De Bedieningen

Hoeveel bedieningen zijn er nu eigenlijk?
3, zoals veel kerken ingedeeld zijn tegenwoordig?
5, zoals in Efeziërs 4:11?
Of zoals in 1 Korinthiërs 12:28?

Laten we om te beginnen eens kijken wat we in de gemiddelde huidige kerk aan bedieningen vinden.

In mijn ogen - hier kunnen we van mening over verschillen - zie je in de huidige gemeenten 3 bedieningen.

1 - Evangelisten
2 - Herders
3 - Leraren

De evangelist bestaat zeker nog, al is die ook niet overal aanwezig.
Herders zijn er wel. De huidige dominee, pastoor, predikant kennen we allemaal. 
En leraren? Zeker. Een uitgebreide groep is vaak aanwezig. Net als op een school waar leraren verschillende vakken geven, bestaat het gebied van bijbelse leraren ook meerdere 'vakken'. Ik denk hierbij aan bijbelstudies, catechisatie maar ook pastoraal werkers, diakenen enz.
Als je deze opsomming leest dan kun je bijna niet anders denken dan; "wat ontbreekt er dan nog? Die mensen hebben wij ook allemaal in de kerk, ik heb geen idee wat er dan nog ontbreekt."  

Als we dan eens gaan kijken naar een 'bekende lijst van bedieningen' opgenoemd in Efeziërs 4:11, dan vallen ons gelijk de twee ontbrekende bedieningen op. Het zijn namelijk de eerste en belangrijkste twee!
De eerste  is de apostel. Jawel, de apostel. Ook in deze tijd hoort een gemeente aangevoerd te worden door een apostel. De eerste apostel was Jezus zelf (Hebreeën 3:1) ....richt uw oog op de apostel en hogepriester onzer belijdenis, Jezus...
We kennen natuurlijk de andere apostelen die door Jezus zelf zijn opgeleid. Maar ook in het nieuwe Verbond kom je apostelen tegen. Naast de duidelijke taak van 'uit gaan en het Woord van God verkondigen' hebben ze meerdere taken en bevoegdheden. Ik las pas ergens dat een apostel nooit de leider kan zijn van een gemeente. Naar mijn idee IS de leider van een gemeente een apostel. Hij is het immers die als eerste ergens in een gebied het Woord brengt. En ook dat kan verschillen van het Woord brengen in Korea of een straat of twee verderop in je eigen buurt. Een apostel heeft daarbij de bevoegdheid om anderen aan te wijzen die taken kunnen gaan uitvoeren voor uitbreiding van het Woord. In Titus 1:5 geeft Paulus aan dat hij Titus in Kreta heeft aangesteld om leiders aan te stellen, volgens de richtlijnen van Paulus.
Wie is dan de eigenlijke leider? We komen ook in de brieven van Paulus regelmatig tegen dat hij zijn gemeenten (hij had er meerderen) schrijft dat hij ze binnenkort weer zal bezoeken. Lees bijvoorbeeld het begin van zijn eerste brief aan de Romeinen. (Romeinen 1:8-15) Als je alleen een gemeente sticht, en daarna de verantwoordelijkheid overdraagt, heeft het weinig zin om terug te gaan toch? Eindverantwoordelijke is en blijft de apostel.

De volgende die ontbreekt is de profeet. De persoon die God heeft uitgekozen om zijn boodschappen door te geven aan de gemeente. Waar vind je tegenwoordig nog echte profeten in een gemeente?
Ook in 1 Korinthiërs 12:28 staan 5 bedieningen beschreven:  
1 - Apostel  
2 - zij die Gods woord doorgeven (profeet)
3 - leraar, zij die wonderen doen en genezen
4 - helpers en leiders
5 - zij die klanktalen (tongentaal) spreken.

Iedereen krijgt zijn gaven van de Heer, al dienen we te streven naar profetie, zoals 1 Korinthiërs 14:1 verteld.

Al deze zaken komen dus ook in het 'Nieuwe Testament' voor, het is dus ook onder het Nieuwe Verbond van kracht. Sterker nog, een gemeente kan niet groeien zonder deze 5 bedieningen. Mijn mening is dus dat we alle bedieningen weer terug moeten krijgen binnen de gemeenten. Voor sommigen zal dat een stap in het geloof zijn!

God of goed?

Enige tijd geleden heb ik Pastor Louis Els* horen spreken over God en goed. En dat er in goed één letter teveel zat, namelijk de E. GoEd - E = God. De E staat in dit geval denk ik voor Eigenwijs, Eigenzinnig en Eenzaam.

