Vissen naar eenheid

Zondag van de Drie-eenheid.

De zondag na Pinksteren staat in het teken van de Drie-eenheid. Niet zo heel vreemd als je net de verhalen gehoord hebt over Jezus, die Zijn discipelen de laatste instructies meegeeft voor als Hij  straks niet meer onder de mensen zal zijn. Jezus gaat terug naar Zijn Vader, naar God. Maar Hij zal de mens niet alleen achter laten. Hij laat de Heilige Geest achter om hen te helpen. Een duidelijker omschrijving van de Drie is er bijna niet. Zoals met zoveel dingen heb je ook hier een teken voor.

Vandaag zat ik hier eens naar te kijken. En ik geloof, maar ik geloof niet in toeval. We kennen nog een (tegenwoordig) heel bekend christelijk symbool. En ik bedoel dan niet het kruis. Ik heb het over de Ichtus. 

In het oud-Grieks geschreven is het:  ἰχθύς. Het woord bestaat uit vijf tekens. 

Het eerste teken betekend : Jezus

Het tweede teken betekend : Christus

Het derde teken betekend : Gods

Het vierde teken betekend : Zoon

Het vijfde teken betekend : redder.

Achter elkaar geschreven krijg je de zin: Jezus Christus, Gods Zoon (en) redder. Dat wisten we misschien al. Pak nu het ichtus symbool, teken dat drie keer en zet het aan elkaar.

Het teken van Drie-eenheid, een teken van on-eindigheid is geboren. Je hebt nu dus drie vissen in één symbool. We weten nog dat Jezus met drie vissen en vijf broden heel veel mensen te eten gaf en er zelfs nog manden overbleven. 

Het Ichtus teken is ontstaan omdat in de vroege jaren christenen onderdrukt en vervolgd werden. Ze moesten in het geheim opereren en verzonnen velerlei inventieve symbolen en tekens. Dat lijkt lang geleden, maar het lijkt er steeds meer op dat die tijd terug aan het komen is. "De geschiedenis herhaalt zich" horen we vaak. En inderdaad, dat gaat gebeuren. Helaas (of gelukkig) leren we niet van het verleden. Alles is al eens gebeurt en toch voorkomen we de nare gebeurtenissen niet. In de tijd van Jezus werden christenen onderdrukt en zwaar vervolgd. Denk ook maar aan de tijden van de Romeinen en hun "spelen" in de arena's. Heeft dat ertoe geleid dat het christendom verdween? Nee, integendeel, het werd juist sterker. En kijk eens verder in de geschiedenis. Volken die onderdrukt werden, gewoontes die verboden werden, heeft dat ertoe geleid dat de volken of gebruiken verdwenen? Meestal juist niet en werd het sterker. 

Dat neem ik mee als ik naar de wereld van vandaag kijk. Christenen worden steeds meer onderdrukt weer. Steeds harder hoor je geluiden tegen de christelijke feestdagen. Biddende christenen worden raar aangekeken terwijl mensen knielend op een matje een steeds gewoner beeld worden. Als ik dan kijk naar de geschiedenis, dan geeft dat mij juist hoop. Datgene wat je probeert te onderdrukken komt er juist steeds sterker uit en overwint. Net als in het verzet zullen steeds meer soldaten toetreden tot het leger van God. Niet om met het zwaard of geweer te strijden, maar met Het Woord. Het Woord overwint. Het Woord kan immers vlees worden? Draag het Woord mee, en draag het uit en het zal zich als een lopend vuurtje verspreiden. Het Woord brengt immers licht in de duisternis. En de duisternis die op dit moment over de wereld valt zal het licht niet kunnen overheersen.

Laat ons dit visje koesteren en kom ook bij het leger van de Heer.

Over zout, bederf en behoud

Vandaag ging de dienst over de Bergrede die Jezus gaf. Hij leerde Zijn volgelingen dat de aardse zaken niet van belang waren. Kijk maar eens wat Hij zei in Mattheüs 5:3-16.

