Verandering van bezit

Verhuizen

Wij zijn de laatste weken heel erg druk met verhuizen. Nu is het huis waar we naar toe gaan nog niet klaar. Hierdoor is het noodzakelijk dat we voor twee á drie maanden een ander onderkomen vinden. Gelukkig hebben we dat gevonden. De moeder van mijn vrouw was bereid om ons in huis te nemen, jawel het hele gezin. Zij krijgt er dus ineens vijf mensen bij. Een hele opgave voor haar denk ik.

Het is heel mooi om van dichtbij te zien wat mensen voor een ander over hebben. Het mensen in huis nemen, maar ook de mannen die hun vrije zaterdag opofferen om te komen helpen sjouwen. Geweldig toch? 

Maar zoals elke grote verandering in je leven, brengt een verhuizing ook stress met zich mee. Hebben we op tijd het huis leeg? Is de opslag die we gehuurd hebben groot genoeg? Allemaal vragen die door je hoofd spoken. 

En dan is er ook nog dat je, juist omdat je bij iemand in mag wonen, dat je automatisch je aan de daar geldende regels probeert te houden. Logisch toch? Hun huis, hun regels. Soms is dat best lastig, zeker als je zelf al je eigen 'landje' hebt gehad waar jouw regels golden. Maar ook dat gaat zeker lukken.

Eigenlijk is het net als met de aarde. Die is niet ontstaan door een grote knal. Welke regels zouden wij moeten hanteren als de aarde van een knal is? God heeft de aarde gemaakt en daarom behoren wij ons aan zijn regels te houden. Daar gaat het hele vraagstuk van het ontstaan van de aarde over. Als men toegeeft dat de aarde gemaakt is, dan gaan een heleboel dingen ineens opvallen. Want dan kloppen er een aantal dingen hier op aarde niet, en dan heb ik het voornamelijk over hoe mensen met situaties omgaan. 

Als de aarde van niemand is en door toeval ontstaan (door een explosie - en die veroorzaakt chaos. Laat maar eens iets ontploffen en kijk dan of de deeltjes allemaal netjes op een rij neervallen, of dat ze overal en nergens terecht komen), dan hebben wij ons ook niet aan regels te houden. We kunnen dan allemaal ons eigen stukje claimen en ons eigen ding doen. Eigenlijk kunnen we dan verder bouwen op dezelfde chaos als bij het ontstaan van de aarde. (in deze theorie)

Vernieuwing

Vandaag tijdens de dienst een Bijbeltekst gelezen die wel weer toepasselijk is deze periode. Het was Nehemia 1:8-9.

Denk toch aan wat U tegen Mozes hebt gezegd: “Als u zondigt, zal Ik u over verschillende landen verspreiden. Maar als u naar Mij terugkeert en zich nauwkeurig houdt aan mijn geboden, dan zal Ik u terugbrengen naar Jeruzalem, waar u ook bent. Want Jeruzalem is de plaats waaraan Ik mijn naam heb verbonden en die Ik voor u heb uitgekozen om er te wonen.” 

Ondanks de gevechten die nu allemaal gaande zijn in die regio heeft God hier tijdens de periode van Nehemia al de belofte gedaan dat iedere gelovige terug zal keren naar de plek die God uitgekozen heeft.

Verder lezen wij in Nehemia 1:6 dat hij de zonden belijd, niet alleen van de Israëlieten, maar ook van hemzelf en zijn familie. Daar begint het mee. Het belijden van je zonden in gebed. Die combinatie is onmisbaar.

Één van de liederen die wij bij deze dienst zongen bestond uit de volgende tekst:

Heer, wij vragen om vernieuwing; om een nieuwe stimulans

Door ons egocentrisch denken misten wij zo meen'ge kans

Refrein: 

Heer, wij smeken om vernieuwing; nieuwe visie, nieuwe kracht

opdat wij de wereld tonen wat van christenen wordt verwacht

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze liefdesvlam brandt laag

Zelfzucht en gemakzucht maakten onze wil tot werken traag

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze geestdrift is vaak schijn

want wij willen ons zo gaarne beter voordoen dan wij zijn

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze blijdschap is verstomd

want wij zien zo weinig teek'nen dat uw rijk op aarde komt

Refrein (bij het laatste couplet)

Heer, wij danken voor vernieuwing die U toezegt in Uw Woord

Dank dat U, die alles nieuw maakt, onze bede nú verhoort.

