zondag 19 november 2017

Zien?

Zien...

Op iemand die blind is na, kunnen wij allemaal zien. Al moeten we wel het onderscheid  maken tussen kijken en zien, dat is niet hetzelfde. Mensen kunnen altijd kijken, het zien blijft afwachten.

Ook zijn er mensen die met oogkleppen op kijken. Bang om narigheid te zien, of onzeker over of ze wel willen zien wat er voor hen ligt. Leven met oogkleppen op is bijna hetzelfde als autorijden in dichte mist. Het verschijnsel is mooi, het bedekte landschap, de silhouetten . Prachtig om te zien. Nadeel is alleen dat je niet alles ziet. Je ziet inderdaad niet wat iets verder weg is, dat verdwijnt in de nevel. Nadeel is dat als jein beweging bent, het vanzelf een keer uit de nevel opdoemt. En dan ligt het aan de snelheid die je hebt of het er plotseling is, of dat het geleidelijk uit de mist zichtbaar wordt. Vaak is het er ineens en schrik je je rot. Oogkleppen zijn dus zeker niet altijd aan te raden.

Zo ook in de kerk. Mensen vertellen dat ze familie zijn, de kerk is één. Helaas blijkt het in de praktijk anders en schrikken de mensen als er ineens iets veranderd wat ze niet aan hadden zien komen. De oogkleppen vallen dan af. Laten we met z'n allen goed om ons heen kijken en proberen door de mist heen te kijken.


zondag 15 oktober 2017

Op de bergtop


Soms kom je een tekst tegen die op dat moment alles zegt. Vandaag was zo'n moment.

Als persoon, maar zeker ook al gelovige kom je het één en ander tegen op je levensweg. We mogen allemaal op de bergtop wonen, genietend van het geweldige uitzicht wat je daar hebt. Om daar te komen moet je echter wel eerst de steile wand beklimmen. Met af en toe een glijpartij naar beneden kom je met veel moeite boven. Eenmaal boven ben je ook nog niet veilig. Je staat daar blootgesteld aan alle weersinvloeden die je maar kunt verzinnen. Regen, stormen, onweer, hagel, je kunt het zo gek niet verzinnen. Alles komt op je af. Op die momenten is het belangrijk om jezelf te blijven voeden met water en manna, het eten dat God je geeft. Denk hierbij aan Zijn Woord, de bijbel. Hou je vast aan de bijbel in die moeilijke perioden. Als dan de storm weer gaat liggen kun je extra genieten van het uitzicht. Onthoud dat alles wat je vanaf de berg kunt zien hoort bij het land waarin je mag wonen als je het eeuwige leven krijgt.

Laten we vol goede moed de reis naar de top aangaan, ons onderweg vasthouden aan Zijn Woord en geloven en vertrouwen op de belofte die Hij gegeven heeft.


Het lied wat bij deze tekst hoort is lied 297 van het Leger des heils.

Ik mag wonen op de bergtop door een reine lucht omboogd.
Ik mag drinken uit de bronwel, die nooit zal zijn verdroogd.
Ja, 'k mag mij voeden met het manna dat God geeft met milde hand,
totdat ik kom in het beloofde land.


HS


zondag 8 oktober 2017

Vaders !


Het was een "vader-weekend" dit weekend. Nee, niet gepland en geen weekend van club of kerkgemeente. Meer een weekend van spullen van je overleden vader krijgen en daardoor terug denken in de tijd. Dingen die hij leuk vond om te doen, of waar hij trots op was gedaan te hebben. Vergelijkend met mijn eigen leven heb ik toch wel redelijk dezelfde dingen gedaan eigenlijk. Toeval? Een zoon kijkt op naar zijn vader. Probeert te doen wat zijn vader doet, dus echt vreemd is het niet.

Later een serie gezien over een vader-zoon weekend ergens in het buitenland. Daar komt dan de opmerking langs dat je als vader je kind zijn of haar identiteit geeft. Een kind wil van zijn vader horen dat hij van hen houd, dat ze goed zijn zoals ze zijn en zich niet hoeven te bewijzen. De kans dat kinderen bij het uitblijven van deze dingen buiten het gezin naar bevestiging gaan zoeken, zoeken naar een identiteit, is groot. Iedereen met een leuk verhaal kan er dan zijn of haar voordeel mee doen en dat is vaak niet ten gunste van het kind.