Samengevat komt het hierop neer dat alles wat je aangedaan wordt vanwege je geloof in Jezus Christus je alleen maar dichter bij God brengt. Dat het helpt om zuiver tot de Vader te komen. Klinkt wel cru eigenlijk. Hoe meer narigheid je meemaakt, hoe dichter je bij verlossing komt. Als je dat mensen zo verteld dan vinden ze dat raar. Hoe kan een God nu van je verwachten dat je veel moet lijden voordat je bij Hem kunt komen? Een God kan toch alles? Dan kan Hij er ook voor zorgen dat je al die narigheid niet mee hoeft te maken. Dat klopt, dat kan Hij doen. Maar dan even mijn vraag aan jullie: wanneer voel jij je het meest verbonden met andere mensen? Als alles goed gaat? Of trek je meer naar andere mensen, of naar je ouders, als je juist veel tegenslag hebt? Wij mensen roepen uit naar God als het moeilijk gaat, niet als alles op rolletjes loopt. Zeggen we dat namelijk niet bij rampen? "Waarom laat God dit toe, als er al een God is?" Maar als er veel positieve dingen gebeuren, danken we God dan ook?

Hoe staan we als gelovigen in het leven, dat is eigenlijk waar de Bergrede over gaat. Als wij onze hoofden laten hangen als het even tegenzit, dan dragen wij niet uit dat we geloven in een God die altijd bij ons is. Dat we geloven in een God die ons helpt en voor ons zorgt. Jezus zegt ons dat we daar voor moeten waken.

We zongen een mooi lied uit "Liederen van het Leger des Heils" , lied 377:

Toen Uw  liefde mij had overwonnen

en mijn hunk'rende onrust was bedaard

toen 'k mij op mijn roeping heb bezonnen

door Uw groeiend licht geopenbaard

toen heb ik mijzelf aan U gegeven

en voorgoed o Heer mijn keus gemaakt

diepe vrede kwam er in mijn leven

toen uw liefde mij heeft aangeraakt

ref.

Voor de liefde die me aan U bleef binden

voor Uw bloed dat U voor mij vergoot

voor de kracht die 'k steeds mag ondervinden

blijf 'k bij U in leven en in dood

Maar soms komt de zorg van alle dagen

'k heb vaak hoofd en hart en handen vol

en een wolk komt 't blijde licht vervagen

't harde leven eist zo'n zware tol

'k Ben niet dicht genoeg bij U gebleven

heb 'k mijn woord dan niet gestand gedaan?

heb 'k U toch verloochend in mijn leven?

Zeg 't mij Heer, o toon 't mij duid'lijk aan.

Voor de liefde die me aan U bleef binden

met een band die alles kan doorstaan

voor Uw kracht die 'k steeds mag ondervinden

bied ik U opnieuw mijn leven aan

'k Wil nog eens mijn woord van trouw herhalen

doelbewust en met het vaste plan

slechts Uw wil te doen en niet te falen

in t'geloof dat nimmer falen kan.

Hoe mooi is deze tekst? Als je dat naast de Bergrede legt dan klopt het helemaal weer. We proberen het vaak wel, en hoe groot is ons geloof en vertrouwen niet als we net ondergedompeld zijn in de Heilige Geest? Het vuur is dan niet te doven en we gaan voor alles wat voor onze voeten komt. En hoe lang duurt dat meestal? Hoe vaak gebeurt het niet dat we na een korte tijd het vuur kwijt gaan raken? Andere mensen of omstandigheden weten ons zo te raken dat ons vuurtje uitgaat, dat ons vertrouwen en geloof een deuk oploopt. Kunnen wij dan volharden in geloof? Vaak moeten wij constateren dat het helaas niet zo gelopen is. We kunnen en mogen dan opnieuw onze toewijding aan God aangeven. Onze fouten erkennen en bekennen en opnieuw beginnen. Een nieuw vuur laten oplaaien, bemoedigd door de woorden van Jezus, opgebouwd door de Heilige Geest.