Uit het liedboek van het LdH.

Dit lied sprak mij wel heel erg aan moet ik zeggen. Confronterend, maar heel erg waar. Wij denken als mens veel te vaak aan onszelf. Wij willen met zo weinig mogelijk moeite, zoveel mogelijk krijgen. Ook zijn wij te ongeduldig met het wachten op tekenen die wij verwachten van God. Ook al wordt er in deze tijd heel veel gesproken over tekenen van de eindtijd, ook dat kan te maken hebben met onze ongeduld.

Laten wij onze zonden belijden en in gebed bij de Heer brengen. Vraag daarna welke opdracht de Vader voor je klaar heeft liggen. Ben je ook bereid om die opdracht te aanvaarden en uit te voeren? Ongeacht wat die opdracht is? Discipelschap is ongelooflijk moeilijk, zeker in deze tijd.

Lijkt mij een mooie overdenking om de nieuwe week mee in te gaan.

Vertel het maar!

Vertel het verhaal maar!

Vaak worstel ik met het volgende vraagstuk:

Als christen hebben we de opdracht gekregen om het evangelie te verspreiden en te vertellen aan iedereen die het horen wil. Maar hoe begin je daar tegenwoordig over? Het kwam vandaag in de dienst ook nog naar voren, dat men tegenwoordig niets meer met het geloof heeft.

"Ik kan het zelf allemaal wel, daar heb ik geen God voor nodig". 

"Er bestaat helemaal geen God. De wetenschap heeft bewezen dat de aarde vanzelf ontstaan is en dat er nooit een God geweest is". 

Nu kun je daar verschillende teksten uit de Bijbel tegenover zetten die het tegendeel bewijzen. En die ook wetenschappelijk te onderbouwen zijn. Toch kun je daar de mensen niet mee overtuigen. Vanaf kinds af aan wordt men thuis en op school al geleerd dat de wereld op zo'n manier in elkaar zit zoals de belangrijke mensen in deze wereld vinden dat het moet zijn. Hoe kun je daar nu tegenop?

Misschien moeten we wachten op een eigentijdse Elia. Een profeet die confronteerde, die met de harde waarheid de ogen van de mensen kon openen. Die niet door troostende woorden in een goed blaadje bij de mensen wilde komen. Nee, een profeet die onvoorwaardelijk luisterde naar wat God wilde dat hij de mensen ging vertellen. 

Hoe doen we dat dan?

Hoe kon Elia vertellen wat God hem vroeg te vertellen? Dat kan alleen als hij God kon verstaan. Als Elia wist wat God de mensen wilde vertellen. Elia moest dus een hele groede relatie met God gehad hebben. Dat blijkt ook wel uit verschillende situaties. Ik noem alleen maar even die keren dat Elia het niet meer zag zitten, dat hij vervolgt werd door een koning en later een hogepriesteres die hem wilden vermoorden om wat hij gezegd en gedaan had. Even was toen ook Elia het vertrouwen kwijt en vluchtte de woestijn in. God zorgde daar voor hem, hij had te eten en te drinken. Na een tijdje kreeg Elia weer de opdracht op op te trekken, en wederom deed Elia dat. Tegenwoordig is dat soort toewijding zeer ver te zoeken. Wij kunnen het tegenwoordig allemaal zelf wel. We zijn er slim genoeg voor toch? Wij kunnen gigantische bouwwerken maken die hun weerga niet kennen, we kunnen mensen genezen van ontelbare ziekten, we kunnen mensen ook ziek maken en op die manier afhankelijk maken van onze medicijnen en zo rijkdom verkrijgen. Wij kunnen tegenwoordig alles maken en breken. Waarom zouden we ons dan kwetsbaar opstellen door afhankelijk te zijn van een God?