Terugkijkend op mijn eigen leven kom je dan tot bepaalde conclusies. Tegelijk houd je je eigen relatie met je eigen kinderen nu tegen het licht en kom je tot de ontdekking dat ook jij steken laat liggen. Tijd om serieus daarnaar te gaan kijken en er ook wat mee te gaan doen natuurlijk. Niemand is perfect dat weet ik ook wel. En toch is het soms niet zo moeilijk om door een kleine verandering een groot effect te bereiken.

Tijd om er een strijdplan van te gaan maken.....

zondag 24 september 2017

24 september

Vandaag, 24 september 2017, ben ik gewoon opgestaan. Eigenlijk als elke zondag. Niets bijzonders dus eigenlijk, of toch wel?

Het is de dag na 23 september, de dag die door velen voorspeld werd als de laatste dag. We hebben het einde van de wereld dus overleefd. En als klap op de vuurpijl vandaag ook nog eens vlagsergeant geworden van ons leger de heils korps Apeldoorn. Maar is dat nu dubbel feest, of juist een positieve wending aan een negatieve uitkomst?

Immers willen we allemaal naar onze lieve Heer, we willen allemaal naar huis. Dat is dus gisteren niet gebeurt, de wereld bestaat nog. Op zich ook helemaal niet mis mee natuurlijk. Voor mij was het ook geen verrassing, onze taak is nog lang niet volbracht op deze aarde. Daarnaast heeft het geen enkele zin om uit te gaan rekenen wanneer God Zijn oordeel gaat vellen. Hij komt immers als we het niet verwachten.

Feestelijk vandaag om de vlag overhandigd te krijgen van Hans. Wat een inzet heeft die beste man getoond in de jaren dat hij vlagsergeant is geweest. Ik hoop dat ik in de tijd die mij gegeven is ook met dezelfde enthousiasme deze taak waardig kan vervullen.





"Voorwaarts christenstrijders"

zondag 20 augustus 2017

Zonsverduistering

Iets meer dan 2 minuten is de zon weg.....

21 augustus 2017. DE dag volgens velen. Weer een teken dat we in de eindtijd leven. Tenminste, zo zeggen vele christenen. Vele citaten uit de bijbel worden aangehaald om toch maar aan te geven dat Jezus nu toch echt snel terug komt. Ik vraag me dan wel eens af wat ze hiermee willen bereiken? Willen ze kunnen zeggen dat zij het als eerste verteld hebben? Aan wie dan? Want als Jezus inderdaad terugkomt lijkt het me niet handig om op te gaan scheppen over dat je de eerste was die het goed had? Is het een middel om mensen nu toch te laten bekeren tot Jezus, want nu kan het immers nog?

Zelf heb ik er niet zoveel mee, maar dat hadden jullie al begrepen. Ook ik hou me vast aan een citaat uit de bijbel en dat is dat allen God weet wanneer het tijd is. Proberen uit te rekenen hoe lang we nog hebben lijkt me niet echt zinvol. Ieder mens op deze aarde zal voor dat het zover is de gelegenheid hebben gehad om zich te bekeren, eerder zal Jezus niet terugkomen.

Er zijn al zoveel mensen (profeten) geweest die het einde van de wereld hebben zien komen. Als ik zo om me heen kijk bestaan we nog steeds op deze oude aarde. Mensen moeten uit liefde Jezus aannemen, niet uit angst omdat er misschien geen morgen meer is.

Kortom, laten we ons niet 'blind' staren op een zonsverduistering, maar laten we kijken naar het licht dat onze toekomst is.


 Voor informatie over zonsverduisteringen

zondag 25 juni 2017

Naar Zijn evenbeeld

"Niemand is perfect" 

Als je veel mensen spreekt dan is dit vast wel een regel die je heel vaak terug hoort komen. "Ach, niemand is perfect." Ik vraag me bij zo'n opmerking dan vaak af wat men eigenlijk wil zeggen. Is het een excuus om er anders uit te zien dan mensen waarvan men denkt dat alleen zij perfect zijn? Wil men zich vast indekken voor eventuele fouten die men gaat maken waar wij bij zijn? En als dat zo is, waarom denkt men dan eigenlijk op die manier?