Wij mogen het zout der aarde zijn en het licht der wereld. Waarom het zout der aarde? Zout gaat bederf van voedsel tegen, en het geeft meer smaak aan het eten. Waarom licht? Mensen zijn het liefst in het licht, dan zien ze wat ze doen. In het licht kun je ook moeilijker dingen die het 'daglicht niet kunnen verdragen' verbergen.

(over)leven

Het leven van alledag. Zolang alles op rolletjes loopt is het leven goed. Dan zijn wij blij en tevreden. We doen dan ons eigen ding en er is niemand die ons uit ons goede humeur kan brengen. Helaas is het leven niet alleen maar zonneschijn. Soms lijken er aan de wolken geen eind te komen. We worden somber en alles ziet er duister uit. Op die momenten wegen we alles af wat tegen ons gezegd wordt. Opeens is iedereen een potentieel gevaar voor ons welbehagen, en daar hebben we op dat moment al niet veel van. Gevolg is vaak dat we op onze tenen gaan lopen en daar steeds meer uitgeput door raken. En zo ontstaat er een neerwaartse spiraal waar maar moeilijk uit te komen is.

Gelukkig hebben we in deze tijd ontzettend veel keuze uit diverse instanties die ons met elk probleem afzonderlijk kunnen helpen. We hebben instanties voor als het financieel niet lekker loopt, voor als je psychisch in de knoei zit, of relatieproblemen hebt. Moeilijke kinderen gaan weer naar een andere instantie en als je op het werk niet lekker in je vel zit gaan we naar nog een ander kantoortje toe.

Al deze instanties zijn nodig, begrijp me niet verkeerd, maar ik denk soms wel dat we te snel afhankelijk worden van anderen. Naar mijn idee kunnen wij mensen zelf al heel veel doen om preventief bezig te zijn met het leven. Bang dat er dan geen plezier meer gemaakt kan worden? Doordat je vrijer leeft zul je ook meer ontspannen zijn en daardoor ‘soepeler’ door de dagen gaan.

Er zijn diverse 'alarmnummers' in omloop, hieronder volgen enkele voorbeelden:

Als je verdriet hebt, bel Joh.14

Als mensen je teleurstellen, bel Psalm 27

Als je hebt gezondigd, bel Psalm 51

Als je je zorgen maakt, bel Matth.6:19-34

Als je in gevaar bent, bel Psalm 91

Als God ver weg lijkt, bel Psalm 139

Als je je geloof wakker geschud moet worden, bel Hebr.11

Als je eenzaam en bang bent, bel Psalm 23

Als je bitter en kritisch bent, bel 1 Cor.13

Voor het geheim tot geluk volgens Paulus, bel Col.3:12-17

Als je je down en teneergeslagen voelt, bel Rom.8:31

Al je vrede en rust wilt, bel Matth.11:25-30

Als de wereld groter lijkt dan God, bel Psalm 90

Als je zekerheid in Christus wilt, bel Rom.8:1-30:

Als je voor werk of recreatie op reis gaat, bel Psalm 121

Als je gebeden eng worden of egoïstisch, bel Psalm 67

Als je moed nodig hebt voor een taak, bel Jozua 1

Hoe je met je naaste moet omgaan, bel Rom.12

Als je aan investeringen en winst denkt, bel Marcus 10

Als je depressief bent, bel Psalm 27

Als je portemonnee leeg is, bel Psalm 37

Als je het vertrouwen in mensen verliest, bel 1 Cor.13

Als mensen onvriendelijk lijken, bel Joh.15

Als je ontmoedigd bent over je werk, bel Psalm 126

Zoek de tekst maar eens op die achter je huidige situatie staat en beoordeel zelf of je er iets mee kunt.

"Wij ervaren nu nog wel allerlei moeilijkheden, maar kijken met verlangen uit naar de dag dat wij een hemels lichaam krijgen en dat zullen aantrekken zoals je nieuwe kleren aantrekt."