Ik vind het eerlijk gezegd heel moeilijk om dit soort dingen uit te leggen. Er komen dan verschillende zaken bij mij op. Om het te verduidelijken probeer ik het vaak te vergelijken met het gezin. Helaas gaat tegenwoordig die vergelijking niet meer echt op. Wie heeft immers nog respect voor zijn of haar ouders? Ook tegen hen zeggen we: "hou maar op, ik weet zelf wel wat het beste voor me is." Nu is dat ook terug te voeren op de rol die de ouders tegenwoordig hebben, of liever gezegd, niet meer hebben. Door de maatschappelijke 'vooruitgang' zijn de meeste ouders gedwongen om allebei te gaan werken. Hierdoor zijn de kinderen dus vaak alleen thuis, of worden opgevoed door 'vreemde' mensen. De ouders zien de kinderen alleen tijdens het ontbijt, en later op de avond als ze de kinderen weer ophalen bij de oppas. Hoe kun je dan van je kinderen verlangen dat ze dat doen wat jij wilt? Het is dan logischer dat ze de levensovertuiging overnemen van degenen die hen opvoedt, de oppas dus. En omdat dat gevoelsmatig toch ook niet de mensen zijn die je moet volgen, raken kinderen geïsoleerd. Ze leren al in een heel vroeg stadium dat ze 'het allemaal zelf moeten doen'. En die houding merk je heel erg goed in het dagelijkse leven.

Hoe kunnen we dat doorbreken? Hoe kunnen we laten zien dat het allemaal met respect en het gezin begint? Ideeën daarover zijn welkom. 

Redding

Het evangelie is een boodschap van redding. Redding die we allemaal nodig hebben. Iedereen leeft met zonde, niemand uitgezonderd. Het probleem van tegenwoordig is alleen dat we denken dat we onszelf wel kunnen redden. Daar hebben we niemand voor nodig. Een heleboel mensen kunnen ook zwemmen, maar als ze eens in een sloot vallen zijn ze vaak wel blij als iemand hen uit het water helpt. Maar waarom? Je kunt zelf toch zwemmen? 

In alles wat we zelf kunnen, verwachten we eigenlijk ook dat een ander ons erbij helpt. We verwachten veel van de regering, maar ze mogen zich niet teveel met ons bemoeien, want we kunnen het zelf ook wel. Kortom, wat zijn wij mensen toch ingewikkelde wezens........

Ik hoop dat ons de ogen open gaan en we inzien dat we hier op aarde zijn met een bepaalde roeping, met een specifieke reden. We zijn hier niet alleen als 'bakvulling' die tijdelijk de verantwoordelijkheid voor deze aardbol hebben gekregen. Als we dat gaan inzien, dan begrijpen we ook dat we 'het niet allemaal alleen kunnen'. 

 

Vrije wil, ja of nee

Waarom doet God niets aan alle ellende?

Deze opmerking zal iedereen wel eens gehoord hebben. "Als er een God bestaat, waarom laat Hij dit dan allemaal toe?" Het antwoord zit eigenlijk al in de vraag. 

Is het je wel eens opgevallen dat je bijna altijd twee keuzes hebt? Dat er eigenlijk van alles in tweevoud komt? Licht en donker, goed en slecht, ja en nee, aan en uit, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In welke situatie je ook kijkt, er is altijd een alternatief. Dat is vanaf het begin van de wereld al zo. En de keuzes zijn altijd tussen God en satan. 

God heeft ons een eigen wil gegeven zodat we uit eigen vrije wil, en dus met volledige overtuiging voor Hem kunnen kiezen. Trouw jij liever met een vrouw die gedwongen met je móet trouwen, of met een vrouw die stapelverliefd op je is en zelf niets liever wil dan met je trouwen? Daarom ook de vrije keus voor goed en slecht. Ziekte zal God je niet geven. Wel een alternatief. De keus is aan jezelf hoe je ermee om gaat. 

