Hoe overtuigd ben jij?

Overtuiging.....wat is het eigenlijk?
Mensen zijn vaak van veel dingen overtuigd. Hoe vaak zeggen we het niet? "Ik ben er van overtuigd dat...." En dan heb je natuurlijk nog de overtreffende trap:"Ik ben er heilig van overtuigd dat...."

Is elke overtuiging die we hebben ook inderdaad waar? De dirigent van ons koor zegt wel eens: "Het is niet erg als je vals zingt, als je het maar met overtuiging doet." Waarom? Omdat het de mensen in de zaal dan vaak niet eens opvalt.

Maar waar ben jij van overtuigd? Ben je overtuigd van je eigen kunnen op het werk? Of ben je er van overtuigd dat de economie weer aan zal trekken binnenkort? Ben je er misschien van overtuigd dat die buurman van jou iets gedaan heeft wat niet door de beugel kan? Ben jij overtuigd van je eigen geloof? Ben jij overtuigd van het evangelie? En wat heb je er voor over?

Daniël was van kinds af aan opgevoed met de gewoonten van zijn volk. Zijn dagen hadden net zo'n routine als de dagen van ons nu. Opstaan, aankleden, verzorgen, eten, spelen / leren / werken, en ga zo maar door. Daar kwam een einde aan toen hij als tiener mee werd genomen naar Babel. Een ander land, andere gewoonten, andere goden. Hij werd  in drie jaar klaargestoomd om aan het hof van koning Nebukadnezar te dienen. Tijdens de opleiding kregen ze het beste voedsel en wijn uit het land. Daniël wilde zich aan de reinheidsvoorschriften van zijn eigen volk houden, en vroeg of hij wat anders mocht eten. Nadat hij er een uitdaging van had gemaakt door te zeggen dat men na tien dagen zijn uiterlijk te vergelijken met dat van de mensen die wel van de koninklijke tafel aten, en het bleek dat hij er gezonder en sterker uitzag, was het toegestaan om zijn eigen voedsel te eten. (Daniël 1:8-16)

Het voorgaande stukje lijkt niet zoveel om het lijf te hebben. Denk je echter eens in, dat je in een vreemd land bent, ontvoerd, verstoken van huis en haard. Je bevind je letterlijk in het hol van de leeuw, het paleis van de vijandige koning! En gelijk bij de eerste mogelijkheid houd Daniël voet bij stuk, hij blijft zijn eigen overtuiging trouw. Als hij op dit moment al een beetje water bij de wijn gedaan zou hebben, dan was het hele verhaal van Daniël anders gelopen.

Later in dit boek van Daniël kunnen we lezen dat er verschillende samenzweringen tegen hem gesmeed werden. Tenslotte ook direct tegen zijn geloof. Ook hierin verzwakte hij niet en bleef God trouw, bleef vasthouden aan zijn overtuiging. Ook al betekende dat dat hij opgepakt werd, en zoals we weten in de leeuwenkuil gegooid werd. (Daniël 6)

Als ik dat verhaal zo lees, dan denk ik wel eens:"Hoe sterk is mijn eigen overtuiging? Als ik voor de leeuwenkuil sta, blijf ik dan bij mijn overtuiging, of zou ik die wat bijstellen zodat ik de leeuwenkuil zou ontlopen?".

Hoe hebben christenen dat in het verleden gedaan? Zijn ze altijd vast blijven houden aan hun geloof? En heb jij een rotsvast vertrouwen (Mattheüs 7:24) en een onbegrensde overtuiging? Welke prijs zou jij betalen voor je overtuiging? Of wat moet een ander jou betalen om je van gedachten te laten veranderen?

Geduld

Geduld is een schone zaak

De laatste tijd zitten wij met ons gezin vaak te wachten op dingen of op antwoorden. We zitten in een tijd die je denk ik wel kunt betitelen als 'stilte voor de storm'. We weten dat er van alles gaat gebeuren en veranderen, alleen gebeurt het steeds maar niet. We zijn bezig om te verhuizen, we kijken naar een andere huurwoning in een andere stad. Nu is dat met de huidige prijzen niet altijd even eenvoudig, maar als je dan wat vind is het ook nog maar afwachten of je uitgekozen wordt. Het verhuizen heeft niet alleen met werk te maken, maar ook met de plaats waar onze huidige gemeente zich bevind. Daar willen we ook bij in de buurt zitten zodat we meer voor deze gemeente kunnen betekenen. Dat is toch een nobel streven dat ik. Toch laat een definitief antwoord nog op zich wachten.