2 Korinthiërs 5:2

Doel, waarde en nut

Wat is ons doel? Waarom zijn wij hier op aarde?
Dat zijn vragen die iedereen zichzelf wel eens stelt. En het antwoord is niet altijd even makkelijk. Misschien kunnen we een vergelijk maken met andere dingen die wij wel begrijpen. Er is alleen wel één voorwaarde: als iets een doel heeft, dan is het mijns inziens gemaakt. Met andere woorden, iets heeft een doel als het met voorbedachte rade op een bepaalde manier is ontstaan.

Denk hier maar eens over na. Kijk eens rond in de ruimte waar je nu bent. Misschien staat er een tafel. Wat is het doel van de tafel, met welk idee erachter is het gemaakt? En de stoel die je ziet? En het materiaal waarvan de tafel en de stoel gemaakt zijn?  Iets kan dus ook meerdere doelen hebben. Stel die tafel en stoel zijn van kunststof gemaakt. Van kunststof kun je ongeveer alles maken wat je wilt. Er wordt eerst kunststof gemaakt en later wordt pas beslist wel deel van die kunststof gebruikt wordt om een tafel van te maken en welk deel voor een stoel. En laten we eerlijk zijn, gebruiken we een stoel altijd alleen maar voor het doel waarvoor het gemaakt is? Om op te zitten? Of gebruiken we het ook wel eens als opstapje bijvoorbeeld?

Ook de planten en dieren hebben een doel. Ze zijn allemaal onderdeel van een kwetsbaar ecologisch systeem. We ontdekken als mensen steeds meer in de natuur. Zeker wat betreft dieren en planten waarvan we wel eens zeiden dat ze puur zinloos zijn. Alles heeft dus een doel en een taak. Dan heeft de mens dat toch ook?

Alles wat gemaakt wordt heeft een doel. De vraag die wij mensen onszelf stellen - wat is ons doel in dit leven - impliceert al dat ook wij dus gemaakt zijn. Je vader en moeder hebben daar een grote rol in gespeeld. Maar om ons doel te bepalen moeten we verder terug kijken dan naar onze eigen ouders.

De eerste mens is al met een doel gemaakt. In Genesis 1:26-28 staat het doel van ons mensen al beschreven: Toen zei God: ‘Laat Ons mensen maken die op Ons lijken en kunnen heersen over alle dieren op aarde, in de zeeën en in de lucht.’ God schiep daarop de mens als zijn evenbeeld. Als man en vrouw schiep Hij hen. God zegende hen en zei: ‘Vermenigvuldig je, bevolk de aarde en onderwerp haar. Heers over de vissen, de vogels en alle andere dieren. 

Wij moeten dus heersen over de dieren in de lucht, op aarde en in de zee. Wij zijn gemaakt om als tuinman en dierenverzorgers erop te letten dat al het leven op aarde het goed heeft. Daar komt dus geen toeval bij kijken, we zijn niet 'toevallig' ontstaan. Als wij 'toevallig' zijn ontstaan, en zonder een doel hier aanwezig zijn, dan hebben wij als mens dus geen doel. En als we geen doel in het leven hebben dan volgen depressie, nutteloosheid en een gevoel van 'wat doe ik hier' al snel. Als je weet dat je hier bent met een doel, dan heeft het leven gelijk meer betekenis, meer waarde, gevoel nuttig te zijn.

Genesis 2:15 De Here God plaatste de mens in de hof van Eden om de zorg daarvan op zich te nemen en de hof te bewerken.


Genesis 3:17b-98a Voortaan zul je hard moeten werken om in leven te blijven. Er zullen dorens en distels groeien en van de wilde planten zul je eten. Tot de dag van je dood zul je zwetend het land bewerken om te kunnen leven.


