Mission impossible

Wij horen onze vijanden lief te hebben. Hoe doe ik dat als ik al regelmatig moeite heb om mijn eigen kinderen normaal te vertellen dat ze iets verkeerds gedaan hebben? Als ik al tegen hun schreeuw, hoe kan ik dan rustig blijven tegenover mijn vijanden?  Hoe ga ik om met die worsteling hoe je een ander moet benaderen, behandelen?  En hoe kun je jezelf liefhebben als je steeds de fout ingaat? Kun je een ander liefhebben als je jezelf al niet uit kunt staan?

Je moet eerst jezelf liefhebben voordat je een ander lief kunt hebben (als jezelf). Ooit bij stilgestaan hoe moeilijk dat is? Het is makkelijk om de fouten bij een ander te zien, maar we kennen ook heel goed onze eigen fouten.  Al willen we die vaak niet zien. Soms is een moment van opvliegendheid relatief makkelijk op te lossen. Het bekende 'tot tien tellen'. Denk er in die tien seconden eens over na wat voor gevolgen jou reactie op het komende moment zal hebben. Hoe jij op een situatie reageert blijft iemand (en zeker je kinderen) vaak een leven lang bij. Je mag er zelfs rekening mee houden dat hoe jij gaat reageren, je kinderen ook zo gaan doen als zij ouder zijn en zelf kinderen hebben. Probeer in die tien tellen je voor te stellen hoe jij naar je kind staat te kijken als hij of zij je kleinkind aan het corrigeren is, probeert uit te leggen dat het iets verkeerds gedaan heeft. Moeilijk hè?

En dat gaat dan over mensen die je na aan het hart staan, je gezin, je familie. Hoe lastig wordt het als je dezelfde tien tellen gaat gebruiken voor mensen die je misschien niet kent, of in elk geval geen goede band mee hebt? Probeer dan in de tien beschikbare seconden het beeld van Jezus aan het kruis voor je te halen. Hoe Hij in alle pijn Zijn vijanden vergaf. Een kort gebed voor kracht om te vergeven duurt nog geen tien seconden. Toch blijft het moeilijk, maar ik ga het wel proberen te doen. Doen jullie mee?

Succes alvast in elk geval !

Nu eigen boek beschikbaar

Het is er dan toch van gekomen.
Een aantal blogs zijn nu in boekvorm te verkrijgen. Het is een leuke bundel geworden, al zeg ik het zelf. Voor meer informatie kijk dan even bij tabblad "boeken" bovenaan.

Veel leesplezier gewenst !

Liefdevolle Vader

Een gebed aan God.


Lieve Vader, Beschermer en enig levende God,

U heeft mij leven geschonken. U heeft mij gemaakt met een bepaald doel voor ogen. Al weet ik nog niet precies wat dat doel is. Ik weet wel dat ik in de jaren die ik hier nu op deze aarde rondloop zeer veel dingen heb gedaan of juist niet gedaan die ik had moeten doen om het doel dat U voor mij bestemd heeft te bereiken. De eigenschappen die ik bezit zijn precies goed voor de taken die U voor mij heeft uitgedacht. En zo heeft U voor een ieder van ons een andere taak, en dus ook andere eigenschappen meegegeven. De verantwoordelijkheid om die eigenschappen verder uit te diepen en te ontwikkelen ligt echter bij onszelf.

Vader ik moet bekennen dat ik hier best wel vaak nalatig in ben geweest. Hoe vaak denken we niet eerst aan onszelf, voordat we naar het grotere geheel kijken? Als ik mijn leven beschouw als een klok, dan zie ik alleen de wijzerplaat die de tijd aangeeft. Al waar ik aan denk is dat de wijzers vooruit gaan. U ziet elk minuscuul onderdeeltje van de klok. U zorgt dat de radertjes allemaal  goed draaien. Als er ook maar één niet draait, of zelfs de verkeerde kant op, dan werkt de hele klok niet meer. Het is een precisie mechanisme. Zo is ook het leven. Alles moet kloppen.

