vrijdag 25 december 2015

Een maatschappij van egoïsme?


In tegenstelling tot wat wij mensen denken, zijn wij hier niet op de wereld voor onszelf. Wij leven dit leven niet voor onszelf. Het zal dus niet gaan werken als je een leven van egoïsme leeft. Laten we maar eens wat dingetjes op een rijtje zetten.

Laten we de doorgaans 'hoogtepunten' uit een gemiddeld leven nemen.
We beginnen bij de geboorte. Voordat er ook maar van een zwangerschap gesproken kan worden, heb je al iemand nodig. Twee volwassenen voor de 'normale' manier of een heel team van artsen voor de kunstmatige variant. (waar overigens toch ook nog steeds een man aan te pas moet komen). Tijdens de geboorte zijn er meestal ook meerdere mensen aanwezig op wie jou leven dus invloed heeft. Dan al hebben je acties gevolgen voor anderen. Dat zijn dan acties waar je weinig aan kunt doen, en toch beïnvloed dat al andere levens. Vanaf het moment dat je navelstreng los geknipt is ben je niet meer alleen en heeft alles wat je doet (of juist niet doet) gevolgen. Gevolgen voor jezelf, maar zeker ook gevolgen voor anderen.

Verjaardagen, geliefd en gehaat. Feit is dat al vroeg in je leven vriendjes en/of vriendinnetjes zich afvragen waarom juist zij niet uitgenodigd zijn op jou feestje. Dat je zelf kadootjes krijgt is mooi, maar de gevolgen van dingen die jij doet werken langer door als het blije gevoel van een kadootje.

Verliefd worden, doe je ook niet alleen. Tenminste....als het goed is. Liefde tussen twee mensen gaat ook verder dan alleen die twee mensen, of je dat nu wilt of niet. En dat kan ook positief zijn als de liefde ervan af straalt bijvoorbeeld.

Denk maar eens na wat je op een dag doet en hoe dat het leven van een ander (kan) beïnvloeden. Of zou jij iets kunnen doen als een ander zijn ding niet had gedaan? Dit leven hangt aan elkaar van acties die anderen en jijzelf doen. Als iemand zijn ding niet doet heeft dat invloed op een ander. Alles is verweven met elkaar. Ik daag je uit om hier eens over na te denken. Je mag ook in de opmerkingen onder dit bericht jou idee zetten, of een actie als jij je afvraagt wat voor invloed dat op een ander of op jou heeft.

Leer vooral eens verder te kijken dan je eigen omgeving. Je gaat zien dat mensen niet zonder een ander kunnen en je altijd van invloed bent op een ander, wel of niet zo bedoeld.



Een steen in het water gooien heeft direkt effect op de plaats waar hij in het water komt. De steen merkt het al niet meer, maar daar waar hij de impact heeft gehad gaat zijn invloed steeds verder en verder, zonder dat de steen het weet. Al naar gelang hoe groot de golven zijn is de invloed sterker en reikt het verder.

Welke invloed heb jij in je omgeving (gehad) denk je?




zondag 6 december 2015

Luisteren

Vandaag een getuigenis mogen geven over "Tijd om te luisteren".

Een belangrijk onderwerp, luisteren. Doen we dat eigenlijk nog wel eens? En zeker als we het over het geloof hebben, luisteren we dan nog wel? Luisteren we nog naar anderen of weten we alles zelf al? Luisteren we zelfs wel naar God als die ons wat duidelijk wil maken?

Neem nu het gebed eens. Hoe ziet een standaard gebed er tegenwoordig uit? Het begint misschien met danken, daarna vragen we dingen, en dan vragen we nog wat meer, en we sluiten af met de hoop dat we snel krijgen wat we gevraagd hebben. Luisteren zit niet meer bij het gebed in. We houden een monoloog en hopen dat we gelijk antwoord krijgen. Probeer eens een gesprek, wie weet geeft dat meer voldoening?

Ook horen wij te luisteren van God tegen ons zegt, of ons laat weten. Het is niet altijd eenvoudig om een gegeven opdracht uit te voeren. Geloof me, ik weet daarvan. Je mag me ook geloven als ik zeg dat het uiteindelijke resultaat meer voldoening geeft, dan de problemen narigheid hebben gebracht. Het positieve overheerst dus altijd. Je mag er dan ook gewoon voor gaan, en af en toe die tegenslagen incasseren. De belofte die God aan je gedaan heeft zal Hij altijd nakomen.

Mozes moest ook luisteren naar wat God hem vertelde. En Mozes was ook gewoon mens, hij verzon allerlei excuses om maar niet te hoeven gehoorzamen. Uiteindelijk ging hij toch. Ook wij proberen om met menselijke argumenten sommige dingen maar niet te doen. Toch worden we geacht een opdracht die we van God krijgen uit te voeren. God zal ervoor zorgen dat wij toegerust worden voor de opdracht die Hij ons geeft. Vertrouw daarop en geloof in de uitkomst die Hij je verteld.