Dat heeft me nu al een tijdje bezig gehouden. Doen wij wat we denken dat goed is, of doen we wat God wil? Het verhaal dat erbij hoorde was het volgende.

Iemand wordt op zijn werk behoorlijk onder de duim gehouden door een collega. Er zijn wel meer mensen die niet gelijk voor zichzelf opkomen. Na verloop van tijd wordt het gewoon te veel, en die man besluit om onder het juk van zijn collega uit te breken. Want dat voelt goed, vrijkomen van het ja en amen zeggen tegen de opdrachten van die collega. Elke morgen koffie halen, een kopie moeten maken die dan vervolgens niet goed is volgens hem, of gewoon ineens helemaal niet meer nodig. Waarom nog langer naar die persoon luisteren? Dus ja, het voelt dan goed om ervan los te breken. Maar God zegt, "Nee, nu nog niet. Je gaat nu zelfs gewoon koffie voor hem halen, ZONDER dat hij het vraagt. Je gaat een kopie maken ZONDER dat hij het vraagt".

"Ja kom op zeg, moet ik zijn werk helemaal overnemen? Ik kan gewoon echt niet meer verder en ik wil er juist vanaf!" En weer zegt God juist dat te doen wat tegen je gevoel in gaat. Hij zegt erbij dat als je deze dingen allemaal doet, Hij het hart van die collega zacht zal maken en zijn ogen zal openen. Hij zal zien wat je allemaal zonder mopperen voor hem doet en dat hij er eigenlijk wel slecht op staat. Hij zal gaan inzien wat hij allemaal gedaan heeft en daardoor niet alleen zijn excuses aanbieden, maar juist die dingen van JOU overnemen die jij voor HEM gedaan hebt. De rollen zullen omgedraaid worden, en zo zal iedereen zijn les leren en ervan groeien.

Dit verhaal heeft me aan het denken gezet. Doen we inderdaad datgene wat God wil dat we doen, of doen we dat waarvan we denken en het gevoel hebben dat het GOED is?

Kijk eens naar de wereld. Bijvoorbeeld Irak. Heeft men gehandeld zoals God zou willen met het proces van Sadam Hoessein, of is dat zo gegaan omdat het goed voelde hem ter dood te veroordelen? Als we kijken naar hoe het daarna met Irak gegaan is, denk ik dat we dat op het goede gevoel gedaan hebben, en niet op de manier die God had willen zien. Nog steeds sleept het land zich voort van probleem naar probleem.

Syrië. Zelfde verhaal eigenlijk. We kennen de verhalen en beelden allemaal. Als ik nu de vraag zou stellen, met alles wat je hiervoor gehoord hebt, en ik vraag was dat God of was dat goed? Ik denk dat jullie het juiste antwoord wel weten.

En dichter bij huis geldt het ook zeker voor Nederland. Ook hier vragen we niet meer aan God wat we moeten doen, maar oordelen we naar ons goede gevoel.

Zo zijn er is ons eigen kleine wereldje en dagelijkse leven ook verschillende dingen aan te halen waarbij je de vraag kunt stellen of het goed is, of dat het ingegeven is door God.
Als je steeds tegen dezelfde dingen aanloopt in je leven, ga dan eens na welke oplossing je steeds gebruikt. Het kan bijna niet missen dat je steeds hetzelfde doet, of in elk geval iets wat er heel veel op lijkt, want ja, dat voelt goed? Maar lost het ook iets op? Nee, vaak komen de problemen weer terug. Als dit je bekend voorkomt, ga dan eens rustig zitten. Overdenk het probleem en vraag vervolgens aan God wat je moet doen. Ook al lijkt de oplossing die je te binnen schiet onlogisch, probeer het gewoon eens. Vraag het desnoods twee keer, en vraag je man of vrouw om hetzelfde te doen en vergelijk de oplossingen die je binnen krijgt.

Wij kunnen als mensen zoveel meer als we niet meer tevreden zijn met goed. Wij kunnen dingen perfect doen, en perfect zijn, waarom dan genoegen nemen met minder?
Ik daag jullie allemaal uit om het eens te proberen, het gevoel van goed los te laten en God te gaan voelen.

Zoals ik in het begin al zei, als je de E van eigenwijs, eigenzinnig en vooral eenzaam uit het woord 'goed' verbant, dan luister je dus naar anderen, staat er niet alleen voor en bent voor rede vatbaar. Dan word het leven beter als goed!

*Pastor Louis Els - Victory Christian Church