Helaas is het soms niet helemaal duidelijk dat je eigenlijk altijd maar twee keuzes hebt. We hebben ons aangeleerd om zelf vaak nog diverse andere keuzemogelijkheden in te bouwen. Dat voelt beter als je meer hebt om uit te kiezen, toch? Denk maar aan een simpele lichtschakelaar. Vroeger had je twee keuzes: aan of uit. Tegenwoordig moet er een 'dim-stand' op zitten. Aan of uit is niet meer genoeg. We willen nét ietsje meer, of nét ietsje minder. 

Even terug naar de vraag waarom God ziekte en narigheid toelaat. Als het dus aan God ligt, dan is er geen ellende. De keuzes die wijzelf maken zijn vaak de oorzaak van de ellende. Klinkt hard? Het is inderdaad niet leuk om te horen dat wij zelf de oorzaak zijn. Verleid en misbruikt door satan, zijn wij mensen het instrument waarmee het vuurtje aangestoken wordt. Toch kunnen wij ook zelf deze vuurhaarden blussen, met behulp van het Leven Water. Wij hebben zelf de keus: goed of slecht, water of vuur.

Keuzes

"Denk niet dat Ik ben gekomen om vrede op aarde te brengen. Nee, eerder een zwaard." 

(Mattheüs 10:34) 

Een hele confronterende uitspraak van Jezus. Komt Hij géén vrede brengen? Maar het zwaard? Dat staat toch haaks op wat we steeds over Jezus te horen krijgen en waar we in geloven? Toch Is het inderdaad zo dat het zwaard ook gehanteerd moet gaan worden, vroeg of laat.

Afgelopen weekend heb ik als deelnemer meegedaan met de Struggle4Bibles Walk. Elders op mijn blog kun je daar meer informatie over vinden. Dit jaar liepen we voor bijbels in het Midden-Oosten. Een land waar het letterlijk levensgevaarlijk kan zijn om ervoor uit te komen dat je in God en in Jezus gelooft. We hoorden voordat we aan de loop begonnen dat er een vrouw in haar auto was doodgeschoten alleen omdat ze een kruisje aan haar binnenspiegel had hangen. Kun je je dat voorstellen? Het is misschien makkelijker voor te stellen in dit land dat het gebeurt als je een sjaal van Ajax op de hoedenplank hebt liggen en in Rotterdam rond gaat rijden, of andersom, een sjaal van Feijenoord en dan in Amsterdam rond gaan rijden. Dan zeggen we vaak: tja, dan vraag je er ook om om aangevallen te worden! Maar denken we dat ook met een kruisje aan de binnenspiegel?

Ook kunnen we denken aan het gezinsleven van die vrouw die ik eerder genoemd heb. Ze had een kruisje aan haar binnenspiegel hangen. Dat moet in zo'n land wel betekenen dat je voor meer dan 100% overtuigd bent van je geloof. Ik kan me voorstellen dat haar ouders daar niet blij mee zijn geweest, en misschien wel erger, haar ervoor verstoten hebben.

"Ik ben gekomen om verdeeldheid te brengen tussen vader en zoon, tussen moeder en dochter, tussen schoonmoeder en schoondochter. Iemands ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn."
(Mattheüs 10:35-36)

Wij leven in een vrij land. Hoe gaan wij dan om met keuzes maken? Maken wij écht onze eigen keuzes, of laten wij ons toch beïnvloeden door wat bijvoorbeeld onze vrienden ervan vinden? Durf je in je vriendengroep te zeggen dat je in Jezus gelooft? Durf je te zeggen dat je niet mee naar de disco gaat omdat je Bijbelstudie hebt? Of ga je juist niet naar Bijbelstudie omdat je dan niet met je vrienden uit kunt? Keuzes maken wij elke dag. En elke keuze heeft in meer of mindere mate invloed op de rest van je leven. Het maken van die keuze hoeft niet lang te duren, de gevolgen die het kan hebben kunnen blijvend zijn.