Veel succes de komende periode en vergeet vooral niet te luisteren.....








woensdag 25 november 2015

Droge woestijnen


Woestijnen. We kennen allemaal de dorre tijden in ons leven. Een woestijn. Geen water te zien, geen boom te bekennen. Alleen maar zand, heel veel zand. Je hebt geen richtingsgevoel meer. Rondjes lopen....dorst.....wanhoop.

Hoe bestaat het dat in deze dode omgeving waar je denkt dat leven niet mogelijk is, je ineens wat over de grond ziet schieten? Spinnen, salamander-achtigen, slangen. Ook in een woestijn is leven. Ook in je dorre tijden is er hoop. Soms laat je jezelf verleiden door een fata morgana na te jagen en dan is de teleurstelling extra groot als je erachter komt dat het niet echt is. En tóch is er leven in de woestijn.....

Laat je leiden door de hoop van het Levende Water, door Jezus Christus. Hij zorgt voor je in tijden dat je door een woestijn moet trekken. Ook ik heb mijn woestijn achter mij gelaten. Met hulp van Jezus. Op de momenten dat je denkt niet meer verder te kunnen is Hij er om je hand vast te pakken en je overeind helpt. Nooit zal Hij je vertrouwen beschamen.





Verheugt u mensen op de komst van uw Redder, Jezus Christus en laat u tot die tijd leiden door het Woord van God. U zal worden als een boom aan de oever van een rivier. Sterke wortels en veel takken met een groot bladerdak. U zal sterk staan en als steun voor anderen dienen, hen schaduw geven als zij zich in hun woestijn bevinden. Wees blij! Door het doorkruisen van uw eigen woestijn kunt u nu anderen helpen die dreigen te vallen. Dankbaar zullen zij uw hulp aanvaarden. 

Ga met God en u zal het eind van de woestijn bereiken.


zondag 15 november 2015

Donkere wolken


In het licht van de afgelopen gebeurtenissen in combinatie met situaties in ons persoonlijke leven en dat van anderen, komen deze liederen en teksten mooi uit denk ik:

Lied 329 vers 3 en 4:

Geest des Heren, woon in mij, dat ik altijd tactvol zij,
dat ik afga op mijn doel met respect voor elks gevoel
en met liefde en vriendelijkheid, zielen tot mijn Meester leid.

Geest des Heren woon in mij, dat ik waarlijk heilig zij,
breek het kwade in mij af, oogst het graan verbrand het kaf
en met alles wat ik doe, leef ik naar Gods volheid toe.

Om het licht uit te dragen in deze donkere wereld hebben we hulp nodig. Hoe meer lichtjes er branden hoe verder het donker verdreven wordt. Laten we het echter wel met respect doen. Kwaad met kwaad vergelden helpt immers niets.


Lied 235

Ik zal niet vrezen als er donk're wolken dreigen
God is mijn Vader en Zijn oog waakt over mij
Hij kent mijn zwakheid en beschermt mij in gevaren
Ik heb de zekerheid, 'k ben in Zijn hand

Al weet ik mijn toekomst niet, ik mag op Hem vertrouwen
en stap voor stap vol zorg en liefde leidt Hij mij
in vast vertrouwen volg ik waar Zijn hand mij heen leid,
Is het donker om mij heen, 'k ben in Zijn hand

In het verleden heeft de Heer Zijn trouw bewezen
Als ik Zijn wil deed baande Hij de weg voor mij
En als mijn hart eenswillend met Gods wil zal wezen
dan weet ik altijd weer, 'k ben in Zijn hand

Wetend dat God altijd bij je is geeft je de zekerheid dat niets je kan deren. Natuurlijk kunnen mensen je pijn doen, je buitensluiten of wat een mens ook kan verzinnen. Uiteindelijk weet je dat de beloning klaar ligt aan de voet van Gods troon. De God van Abraham, Isaac en Jacob is een trouw en eeuwig God. Zijn wil verandert niet. Hij wil liefde voor iedereen, daarom geeft God zoveel genade. Als we Zijn wil doen dan zijn we zeker van onze toekomst, een toekomst in Gods huis. We mogen dan thuiskomen. Tijdens dit leven zullen we regelmatig regenbuien moeten doorstaan, door plassen fietsen tegen de wind in, onweer weerstaan voordat we ons droge warme thuis bereikt hebben. Vertrouw erop dat je dat eindpunt bereikt als je op de juiste weg blijft fietsen. God zal je hierbij ook helpen. Laat andere mensen ook delen in je leven, hierdoor kun je af en toe eens uit de wind fietsen als je voor elkaar gaat rijden. Op die manier wordt de rit iets dragelijker en kun je af en toe even uit de wind fietsen.

