Snelweg

Voor mijn beroep zit ik heel veel op de weg. En zo af en toe, als mijn gedachten wat afdwalen, zie ik overeenkomsten met het leven en de gedragingen op de weg. Of misschien liever gezegd, ons gedrag als chauffeur.

Als we beginnen zijn we onzeker. We vertrouwen op onze instructeur die ons verteld wat we moeten doen. We hebben de instructeur ook nodig, anders mogen wij de weg helemaal niet op! In het begin zal je op de kleinere wegen rijden. Niet zo veel ander verkeer, wel aardig wat bochten en een lage snelheid. Op die manier leer je de auto een beetje kennen en leer je een aantal dingen automatisch te doen. Handelingen die je elke keer moet doen en waarbij je niet meer na hoeft te denken na een tijdje.

In het begin als je gaat geloven, dan is het eigenlijk net zo. Je gaat heel gretig naar elke dienst die je maar kunt bezoeken van je gemeente. Alle cursussen of trainingsavond probeer je te volgen. Je vertrouwd op je leraren, ook als je het bochtige begin van het geloofsleven doorloopt. Je wilt eigenlijk al de snelweg op, maar je leraar houd je netjes op de wegen die jij op dat moment aan kunt.

Je wordt wat vertrouwder met de auto, je leert de eigenschappen van zowel de auto, als van de wegen en verkeersregels. Dat is het moment dat je de wat drukkere wegen op gaat zoeken. Je mag dus al wat harder rijden, al merk je al snel dat het afhankelijk is van wat de andere bestuurders op de weg doen. Als je alleen zou zijn, was het allemaal veel makkelijker. Niemand anders om rekening mee te houden, en niemand die jou in snelheid tegen kan houden. Helaas werkt het zo niet, en moet je je aanpassen aan de situatie zoals die op dat moment op de weg is. En dat betekend vaak dat je toch met anderen rekening moet houden. Zij vertrouwen tenslotte hun leven aan jou toe, net zoals jij jouw leven aan hen toevertrouwd. Een auto is immers zo ongeveer het enige legale moordwapen dat bijna iedere volwassene bezit.

Als je al langer gelooft dan is het verleidelijk om snel een oordeel te hebben over bepaalde zaken in zowel de bijbel als in de gemeente. Jij weet het immers allemaal al. Toch moet je je aanpassen aan het niveau van de mensen om je heen. Zeker een leraar hoort zich te richten tot de mensen die het het meeste nodig hebben. De anderen moeten zich dan dus tijdelijk even aanpassen. Dat is niet altijd even makkelijk, maar in die periode kun je ook andere mensen in de gemeente meenemen naar een hoger geloofsleven. Je wordt dus niet zozeer opgehouden door alle bochten op je weg, maar wel doordat er meer verkeer op de weg komt.

Hoe het op de snelweg werkt weten we allemaal wel. Lekker hard rijden, weinig bochten dus de snelheid kan flink omhoog. Probleem is vaak dat juist op die wegen heel veel verkeer rijd. Ook verkeer wat niet zo snel kan, of misschien niet zo snel wil. Daar moet je dus wel rekening mee houden. Ook in het geloof. Op het moment dat het voor de meeste mensen duidelijk begint te worden, zal de stroom met mensen ook wat sneller gaan, al zal de stroom ook groter worden.

Mensen hebben allemaal verschillende bagage meegenomen in hun leven. De één heeft 5 koffers in zijn Fiat 500 zitten, de ander twee weekendtassen in zijn Porsche, en de laatste heeft een vrachtwagen met oplegger nodig om zijn leven mee te krijgen. Sommige mensen volgen de route en rijden blind op vertrouwen, anderen vertrouwen toch liever op een navigatiesysteem. Natuurlijk heb je ook mensen die andere mensen meenemen en zo als bus fungeren. Zo vind je alle voertuigen terug in je gemeente. En hoe mooi het er voor het uiterlijk ook uit zou zien, het is niet praktisch als je een gemeente wilt maken van alleen maar mensen met een Porsche. Die schieten dan regelmatig hun doel voorbij. Misschien is het zelfs wel handig als je meerdere buschauffeurs hebt, zodat je veel mensen in je gemeente kunt hebben die op dezelfde golflengte zitten.