Een wat minder heftige keuze is het wel of niet meedoen aan bijvoorbeeld Struggle4Bibles. Het doel is een pluspunt om mee te doen: geld inzamelen om elders in de wereld Bijbels uit te kunnen delen - inclusief studiemateriaal - en zo het evangelie over de wereld te verspreiden. Een geweldig doel natuurlijk. Maar heb je daar een hele vrije zaterdag voor over? Wil je tot je fysieke uiterste gaan om dat geld bij elkaar te krijgen? Wil je je geloof wel blootgeven als je mensen gaat aanspreken en vragen om je te sponsoren voor deze loop? Allemaal keuzes die niet altijd makkelijk zijn. Maar ze zullen niet gelijk levensbedreigend zijn, niet in ons land.

Al kan het voor sommige mensen wel over komen als 'karaktermoord'. Geloven is één ding, maar er openlijk voor uitkomen is totaal iets anders. 

"Wie zijn leven niet wil opgeven, zal het verliezen. Maar wie zijn leven opgeeft voor Mij, zal het behouden." 

(Mattheüs 10:39)

Als je alleen maar bezig bent met je eigen karakter, met je eigen winst, of je eigen belang, dan zul je volgens het bovenstaande vers dus niet ver komen. Als je je inzet voor de Vader, ongeacht wat de gevolgen zijn of wat je ervoor moet doen of laten, dan zal de beloning groot zijn. Welke beloning? Het eeuwige leven bij de Vader. 

"Wie jullie ontvangt, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt God die Mij gestuurd heeft. Wie een profeet ontvangt omdat hij een knecht van God is, zal dezelfde beloning krijgen als een profeet. Wie een goed man ontvangt omdat hij goed is, zal dezelfde beloning krijgen als hij. En wie een van deze geringe mensen iets te drinken geeft, al is het maar een beker koel water, omdat het een leerling van Mij is, die zal zeker worden beloond."

(Mattheüs 10:40-42)

Vader(s)

Een eigen gedicht: 

Vaders

Een vader weet vaak hoe iets moet,

Al doet hij misschien niet altijd alles goed.

Een vader hoort een steun te zijn

Een baken in de woestijn.

Vraagbaak voor zijn eigen kinderen

Vader staat voor je klaar

Maakt niet uit wanneer, waarvoor, is dat niet raar

Ongeacht de reden van je vraag

Hij helpt je, heel graag.

Vader, hoeksteen van het gezin.

Hoe mooi is het beeld van een vader niet. De man van het gezin die zorgt dat er eten op de plank komt, dat vrouw en kinderen veilig zijn, en zorgt voor de vrede en veiligheid binnen het gezin. Een geweldig beeld. Helaas weten we dat er genoeg vaders zijn die hier niet aan voldoen. Vaders die alleen aan zichzelf denken. Vaders die met tegenzin thuis komen, omdat het nu eenmaal moet. Vaders die eigenlijk helemaal geen vader hadden willen zijn. En omdat zij zich dan belabberd voelen, lijd het hele gezin gedwongen mee.

Ik heb al eerder aandacht gegevn aan de rol van de man binnen het gezin. Ik ben ervan overtuigd dat dit nog steeds van veel waarde is, ook voor de maatschappij zoals hij nu is. Misschien JUIST nu in deze tijd.
Lees deze blog nog maar eens door

Niet alleen voor vaders, maar voor mannen in het algemeen is de volgende blog geschreven: Mannen van God Een mooi boek.

Hoe kunnen wij met mensen omgaan?  Zie ook deze blog - omgaan met mensen

Wij mannen en zeker wij vaders moeten opnieuw goed onze rol en invloed in het gezin terugvinden. Ons gezin is een druppel in de zee. Als je die druppel in beweging zet, dat zie je de kringen steeds wijder zich verspreiden in de zee. Naast je eigen gezin beïnvloed het dus veel meer mensen dan je zou verwachten. Doe er je voordeel mee mannen. Laat ons opnieuw de hoeksteen van het gezin worden/zijn.