Vader wilt U mij vergeven voor al die keren dat ik een radertje heb laten stoppen? Dat ik er de oorzaak van was dat het uurwerk opnieuw gerepareerd moest worden?

Dank U wel dat ik, wij, iedereen altijd welkom zijn bij U als er weer eens iets niet 'werkt'. Dank U wel dat U altijd op ons staat te wachten met open armen, wat wij ook gedaan hebben.

Laat mij trouw zijn aan Uw opdracht, geef mij kennis, kracht en uithoudingsvermogen om mijn taak uit te voeren. Bescherm mij in dit leven.

Amen.

Angst

Psalm 65:9
Daarom zijn alle mensen,
tot in de uithoeken van de aarde,
bang voor de tekenen die U doet.
Van oost tot west brengt men U eer en lof.

De macht van God boezemt mensen angst in. Angst om zelf geen controle over het leven te hebben (wat we niet hebben). Die angst "is een slechte raadgever" zoals het gezegde al aangeeft. Door angst maak je verkeerde keuzes. Angst beperkt ook de openheid om God te leren kennen, en te ontdekken dat men niet bang voor God hoeft te zijn.

Misschien moeten we even terugkijken om te weten over welke macht we het hebben.
Als we direct terug kijken, naar vers 7 en 8, dan lezen wij:

Met uw kracht hebt U de bergen stevig geplant,
vastgezet door uw sterkte.
U laat de zeeën tot kalmte komen,
zowel het bruisen van de golven
als het geschreeuw van de volken.

Dat kunnen wij ons niet eens voorstellen. Een berg vastzetten? Een zee rustig laten worden? En dan de meest moeilijk te geloven opmerking over het geschreeuw van de volken! Ik denk dat menig minister, premier of president graag wil weten hoe je dat moet doen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de macht om mensen te genezen, tot leven te wekken. Zelfs om hele werelden te maken! En om mensen te maken. We zijn er nog steeds niet achter hoe dat nu eigenlijk kan. Wij 'slimme' mensen kunnen het nog steeds niet en dat stoort ons. We kunnen dat wat bestaat manipuleren, maar niet iets uit het niets maken. Nog steeds niet. Dat is voor een heleboel mensen op zijn minst zeer frustrerend te noemen. En als wij mensen het niet kunnen, waarom zou er dan iets anders zijn dat het wel zou kunnen? Nee, dan is er vast een goede wetenschappelijke verklaring voor dat er ineens iets uit het niets ontstaat.

Waarom zijn wij zo bang om toe te geven dat er een Hogere Macht is die ons leven in Zijn hand heeft, en dat wij er zelf weinig invloed op hebben?
Heb je ook wel eens mensen horen zeggen: we wachten nog een jaartje, dan kunnen we onze carrière uitbouwen en daarna NEMEN wij kinderen. Kinderen zijn een geschenk, je kunt niet uitkiezen wanneer je ze krijgt en of je ze überhaupt krijgt.

Wij mensen moeten alles relativeren aan ons eigen verstand. Zie ook de nieuw uitgebrachte glossy genaamd Jezus. Hebben wij Michiel de Ruyter in een moderne marine outfit gestoken? Nee, hij wordt afgebeeld in kleding van zijn eigen tijd. Waarom dan Maria een KLM pakje aantrekken? Opnieuw een teken dat de mens geen ander boven zichzelf tolereert.

Romeinen 15:3
Want ook Christus heeft niet zijn eigen belang gezocht. Van Hem staat in de Boeken: ‘de beledigingen die op God gericht waren, kwamen op mij terecht.’

Jezus wil niet op de voorpagina van een glossy. Jezus wil dat de mens terug komt bij zijn oorsprong, bij Hem die ons gemaakt heeft. Dat wij weer geloven en vertrouwen op Hem die het goede met ons voor heeft. Op Hem die inderdaad bergen kan verzetten, stormen kan laten liggen en mensen stil kan maken. Mijn hoop is dat wij het vertrouwen hebben om ons leven in Zijn hand te leggen en niet te denken dat wij het allemaal zelf wel kunnen. Dat wij de angst kunnen laten varen om een stap naar de hemel te zetten.  De angst om de smalle weg naar redding te bewandelen dan liever die brede weg nemen want "daar lopen al zoveel mensen, dan moet het vast goed zijn".