Vraag niet alleen naar iemand die met je mee wil fietsen, maar wees ook iemand die met een ander mee fietst.








donderdag 12 november 2015

Het soldaatje

Het soldaatje

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid. Bereid offers te brengen zodat anderen kunnen blijven genieten van datgene wat ze gewent zijn. Het soldaatje traint veel om zichzelf ervan te overtuigen dat hij de taak die hij te doen heeft ook uit kan voeren. Hij brengt offers in fysieke inspanning, in tijd die hij niet bij familie en vrienden kan zijn, in afzondering voor studie. Hij is trots als er weer een missie geslaagd is en de mensen weer of nog steeds in vrede en vrijheid kunnen leven.
Maar wacht? Wat doen we met die vrijheid? Wat doen we met onze welvaart?

De vrijheid die er is, bevochten door anderen, beschermen we zo goed dat niemand anders daarin mag delen. De mentaliteit 'wat van mij is is van mij, en van niemand anders'. Want je weet maar nooit wat die ander gaat doen. We sturen militairen naar het buitenland omdat het daar toch wel erg is allemaal. Mensen die hun mening zeggen worden bedreigd, economisch is het ook al niet eerlijk verdeeld. Daardoor vluchten mensen naar andere landen waar het wél goed geregeld is....

Naar Nederland bijvoorbeeld. Waar je, als je wat zegt, stenen door je ruit krijgt. Waar je mening net zo min gewaardeerd wordt als de roep om hulp als zelfs de voedselbanken geen voedsel meer voor je hebben. Waar men steeds meer angst krijgt om ziek te worden omdat men het gewoon niet meer kan betalen. Ziek worden betekend blut raken. En als je blut bent dan heb je niet alleen een probleem, je bent het ook. En problemen hebben we niet in Nederland, dus wordt je doodgezwegen. Is dat wat welvaart doet? Is dat het waard om voor te vechten?....

De geschiedenis gaat zich herhalen...
De vraag is alleen hoe ver we het laten komen. Wordt het zoiets als het Oost-Londen van midden 1800? Armoede, mensen die op straat leven, honger.....In die tijd stond een ander soort soldaat op. Vechtend voor een beter leven van al die arme mensen op straat. En hoe welkom is een kopje soep soms al niet? Hoe lekker kan een warm kopje soep zijn als je dagen lang buiten slaapt en leeft. Hoe goed voelt het als er iemand naar je omkijkt? Hartverwarmend als je merkt dat je niet alleen staat. Ook dat zijn soldaten met een missie.

Het uitdelen van soep en zeep zal denk ik weer vaker voor gaan komen. Gewoon omdat onze maatschappij lijkt af te glijden naar een nieuwe crisis. Het de andere kant op kijken zal op den duur niet meer kunnen. Laat mij dan maar soup (soep) en soap (zeep) uitdelen. Laat mij dan maar soldaat zijn in de volle overtuiging dat de mens van binnen goed is. Dat de mens geliefd is bij God. En als God de mens liefheeft, waarom zou ik dat dan niet doen?

Laten we allemaal goed om ons heen kijken en oog hebben voor mensen die hulp nodig hebben. Durf er ook naar te vragen. Voorkom dat vrienden of bekenden te laat aan de bel trekken. Praat met ze onder het genot van een lekkere warme kom soep.

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid, strijdend voor het evangelie. Het soldaatje aanvaard met passie zijn missie, jullie ook?



Psalm 57:2-3

Wees mij nabij, o God,
en geef mij uw genade,
mijn ziel vindt alleen maar bescherming bij U.
Ik schuil in de schaduw van uw vleugels,
tot het gevaar is geweken.
Ik roep tot God, de Allerhoogste,
die mij bevrijden zal.









zondag 4 oktober 2015

Ik stel mijzelf in dienst van.....


"Ik geef mezelf geheel aan Jezus in gedachten, woord en daad; al mijn krachten en talenten in Zijn dienst van vroeg tot laat."

Dit zijn de eerste regels van lied 396 van het Leger des Heils. Hoe makkelijk zingen we soms niet de teksten van liederen zonder erbij stil te staan wát we eigenlijk zingen. Want wat staat er eigenlijk in deze twee regels? Kijk maar eens goed en denk er even over na, ik kom er straks op terug.