Waar zit je als man mee? Zijn er dingen waar andere mannen misschien een antwoord op kunnen geven voor je? Laat ons een ondersteunende schouder voor elkaar zijn.

Pinksteren

Wat is Pinksteren?

Pinksteren is de tijd van hulp.
Bijbels gezien is het de periode na de hemelvaart van Jezus. De discipelen bleven toen 'alleen' achter en voelden dat eigenlijk ook zo. Hun voorganger en leraar was naar Zijn Vader teruggegaan en nu moesten ze alleen verder. Tenminste, zo moet het gevoeld hebben. Jezus had ze hierover al dingen verteld zoals in Handelingen 1 bijvoorbeeld:

Handelingen 1:4-5 'Toen hij eens bij hen was, droeg hij hun op: ‘Ga niet weg uit Jeruzalem, maar blijf daar wachten tot de belofte van de Vader, waarover jullie van mij hebben gehoord, in vervulling zal gaan. Johannes doopte met water, maar binnenkort worden jullie gedoopt met de heilige Geest.’

Ik kan me alleen heel goed voorstellen dat je op zo'n moment daar niet meer aan denkt. en dan krijg je ineens een 'warm gevoel' van binnen. Een gevoel van blijdschap, van zekerheid, van liefde. Wat een openbaring moet dat zijn geweest! Zoveel opwinding brengt je wel van je stoel, en uit je huis! De discipelen gingen dan ook al snel naar buiten en vol van vuur begonnen ze te spreken over hun Heer en Heiland! Vol overtuiging konden ze vertellen wat ze allemaal geleerd hadden van Jezus in de 3 jaar dat Hij bij hun was geweest. Alles viel op dat moment op zijn plek, alles werd ineens duidelijk voor hen. Vanuit die overtuiging brachten ze het goede nieuws aan iedereen die het maar horen wilde. En meer dan 3000 mensen werden gedoopt die dag! Is dat een 'opwekking' of niet?

Hoe gaat dat tegenwoordig? Er zijn inderdaad 'opwekking' conferenties. Naar mijn idee gaan daar mensen naar toe die al geloven en eigenlijk een nieuwe 'boost' nodig hebben. Is dat een 'opwekking' van ongelovigen die op dat moment tot bekering komen? Nee niet echt. Zonder het vuur in onszelf kunnen we geen vlammetje bij een ander aansteken.

"Vader laat  bij ons ook weer het vuur ontsteken. Zet ons opnieuw in vuur en vlam. Laat ons het middel zijn om Uw liefde te verspreiden onder de mensen. Ook onder de mensen die U nu nog niet kennen of willen kennen. Vader geef ons opnieuw Uw Heilige Geest. Amen."

Emotie en gevoel

Emoties en gevoelens

Wij mensen zijn eigenlijk maar rare wezens. We vinden onszelf de meest intelligente 'diersoort' op deze aardbol. Toch zijn onze emoties dierlijk primitief te noemen. Als kuddedieren zijn we voor ons gevoel vaak afhankelijk van anderen. Andere mensen die op welke manier dan ook een bepaalde invloed op ons hebben. Zowel positief, als negatief. Normaal gesproken krijg je de positieve invloeden van je naaste omgeving. Familie, vrienden. Toch gebeurd het ook regelmatig dat je juist in die omgeving geen positieve invloed terugvind. Onbegrip is er vaak een reden voor. Er wordt vaak geen moeite genomen om te informeren naar een bepaalde oorzaak ergens van, en daardoor verslechtert de situatie vaak. Instinctief handelt de mens dan op een bepaalde manier. Een manier die door de ander dan emotioneel vaak weer niet te hanteren is. En dan zijn wij mensen de meest 'intelligente' diersoort op aarde?

Help je mee het Woord van God te verspreiden?