Wees zeker in God, Hij is er altijd, 24/7. Een bericht naar Hem wordt altijd beantwoord.

De grootste in het Koninkrijk?

De grootste in het Koninkrijk der Hemelen  (Mattheüs 18)

"Wie is het belangrijkste in het Koninkrijk der Hemelen?" Een vraag die de discipelen aan Jezus stelde. Het antwoord was nogal verrassend. "Als u niet veranderd en net zo wordt als de kinderen, zult u nooit in het Koninkrijk der Hemelen komen". Dat is nogal wat. Kunnen we dat nog wel? Kunnen wij nog geloven als een kind? 

Ouder worden doe je met vallen en opstaan. Kijk maar naar het leren lopen of fietsen. Voordat je weet hoe het precies moet, ben je toch al wel een paar keer gevallen en heb je al aardig wat schaafwonden en blauwe plekken opgelopen. Hoe leer je dan? Doordat je weet hoe zeer het kan doen als je valt, wordt je voorzichtiger en ga je het iets anders doen als dat je eerder deed. Er zijn immers maar weinig mensen die graag pijn lijden. Die manier van 'leren'  gaat je hele leven door.

Je neemt andere kinderen op school in vertrouwen, het worden je vrienden. Tot hij of zij ineens je vertrouwen schaadt en een geheim doorverteld aan een ander. Ook dan voel je pijn. Pijn die je van buiten niet ziet maar er zeker wel is. Ook hier leer je van. In de toekomst zul je dit soort zaken ook wat anders aanpakken. Je gaat er niet meer zomaar vanuit dat iedereen te vertrouwen is. Het geloof dat de mens van oorsprong goed is, verdwijnt op die manier langzamerhand.

Hoe kun je dan nog geloven als een kind?

Natuurlijk is Jezus ook realistisch. "Het zal slecht aflopen met de wereld vanwege alle verleidingen. Het is onvermijdelijk dat er verleidingen komen." (vers 7) Jezus weet dat wij mensen niet alle verleidingen van deze wereld kunnen weerstaan. De kwade geesten die hier op aarde ook strijden zijn zeer goed in het verleiden van ons mensen. Door halve waarheden te vertellen trappen wij vaak in de vallen die worden gezet. Door onze zonden te belijden en vergeving te vragen aan God, zal Hij het ons ook vergeven. Zijn Zoon Jezus heeft immers de prijs voor onze zonden al betaald? Het wordt anders als wij de reden zijn dat een ánder gaat zondigen. "Maar als het uw schuld is dat iemand verkeerde dingen doet, loopt het slecht met u af". (vervolg vers 7) Helemaal als het kinderen betreft, Als wij als volwassenen een kind dingen leren die zondig zijn, dan is vers 6 voor ons van toepassing. "Maar als iemand een van deze eenvoudigen die in Mij geloven, op het slechte pad brengt, zou het beter voor hem zijn dat hij met een zware molensteen om zijn nek in de zee werd gegooid."

En er wordt zeker op de kinderen gelet. Constant staat er een hemelse webcam op ze gericht om te registreren wat het kind doet, maar ook zeker wat het kind aangedaan wordt en door wie. "Kijk niet op een van deze eenvoudigen neer. Onthoud dit: hun engelen zijn voortdurend bij mijn Vader in de hemel."  Elk kind heeft dus een engel in de hemel. Een 'beschermengel' die voortdurend oplet hoe het met het kind gaat. En nee, dat betekend niet dat er geen nare dingen kunnen gebeuren. Het betekend wel dat als iemand een kind iets aandoet, hij of zij dat dus niet ongezien doet. De God van gerechtigheid zal niemand zijn straf laten ontlopen. 