En wat lees je dan in de Bijbel als je die openslaat?

Beste broeders en zusters, is uw leven vol moeilijkheden en verleidingen? Wees dan maar blij, want als uw geloof die beproeving doorstaat, kan uw geduld groeien. Als uw geduld dan volgroeid is, zult u zelf volgroeid zijn, alles aankunnen en een sterk en zuiver karakter hebben. (Jacobus 1:2-4)

Standvastig, volhardend. Dat zijn andere woorden die ook wel gebruikt worden in plaats van geduld. Geduld heeft vaak iets dat je alleen maar hoeft te wachten. Lekker blijven zitten dan komt het vanzelf naar je toe. Standvastig en volhardend geven iets meer aan hoe het werkelijk is naar mijn idee. Geduld kun je hebben als je op een feestdag wacht bijvoorbeeld. Standvastig moet je zijn als je bijvoorbeeld wacht op een huis dat aan bepaalde voorwaarden voldoet, en dat huis komt maar niet op je pad. Wel andere huizen die er een beetje op lijken, maar het net niet zijn. Ga je dan voor zo'n huis, of ben je standvastig in je geloof en vertrouwen dat het huis waar je eigenlijk op wacht toch langs komt als de tijd daar is?

Standvastig moet je dus zijn als je andere alternatieven geboden worden die nét iets minder zijn dat hetgeen waar je eigenlijk op wacht. Er wordt dan van je verwacht dat je volhard in vertrouwen. Zo ook met het geloof in God en het vertrouwen dat wat Hij voor je klaar heeft liggen ook daadwerkelijk aan je gegeven zal worden. 

Soms weet je niet wat je moet verwachten of wat God van jou verwacht. God is een levende God, Hij is geen beeld waar je tegen kunt praten en geen antwoord krijgt. God geeft antwoord als je Hem iets vraagt. Jacobus bevestigd dat ook.

Als u wilt weten wat God van u verwacht, vraag het Hem en Hij zal het u graag vertellen. Want Hij staat altijd klaar om ieder die Hem daarom vraagt, voldoende wijsheid te geven, Hij zal het u niet kwalijk nemen. Maar als u Hem erom vraagt, moet u ook verwachten dat Hij het zal geven. Iemand die twijfelt, lijkt op een golf van de zee die door de wind heen en weer gejaagd wordt. Zo iemand moet niet denken dat de Here hem iets zal geven, als hij twijfelachtig is en onzeker in zijn optreden. (Jacobus 1:5-8)

Wees dus niet bang, vertrouw God en vraag wat Hij van je verwacht. Je moet alleen wel het antwoord willen horen. Stel geen vragen waar je het antwoord liever niet van weet. Overtuiging en standvastigheid, sleutelwoorden in het geloof. Maar ook sleutelwoorden in het leven van alledag.

Waarin wordt jou geduld het meest op de proef gesteld?

Handboek voor het leven

Maatschappelijk nut

Hoe kunnen we de huidige maatschappij omschrijven? Wat zijn een paar steekwoorden die recht doen aan hoe het er nu in de wereld aan toe gaat? Ik ben zo vrij om er naar eigen inzicht een paar te noteren:

• Gejaagd
• Winstbejag
• Egoïstisch
• Gemakzuchtig

Zomaar een paar woorden die een heleboel van ons wel herkennen denk ik. En dan natuurlijk niet bij ons, maar bij een ander. Een gejaagd leven kennen we denk ik wel allemaal. Op tijd opstaan want we moeten ruim van tevoren op het werk zijn, en voordat we daarnaartoe kunnen gaan moeten de kinderen nog gewassen en aangekleed worden, moet er nog gegeten worden en misschien ook het vuilnis nog buiten gezet. En dan vergeten we bijna om onze lunch te maken. Als koerier ken ik die gejaagdheid ook maar al te goed. De mensen willen allemaal snel hun goederen hebben. Of het nu een t-shirt uit een online-shop is, of een machineonderdeel uit Verweggistan, het liefst allemaal voor negen uur 's morgens. Op die momenten kun je geen vertraging hebben. En toch......het verkeer op de weg zorgt daar wel vaak voor. Over het algemeen zijn dat soort situaties een voedzame voedingsgrond voor irritaties. En met dat rusteloze gevoel is het begin gemaakt van een groeiende geweldsspiraal. 