Wat mij eigenlijk het meeste aansprak in dit lied was het tweede couplet.
"Met mijn handen wil 'k Hem dienen; 'k zet mijn voeten op Zijn weg en mijn ogen op Hem richtend, prijst mij mond Hem door wat 'k zeg."
Het met de mond zeggen dat we bij Jezus horen lukt soms nog wel, en het prijzen ook wel, al is het maar alleen op zondagmorgen in de kerk. Maar het met handen dienen....hoe ziet dat er dan uit? Is dat ook op de zondag helpen bij de dienst? Of is het meer dan dat? Is het misschien door de week als je mensen tegenkomt die hulp vragen om er voor ze te zijn? Om mensen die niets of niemand anders hebben, om daar aandacht aan te besteden? Durven we dat? Of zijn we al zo beïnvloed door de maatschappij dat we argwanend kijken naar iedereen die zijn hand ophoud en vraagt of je een euro kunt missen? Zijn wij zo bedwelmd door de media dat elk mens die van buiten komt slechte bedoelingen heeft? Is niemand meer te vertrouwen dan alleen de mensen uit je eigen straatje? Of zelfs die niet meer?

Wij mensen zijn snel met vergeten maar vooral snel met oordelen. En dat oordelen doen we dan meestal op onvolledige informatie. Nieuwsgaring is tegenwoordig gericht op het vinden en verspreiden van slecht nieuws. Van alle dingen hoor je meestal alleen de negatieve kant. Het positieve nieuws is minder belangrijk. Het lijkt wel of wij als maatschappij een bepaalde mate van onvrede moeten hebben om in de hand gehouden te worden. Worden wij mensen te vrij met het uitvoeren van andere zaken als wij niet zo in beslag genomen zouden worden met al het negatieve uit de wereld? Als we eens gingen geloven dat er ook goede mensen zijn, mensen die goede dingen doen. Dat er zelfs wonderen gebeuren, ook nu in deze wereld ! Wat als we daar meer aandacht aan zouden geven? Hoe denken we dan over andere mensen? Als er geen negatieve dingen over anderen verteld zouden worden? Waarom zou je zelf dan negatief over een ander denken? We kunnen dus concluderen dat we allemaal 'slaaf' zijn van de media en dan vooral van de mensen die beslissen over welk nieuws ze naar buiten willen brengen. Nu is dat niets nieuws en weten we het allemaal ook wel, maar we zijn te mak om er iets van te zeggen. Totdat het over geloofskwesties gaat. Dan springen we gelijk op om (misschien ook wel de vooringenomen ideeën van mediamagnaten) ons te verdedigen. Want we mogen toch immers zelf bepalen wat we geloven?

Wanneer gaan we weer voor onszelf denken? Wanneer laten we het gezonde verstand weer eens aan het werk? Het is wel makkelijk om alles voorgekauwd te krijgen, maar zelf nadenken levert vaak meer op.

Even terug naar het begin. "Ik geef mezelf geheel aan Jezus".  Met alles wat je hebt jezelf aan Jezus geven. Over Hem praten, je geloof in Hem handen en voeten geven. En natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk als ik het nu zeg. Zijn we niet vaak blind en kreupel als het om het geloof gaat? Horen we niet vaak wel iets en zeggen we dat maar na omdat we denken dat het zo hoort? Wordt het niet eens tijd om iets meer te doen dan alleen te luisteren met de ogen dicht? Wordt het niet eens tijd om te kijken wie wat zegt en erover na te denken of we ook iets kunnen met wat er gezegd wordt? Immer heeft Jezus de blinden niet laten zien en de kreupelen weer laten lopen?

"Woord en daad, al mijn talenten in Zijn dienst van vroeg tot laat." Dus niet alleen praten (woord) maar ook doen (daad). En niet iedereen is gemaakt om hetzelfde te doen als een ander. Ieder heeft zijn eigen talenten die hij/zij kan benutten om deze wereld een betere plek te maken. Niet iedereen is gemaakt om voor een volle (of bijna lege) zaal te spreken. Niet iedereen is gemaakt om muziek te maken. Niet iedereen is gemaakt om ergens op de wereld andere mensen te helpen. En toch kunnen we met ons allen al die taken wel volbrengen. Ieder op zijn manier, met gebruik van zijn talenten.

Laten we dus eens iets meer naar elkaar omkijken. Iets meer naar elkaar luisteren en iets minder van elkaar eisen of verwachten.

"Door liefde sterk bewogen, verbolgen om al 't kwaad,
volharden wij in smeken tot God, die onrecht haat:
Hoe lang nog duurt het lijden, hoe lang houd men zich doof,
hoe lang breekt eigenliefde de kracht van het geloof?"
(Liederen en gebeden uit Iona en Glasgow 16)



Met dank aan de liederen en strijdzangen van het Leger des Heils




zaterdag 12 september 2015

Van nature weten wij het

De titel zegt het al: "Van nature weet wij het".
Maar wát weten wij dan al? Wát krijgen wij van nature al mee dat zo belangrijk is dat het in ons lichaam ingeplant is? Iets wat niet echt groeit, maar gewoon aanwezig is?