Markus 10:13-16 "Enkele moeders brachten hun kinderen bij Jezus. Zij wilden graag dat Hij ze zou aanraken, maar de leerlingen traden daartegen op. Jezus zag het en nam hun dat kwalijk. ‘Laat die kinderen toch bij Mij komen,’ zei Hij. ‘Houd ze niet tegen, want het Koninkrijk van God is juist voor wie is zoals zij. Het is zelfs zo dat wie niet als een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit kan komen.’  Hij nam de kinderen in zijn armen, legde zijn handen op hun hoofd en zegende hen. " 

Er zijn voorbeelden genoeg van mensen die het rotsvaste geloof van een kind hadden. Door hun geloof werden ze genezen of werden zelfs vrienden of familie uit de dood weer levend! Een rotsvast geloof is ontzettend krachtig. Het kan alles overwinnen. Als God met je is, wie kan er dan tegen je zijn?

Wees goed voor kinderen, leer hen hoe ze moeten leven. Zoals in 1 Deuteronomium 6:6-9 staat:  

En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden.

Laat ons dus vast staan in onze overtuiging. Gesterkt door Gods Woord en Zijn beloftes. Dan wacht ons de grootste beloning die een mens kan krijgen. 

"Vader, ik wil U danken voor de liefde die U voor mij heeft. Dat U mij elke dag opnieuw mijn ogen laat openen en mij nieuwe kansen geeft om de fouten van de eerdere dagen goed te maken. Om op die manier mijn kinderen van U te leren en zelf ook van U te leren. U laat mij door Uw Woord zien hoe ik met mensen om moet gaan. Door Uw Zoon naar de aarde te sturen heeft U ons een voorbeeld van perfectie gegeven. Wij kunnen alleen dit voorbeeld doorgeven aan onze kinderen. Ze te vertellen dat ook zij fouten zullen maken, maar dat ze dat bij U kunnen brengen en als ze oprecht om  vergeving vragen U het ze ook geeft. U bent een barmhartige en rechtvaardige Vader voor ons. Dank U wel daarvoor, in Jezus naam, Amen"

Riep Jezus op tot jihad?

Naar het schijnt zijn er anders gelovigen die uit Lukas 19:27 halen dat Jezus jihad predikte. Is dat ook zo?

Lees Lucas 19:11-27.
Een enkel vers kun je namelijk niet als leidraad gebruiken.

Ga voor jezelf eens na wie Jezus met die edelman bedoelt. Waarom geeft de edelman  mensen geld om er wat mee te doen? En let erop dat er wel van ze verwacht werd dát ze er wat mee deden. De man die er het meeste rendement uit had gehaald, werd het beste beloond.  De man die er uit angst niets mee gedaan had, raakte dat wat hij had gekregen ook nog kwijt. Hij was bang voor de ‘harde’ edelman en de gevolgen die het kon hebben als hij zijn gift kwijt zou raken.

Een gelijkenis. Hoe ik dit zie?

Jezus is de edelman. Hij moet eens weg om gekroond te worden tot koning. Dat gebeurt later ook (kruisiging). Wij mensen hebben allemaal gaven gekregen van God. De één kan goed rekenen, de ander kan schrijven, weer een ander kan spreken of onderwijzen en ga zo maar door. Wij mensen worden geacht om, ongeacht de gevolgen voor onszelf, die gaven te gebruiken voor de ‘edelman’. En niet alleen de mannen die hier vermeld worden die het geld kregen, maar elke werknemer van de ‘edelman’. Een ieder die de edelman kent (Jezus) maar niet met maar tegen Hem gaat werken, zal niet het eeuwige leven ontvangen. Zij zullen dus ‘sterven’.

Is dit een oproep tot ‘jihad’?
Integendeel, het is een oproep om de gaven die je van Jezus gekregen hebt ten goede toe te passen. Iedereen heeft daar een vrije keuze in om dat wel of niet te doen. Die keuze is niet vrijblijvend. Elke keus heeft gevolgen. De gevolgen van de vrij genomen keuze zijn dan ook voor jezelf.