Irritatie -> Uitingen van boosheid (gebaren, woorden) -> Bedreiging (willen slaan) -> Geweld

Juist op deze moeilijke momenten kun je laten zien dat je een volgeling van Christus bent. Geloven is namelijk niet alleen maar met je verstand erkennen dat God bestaat, maar ook naar Zijn wil handelen. 

Jacobus 2:14-17

Broeders en zusters, wat voor zin heeft het te zeggen dat u christen bent als dat niet blijkt uit wat u voor anderen doet? Kunt u door zo’n geloof gered worden?  Als uw vriend niet genoeg te eten krijgt en bijna geen kleren heeft en u zegt tegen hem:  ‘Het beste ermee, hoor! Vat geen kou en zorg dat je niet verhongert,’ is dat toch zinloos als u hem niet geeft wat hij nodig heeft?  Het is wel duidelijk dat geloof alleen niets te betekenen heeft. U moet het ook laten blijken uit wat u doet. Geloof dat niet uit daden blijkt, is geen geloof, het is dood en zinloos.

Het is dus niet de bedoeling om bijvoorbeeld alleen op zondag met het geloof 'bezig' te zijn. Luisteren naar de voorganger, vroom ja knikken en vervolgens weer naar huis gaan om de preek alweer vergeten te zijn voordat je de deur weer binnen stapt. Geloof is werken. Geloof is inzetten. Geloven is actief en niet passief.  Of zoals het in Mattheüs 5:15-16 beschreven staat, waar Jezus zegt:
Men steekt immers geen lamp aan om er vervolgens een emmer overheen te zetten? Die lamp moet toch op een standaard staan en licht geven voor iedereen in huis? Laat daarom ook uw licht voor alle mensen schijnen. Als zij dan de goede dingen zien die u doet, zullen zij uw hemelse Vader eren.

Je moet dus letterlijk je geloof uitstralen. Handelen naar je overtuiging. En dat is actief, inderdaad. Het is soms hard werken en zweten. Soms is het gewoon moeilijk om vast te houden aan je geloof, zeker als er dingen gebeuren waarvan je zelf het goede nog niet van kunt zien. Hou dan het volgende in gedachten:

Jesaja 41:13

Ik houd u bij de rechterhand – Ik, de HERE, uw God – en zeg tegen u: 

wees niet bang, Ik ben hier om u te helpen.

In het licht van de waanzin

Waanzin, we kennen het woord allemaal. Zoals bij zoveel woorden in onze taal heeft het meerdere betekenissen. Het kan zowel positief als negatief worden gebruikt. Wie roept er niet eens ' waanzinnig' als er iets ongelooflijks gebeurt. Of juist negatief als iemand iets doet wat je je niet voor kunt stellen.

Mensen kunnen waanzinnige dingen maken. Denk maar eens aan de Titanic. Nog nooit was er zo'n groot schip gemaakt. Kijk vervolgens eens wat ermee gebeurde: een waanzinnige grote tragedie. Ongelooflijk. Een toch is het waar.

In de bijbel staan ook waanzinnige verhalen. Ongelofelijke verhalen. Eén van de bekende verhalen gaat  over de opstanding Jezus Christus. Maar er staan zoveel verhalen in.

Een van de eerste verhalen gaat over de schepping. Iedere christen leest ook het boek Genesis. En daar staat toch echt in dat God de aarde gemaakt heeft. Niet een uit het niets ontstane knal, maar een geregisseerde opbouw van de aarde. 