Het geweten.
Inderdaad, we hebben allemaal een geweten. Zonder dat iemand je het vertelt weet je het als je iets doet wat niet zo netjes is zogezegd.  Op onze levensreis komen we allemaal in situaties waarin we voor onszelf de keus moeten maken of we 'ons geweten' volgen of niet.
Tijdens ons leven krijgen we heel veel verhalen te horen. Heel veel verschillende 'waarheden'. Immers, wat voor de één waar is hoeft voor de ander niet zo te zijn. Door al deze verhalen worden wij beïnvloed. Op den duur vermengd alles zich met elkaar. Dan is het wel van belang dat we elke dag met ons geweten bezig zijn.

Job, een man die volgens zijn geloof, geweten en opvoeding leefde. Een rijk man. Welvarend en zeer bekend. Totdat hij alles kwijtraakt. Maar ook dan blijft hij trouw aan wat hij weet en kent. In Job 12 zegt hij ware zaken. Zaken die ook nu (nog) weer van toepassing zijn. Zien we dit nu immers ook niet gebeuren?

5 Zij die in welvaart leven, maken degenen belachelijk die maar net het hoofd boven water kunnen houden. 6 De tenten van de rovers worden met rust gelaten en zij die God uitdagen, menen Hem de wet te kunnen voorschrijven.

Zeker in deze tijden van economische crisis kom je dit vaak tegen. Als je geen geld meer hebt is het immers je eigen schuld? Om over de mensen die God uitdagen nog maar niet te spreken. Deze maatschappij is hard bezig om alle waarden van de huidige wereld aan een nieuwe standaard aan te passen. Een standaard die bij verdoemenis past. Wij mensen weten echt niet alles, al zijn we zeker niet dom. Maar laten we eens iets minder naar ons zelf kijken en wat meer om ons heen. Wat verteld de wereld ons?

Vraag het maar aan de dieren, zij zullen het jullie wel uitleggen, vraag het de vogels, zij zullen het jullie vertellen, of laat de aarde het vertellen of de vissen uit de zee. Zij allen erkennen dat de Here alles zo heeft gemaakt. Want het leven van elk levend wezen is in de hand van God, ook de adem van iedere sterveling.
(job 12:7-10)

Als generatie van wetenschappers, van ongekend hoge intellect, moeten wij toch kunnen zien wat de aarde en alles wat er leeft ons verteld? Ons geweten geeft ook al aan dat wij bepaalde dingen niet mogen doen. Waarom? Waarom krijgen wij van begin af aan een raar gevoel als je voor het eerst eraan denkt om een snoepje uit de winkel te pakken zonder te betalen? Waarom voel je je ongemakkelijk als je iets zegt wat niet waar is?

Loop niet alleen die levensloop, kijk niet naar beneden als je op weg bent maar kijk om je heen. Onderzoek je omgeving, kijk nieuwsgierig in het rond en ontdek waar je wortels liggen. Als je kijkt waar je heen gaat zul je ontdekken waar je vandaan komt.







zondag 9 augustus 2015

De reis


Vandaag weer een mooie eredienst gehad. Het onderwerp was "de reis". De levensreis die we allemaal maken van de wieg tot het graf zeg maar.

Een vergelijking die bij mij naar boven kwam drijven heeft te maken met mijn verleden bij defensie. Als je dan een bepaalde route moest lopen, dan zat er ook wel eens een 'doorsteek' bij. Dit betekend eigenlijk niet meer dan met een zo recht mogelijke lijn naar een doel lopen. Dus dwars door het bos, door sloten, prikkelstruiken of wat voor obstakel dan ook. Niets mag of kan je van de route afhouden. De kleinste afwijking kan zorgen voor een groot verschil met waar je uitkomt. In het ergste geval scheelt dat kilometers.

Is zo het leven ook niet? We beginnen op een punt en we horen op een ander punt te eindigen. Het smalle pad wat we daarbij volgen kan vol staan met doorns, distels, heuvels, kuilen en noem maar op wat je tegen kunt komen onderweg. De kunst is om je dan niet af te laten leiden en ondanks alles je weg te vervolgen. Ook al levert dat een verzwikte enkel op. Of diepe schrammen en schaafwonden van de dorens. Misschien moet je zelfs wel heel hoog over een obstakel heen springen, terwijl eromheen lopen misschien veel makkelijker is. Toch wordt er dan gevraagd om door te lopen en niet af te dwalen. Hou het doel voor ogen en wijk niet af !






vrijdag 31 juli 2015

Goedgelovig

Geloven......we doen het allemaal. En allemaal anders. Al zullen sommigen zeggen dat ze nergens in geloven, maar geloof jij dat echt?

Mensen geloven dat andere mensen met overleden mensen kunnen praten, ik denk hierbij aan iemand als Derik Ogilvie. Hij is natuurlijk wel heel bijzonder want hij kan ook met babies fluisteren. Maar waar zitten die overleden mensen dan? Geloven deze mensen die Ogilvie aanhangen ook in een hemel? En een hemel bestaat niet zonder hel. Er is immers ook geen zwart zonder wit. Als ze inderdaad in een hemel geloven, dan komen er toch weer een heleboel andere vragen bij mij op. Wees gerust, ik zal ze niet gaan noemen, daar kunnen jullie zelf ook wel opkomen denk ik.