Gedachten van imperfectie komen voort uit hoe wij mensen "opgevoed" worden door de maatschappij. Dat antwoord hadden jullie natuurlijk al verwacht van mij. Maar ik durf nog verder te gaan. Men probeert ons nog steeds te overtuigen dat iedereen en alles ontstaan is door toeval, door evolutie. En ja, als dat je geloof is, dan is het inderdaad afwachten hoe je "evolueert". Dan is hoe je eruit ziet dus pure toeval. Sterker nog, dat je hier op aarde bent en "geboren" bent is dan al toeval.

Zelf kijk ik iets anders naar dit onderwerp.
In plaats dat "niemand perfect is", denk ik dat "iedereen perfect is". Waarom?

In Genesis 1:27 staat:
"En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen." (NBG-vertaling)

God is perfect. Als de mens naar Zijn beeld gemaakt is, hoe kunnen wij dan imperfect zijn?
Alle onzekerheid over hoe we doen, wat we betekenen of hoe we eruit zien heeft dus niets met de werkelijkheid te maken, maar met hoe we "opgevoed" worden door de maatschappij, die ons verteld hoe we moeten denken. De werkelijkheid is dus eigenlijk heel anders. We zijn allemaal perfect ! Iedereen mag er zijn, niemand uitgezonderd. Ook jij mag er zijn met al je maniertjes, hoe je eruit ziet of hoe je praat. Ook jij bent perfect !

Nog een aanwijzing dat wij gemaakt zijn naar het beeld van God vinden we in mattheüs 22:37.
Farizeeën vragen hier aan Jezus wat het grootste gebod is. Jezus antwoordde:
"Hij zeide tot hem: Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand."

Wat ik hieruit haal vraag je?
We zien God als een drie-eenheid, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Wij mens zijn maar één. Of toch niet? Zoals Jezus hier antwoord moeten wij mensen God (en onze naasten) liefhebben met
- ons hart
- onze ziel
- en ons verstand

Ons hart is als de Vader, de basis waar wij mensen door leven.
Onze ziel is als de Zoon, het heeft de basis nodig. De ziel is daarnaast de spil van ons bestaan. Kijk maar eens naar vele uitdrukkingen in ons taalgebruik waar de ziel in genoemd wordt. Net als bij de Zoon, wordt ook op onze aarde en ook nu in ons leven nog steeds het gevecht gevoerd om de ziel.
Het verstand vergelijk ik met de Heilige Geest. Toen de Heilige Geest werd uitgestort over de mensen gingen ze in alle talen over het evangelie praten. De Heilige Geest begeleid ons in ons leven door aan te geven wat wel en wat niet van God is. Een samenwerking tussen deze drie is dus noodzakelijk. De mens heeft zijn eigen drie-eenheid. Wederom een gelijkenis.

Laat je dus niet meer wijsmaken dat je niet goed bent, er niet uitziet of er niet bij hoort. Ook jij bent gemaakt zoals God is.







maandag 17 april 2017

Opnieuw beginnen, of doorgaan?


Het is tweede Paasdag, 2017.
We hebben gisteren gevierd dat Jezus opgestaan is uit de dood, dat Hij de dood heeft overwonnen. We hebben in de bijbel gelezen dat Jezus nadat Hij uit het graf is gegaan, op weg is gegaan naar Zijn discipelen. Onderweg heeft Hij al enkelen mensen aangesproken en Zich laten zien. Stel je dat eens voor.....

Je bent verdrietig, ja, ten einde raad zelfs. De man die een heel volk zou bevrijden, die de loop van de geschiedenis zou gaan veranderen is als een misdadiger aan het kruis gestorven. Je was erbij ! Je hebt Hem zien sterven! Ja, je hebt zelfs meegeholpen Hem van het kruis te halen en Zijn levenloze lichaam in een graf te leggen. Hoe definitief kan iets zijn. Het einde van alle hoop, het einde van een leven dat je tot dat moment kende. Alles zal anders worden. Zeker in die tijd, de strijd met de overheid, met de Romeinen verloren. De discipelen komen bij elkaar om elkaar tot troost te zijn, maar ook om te overleggen hoe nu verder te gaan?