©h.schuurman 2013

Als we de evolutie gaan bekijken dan wordt alleen één bepaald organisme bekeken. Die veranderd naar verloop van tijd en past zich aan. Vaak gaat het dan over dieren. Hoe zit dat met bomen? Zijn die in de tijd ook veranderd? Of zijn die altijd gelijk gebleven? Hoe zit dat met gras? Is dat altijd hetzelfde gebleven? Als ik bijvoorbeeld naar de zaden van bomen kijk, dan heeft het niet veel zin als alleen die bomen veranderen. Zij vallen op de grond om daar wortel te kunnen schieten. Als de bomen moeten veranderen, dan is de kans groot dat ook de ondergrond, de voedingsbodem moet veranderen. Het evolueren van één boomsoort zou dan alleen kunnen gebeuren, als zijn omgeving op dezelfde manier evolueert. Hoe gaat hij anders groeien? De boom migreert in elk geval niet zomaar naar een ander continent. Tenzij bomen vroeger ook benen hebben gehad natuurlijk. 

We kunnen in elk geval zeggen dat de aarde er vroeger anders uitzag als nu. De vochtigheid was anders. Zoals in de bijbel beschreven staat (Genesis 1:6) was er water op de aarde, maar ook boven, aan de hemel. Later werd het water onder de hemel gescheiden in water en land. Het water aan de hemel bleef daar dus. Dit geeft al een heel ander klimaat dan dat we nu kennen. Lees de rest van Genesis maar rustig door, en laat het op je inwerken. Als je dat gelezen hebt, kun je vast de volgende vraag wel beantwoorden:

Hoe kun je na het lezen van Genesis als christen nog zeggen dat je gelooft in de oerknal?

Wat kan het motief zijn van iemand die zich christen noemt, om niet in de bijbel te geloven? Dat klinkt aardig waanzinnig of niet? 

Als je naar de natuur kijkt, dan is alles zo mooi op elkaar afgestemd. Elk deeltje heeft invloed op welk ander deeltje dan ook. Niets kun je los van elkaar zien. We zijn allemaal met alles en iedereen verbonden. Net als dat een schilder verschillende schilderijen kan maken, toch blijft zijn stijl hetzelfde. Zo is het ook met het ontwerp van de aarde. Er zijn heel veel verschillende dingen te zien en te bewonderen, toch zie je overal dezelfde stijl, en dezelfde hand terug. Dat is geen 'toeval'. 

Iedereen is vrij om te geloven wat ze willen, maar als je niet in Genesis gelooft, noem jezelf dan ook geen christen. Toch?

"God is niet voor mij"

'God is niet voor mij '

Mensen hebben soms rare ideeën. De één vindt dat hij veel meer is dan welk ander mens ook, de ander juist het omgekeerde. En daar tussen heb je allerlei gradaties zitten nog. Waarom mensen  dat soort dingen denken is al een mooi verhaal op zich, maar daar wilde ik nu niet al te diep op ingaan. Wel heeft het te maken met waar je je eigen identiteit vandaan haalt. Haal je die uit wat je bezit? Of uit wat je bereikt hebt?

Er zijn ook mensen die tevreden zijn met wat ze zijn en doen. Wat is nu een goede manier om op een plek van rust te komen voor jezelf? Om van de drang en druk van het presteren af te komen. Om je elke dag opnieuw te moeten bewijzen?

Ik vond in de Bijbel een stukje wat mij hier aan deed denken. 

"14 Omdat die kinderen mensen zijn van vlees en bloed, is de Zoon een mens geworden als zij om door zijn dood definitief af te rekenen met de heerser over de dood, de duivel, 15 en zo allen te bevrijden die slaaf waren van hun levenslange angst voor de dood. 16 Het moge duidelijk zijn: hij is niet begaan met het lot van engelen, hij is begaan met het lot van de nakomelingen van Abraham. 17 Daarom moest hij in alles gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen dan zou hij in aangelegenheden tussen God en zijn volk een barmhartige en betrouwbare hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden. 18 Juist omdat hij zelf op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan hij ieder die beproefd wordt bijstaan." (Hebreeën 2:14-18)

We weten allemaal wat Jezus gedaan heeft, en ook waarom Hij door Zijn Vader naar de aarde gestuurd is. Maar realiseren we ons ook dat Jezus, als Zoon van God, niet bezig was met 'goddelijke' zaken? Dat Hij, zoals in vers 16 staat "begaan is met het lot van de nakomelingen van Abraham." Ook nu Jezus bij Zijn Vader is, is Hij begaan met de nakomelingen van Abraham. Dat lezen we in vers 17. En vers 17 is een belangrijk vers in dit gedeelte. Dat gaan we eens verder bekijken.