De vraag is dus of we allemaal eigenlijk wel op de snelweg willen zitten. Of rijden we liever op onze eigen snelheid langs de kleine landweggetjes, om zo van de omgeving te genieten en ons niet zo druk te maken over waar we eigenlijk naartoe gaan. Wat is belangrijker, ons einddoel of de manier waarop we er komen? Duidelijk is in elk geval dat, welke weg je ook neemt, je altijd te maken zult hebben met andere mensen. Mensen waar je toch rekening mee moet houden. Jij weet namelijk niet met welk doel zij in de auto zitten. Kijken zij ook rustig om zich heen en letten daardoor niet zo goed op de weg, of rijden zij met een bepaald doel in het achterhoofd op die weg? Je moet dus eigenlijk anticiperen op wat de ander kan gaan doen, om zelf verder op je weg te kunnen komen. Voor de ander is het dus hetzelfde.

Laten we ons dus niet alleen op onszelf richten, maar ook rekening houden met de andere mensen op de weg, die net als wijzelf proberen om veilig thuis te komen. Of zoals wij dat op het werk noemen; de laatste stop is het belangrijkste (thuis).

Omgaan met mensen

1 Timotheüs  5

1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem. 
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.

Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?

En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.

Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar. 

Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?

Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.

Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.

Emoties en gevoelens

Emoties....iets heel menselijks. Als iemand geen emoties toont of heeft, dan noemen we die persoon al snel harteloos. Emoties hoort bij de mens, dus als het lijkt dat je ze niet hebt, dan ben je onmenselijk.

Genesis 1 vanaf vers 26 staat dat God de mens naar Zijn beeld heeft gemaakt. Dat wordt vast niet uiterlijk bedoeld. Zou God dan ook emoties hebben? Vast niet, dat maakt Hem te 'menselijk'. Toch?

Wat is eigenlijk 'emotie'? Als je gaat kijken op internet dan kom je er genoeg van tegen. Hele lijsten bestaan ervan. Een paar voorbeelden van emoties zijn: trots, geduld, hoop, vreugde, angst, verveling enzovoorts.

In Genesis 2 vinden we terug dat God het niet 'goed' vond dat de mens alleen was. Er moest iemand komen die zijn leven met hem (Adam) kon delen en die hem kon helpen. Is dat medeleven naar Adam toe? In Genesis 3 lezen we het verhaal van de slang en Eva, die zich liet verleiden tot het eten van de verboden vrucht. We kunnen ook lezen dat God daar zo Zijn gevoelens over had. Als straf moet de slang vanaf dat moment op zijn buik verder leven, de vrouw met 'pijn en moeite' kinderen krijgen en de man tot de dag van zijn dood werken om in leven te blijven. Als iemand geen emotie zou hebben, geen gevoel zou hebben, dan hoef je toch ook geen straf te geven?
We kunnen doorgaan met Genesis 4, waarin Kaïn en Abel geboren worden en opgroeien. Beiden offeren ze aan God als ze ouder zijn, maar alleen Abel bracht het beste van zijn kudde. Alleen zijn offer werd geaccepteerd door God. Het meest duidelijk staat het natuurlijk in Genesis 7, waar God zo ontluisterd was door de mensen en hoe ze leefden, dat Hij de enige rechtvaardige man, Noach en zijn familie, waarschuwde en redde, en de rest van de mensheid strafte voor hun zondige manier van leven.

Zo staat de bijbel vol van verhalen over hoe God zich 'voelt'. Nog een heel duidelijk voorbeeld is het verhaal van Jona. Jona moest de mensen van Ninevé waarschuwen dat God hun slechtheid niet langer kon verdragen. Duidelijker kan het niet denk ik?

Zijn emoties dan menselijk? Als ik het zo achter elkaar zet dan zou ik zeggen dat emoties niet menselijk zijn. Ze zijn goddelijk! God heeft emoties en Hij heeft ons naar Zijn evenbeeld gemaakt. Dus ook de emoties die God heeft, heeft Hij in ons gelegd. Door de hele bijbel heen kun je lezen hoe hij Zijn mensen beschermt als Zijn kinderen. Alle mensen zijn Zijn kinderen, alleen gedragen niet alle mensen zich zo. De mensen die zich wel gedragen als kinderen van God worden door Hem beschermt. God zal dus inderdaad boos worden als Zijn kinderen iets aangedaan wordt. Dat doen wij mensen ook als onze kinderen iets wordt aangedaan. Wij mogen uit eigen vrije wil kiezen voor of tegen God te zijn. Andere keuzes zijn er niet. God is licht en het licht is aan of uit, een dimmer erop zetten bestaat niet.

