond. Wat volgt is bepalend voor de rest van het verhaal. Mozes ziet dat er iets anders is als anders, en hij onderneemt aktie door te gaan kijken bij het vreemde verschijnsel. God had een engel gestuurd en door middel van een brandende struik werd de aandacht van Mozes getrokken. Doordat de struik wél in brand stond, maar niét verbrandde, werd Mozes nieuwsgierig. Door die stap te zetten liet Mozes zien dat hij open stond voor dingen die anderen voor onmogelijk houden. Hierdoor kon God hem inzetten voor de opdracht die Hij voor Mozes had. Dat blijkt nog een keer als God Mozes roept vanuit de brandende struik. Zou jij naar die struik toegelopen zijn? Of zou je omgedraaid zijn en weggelopen? Iets wat ik heel goed zou kunnen begrijpen. Mozes liep nog iets dichter naar de struik toe en antwoordde de struik. Pas daarna maakte God bekend dat Hij het was en bedekte Mozes zijn gezicht.

'God roept alleen mensen die willen'. Iets wat je wel vaker hoort. Maar is dat ook zo? Wilde Mozes de opdracht van God aannemen? In het begin zeker niet. Mozes zocht allerlei excuses om het maar niet te hoeven doen. Het is ook niet niks om aan de heerser van een land te gaan vertellen dat hij alle slaven moet laten gaan. Mozes kwam met alle menselijke uitvluchten:

• Dat kan ik niet, daar ben ik niet geschikt voor
• Als ze vragen wie het mij gezegd heeft, wat moet ik dan zeggen?
• Waarom zal men iemand als mij geloven?
• Ik ben helemaal geen spreker, stuur iemand anders die beter kan praten!
• Stuur alstublieft een ander!

Maar God stuurde Mozes op weg naar de Farao. "Ik ben bij je" zei God tegen Mozes. Dat was genoeg om te geloven en te vertrouwen. Vanaf dat moment is God altijd dicht bij Mozes geweest. 

God is ook dicht bij jou. Ook voor jou heeft Hij een taak te doen op deze aarde. Misschien heb je al wel eens een idee voor iets gehad, waarvan je dacht; 'Dat kan ik niet, daar ben ik niet geschikt voor', of 'Ik weet niet wat ik moet zeggen', of misschien hoop je wel dat een ander het voor je doet. Denk dan nog eens terug aan dit verhaal van Mozes. Ondanks al zijn bedenkingen (die van Mozes) ging hij toch op weg om de taak die God voor hem klaar had liggen, uit te voeren. In de wetenschap dat God bij hem zou zijn en hem zou helpen. 

Heb jij de roep van God al  beantwoord, of twijfel je nog?