De discipelen weten dat het leven nu volledig anders zal zijn. Nu Jezus gestorven is zijn zij de aan de beurt. Ze weten maar al te goed dat de mensen zich nu op de leerlingen en volgers van Jezus gaan storten. Ze voelen zich niet veilig meer, en sluiten deuren en ramen. Dan komt ineens een vrouw binnen die zegt dat ze Jezus gezien heeft, en niet alleen gezien, maar ook gesproken!
Tja, het is nog maar 3 dagen geleden, ze zal nog wel een beetje in de war zijn van verdriet. Maar dan......ja dan staat er ineens een man in de kamer. Hoe kan dat? De deuren en ramen zijn gesloten en op slot! Ja, dat blijkt Jezus te zijn. Maar......hoe??

De discipelen begrijpen na enige tijd dat het niet stopt bij de kruisiging van Jezus. Het gaat juist door. Het begint nu eigenlijk pas. Nu komt het erop aan, hoeveel hebben ze geleerd van Jezus? Hoe standvastig zijn ze?

Hoeveel momenten hebben we zelf inmiddels niet gehad dat je op een punt in je leven komt dat je denkt van, tja, en hoe nu verder? Hoe moet het nu? Het is zo donker om je heen dat je geen uitweg meer ziet. Het liefst verstop je je en kom je niet meer uit je kamer. Toch is er dan altijd iets wat je doet twijfelen. Je weet dat je niet kunt blijven zitten, dat je wel weer iets moet gaan doen. Maar kun je dat? Het leven wat je hebt gehad, tot dat punt van twijfel, is ingesteld geweest op het leren van vaardigheden die je juist vanaf dat punt weer kunt gebruiken. Denk er maar eens over na. Elke keer als je denkt dat je niet verder kunt, komt er iets langs waar je dankbaar gebruik van kunt maken. Waar of niet? Het is niet altijd makkelijk, maar een uitweg is er. Zo ook voor ons christenen. Ook in deze tijden lijkt het erop dat het geloof steeds verder in een donkere hoek verstopt wordt. Er mag steeds minder, en andere mensen lijken wel feller tegen je geloof te reageren als dat ze eerder deden. Het lijkt erop dat gelovigen, net als vroeger, steeds meer in een hoekje gedreven worden. Weet dan dat ook daar een einde aan komt. Tijden veranderen, wees voorbereid om weer uit je afgesloten kamer te komen en opgewekt en vol vertrouwen opnieuw de wereld in te gaan !

Immers, Jezus leeft!
Toen, nu en voor altijd.


zondag 5 maart 2017

Geveinsde veiligheid


Soms is de identiteit van een kerk ver te zoeken.
Soms vraag ik me af of een kerk zelf nog weet waar ze voor staan.
Te vaak worden onschuldige kinderen vaak nog slachtoffer van de ideeën van volwassenen.

En waar moet je naar toe als je het gevoel hebt dat de grote mensen voorbijgaan aan wat Jezus gezegd heeft? Was het immers niet Jezus die de discipelen op hun kop gaf omdat ze de kinderen bij Hem weg wilden houden? Was het niet Jezus die zei dat wij volwassenen als een kind moeten zijn om het koninkrijk van God binnen te kunnen gaan? Waarom laten we dan de zielige behoeften van een volwassene prefereren boven het gevoel van veiligheid en geborgenheid van een kind?

De kerk hoort een plaats van rust, geborgenheid en veiligheid te zijn. Niet een plek waar je angstig over je schouder moet kijken......




zaterdag 24 september 2016

Leren van de geschiedenis

In de bijbel lezen we in Johannes 2 over hoe Jezus omging met markt bij de synagoge.  Hij verwijderde alle kramen en reinigde het huis van Zijn Vader.
Hoe doen we dat tegenwoordig?  In deze tijden halen we de kramen juist weer binnen, er moet immers geld binnen komen? De term ' God voorziet' geldt schijnbaar alleen voor de gemeenteleden en niet voor de gemeente zelf. Dat vertrouwen is er in elk geval niet als je tegen de wil van onze Heer de markt weer terug haalt in Zijn huis.