1 Petrus 2:1 Bevrijd u van alle gevoelens van haat en bedrog. Het moet afgelopen zijn met schijnheiligheid, jaloezie en roddel! Waarom? Zijn dat niet gevoelens die wij allemaal wel eens hebben? Bedenk eens hoe jij je voelt als iemand over jou roddelt, voelt dat fijn? Wil je dat ze dat vaker doen? Nee, roddel is een hulpstuk van de duivel om een andere negatieve emotie op te roepen, boosheid, vergelding. Als je dat toelaat kom je in een negatieve spiraal terecht. Dieper en dieper zul je dan wegzakken, en waar zeggen we dat de hel is? Juist, altijd 'beneden'. Probeer die spiraal positief te laten worden. Omhoog te laten gaan, want waar zeggen we dat de hemel is? Juist, boven. We willen dus naar boven. We zijn hier maar tijdelijk op aarde. 1 Petrus 2:11 Broeders en zusters, wij blijven hier op aarde vreemdelingen, gasten. Omdat ons werkelijke thuis bij de Here is.....  Ons thuis is bij de Here, onze God, onze Vader.

Emoties zijn niet vreemd voor mensen, maar het is dus ook goddelijk. Zeker als emoties op een goede manier gebruikt worden, zijn het krachtige wapens om het eeuwige leven te krijgen, te beschermen en het door te geven aan anderen. Het meest krachtige wapen voor emoties is toch wel de tong. Als je die in bedwang hebt en geen roddels, leugens of andere verkeerde dingen verteld, maar juist positieve, opbouwende emoties de ruimte geeft, dan heb je de strijd al gewonnen. 1 Petrus 3:10 In de Boeken staat: 'Wie van het leven houdt en gelukkig wil zijn, moet zijn tong in bedwang houden en geen leugen over zijn lippen laten komen. Keer het kwaad de rug toe en doe wat goed is. Probeer in vrede te leven, doe daar uw uiterste best voor.' 


Helaas zijn emoties ook het meest zwakke en beïnvloedbare deel van de mensen voor satan. Hoe makkelijk is het om mensen tegen elkaar op te zetten door heel simpel de feiten net iets te verdraaien. Door maar vaak genoeg kleine irritaties op te wekken bij mensen. 'Vele kleintjes maken één grote' zeggen we wel eens. Op een gegeven moment zijn al die kleine leugentjes en roddeltjes zo groot geworden dat ze in ons gezicht uit elkaar spatten. Onwaarheden getuigen van een gebrek aan liefde voor de medemens. Ze getuigen van een egoïsme dat schade berokkend aan anderen. Je kunt niet alleen aan jezelf denken en anderen niet beïnvloeden. Wij hebben de opdracht om elkaar lief te hebben, niet om elkaar te verleiden.
1 Johannes 4:11  Omdat God ons zo heeft liefgehad, moeten wij elkaar ook liefhebben.
1 Johannes 4:21 God heeft duidelijk gezegd dat wij niet alleen van Hem moeten houden, maar ook van onze broeders en zusters. 
1 Johannes 4:18 In de liefde is geen plaats voor angst. Integendeel, de volmaakte liefde verdrijft de angst. Angst houd altijd verband met straf. Wie nog angst kent, kent de volmaakte liefde nog niet.


Als wij onze sterkste emotie in bedwang houden, de liefde, en die richten op God en onze medemens, dan heeft het kwaad geen enkele kans. Ga niet mee in het vertellen van onwaarheden over anderen, maar zegen ze juist en bestrijd ze met het goede, met liefde. Als een dief iets gegeven wordt, dan heeft hij het niet gestolen en is dus geen dief. Als een kwaadspreker de mond gesnoerd word met complimenten dan zal hij geen woord uit kunnen brengen. Als een lui iemand geprezen wordt voor zijn werk, dan zal hij meer bezig gaan. Positieve woorden zullen dus een positieve reaktie brengen. Positieve woorden zullen een positieve emotie oproepen.

Hoe positief ben jij naar je vijanden?

God of goed?

Enige tijd geleden heb ik Pastor Louis Els* horen spreken over God en goed. En dat er in goed één letter teveel zat, namelijk de E. GoEd - E = God. De E staat in dit geval denk ik voor Eigenwijs, Eigenzinnig en Eenzaam.