Daarom moest hij in alles gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen dan zou hij in aangelegenheden tussen God en zijn volk een barmhartige en betrouwbare hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden.

Jezus moest gelijk worden aan Zijn broeders en zusters. Wie zijn dan Zijn broeders en zusters?

Als we even terug gaan in hoofdstuk 2, dan zien we in vers 11 het antwoord staan: "Hij die heiligt en zij die geheiligd worden hebben een en dezelfde oorsprong, en daarom schaamt hij zich er niet voor hen zijn broeders en zusters te noemen". Wij mensen zijn Zijn broeders en zusters. En wij mensen maken nogal wat mee in ons leven. Om gelijk aan ons te zijn, heeft Jezus ook veel mee moeten maken. Jezus is op die manier, een beetje plat gezegd, 'ervaringsdeskundige' geworden van ons mensen. Als Hij nu onze zaak behartigd bij God de Vader, dan kan Hij uit ervaring spreken en op die manier genade bepleiten bij God. Nogmaals het is misschien een beetje plat gezegd, maar het helpt misschien om het te begrijpen.

In vers 18 staat verder nog dat doordat Jezus die beproevingen heeft moeten doorstaan, Hij ook mensen die hetzelfde meemaken, bij kan staan en kan helpen. 

Wat een geweldige boodschap eigenlijk! Is God niet voor jou? Jazeker wel! Hij is er voor iedereen!  Hij heeft Zijn Zoon mens gemaakt om zij aan zij met ons te lopen. Wat Jezus hier op aarde heeft meegemaakt, kunnen weinig mensen zich voorstellen. Wat narigheid betreft, overstijgt Hij ons allemaal denk ik. En toch bleef Hij trouw aan Zijn Vader. Wat een voorbeeld.

Fanatiekeling of super fan?

Fanatiekeling of super-fan?

In de sport komen we ze bijna overal wel tegen. De fanatiekeling die alles voor zijn sport over heeft. Alles moet wijken voor zijn sport. Op zich is daar niks mis mee, zolang je anderen daar niet mee in de weg zit. Toch is het moeilijk als je fanatiek bent, om geen commentaar op anderen te geven. Omdat zij misschien wat minder fanatiek zijn, lijken ze in jou ogen ook minder serieus met de sport bezig te zijn. Hoewel dat misschien helemaal niet zo is. En dan krijg je geschreeuw op het veld.

Naast het veld heb je ook fanatiekelingen. Sommigen verwarren dat ook wel met hooligans. Dat zijn weer mensen die het liefst hun liefde voor een bepaalde club, desnoods met geweld, aan andere mensen opdringen. Of de bekende ouders die van alles naar het hoofd van hun kind slingeren als ze net niet hard genoeg lopen. 

Bij sport is het misschien nog niet zo erg, als er een meningsverschil is op het veld. Als je gaat kijken naar politiek of religie, dan wordt het meteen heel anders. Ook daar heb je mensen die hoe dan ook hun overtuiging op willen leggen aan een ander. Het gevolg daarvan is het ontstaan van een conflict. Denk bijvoorbeeld maar eens aan een arbeidsconflict, of stakingen via de bonden. Dat gaat dan vaak om binnenlandse aangelegenheden. Als het internationaal gaat worden, bestaat de kans dat het in het ergste geval uitdraait op oorlog.