En mensen die nergens in geloven? Bestaat er echt zoiets als 'nergens in geloven'? Dat geloof ik niet. Iedereen heeft wel iets. Al is het maar in hunzelf. Waarom zou dat zijn? Waarom 'moeten' mensen ergens in geloven? En waarom kunnen mensen wél geloven dat een mens met doden kan praten, maar waarom kunnen ze niet in een God geloven?

En mensen die in de mens geloven? In de eigen kracht? Mediterend door het leven om in 'zen' met het heelal te komen. Om energie op te slurpen en daarmee de dagen weer door te komen.

Of de mensen die van alles een beetje geloven. Die zijn denk ik in de meerderheid.
Mediterende humanisten die op zondagavond na de kerk naar Derek Ogilvie gaan kijken en hopen dat ze iets bekends horen.




zondag 21 juni 2015

Vechten.....

Christenen, keren hun andere wang toe. Ze vechten niet terug en zijn makkelijke prooien.

Is dat zo? Mogen christenen niet terug vechten? Ja, het belangrijkste is Gods liefde voor de mens. En wij horen dat inderdaad in ons eigen leven ook uit te dragen en op die manier als voorbeeld te dienen. Maar toch......mogen wij nooit iets terug doen? Ons nooit goed verdedigen?

Zeker in het oude testament staan genoeg verhalen die het tegendeel bewijzen, en ja ik weet het, toen hadden we Jezus nog niet. Maar in het nieuwe testament dan? Bleven de christenen daar alleen maar toekijken? Keek Jezus alleen maar toe? Als het moment daar is, als de maat vol is, dan lezen we ook in het nieuwe testament dat zelfs Jezus niet meer de andere wang toekeert, maar ervoor zorgt dat misstanden rechtgezet worden. Je kunt immers bijvoorbeeld niet voor de minder bedeelden opkomen zonder de rijken voor het hoofd te stoten. Het is onmogelijk iedereen te plezieren. Waarom dat dan toch proberen?

Vandaag weer een mooi lied gezongen uit de bundel van het Leger des Heils.

Lied 434

Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heren!
Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heils!
Zing de Heer, breng Hem eer, loof de Schepper van 't heelal!
Roer de trom, laat alom klinken 't blij trompetgeschal!
Laat muziek zich paren aan 't jubellied,
dat de Vredekoning de hulde biedt
voor 't heil dat Gods kind in Hem geniet
ja, breng de Heiland eer!

Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heren!
Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heils!
Wij gaan uit, wij gaan uit volgens de opdracht in Gods Woord;
steeds vooruit, steeds vooruit gaat ons Leger, ja steeds voort!
Laten lied en leven getuigen bij de Heer,
die maakt van zonde vrij!
Ons dit bewust, bezingen wij Zijn lof,
Zijn reddingskracht


Heerlijk strijdvaardig. Vol van vreugde. Vechten voor vrede, vechten voor rechtvaardigheid, en niet aan de zijkant toekijken. Ga erop uit ! Sta op en ga ervoor! Wees ook een soldaat in het Leger van de Heer. Wees geen politicus, die alleen maar aan de zijkant mooie verhalen staat te vertellen. Trek je kisten aan, stap in de modder en ga ervoor!



HELP !!

Aanstaande zaterdag 27 juni is er weer de jaarlijkse Struggle4Bibles walk. Ook dit jaar doe ik weer mee. Samen met mijn oudste dochter Lisa gaan we de uitdaging aan. Dit jaar dus samen op pad. Een voorrecht om dat te mogen doen en op die manier te voorzien in bijbels voor het Midden-Oosten. Die mensen hebben hun leven ervoor over om meer over het evangelie te horen, dan kunnen wij toch wel een paar kilometer zweten om ze te geven waar ze zo naar uitkijken.

Tot nu toe loopt het nog niet storm met de sponsoring. Ik wil hierbij dan ook oproepen om dit bericht naar iedereen door te sturen die je kent, aan al je vrienden en kennissen door te sturen en aan te geven dat het al bijna weer zover is!




Hieronder zal ik de linken geven waar je terecht kunt om mij of mijn dochter te sponsoren. Laten we er samen alsnog een heel mooi bedrag van maken. Per € 6,- kan één persoon een bijbel mét uitleg en opleiding krijgen.

Help jij dit jaar ook (weer) mee?

Om Lisa te sponsoren: Profiel Lisa Struggle4bibles

Om mij te sponsoren:  Profiel Harry Struggle4bibles

Help mee !!!

Bedankt alvast voor iedereen die meehelpt.



zondag 31 mei 2015

Vissen naar eenheid

Zondag van de Drie-eenheid.