We zijn hoeders van de aarde. Dus we hebben wel degelijk een doel in dit leven. Of we goed werk leveren? Dat valt nog te bezien. Misschien als we ons weer bewust worden van onze herkomst, en ons oorspronkelijke doel.

bloglovin

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/6254735/?claim=6b6gajm666w">Follow my blog with Bloglovin</a>

Mission impossible

Wij horen onze vijanden lief te hebben. Hoe doe ik dat als ik al regelmatig moeite heb om mijn eigen kinderen normaal te vertellen dat ze iets verkeerds gedaan hebben? Als ik al tegen hun schreeuw, hoe kan ik dan rustig blijven tegenover mijn vijanden?  Hoe ga ik om met die worsteling hoe je een ander moet benaderen, behandelen?  En hoe kun je jezelf liefhebben als je steeds de fout ingaat? Kun je een ander liefhebben als je jezelf al niet uit kunt staan?

Je moet eerst jezelf liefhebben voordat je een ander lief kunt hebben (als jezelf). Ooit bij stilgestaan hoe moeilijk dat is? Het is makkelijk om de fouten bij een ander te zien, maar we kennen ook heel goed onze eigen fouten.  Al willen we die vaak niet zien. Soms is een moment van opvliegendheid relatief makkelijk op te lossen. Het bekende 'tot tien tellen'. Denk er in die tien seconden eens over na wat voor gevolgen jou reactie op het komende moment zal hebben. Hoe jij op een situatie reageert blijft iemand (en zeker je kinderen) vaak een leven lang bij. Je mag er zelfs rekening mee houden dat hoe jij gaat reageren, je kinderen ook zo gaan doen als zij ouder zijn en zelf kinderen hebben. Probeer in die tien tellen je voor te stellen hoe jij naar je kind staat te kijken als hij of zij je kleinkind aan het corrigeren is, probeert uit te leggen dat het iets verkeerds gedaan heeft. Moeilijk hè?

En dat gaat dan over mensen die je na aan het hart staan, je gezin, je familie. Hoe lastig wordt het als je dezelfde tien tellen gaat gebruiken voor mensen die je misschien niet kent, of in elk geval geen goede band mee hebt? Probeer dan in de tien beschikbare seconden het beeld van Jezus aan het kruis voor je te halen. Hoe Hij in alle pijn Zijn vijanden vergaf. Een kort gebed voor kracht om te vergeven duurt nog geen tien seconden. Toch blijft het moeilijk, maar ik ga het wel proberen te doen. Doen jullie mee?

Succes alvast in elk geval !

Nu eigen boek beschikbaar

Het is er dan toch van gekomen.
Een aantal blogs zijn nu in boekvorm te verkrijgen. Het is een leuke bundel geworden, al zeg ik het zelf. Voor meer informatie kijk dan even bij tabblad "boeken" bovenaan.

Veel leesplezier gewenst !

Liefdevolle Vader

Een gebed aan God.


Lieve Vader, Beschermer en enig levende God,

U heeft mij leven geschonken. U heeft mij gemaakt met een bepaald doel voor ogen. Al weet ik nog niet precies wat dat doel is. Ik weet wel dat ik in de jaren die ik hier nu op deze aarde rondloop zeer veel dingen heb gedaan of juist niet gedaan die ik had moeten doen om het doel dat U voor mij bestemd heeft te bereiken. De eigenschappen die ik bezit zijn precies goed voor de taken die U voor mij heeft uitgedacht. En zo heeft U voor een ieder van ons een andere taak, en dus ook andere eigenschappen meegegeven. De verantwoordelijkheid om die eigenschappen verder uit te diepen en te ontwikkelen ligt echter bij onszelf.

Vader ik moet bekennen dat ik hier best wel vaak nalatig in ben geweest. Hoe vaak denken we niet eerst aan onszelf, voordat we naar het grotere geheel kijken? Als ik mijn leven beschouw als een klok, dan zie ik alleen de wijzerplaat die de tijd aangeeft. Al waar ik aan denk is dat de wijzers vooruit gaan. U ziet elk minuscuul onderdeeltje van de klok. U zorgt dat de radertjes allemaal  goed draaien. Als er ook maar één niet draait, of zelfs de verkeerde kant op, dan werkt de hele klok niet meer. Het is een precisie mechanisme. Zo is ook het leven. Alles moet kloppen.