Gezegend 2015

Via deze weg wil ik alle lezers bedanken.
Als we terugkijken op 2014 dan zijn er zoals altijd hoogte- en dieptepunten. Soms is het voor ons mensen niet altijd duidelijk te merken, maar God is elke dag bij ons geweest. Ook in het nieuwe jaar zal Hij bij ons zijn, bij jou zijn. Laten we in 2015 proberen nog beter naar Hem te luisteren.

Ik wens iedereen dan ook Gods rijkelijke zegen toe, liefde en gezondheid.
Gelukkig 2015 !

Licht....

Licht overwint

Donker, donker is op zichzelf niets. Het is de afwezigheid van licht. Breng licht en het donker verdwijnt. Donker zelf is niets.

Dit heb ik ooit eens gehoord en ik blijf het een geweldige uitspraak vinden.
Donker. We kennen het allemaal. Als de zon aan het einde van de dag verdwijnt, krijgt de duisternis even de ruimte om te schijnen. Maar als in de ochtend de zon weer boven de horizon uitkomt, weet de duisternis dat het weer ruim baan moet maken en zich terug moet trekken. Ook in de nacht heeft de duisternis geen monopoly. De maan en de sterren zorgen ervoor dat ook als de zon er niet is, de duisternis toch niet de alleen heerser van de wereld zal zijn.

Ook in ons dagelijks leven hebben we te maken met zonsopkomst en zonsondergang. We kennen allemaal tijden van schemering. Tijden dat er wolken voor de zon schuiven en het lijkt alsof ons het zicht ontnomen wordt. Zo ook bij mij. De laatste tijd leek het steeds donkerder te worden. En dat na een tijd dat het juist zo heerlijk zonnig was geweest. Elke keer werd er weer een stukje zon bedekt door een donkere wolk. Zo werd het steeds donkerder om mij heen. Natuurlijk waren er hier en daar nog wel wat sterren te zien in de verte, en waren er wel leuke momenten, maar al snel werden die weer bedekt door de wolken.

Depressieve vergezichten in mijn gedachten. Landschappen met duistere plekken. Onzichtbare schoonheid. Soms krijg je dan het gevoel dat je weg wilt rennen. Vluchten naar een plek waar het warm en licht is. Maar door de omstandigheden en vooral de paniek kijk ik niet goed. Ik kijk te snel om mij heen om die ene ster in het donker te kunnen zien. Want Hij is er wel, die ene ster.

Dan heb ik even een kleine adempauze. De storm lijkt iets te gaan liggen en dat geeft mij tijd om iets beter rond te kijken. Dan zie ik daar die ene ster aan de donkere hemel staan. Een ster, een ster die hoop geeft. Als er immers een ster is, moet er ook een maan zijn. En als het werk van de maan erop zit, dan.......ja dan komt de zon weer terug. Die ene ster, een klein puntje licht als lichtpuntje in de duisternis.

Dat kleine lichtpuntje in het leven was en is de geboorte van Jezus. In deze tijden mag ik mezelf er weer aan herinneren dat er ondanks alle donkere wolken om mij heen, er één ster is die altijd zo helder zal schijnen dat ik ook in de diepste duisternis niet kan verdwalen. Ik moet alleen wel de tijd nemen om het goed te kunnen zien. Deze tijd geeft mij opnieuw weer hoop dat op een dag de duisternis volledig verdwenen is. Het voor altijd een zomerse dag zal zijn.

Ik kan getuigen dat op het donkerste moment Jezus dat licht weer voor mij liet schijnen. Hij gaf niet gelijk de zon aan mij, maar liet mij steeds meer sterren aan de hemel zien. Allemaal mensen die lichtpuntjes kwamen brengen. En met elke ster kwam er meer licht. Steeds meer licht totdat het helder genoeg was om te zien hoe ik er aan toe was. En dat bracht mij op het heldere idee om hulp te gaan zoeken.

Jezus red. Ook in deze dagen doet Hij dat nog steeds. Jezus is het licht van de wereld.

Een moeilijke taak

Maar niemand luistert....

Heb jij soms ook het gevoel dat je iemand iets zegt voor zijn of haar bestwil en dat die persoon dat niet naar je wil luisteren? Dat kan best ontmoedigend zijn. Sterker nog, het kan zelfs kwetsend zijn. Je hebt immers toch het beste met die persoon voor? Of is het ook afhankelijk van hoe de boodschap gebracht wordt?