De zondag na Pinksteren staat in het teken van de Drie-eenheid. Niet zo heel vreemd als je net de verhalen gehoord hebt over Jezus, die Zijn discipelen de laatste instructies meegeeft voor als Hij  straks niet meer onder de mensen zal zijn. Jezus gaat terug naar Zijn Vader, naar God. Maar Hij zal de mens niet alleen achter laten. Hij laat de Heilige Geest achter om hen te helpen. Een duidelijker omschrijving van de Drie is er bijna niet. Zoals met zoveel dingen heb je ook hier een teken voor.




Vandaag zat ik hier eens naar te kijken. En ik geloof, maar ik geloof niet in toeval. We kennen nog een (tegenwoordig) heel bekend christelijk symbool. En ik bedoel dan niet het kruis. Ik heb het over de Ichtus. 



In het oud-Grieks geschreven is het:  ἰχθύς. Het woord bestaat uit vijf tekens. 
Het eerste teken betekend : Jezus
Het tweede teken betekend : Christus
Het derde teken betekend : Gods
Het vierde teken betekend : Zoon
Het vijfde teken betekend : redder.

Achter elkaar geschreven krijg je de zin: Jezus Christus, Gods Zoon (en) redder. Dat wisten we misschien al. Pak nu het ichtus symbool, teken dat drie keer en zet het aan elkaar.



Het teken van Drie-eenheid, een teken van on-eindigheid is geboren. Je hebt nu dus drie vissen in één symbool. We weten nog dat Jezus met drie vissen en vijf broden heel veel mensen te eten gaf en er zelfs nog manden overbleven. 

Het Ichtus teken is ontstaan omdat in de vroege jaren christenen onderdrukt en vervolgd werden. Ze moesten in het geheim opereren en verzonnen velerlei inventieve symbolen en tekens. Dat lijkt lang geleden, maar het lijkt er steeds meer op dat die tijd terug aan het komen is. "De geschiedenis herhaalt zich" horen we vaak. En inderdaad, dat gaat gebeuren. Helaas (of gelukkig) leren we niet van het verleden. Alles is al eens gebeurt en toch voorkomen we de nare gebeurtenissen niet. In de tijd van Jezus werden christenen onderdrukt en zwaar vervolgd. Denk ook maar aan de tijden van de Romeinen en hun "spelen" in de arena's. Heeft dat ertoe geleid dat het christendom verdween? Nee, integendeel, het werd juist sterker. En kijk eens verder in de geschiedenis. Volken die onderdrukt werden, gewoontes die verboden werden, heeft dat ertoe geleid dat de volken of gebruiken verdwenen? Meestal juist niet en werd het sterker. 

Dat neem ik mee als ik naar de wereld van vandaag kijk. Christenen worden steeds meer onderdrukt weer. Steeds harder hoor je geluiden tegen de christelijke feestdagen. Biddende christenen worden raar aangekeken terwijl mensen knielend op een matje een steeds gewoner beeld worden. Als ik dan kijk naar de geschiedenis, dan geeft dat mij juist hoop. Datgene wat je probeert te onderdrukken komt er juist steeds sterker uit en overwint. Net als in het verzet zullen steeds meer soldaten toetreden tot het leger van God. Niet om met het zwaard of geweer te strijden, maar met Het Woord. Het Woord overwint. Het Woord kan immers vlees worden? Draag het Woord mee, en draag het uit en het zal zich als een lopend vuurtje verspreiden. Het Woord brengt immers licht in de duisternis. En de duisternis die op dit moment over de wereld valt zal het licht niet kunnen overheersen.

Laat ons dit visje koesteren en kom ook bij het leger van de Heer.




zaterdag 16 mei 2015

Geld of je liefde


Vandaag op de voorpagina van mij Facebook....


Love vs Money! Which do you choose?
  • Harry Schuurman
    Schrijf een reactie...
Voorgesteld bericht
Start trading online and make a second income with the PROS. Complete registration to get a bonus on your deposit.
Complete registration , Make a deposit with 50% Bonus, and start trading all leading stocks.
GO.STOCKPAIR.COM

Wat is er tegenwoordig belangrijker? Bij de eerste gaat geld zelfs boven liefde! Geen wonder dat de wereld verdrinkt in echtscheidingen. Bij de tweede kun je rijk worden in 60 seconden! Geen wonder dat we hulpverleners te kort komen voor mensen met een depressie. Een depressie ontstaan door geldgebrek en een wantrouwen naar de wereld toe.

Lost geld echt alles op? Of is geld juist de veroorzaker van alles?

Geef mij maar liefde boven geld, altijd weer....de liefde van mijn vrouw, van mijn kinderen, maar zeker de liefde van God!