Maar laten we het even klein houden. In het geloof heb je ook fanatiekelingen. Mensen die koste wat kost de ander ervan proberen te overtuigen dat HUN geloof het juiste is, en je niet op een andere manier kunt geloven in Christus. Naar mijn idee is het belangrijkste dat je écht gelooft in Jezus, dat Hij de Zoon van God is en dat Hij op aarde geleefd heeft en is gestorven aan het kruis en na 3 dagen weer is opgestaan uit de dood. En hoe je dat uitdraagt hangt van je persoonlijkheid af, niet van opgelegde regels. Net als een sportteam verschillende posities kent, zo kent ook het lichaam van de gemeente verschillende functies. Als iedereen hetzelfde zou gaan doen, dan zou alleen bijvoorbeeld de buik ontwikkelen. Niet iedereen kan voorop lopen en doelpunten maken. En toch hebben we elkaar allemaal nodig.
[Joh. 3:15 Want God heeft zoveel liefde voor de wereld dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.]  
[Joh.6:47 Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven]

En Jezus geeft het zelfs eigenlijk nog simpeler aan. Hoewel, simpel: "Het is zelfs zo dat wie niet het eenvoudige geloof van een kind heeft, niet eens in het Koninkrijk van God kan komen." Lucas 18:17.
Wat wij dus moeten doen is het geloof van een kind hebben. Dat is pas moeilijk. Als je een kind iets zegt, dan gelooft het je. Wij volwassenen gaan het eerst beredeneren of het wel kan. Als wij tot de conclusie zijn gekomen dat het best zou kunnen zijn, dan zijn we bereid om te gaan geloven. En dat is niet geloven.
Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet. (Heb. 11:1) 

Nu weer even terug naar het begin. Is het de bedoeling dat wij met geweld anderen dwingen om te geloven in Jezus? Volgens de definitie van geloof in Hebreeën 11:1 kan dat niet. Het moet van binnenuit komen. Je kunt mensen dwingen naar een kerk te gaan, maar je kunt ze niet dwingen om in hun hart te gaan geloven. Onze opdracht is om juist de mensen die niet geloven, met liefde te overtuigen dat er meer is tussen hemel en aarde. De liefde van Christus zal mensen diep in hun binnenste overtuigen en tot geloof brengen. Onze taak is het om dat uit te leggen waar dat gevoel vandaan komt. In deze moderne tijd wordt alles wel op een geloofwaardige manier uitgelegd. Er wordt ingespeeld op het gevoel van mensen. Het wordt allemaal net iets mooier verteld bij de één dan bij de ander, om maar zoveel mogelijk mensen te winnen. Wij als Christenen kunnen de boodschap niet mooier maken dan hij al is. Het is niet mogelijk om het geloof in de 'aanbieding' te gooien. Wat je ziet is wat je krijgt, zo eenvoudig is het. Maar als je goed kijkt, is het ongelooflijk wat je krijgt in ruil voor geloof. Je krijgt het leven van een koning! En juist omdat de beloning zo groot is, kunnen wij dat als mens niet beredeneren, dus zal het niet kloppen. De psyche van de mens werkt soms heel raar.

Wie gelooft nu dat als je vraagt, je zult krijgen? Zoek en je zult vinden?  (Lucas 11:9) Als wij mensen iets vragen moet je altijd maar afwachten of je het krijgt of niet. Of wat je ervoor terug moet doen. Bij Christus krijg je het gewoon! Dat is juist zo ongelofelijk, dat het moeilijk wordt om erin te geloven. Tenzij je het geloof van een kind hebt.

De discipelen waren fanatiek in het volgen van Christus. Zij hebben alles aan de kant gelegd om Jezus te volgen. Zij hebben om het zo maar te zeggen, gelijk de t-shirts, sjaal  en petjes gekocht en opgezet. Nee, ze hebben geen mensen vastgebonden totdat ze zich bekeert hadden, nee ze hebben geen dingen vernield in steden omdat ze hun zin niet kregen. Ja, ze gingen wel steden in om te 'protesteren' tegen hoe het er op die manier aan toe ging. Ze werden dan door God gestuurd om de inwoners te waarschuwen dat als ze zo doorgingen, er niet veel goeds gebeuren zou. Maar er werd niks opgelegd. Men bleef een eigen keus houden. Zij waren de échte super-fan, de discipelen. Zulke fans zijn uitzonderlijk. Zij leven het leven zoals het bedoeld is, en door voorbeeld leiden ze anderen het juiste pad op.

Laten de ongelovigen niets op uw gedrag kunnen aanmerken. Ook al mogen zij u niet en belasteren zij u, als zij zien hoe voorbeeldig uw leven is, zullen zij God wel moeten eren en prijzen op de dag dat Christus terugkomt. (1 Petrus 2:12)