Welk signaal geef je als gemeente hiermee af?

Nadenkertje.

zondag 21 augustus 2016

Kracht, conditie


"Geloven is makkelijk", is een veel gehoorde kreet van mensen die niet geloven. Alles is immers mogelijk? Dat klopt inderdaad, met God is alles mogelijk. In sport en oorlog is echter ook alles mogelijk en dat is toch ook niet altijd makkelijk.

Toch hebben ze wel overeenkomsten. Voor al deze dingen moet je 'oefenen'. Voor sport en oorlog zullen de meeste mensen wel snappen dat je daarvoor moet oefenen, maar voor geloven? Ja, ook dat heeft oefening nodig. Want het is niet altijd makkelijk.
"Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet." (Hebreeën 11:1)
Om een beetje in conditie te blijven is het wel belangrijk om regelmatig te trainen, om regelmatig met andere mensen hiermee bezig te zijn.

Bij fanatieke sporters spreken we nog wel eens over hun 'bevlogenheid'. De wil om te presteren. Moeten we voor God dan ook presteren om te winnen? Of werkt dat net even iets anders? Was het niet God die ons gezegd heeft dat Jezus Zijn Zoon is? Dit kunnen we onder andere lezen in Lucas 3:22. En als wij geloven dat Jezus de Zoon van God is, dan zullen wij de Heilige Geest ontvangen. Met die Heilige Geest kunnen wij volharden in het geloof en kunnen wij bovenmenselijke prestaties neerzetten. Dat gaat zeker niet zonder strijd. En een strijd gaat niet zonder verwondingen. Maar zoals een bevriende evangelist zei: Hoe groter de strijd, hoe mooier de overwinning".

Maar waar vechten we dan mee, en waar vechten we voor? Om met het laatste te beginnen, we vechten niet voor onszelf. Op het moment dat wij namelijk geloven en dat met ons hele 'hebben en houden' doen, dan heeft God ons het eeuwige leven beloofd. Als je dat al hebt, waar moet je dan nog voor strijden? Wij strijden dan voor een ander. We strijden er dan voor om zoveel mogelijk mensen ook het eeuwige leven te laten ervaren. Om te ervaren hoe het is om als een kind van God te leven met de zekerheid dat na dit leven, wat vaak vol strijd, verwondingen en pijn is, een eeuwig leven zonder pijn volgt. Zonder tranen, zonder narigheid. Hoe we dat kunnen? Met andere woorden, waar vechten we dan mee? We vechten met de Heilige Geest. Die gaat ons voor in de strijd. De Heilige Geest voorziet ons van alles wat we nodig hebben om de strijd, ook wel het aardse leven genoemd, te overwinnen. De Heilige Geest geeft ons namelijk liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, mildheid, trouw, tederheid en zelfbeheersing. (Galaten 5:22) En daarmee kunnen we elk gevecht winnen!

Wees dus touw aan je geloof, wees vast in je overtuiging en mis geen training.



zondag 14 augustus 2016

Zijn wij er klaar voor?

"De eindtijd komt nabij!"

Die woorden hoor je steeds vaker tegenwoordig. Men beroept zich dan op alle narigheid die de laatste tijd gebeurt. Er zijn inderdaad aanslagen genoeg. De terreur gaat briesend rond. Niemand is zijn leven nog zeker toch? Maar...is dat inderdaad een teken van de eindtijd? En als dat inderdaad zo is, wordt het dan niet tijd om ons voor te bereiden op Zijn terugkomst? Hoe gaan wij het Koninkrijk van God tegemoet?