Zelf hebben wij het niet breed. Stel ik heb het gevoel dat ik iemand moet waarschuwen voor de manier waarop hij met zijn geld omgaat, zou die boodschap overkomen nu ik zelf in de schulden zit? 

Stel ik zeg tegen iemand dat hij zijn vrienden moet vergeven, terwijl ik zelf helemaal geen vrienden heb, komt die boodschap dan over denk je?

Hoe moeilijk kan het zijn om een goed bedoelde boodschap aan iemand over te brengen. Hoe je probeert om de opdracht die je van God gekregen hebt uit te voeren, maar iedereen die je een boodschap moet geven, weigert om te luisteren. Het evangelie verkondigen op straat, terwijl iedereen die je voorbij loopt snel even de andere kant op kijkt. Alles om je maar duidelijk te maken dat ze er niets van willen horen. 

Dit is in het kort gezegd een beetje het leven van Jeremia. Een kleine honderd jaar eerder had Jesaja dezelfde uitdaging. Een boodschap van God brengen. Vervolgens wil niemand meer iets van je weten, familie, vrienden, kennissen, kortom iedereen die je kent laten je links liggen. De regering luistert niet naar wat je zegt en blijft zijn eigen gang gaan. Je hebt er alles voor over om de ander te helpen, maar steeds opnieuw krijg je nul op je rekest. De aanhouder wint, zeggen we altijd. Jeremia heeft het 40 jaar geprobeerd. Jesaja zelfs 60 jaar. Luisterden de mensen? Nee, natuurlijk niet. 

In deze 'moderne' tijd, waarin we alles weten en niemand ons meer iets wijs kan maken, gebeurt hetzelfde nog steeds. Mensen weten het zelf allemaal beter. Waarom zou je een God nodig hebben? De mens kan alles zelf maken. We klonen schapen en zijn bezig met menselijke onderdelen te klonen. "handig voor als er iemand ziek is, dan kun je net als bij een auto er gewoon een nieuw onderdeel inzetten". Alles wel met het oog op straks zelf een compleet mens te maken. Wij mensen denken namelijk dat wij zelf die wijsheid hebben. Om van niets een mens te maken. Men verliest daarbij dan alleen wel uit het oog dat wij mensen altijd met íets moeten beginnen. En waar komt dat iets vandaan? 

Hoe reageren mensen als je over abortus begint? Hoe reageren mensen als je het over 'het oordeel' hebt? Hoe reageer je zelf als je iemand hierover ziet of hoort praten? Keer je dan ook snel je hoofd af? "Dat wil ik niet horen, het komt wel goed. Ik regel mijn eigen leven". 

Soms denk ik wel eens dat het geloof steeds meer op de achtergrond wordt gedrukt. Onze kinderen leren onwaarheden op school over de geschiedenis. Godsdienst wordt al lang niet meer gegeven. De bijbel verdwijnt uit de regeringskamers. "Zo waarlijk helpe mij God Almachtig" hoor je bijna niet meer tegenwoordig. Wel de woorden "Dat beloof ik". En we weten allemaal wat menselijke beloften waard zijn. Juist omdat we die beloften vaak niet na kunnen komen hebben we de hulp van God nodig. "Zo waarlijk helpe mij God Almachtig". 

Hoe graag we het ook willen, of hoe zeker we ook van onze zaak zijn, wij mensen maken nu eenmaal fouten. We kunnen het niet alleen. Echt niet.

Kerst reis

Het Kerstverhaal, de reis van Jozef en Maria vanuit Nazareth naar Bethlehem. Voor een volkstelling. Veel bijzonderheden van de reis worden niet vermeld in de Bijbel. Toch vroeg ik me af hoe het geweest moet zijn in die tijd.