Dat heeft me nu al een tijdje bezig gehouden. Doen wij wat we denken dat goed is, of doen we wat God wil? Het verhaal dat erbij hoorde was het volgende.

Iemand wordt op zijn werk behoorlijk onder de duim gehouden door een collega. Er zijn wel meer mensen die niet gelijk voor zichzelf opkomen. Na verloop van tijd wordt het gewoon te veel, en die man besluit om onder het juk van zijn collega uit te breken. Want dat voelt goed, vrijkomen van het ja en amen zeggen tegen de opdrachten van die collega. Elke morgen koffie halen, een kopie moeten maken die dan vervolgens niet goed is volgens hem, of gewoon ineens helemaal niet meer nodig. Waarom nog langer naar die persoon luisteren? Dus ja, het voelt dan goed om ervan los te breken. Maar God zegt, "Nee, nu nog niet. Je gaat nu zelfs gewoon koffie voor hem halen, ZONDER dat hij het vraagt. Je gaat een kopie maken ZONDER dat hij het vraagt".

"Ja kom op zeg, moet ik zijn werk helemaal overnemen? Ik kan gewoon echt niet meer verder en ik wil er juist vanaf!" En weer zegt God juist dat te doen wat tegen je gevoel in gaat. Hij zegt erbij dat als je deze dingen allemaal doet, Hij het hart van die collega zacht zal maken en zijn ogen zal openen. Hij zal zien wat je allemaal zonder mopperen voor hem doet en dat hij er eigenlijk wel slecht op staat. Hij zal gaan inzien wat hij allemaal gedaan heeft en daardoor niet alleen zijn excuses aanbieden, maar juist die dingen van JOU overnemen die jij voor HEM gedaan hebt. De rollen zullen omgedraaid worden, en zo zal iedereen zijn les leren en ervan groeien.

Dit verhaal heeft me aan het denken gezet. Doen we inderdaad datgene wat God wil dat we doen, of doen we dat waarvan we denken en het gevoel hebben dat het GOED is?

Kijk eens naar de wereld. Bijvoorbeeld Irak. Heeft men gehandeld zoals God zou willen met het proces van Sadam Hoessein, of is dat zo gegaan omdat het goed voelde hem ter dood te veroordelen? Als we kijken naar hoe het daarna met Irak gegaan is, denk ik dat we dat op het goede gevoel gedaan hebben, en niet op de manier die God had willen zien. Nog steeds sleept het land zich voort van probleem naar probleem.

Syrië. Zelfde verhaal eigenlijk. We kennen de verhalen en beelden allemaal. Als ik nu de vraag zou stellen, met alles wat je hiervoor gehoord hebt, en ik vraag was dat God of was dat goed? Ik denk dat jullie het juiste antwoord wel weten.

En dichter bij huis geldt het ook zeker voor Nederland. Ook hier vragen we niet meer aan God wat we moeten doen, maar oordelen we naar ons goede gevoel.

Zo zijn er is ons eigen kleine wereldje en dagelijkse leven ook verschillende dingen aan te halen waarbij je de vraag kunt stellen of het goed is, of dat het ingegeven is door God.
Als je steeds tegen dezelfde dingen aanloopt in je leven, ga dan eens na welke oplossing je steeds gebruikt. Het kan bijna niet missen dat je steeds hetzelfde doet, of in elk geval iets wat er heel veel op lijkt, want ja, dat voelt goed? Maar lost het ook iets op? Nee, vaak komen de problemen weer terug. Als dit je bekend voorkomt, ga dan eens rustig zitten. Overdenk het probleem en vraag vervolgens aan God wat je moet doen. Ook al lijkt de oplossing die je te binnen schiet onlogisch, probeer het gewoon eens. Vraag het desnoods twee keer, en vraag je man of vrouw om hetzelfde te doen en vergelijk de oplossingen die je binnen krijgt.

Wij kunnen als mensen zoveel meer als we niet meer tevreden zijn met goed. Wij kunnen dingen perfect doen, en perfect zijn, waarom dan genoegen nemen met minder?
Ik daag jullie allemaal uit om het eens te proberen, het gevoel van goed los te laten en God te gaan voelen.

Zoals ik in het begin al zei, als je de E van eigenwijs, eigenzinnig en vooral eenzaam uit het woord 'goed' verbant, dan luister je dus naar anderen, staat er niet alleen voor en bent voor rede vatbaar. Dan word het leven beter als goed!

*Pastor Louis Els - Victory Christian Church