Vader wilt U mij vergeven voor al die keren dat ik een radertje heb laten stoppen? Dat ik er de oorzaak van was dat het uurwerk opnieuw gerepareerd moest worden?

Dank U wel dat ik, wij, iedereen altijd welkom zijn bij U als er weer eens iets niet 'werkt'. Dank U wel dat U altijd op ons staat te wachten met open armen, wat wij ook gedaan hebben.

Laat mij trouw zijn aan Uw opdracht, geef mij kennis, kracht en uithoudingsvermogen om mijn taak uit te voeren. Bescherm mij in dit leven.

Amen.

Angst

Psalm 65:9
Daarom zijn alle mensen,
tot in de uithoeken van de aarde,
bang voor de tekenen die U doet.
Van oost tot west brengt men U eer en lof.

De macht van God boezemt mensen angst in. Angst om zelf geen controle over het leven te hebben (wat we niet hebben). Die angst "is een slechte raadgever" zoals het gezegde al aangeeft. Door angst maak je verkeerde keuzes. Angst beperkt ook de openheid om God te leren kennen, en te ontdekken dat men niet bang voor God hoeft te zijn.

Misschien moeten we even terugkijken om te weten over welke macht we het hebben.
Als we direct terug kijken, naar vers 7 en 8, dan lezen wij:

Met uw kracht hebt U de bergen stevig geplant,
vastgezet door uw sterkte.
U laat de zeeën tot kalmte komen,
zowel het bruisen van de golven
als het geschreeuw van de volken.

Dat kunnen wij ons niet eens voorstellen. Een berg vastzetten? Een zee rustig laten worden? En dan de meest moeilijk te geloven opmerking over het geschreeuw van de volken! Ik denk dat menig minister, premier of president graag wil weten hoe je dat moet doen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de macht om mensen te genezen, tot leven te wekken. Zelfs om hele werelden te maken! En om mensen te maken. We zijn er nog steeds niet achter hoe dat nu eigenlijk kan. Wij 'slimme' mensen kunnen het nog steeds niet en dat stoort ons. We kunnen dat wat bestaat manipuleren, maar niet iets uit het niets maken. Nog steeds niet. Dat is voor een heleboel mensen op zijn minst zeer frustrerend te noemen. En als wij mensen het niet kunnen, waarom zou er dan iets anders zijn dat het wel zou kunnen? Nee, dan is er vast een goede wetenschappelijke verklaring voor dat er ineens iets uit het niets ontstaat.

Waarom zijn wij zo bang om toe te geven dat er een Hogere Macht is die ons leven in Zijn hand heeft, en dat wij er zelf weinig invloed op hebben?
Heb je ook wel eens mensen horen zeggen: we wachten nog een jaartje, dan kunnen we onze carrière uitbouwen en daarna NEMEN wij kinderen. Kinderen zijn een geschenk, je kunt niet uitkiezen wanneer je ze krijgt en of je ze überhaupt krijgt.

Wij mensen moeten alles relativeren aan ons eigen verstand. Zie ook de nieuw uitgebrachte glossy genaamd Jezus. Hebben wij Michiel de Ruyter in een moderne marine outfit gestoken? Nee, hij wordt afgebeeld in kleding van zijn eigen tijd. Waarom dan Maria een KLM pakje aantrekken? Opnieuw een teken dat de mens geen ander boven zichzelf tolereert.

Romeinen 15:3
Want ook Christus heeft niet zijn eigen belang gezocht. Van Hem staat in de Boeken: ‘de beledigingen die op God gericht waren, kwamen op mij terecht.’

Jezus wil niet op de voorpagina van een glossy. Jezus wil dat de mens terug komt bij zijn oorsprong, bij Hem die ons gemaakt heeft. Dat wij weer geloven en vertrouwen op Hem die het goede met ons voor heeft. Op Hem die inderdaad bergen kan verzetten, stormen kan laten liggen en mensen stil kan maken. Mijn hoop is dat wij het vertrouwen hebben om ons leven in Zijn hand te leggen en niet te denken dat wij het allemaal zelf wel kunnen. Dat wij de angst kunnen laten varen om een stap naar de hemel te zetten.  De angst om de smalle weg naar redding te bewandelen dan liever die brede weg nemen want "daar lopen al zoveel mensen, dan moet het vast goed zijn".