Struggle4Bibles 2014

28 juni 2014 is het zover. de Struggle4Bible Walk gaat dan weer van start. Net als vorig jaar doe ik ook nu weer mee. Alleen is de afstand verdubbelt! 30 km nu mét rugzak en onderweg diverse uitdagende hindernissen. Waarom? Om iedereen een bijbel te gunnen. Ook mensen die geen mogelijkheid hebben om aan een bijbel te komen, of nog nooit van een bijbel gehoord hebben.
Dit jaar valt de beurt aan het Midden-Oosten. Een 'moeilijk' gebied om te evangeliseren. Wil je meehelpen om het Woord van God te verspreiden op deze wereld? Kijk dan op de onderstaande link hoe je mij kunt sponsoren voor deze toch. Alvast bedankt !

Profiel pagina van mij op Struggle4Bibles

Ben ik van waarde?

Soms denk je wel eens: wat heb ik voor een meerwaarde hier op deze aardbol? Loop ik niet alleen maar in de weg? Ben ik überhaupt wel nuttig hier?

Kijk dan eens rond in je directe omgeving. Met hoeveel mensen heb je gesproken in het afgelopen jaar? En daar valt ook alleen 'goedendag' zeggen onder. Hoeveel mensen heb je op die manier iets gezegd? Hoeveel mensen heb je een glimlach gegeven als zij je aankeken? Heb je ze geteld? Waarschijnlijk is het niet te tellen. Je hebt ontzettend veel interactie met andere mensen, ook al ken je ze niet. Als je ze niet kent, kun je dan wel weten wat voor invloed die ene glimlach van jou op hen heeft gehad?

Misschien gaf het die persoon wel een goed gevoel, waardoor hij of zij ook weer wat meer kon lachen. Wie weet liep die persoon daardoor met een glimlach rond. Ook hij of zij komt ontelbaar veel mensen tegen onderweg, die zien die persoon ook allemaal glimlachen. Enig idee hoever die kettingreactie door kan gaan? Al deze mensen zouden geen glimlach hebben gehad als jij niet als eerste een glimlach over had gehad voor die ene persoon. En zo snel kan het gaan.

Heb je dus een meerwaarde voor deze wereld? JA.
Wordt je gewaardeerd? JA

Efeziërs 4:7 Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft.

Aan ieder van ons, dus ook aan jou.

Jubileum

Vandaag zijn mijn vrouw en ik 12,5 jaar getrouwd.

Dankbaar zijn we voor de jaren die Hij ons gegeven heeft, en ook dankbaar voor het feit dat God ons bij elkaar heeft gebracht.

Wij hebben mogen groeien in de afgelopen jaren. Niet alleen met elkaar en naar elkaar toe, maar ook in geloof. Net als ieder ander zijn ook wij door dalen gegaan en hebben op bergtoppen mogen rondkijken.

Ook als gezin hebben wij mogen groeien. En wel van een tweepersoons naar een vijfpersoons huishouden. Wij zijn ook zeer dankbaar voor onze dochters Lisa, Tessa en Emma. Vandaag danken wij God ook voor dit alles.

Een huwelijk is niet iets wat vanzelf gebeurt. Een huwelijk heeft inspanning nodig. Beide partijen hebben een eigen bijdrage en verantwoordelijkheid binnen dat gezin. Zowel de man als de vrouw moeten niet voor de taken en verantwoordelijkheden weglopen. Soms betekend dat dat je iets wat je zelf graag zou willen, op moet geven. Er moet wel evenwicht blijven, ieder moet soms opofferingen maken. Als je die verdeling goed hebt, dan kun je het heel lang uithouden met elkaar. Voor ons is de Bijbel een leerboek hoe wij één en ander aan moeten pakken. We hebben veel geleerd van Zijn woord en proberen dat ook toe te passen.

"Vader, wij danken U voor Uw leiding in ons leven. Uw richting voor ons gezin. Voor onze gezondheid en voor alles wat U ons de afgelopen jaren geleerd heeft. Wij danken U er ook voor dat wij op deze manier soms ook anderen tot hulp kunnen zijn. Wij bidden dat U ons ook de komende jaren blijft begeleiden en ondersteunen. In Jezus naam bidden wij U dit, Amen"