Voel je vrij om te reageren op deze vorm van manipulatieve reklame.








zondag 3 mei 2015

Over zout, bederf en behoud

Vandaag ging de dienst over de Bergrede die Jezus gaf. Hij leerde Zijn volgelingen dat de aardse zaken niet van belang waren. Kijk maar eens wat Hij zei in Mattheüs 5:3-16.



Samengevat komt het hierop neer dat alles wat je aangedaan wordt vanwege je geloof in Jezus Christus je alleen maar dichter bij God brengt. Dat het helpt om zuiver tot de Vader te komen. Klinkt wel cru eigenlijk. Hoe meer narigheid je meemaakt, hoe dichter je bij verlossing komt. Als je dat mensen zo verteld dan vinden ze dat raar. Hoe kan een God nu van je verwachten dat je veel moet lijden voordat je bij Hem kunt komen? Een God kan toch alles? Dan kan Hij er ook voor zorgen dat je al die narigheid niet mee hoeft te maken. Dat klopt, dat kan Hij doen. Maar dan even mijn vraag aan jullie: wanneer voel jij je het meest verbonden met andere mensen? Als alles goed gaat? Of trek je meer naar andere mensen, of naar je ouders, als je juist veel tegenslag hebt? Wij mensen roepen uit naar God als het moeilijk gaat, niet als alles op rolletjes loopt. Zeggen we dat namelijk niet bij rampen? "Waarom laat God dit toe, als er al een God is?" Maar als er veel positieve dingen gebeuren, danken we God dan ook?

Hoe staan we als gelovigen in het leven, dat is eigenlijk waar de Bergrede over gaat. Als wij onze hoofden laten hangen als het even tegenzit, dan dragen wij niet uit dat we geloven in een God die altijd bij ons is. Dat we geloven in een God die ons helpt en voor ons zorgt. Jezus zegt ons dat we daar voor moeten waken.

We zongen een mooi lied uit "Liederen van het Leger des Heils" , lied 377:

Toen Uw  liefde mij had overwonnen
en mijn hunk'rende onrust was bedaard
toen 'k mij op mijn roeping heb bezonnen
door Uw groeiend licht geopenbaard
toen heb ik mijzelf aan U gegeven
en voorgoed o Heer mijn keus gemaakt
diepe vrede kwam er in mijn leven
toen uw liefde mij heeft aangeraakt

ref.
Voor de liefde die me aan U bleef binden
voor Uw bloed dat U voor mij vergoot
voor de kracht die 'k steeds mag ondervinden
blijf 'k bij U in leven en in dood

Maar soms komt de zorg van alle dagen
'k heb vaak hoofd en hart en handen vol
en een wolk komt 't blijde licht vervagen
't harde leven eist zo'n zware tol
'k Ben niet dicht genoeg bij U gebleven
heb 'k mijn woord dan niet gestand gedaan?
heb 'k U toch verloochend in mijn leven?
Zeg 't mij Heer, o toon 't mij duid'lijk aan.

Voor de liefde die me aan U bleef binden
met een band die alles kan doorstaan
voor Uw kracht die 'k steeds mag ondervinden
bied ik U opnieuw mijn leven aan
'k Wil nog eens mijn woord van trouw herhalen
doelbewust en met het vaste plan
slechts Uw wil te doen en niet te falen
in t'geloof dat nimmer falen kan.


Hoe mooi is deze tekst? Als je dat naast de Bergrede legt dan klopt het helemaal weer. We proberen het vaak wel, en hoe groot is ons geloof en vertrouwen niet als we net ondergedompeld zijn in de Heilige Geest? Het vuur is dan niet te doven en we gaan voor alles wat voor onze voeten komt. En hoe lang duurt dat meestal? Hoe vaak gebeurt het niet dat we na een korte tijd het vuur kwijt gaan raken? Andere mensen of omstandigheden weten ons zo te raken dat ons vuurtje uitgaat, dat ons vertrouwen en geloof een deuk oploopt. Kunnen wij dan volharden in geloof? Vaak moeten wij constateren dat het helaas niet zo gelopen is. We kunnen en mogen dan opnieuw onze toewijding aan God aangeven. Onze fouten erkennen en bekennen en opnieuw beginnen. Een nieuw vuur laten oplaaien, bemoedigd door de woorden van Jezus, opgebouwd door de Heilige Geest.

Wij mogen het zout der aarde zijn en het licht der wereld. Waarom het zout der aarde? Zout gaat bederf van voedsel tegen, en het geeft meer smaak aan het eten. Waarom licht? Mensen zijn het liefst in het licht, dan zien ze wat ze doen. In het licht kun je ook moeilijker dingen die het 'daglicht niet kunnen verdragen' verbergen.





Aanbevolen post

Elke dag sterven we.

De bijbel staat vol met geweldige teksten. Teksten voor bemoediging, voor troost, hoop, of gewoon om je geluk te delen. Maar de bijbel beva...