Wees zeker in God, Hij is er altijd, 24/7. Een bericht naar Hem wordt altijd beantwoord.

De grootste in het Koninkrijk?

De grootste in het Koninkrijk der Hemelen  (Mattheüs 18)

"Wie is het belangrijkste in het Koninkrijk der Hemelen?" Een vraag die de discipelen aan Jezus stelde. Het antwoord was nogal verrassend. "Als u niet veranderd en net zo wordt als de kinderen, zult u nooit in het Koninkrijk der Hemelen komen". Dat is nogal wat. Kunnen we dat nog wel? Kunnen wij nog geloven als een kind? 

Ouder worden doe je met vallen en opstaan. Kijk maar naar het leren lopen of fietsen. Voordat je weet hoe het precies moet, ben je toch al wel een paar keer gevallen en heb je al aardig wat schaafwonden en blauwe plekken opgelopen. Hoe leer je dan? Doordat je weet hoe zeer het kan doen als je valt, wordt je voorzichtiger en ga je het iets anders doen als dat je eerder deed. Er zijn immers maar weinig mensen die graag pijn lijden. Die manier van 'leren'  gaat je hele leven door.

Je neemt andere kinderen op school in vertrouwen, het worden je vrienden. Tot hij of zij ineens je vertrouwen schaadt en een geheim doorverteld aan een ander. Ook dan voel je pijn. Pijn die je van buiten niet ziet maar er zeker wel is. Ook hier leer je van. In de toekomst zul je dit soort zaken ook wat anders aanpakken. Je gaat er niet meer zomaar vanuit dat iedereen te vertrouwen is. Het geloof dat de mens van oorsprong goed is, verdwijnt op die manier langzamerhand.

Hoe kun je dan nog geloven als een kind?

Natuurlijk is Jezus ook realistisch. "Het zal slecht aflopen met de wereld vanwege alle verleidingen. Het is onvermijdelijk dat er verleidingen komen." (vers 7) Jezus weet dat wij mensen niet alle verleidingen van deze wereld kunnen weerstaan. De kwade geesten die hier op aarde ook strijden zijn zeer goed in het verleiden van ons mensen. Door halve waarheden te vertellen trappen wij vaak in de vallen die worden gezet. Door onze zonden te belijden en vergeving te vragen aan God, zal Hij het ons ook vergeven. Zijn Zoon Jezus heeft immers de prijs voor onze zonden al betaald? Het wordt anders als wij de reden zijn dat een ánder gaat zondigen. "Maar als het uw schuld is dat iemand verkeerde dingen doet, loopt het slecht met u af". (vervolg vers 7) Helemaal als het kinderen betreft, Als wij als volwassenen een kind dingen leren die zondig zijn, dan is vers 6 voor ons van toepassing. "Maar als iemand een van deze eenvoudigen die in Mij geloven, op het slechte pad brengt, zou het beter voor hem zijn dat hij met een zware molensteen om zijn nek in de zee werd gegooid."

En er wordt zeker op de kinderen gelet. Constant staat er een hemelse webcam op ze gericht om te registreren wat het kind doet, maar ook zeker wat het kind aangedaan wordt en door wie. "Kijk niet op een van deze eenvoudigen neer. Onthoud dit: hun engelen zijn voortdurend bij mijn Vader in de hemel."  Elk kind heeft dus een engel in de hemel. Een 'beschermengel' die voortdurend oplet hoe het met het kind gaat. En nee, dat betekend niet dat er geen nare dingen kunnen gebeuren. Het betekend wel dat als iemand een kind iets aandoet, hij of zij dat dus niet ongezien doet. De God van gerechtigheid zal niemand zijn straf laten ontlopen. 

