Bruin, wit, zwart, rood, geel

 Kleuren

Hoe gaan we ermee om

Als pakketchauffeur heb ik elke dag te maken met kleuren. Veel pakketten hebben een 'standaard' verpakking zoals we die allemaal kennen, maar er komen steeds meer eigen creaties bij. Als chauffeur/bezorger van de pakketten ben ik het laatste stukje van de reis verantwoordelijk voor al die pakketten. Er wordt van mij verwacht dat ik met alle pakketten even zorgvuldig omga. Ongeacht de verpakking. Of er nu een bruin papier omzit of meer-kleurige feestverpakking, alles moet op dezelfde manier behandeld worden. Ik kan immers aan de verpakking niet zien wat erin zit? Meestal niet in elk geval. Een fiets is duidelijk, verpakking waarop staat wat erin moet zitten lijken ook duidelijk, al worden die ook wel hergebruikt om andere dingen te versturen. Kortom, de verpakking bied mij geen zekerheid over wat er in zou zitten. De inhoud kan anders zijn dan aan de buitenkant zou lijken te moeten zijn. 

Een kleine, lichtgewicht verpakking is makkelijk om te behandelen en af te leveren natuurlijk. Dat is geen probleem en gebeurt bijna achteloos. Een verpakking met wat meer inhoud moet al met meer aandacht behandeld worden. Je wilt immers niet dat het uit je handen valt en beschadigd. Een zware verpakking behoeft extra aandacht en misschien zelfs wel het gebruik van hulpmiddelen. Soms kun je het gewoon niet alleen en is er een steekwagen bijvoorbeeld nodig om het pakket naar zijn bestemming te krijgen.

Wat als we dit eens gaan leggen op de maatschappij?

We hebben mensen van allerlei kleuren. Is het nodig om die anders te behandelen? Of kan iedereen op dezelfde manier behandeld worden, ongeacht de kleur van de buitenkant?

Om te weten hoe je iemand zou moeten of kunnen behandelen moet je meer weten dan alleen hoe de buitenkant eruit ziet. Hoeveel bagage heeft iemand bij zich? Oftewel, hoe zwaar is de inhoud? Is het iemand die voor ons niet veel brengt? Dan hoef je er niet teveel aandacht aan te besteden. Dit betekend niet dat we brutaal of gemeen moeten doen, nee, we behandelen iedereen met respect. Je hoeft alleen niet te lang te blijven hangen. 

Is de inhoud wat groter en zwaarder dan moet je al wat voorzichtiger zijn in de omgang. Er is dan meer aandacht nodig en dat kan voor alle partijen best goed zijn.

Als de inhoud zwaarder is dan je zelf kunt tillen, haal er dan hulp bij. Schaam je je er niet voor. 

Als laatste is een label af en toe ook best handig. Elk pakket heeft een label met de standaard informatie. Een enkele keer heeft men op het label extra informatie aangebracht over hoe er met het pakket omgegaan moet worden. Soms omdat de inhoud breekbaar is, soms omdat het zwaarder is dan de meeste mensen kunnen of mogen tillen. Soms ook om het op een bepaalde plek neer te leggen.

Een label is niet zozeer om aan te geven dat het pakket anders is, maar meer hoe we er mee om moeten gaan. Handvatten voor de behandeling van het pakket. Kwestie van omdenken, niet het pakket is anders, maar wij moeten ons anders opstellen tegenover het pakket.....

Een goed weekend beste lezers.

Van nature weten wij het

De titel zegt het al: "Van nature weet wij het".
Maar wát weten wij dan al? Wát krijgen wij van nature al mee dat zo belangrijk is dat het in ons lichaam ingeplant is? Iets wat niet echt groeit, maar gewoon aanwezig is?

Het geweten.
Inderdaad, we hebben allemaal een geweten. Zonder dat iemand je het vertelt weet je het als je iets doet wat niet zo netjes is zogezegd.  Op onze levensreis komen we allemaal in situaties waarin we voor onszelf de keus moeten maken of we 'ons geweten' volgen of niet.
Tijdens ons leven krijgen we heel veel verhalen te horen. Heel veel verschillende 'waarheden'. Immers, wat voor de één waar is hoeft voor de ander niet zo te zijn. Door al deze verhalen worden wij beïnvloed. Op den duur vermengd alles zich met elkaar. Dan is het wel van belang dat we elke dag met ons geweten bezig zijn.

Job, een man die volgens zijn geloof, geweten en opvoeding leefde. Een rijk man. Welvarend en zeer bekend. Totdat hij alles kwijtraakt. Maar ook dan blijft hij trouw aan wat hij weet en kent. In Job 12 zegt hij ware zaken. Zaken die ook nu (nog) weer van toepassing zijn. Zien we dit nu immers ook niet gebeuren?

5 Zij die in welvaart leven, maken degenen belachelijk die maar net het hoofd boven water kunnen houden. 6 De tenten van de rovers worden met rust gelaten en zij die God uitdagen, menen Hem de wet te kunnen voorschrijven.

Zeker in deze tijden van economische crisis kom je dit vaak tegen. Als je geen geld meer hebt is het immers je eigen schuld? Om over de mensen die God uitdagen nog maar niet te spreken. Deze maatschappij is hard bezig om alle waarden van de huidige wereld aan een nieuwe standaard aan te passen. Een standaard die bij verdoemenis past. Wij mensen weten echt niet alles, al zijn we zeker niet dom. Maar laten we eens iets minder naar ons zelf kijken en wat meer om ons heen. Wat verteld de wereld ons?

Vraag het maar aan de dieren, zij zullen het jullie wel uitleggen, vraag het de vogels, zij zullen het jullie vertellen, of laat de aarde het vertellen of de vissen uit de zee. Zij allen erkennen dat de Here alles zo heeft gemaakt. Want het leven van elk levend wezen is in de hand van God, ook de adem van iedere sterveling.
(job 12:7-10)

Als generatie van wetenschappers, van ongekend hoge intellect, moeten wij toch kunnen zien wat de aarde en alles wat er leeft ons verteld? Ons geweten geeft ook al aan dat wij bepaalde dingen niet mogen doen. Waarom? Waarom krijgen wij van begin af aan een raar gevoel als je voor het eerst eraan denkt om een snoepje uit de winkel te pakken zonder te betalen? Waarom voel je je ongemakkelijk als je iets zegt wat niet waar is?

Loop niet alleen die levensloop, kijk niet naar beneden als je op weg bent maar kijk om je heen. Onderzoek je omgeving, kijk nieuwsgierig in het rond en ontdek waar je wortels liggen. Als je kijkt waar je heen gaat zul je ontdekken waar je vandaan komt.