Afstand Nazareth Bethlehem ongeveer 130 kilometer.
Normaal kan men die afstand in 4 dagen lopen. Maar aangezien de conditie van Maria, lijkt het niet onlogisch dat ze er ongeveer een week over gedaan hebben. Hoewel een kleine 40 kilometer per dag haalbaar zou moeten zijn, moeten we wel rekening houden met de omstandigheden van toen. Maria was hoog zwanger en het is niet waarschijnlijk dat zij alles gelopen heeft. Nu waren er al pelgrimstochten naar Jeruzalem (10 kilometer te noorden van Bethlehem) en dat ging vaak per karavaan. Ook nu er zoveel mensen dezelfde kant op moesten, is het denkbaar dat men ook voor deze gelegenheid per karavaan reisde. Dit was veiliger in verband met de vele overvallen onderweg. Een eenzame reiziger was zeker niet veilig. Om van leeuwen en beren nog maar te zwijgen.

Als men de kortste route zou nemen, dan kwam men door Samaria. De Samaritanen hadden in die tijd niet zo veel met de Joden. Hier kon men dus niet rekenen op een plek om te slapen of andere hulp voor de reis. Men zou via de oostelijke kant van de Jordaan kunnen reizen om Samaria te ontwijken, en dan weer terug de Jordaan over Judea in. Van de vallei van de rivier naar Jeruzalem, stad op de berg. Een behoorlijke klim omhoog. Dit betekend wel een heel eind omlopen. Het is niet bekend welke optie ze gekozen hebben.

Duidelijk is wel dat het een zware onderneming was. Een lange tocht voor een hoogzwangere Maria en een Jozef die ook niet meer de jongste was.

En voordat ik mensen tegen het hoofd stoot; dit verhaal is mijn mening, geen wetenschappelijk onderbouwde scriptie ;)

Gaven van de Geest

Gaven

Een ieder krijgt gaven van God om mee te werken. Welke gaven dat zijn? Dat heeft ook te maken met wat je aankunt. Sommigen krijgen veel, anderen wat minder, wat niet betekend dat zij dan ook minder zijn dan een ander. Een ieder is gelijk.

Welke gaven kun je dan krijgen?

In de bijbel wordt op verschillende plaatsen over de gaven gesproken. In 1 Korinthiërs 12 staat het zeer uitgebreid beschreven. De gaven waar hierover gesproken worden zijn:

• Wijsheid
• Kennis overdragen / leraarschap
• Groot geloof
• Genezing
• Wonderen doen
• Profeteren
• Onderscheiden van (goede en kwade) geesten
• Klanktaal spreken
• Klanktaal vertalen / uitleggen

Zijn dit alle gaven? Nee. In Romeinen 12 wordt bijvoorbeeld nog gesproken over

• Bijstand verlenen (helpen)
•  Troosten
• Uitdelen (wel eenvoudig blijven, dus niet uitdelen om er zelf beter van te worden)
• Leiding geven

Ook in Efeziërs 4 en 1 Petrus 4:10,11 wordt over dit onderwerp gesproken.

Duidelijk is dat wij allemaal één zijn in diversiteit. 

Een lichaam is één, maar bestaat uit verschillende onderdelen.

Een auto is één, maar bestaat uit verschillende onderdelen.

Een brood is één, maar bestaat uit verschillende onderdelen.

Hou het wel bij je eigen gaven. Als je een spreker bent, probeer dan niet om te troosten. Daar is een ander dan waarschijnlijk beter in. Als je kunt profeteren, probeer dan iemand niet te genezen.

Moeten alle gaven dan ook vertegenwoordigd zijn in een gemeente? Kan een gemeente groeien als niet alle gaven aanwezig zijn? Als niet alle 'delen van het lichaam' er zijn? Natuurlijk kun je leven zonder handen, maar je kunt dan niet voor 100% functioneren. Met aanpassingen kom je een aardig eindje inderdaad, met "kunstgrepen".  Al geef je gelijk aan dat je het toch niet kunt missen, waarom anders die kunstgrepen toepassen? 

Eigenlijk wel gemeen van onze Schepper; ons afhankelijk van elkaar laten zijn, terwijl dat vaak het laatste is wat we toe willen geven, dat we een ander nodig hebben....