Markus 10:13-16 "Enkele moeders brachten hun kinderen bij Jezus. Zij wilden graag dat Hij ze zou aanraken, maar de leerlingen traden daartegen op. Jezus zag het en nam hun dat kwalijk. ‘Laat die kinderen toch bij Mij komen,’ zei Hij. ‘Houd ze niet tegen, want het Koninkrijk van God is juist voor wie is zoals zij. Het is zelfs zo dat wie niet als een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit kan komen.’  Hij nam de kinderen in zijn armen, legde zijn handen op hun hoofd en zegende hen. " 

Er zijn voorbeelden genoeg van mensen die het rotsvaste geloof van een kind hadden. Door hun geloof werden ze genezen of werden zelfs vrienden of familie uit de dood weer levend! Een rotsvast geloof is ontzettend krachtig. Het kan alles overwinnen. Als God met je is, wie kan er dan tegen je zijn?

Wees goed voor kinderen, leer hen hoe ze moeten leven. Zoals in 1 Deuteronomium 6:6-9 staat:  

En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden.

Laat ons dus vast staan in onze overtuiging. Gesterkt door Gods Woord en Zijn beloftes. Dan wacht ons de grootste beloning die een mens kan krijgen. 

"Vader, ik wil U danken voor de liefde die U voor mij heeft. Dat U mij elke dag opnieuw mijn ogen laat openen en mij nieuwe kansen geeft om de fouten van de eerdere dagen goed te maken. Om op die manier mijn kinderen van U te leren en zelf ook van U te leren. U laat mij door Uw Woord zien hoe ik met mensen om moet gaan. Door Uw Zoon naar de aarde te sturen heeft U ons een voorbeeld van perfectie gegeven. Wij kunnen alleen dit voorbeeld doorgeven aan onze kinderen. Ze te vertellen dat ook zij fouten zullen maken, maar dat ze dat bij U kunnen brengen en als ze oprecht om  vergeving vragen U het ze ook geeft. U bent een barmhartige en rechtvaardige Vader voor ons. Dank U wel daarvoor, in Jezus naam, Amen"

Riep Jezus op tot jihad?

Naar het schijnt zijn er anders gelovigen die uit Lukas 19:27 halen dat Jezus jihad predikte. Is dat ook zo?

Lees Lucas 19:11-27.
Een enkel vers kun je namelijk niet als leidraad gebruiken.

Ga voor jezelf eens na wie Jezus met die edelman bedoelt. Waarom geeft de edelman  mensen geld om er wat mee te doen? En let erop dat er wel van ze verwacht werd dát ze er wat mee deden. De man die er het meeste rendement uit had gehaald, werd het beste beloond.  De man die er uit angst niets mee gedaan had, raakte dat wat hij had gekregen ook nog kwijt. Hij was bang voor de ‘harde’ edelman en de gevolgen die het kon hebben als hij zijn gift kwijt zou raken.

Een gelijkenis. Hoe ik dit zie?

Jezus is de edelman. Hij moet eens weg om gekroond te worden tot koning. Dat gebeurt later ook (kruisiging). Wij mensen hebben allemaal gaven gekregen van God. De één kan goed rekenen, de ander kan schrijven, weer een ander kan spreken of onderwijzen en ga zo maar door. Wij mensen worden geacht om, ongeacht de gevolgen voor onszelf, die gaven te gebruiken voor de ‘edelman’. En niet alleen de mannen die hier vermeld worden die het geld kregen, maar elke werknemer van de ‘edelman’. Een ieder die de edelman kent (Jezus) maar niet met maar tegen Hem gaat werken, zal niet het eeuwige leven ontvangen. Zij zullen dus ‘sterven’.

Is dit een oproep tot ‘jihad’?
Integendeel, het is een oproep om de gaven die je van Jezus gekregen hebt ten goede toe te passen. Iedereen heeft daar een vrije keuze in om dat wel of niet te doen. Die keuze is niet vrijblijvend. Elke keus heeft gevolgen. De gevolgen van de vrij genomen keuze zijn dan ook voor jezelf.