Jullie kennen vast de gelijkenis van de tien bruidsmeisjes. Vijf wijze en vijf domme bruidsmeisjes. Lees het maar eens door, het staat in Mattheüs 25:1-13.  Hierin verteld Jezus het verhaal over de bruidsmeisjes die de bruidegom tegemoet gaan. Olielampen mee om de weg te verlichten. Vijf namen extra olie mee om er zeker van te zijn dat ze genoeg bij zich hadden om ook in onvoorziene omstandigheden hun licht te kunnen laten branden. De andere vijf namen alleen hun olielamp mee die wel helemaal vol met olie zat. Op het einde van het verhaal lezen wij dat de vijf domme meisjes onvoldoende olie hadden en tussentijds van de weg af moesten om nieuwe olie te halen. Helaas was de deur al gesloten toen ze terug kwamen met hun brandende lamp. En wat zei de bruidegom toen ze aan de deur klopten? "Ga weg, Ik ken jullie niet!"
Nu kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die zeggen dat Jezus niemand de toegang weigert. Misschien niet. Waarom zou Jezus dan deze gelijkenis vertellen? Hoe moeten we die vijf dwaze bruidsmeisjes dan zien? Die vijf hadden zich niet goed voorbereid op de komst van de bruidegom. Ze hadden beter hun best kunnen doen toch?

Jezus heeft al eerder aangegeven dat je zeker wel goed voorbereid moet zijn om in Gods Koninkrijk te komen.

Mattheüs 7:21
Niet alle mensen die Here tegen Mij zeggen, komen in het hemelse Koninkrijk. Want daar komt u alleen als u doet wat mijn hemelse Vader wil.

En ook hier lezen we de soortgelijke woorden "Ik heb u nooit gekend!"
Mattheüs 7:22-23
Op de dag van het grote oordeel zullen velen tegen Mij zeggen: “Here, wij hebben in uw naam geprofeteerd. Here, wij hebben uw naam gebruikt om duivelse geesten te verjagen en wonderen te doen.” 23 Maar Ik zal hun antwoorden: “Ik heb u nooit gekend. Ga weg! U bent slecht en hebt alleen maar uw eigen zin gedaan.”

Geloven is dus niet doen wat jij wilt, maar luisteren naar God en wat Hij wil. Dat is zeker niet altijd makkelijk en het zal ons zelfs vaak heel moeilijk gemaakt worden, maar juist daardoor kunnen wij onze standvastigheid laten zien. Het is makkelijk om te zeggen dat je in Jezus gelooft als je leeft in een land van vrijheid. Anders wordt het al als je om die uitspraak vervolgt kan worden. Het is makkelijk om te zeggen dat je gelooft als je alleen af en toe in de kerk zit en naar een preek luistert. Het wordt anders als je op andere dagen je geloof ook daadwerkelijk probeert uit te leven en er voor anderen wilt zijn. Pas dan kom je moeilijkheden tegen die je geloof op de proef kunnen stellen.
En natuurlijk maken wij fouten. Dat is en blijft helaas menselijk. Niemand van ons is perfect of zal dat ooit zijn in deze wereld. Gelukkig worden we daar niet op afgerekend, als we zelf erkennen dat we verkeerde dingen gedaan hebben. In 1 Johannes 1:9 staat het: "Maar als wij onze zonden bekennen, is God zo trouw en rechtvaardig ons die te vergeven. Dan reinigt Hij ons van alles wat we verkeerd hebben gedaan."

Gebruik de talenten die je gekregen hebt (Romeinen 12:6 "De gaven die God ons heeft gegeven, zijn verschillend." Iedereen heeft dus andere talenten) als goede vertegenwoordiger van het Koninkrijk van God. Want niet eerder dan dat iedereen op deze aarde het evangelie gehoord heeft, zal Jezus terug komen om de hemel en aarde te vernieuwen.

Marcus 13:10
"Want voordat het einde komt, moeten eerst alle volken van de wereld het goede nieuws van God horen."

Er is dus nog tijd om extra olie te halen om ook onze olielamp langdurig te kunnen laten branden. Er is nog tijd voordat de bruidegom terug komt. Wees voorbereid !!








Aanbevolen post

Elke dag sterven we.

De bijbel staat vol met geweldige teksten. Teksten voor bemoediging, voor troost, hoop, of gewoon om je geluk te delen. Maar de bijbel beva...