Het soldaatje

Het soldaatje

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid. Bereid offers te brengen zodat anderen kunnen blijven genieten van datgene wat ze gewent zijn. Het soldaatje traint veel om zichzelf ervan te overtuigen dat hij de taak die hij te doen heeft ook uit kan voeren. Hij brengt offers in fysieke inspanning, in tijd die hij niet bij familie en vrienden kan zijn, in afzondering voor studie. Hij is trots als er weer een missie geslaagd is en de mensen weer of nog steeds in vrede en vrijheid kunnen leven.
Maar wacht? Wat doen we met die vrijheid? Wat doen we met onze welvaart?

De vrijheid die er is, bevochten door anderen, beschermen we zo goed dat niemand anders daarin mag delen. De mentaliteit 'wat van mij is is van mij, en van niemand anders'. Want je weet maar nooit wat die ander gaat doen. We sturen militairen naar het buitenland omdat het daar toch wel erg is allemaal. Mensen die hun mening zeggen worden bedreigd, economisch is het ook al niet eerlijk verdeeld. Daardoor vluchten mensen naar andere landen waar het wél goed geregeld is....

Naar Nederland bijvoorbeeld. Waar je, als je wat zegt, stenen door je ruit krijgt. Waar je mening net zo min gewaardeerd wordt als de roep om hulp als zelfs de voedselbanken geen voedsel meer voor je hebben. Waar men steeds meer angst krijgt om ziek te worden omdat men het gewoon niet meer kan betalen. Ziek worden betekend blut raken. En als je blut bent dan heb je niet alleen een probleem, je bent het ook. En problemen hebben we niet in Nederland, dus wordt je doodgezwegen. Is dat wat welvaart doet? Is dat het waard om voor te vechten?....

De geschiedenis gaat zich herhalen...
De vraag is alleen hoe ver we het laten komen. Wordt het zoiets als het Oost-Londen van midden 1800? Armoede, mensen die op straat leven, honger.....In die tijd stond een ander soort soldaat op. Vechtend voor een beter leven van al die arme mensen op straat. En hoe welkom is een kopje soep soms al niet? Hoe lekker kan een warm kopje soep zijn als je dagen lang buiten slaapt en leeft. Hoe goed voelt het als er iemand naar je omkijkt? Hartverwarmend als je merkt dat je niet alleen staat. Ook dat zijn soldaten met een missie.

Het uitdelen van soep en zeep zal denk ik weer vaker voor gaan komen. Gewoon omdat onze maatschappij lijkt af te glijden naar een nieuwe crisis. Het de andere kant op kijken zal op den duur niet meer kunnen. Laat mij dan maar soup (soep) en soap (zeep) uitdelen. Laat mij dan maar soldaat zijn in de volle overtuiging dat de mens van binnen goed is. Dat de mens geliefd is bij God. En als God de mens liefheeft, waarom zou ik dat dan niet doen?

Laten we allemaal goed om ons heen kijken en oog hebben voor mensen die hulp nodig hebben. Durf er ook naar te vragen. Voorkom dat vrienden of bekenden te laat aan de bel trekken. Praat met ze onder het genot van een lekkere warme kom soep.

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid, strijdend voor het evangelie. Het soldaatje aanvaard met passie zijn missie, jullie ook?

Psalm 57:2-3

Wees mij nabij, o God,

en geef mij uw genade,

mijn ziel vindt alleen maar bescherming bij U.

Ik schuil in de schaduw van uw vleugels,

tot het gevaar is geweken.

Ik roep tot God, de Allerhoogste,

die mij bevrijden zal.

Vertel het maar!

Vertel het verhaal maar!

Vaak worstel ik met het volgende vraagstuk:

Als christen hebben we de opdracht gekregen om het evangelie te verspreiden en te vertellen aan iedereen die het horen wil. Maar hoe begin je daar tegenwoordig over? Het kwam vandaag in de dienst ook nog naar voren, dat men tegenwoordig niets meer met het geloof heeft.

"Ik kan het zelf allemaal wel, daar heb ik geen God voor nodig". 

"Er bestaat helemaal geen God. De wetenschap heeft bewezen dat de aarde vanzelf ontstaan is en dat er nooit een God geweest is". 

Nu kun je daar verschillende teksten uit de Bijbel tegenover zetten die het tegendeel bewijzen. En die ook wetenschappelijk te onderbouwen zijn. Toch kun je daar de mensen niet mee overtuigen. Vanaf kinds af aan wordt men thuis en op school al geleerd dat de wereld op zo'n manier in elkaar zit zoals de belangrijke mensen in deze wereld vinden dat het moet zijn. Hoe kun je daar nu tegenop?

Misschien moeten we wachten op een eigentijdse Elia. Een profeet die confronteerde, die met de harde waarheid de ogen van de mensen kon openen. Die niet door troostende woorden in een goed blaadje bij de mensen wilde komen. Nee, een profeet die onvoorwaardelijk luisterde naar wat God wilde dat hij de mensen ging vertellen. 

Hoe doen we dat dan?

Hoe kon Elia vertellen wat God hem vroeg te vertellen? Dat kan alleen als hij God kon verstaan. Als Elia wist wat God de mensen wilde vertellen. Elia moest dus een hele groede relatie met God gehad hebben. Dat blijkt ook wel uit verschillende situaties. Ik noem alleen maar even die keren dat Elia het niet meer zag zitten, dat hij vervolgt werd door een koning en later een hogepriesteres die hem wilden vermoorden om wat hij gezegd en gedaan had. Even was toen ook Elia het vertrouwen kwijt en vluchtte de woestijn in. God zorgde daar voor hem, hij had te eten en te drinken. Na een tijdje kreeg Elia weer de opdracht op op te trekken, en wederom deed Elia dat. Tegenwoordig is dat soort toewijding zeer ver te zoeken. Wij kunnen het tegenwoordig allemaal zelf wel. We zijn er slim genoeg voor toch? Wij kunnen gigantische bouwwerken maken die hun weerga niet kennen, we kunnen mensen genezen van ontelbare ziekten, we kunnen mensen ook ziek maken en op die manier afhankelijk maken van onze medicijnen en zo rijkdom verkrijgen. Wij kunnen tegenwoordig alles maken en breken. Waarom zouden we ons dan kwetsbaar opstellen door afhankelijk te zijn van een God?

Ik vind het eerlijk gezegd heel moeilijk om dit soort dingen uit te leggen. Er komen dan verschillende zaken bij mij op. Om het te verduidelijken probeer ik het vaak te vergelijken met het gezin. Helaas gaat tegenwoordig die vergelijking niet meer echt op. Wie heeft immers nog respect voor zijn of haar ouders? Ook tegen hen zeggen we: "hou maar op, ik weet zelf wel wat het beste voor me is." Nu is dat ook terug te voeren op de rol die de ouders tegenwoordig hebben, of liever gezegd, niet meer hebben. Door de maatschappelijke 'vooruitgang' zijn de meeste ouders gedwongen om allebei te gaan werken. Hierdoor zijn de kinderen dus vaak alleen thuis, of worden opgevoed door 'vreemde' mensen. De ouders zien de kinderen alleen tijdens het ontbijt, en later op de avond als ze de kinderen weer ophalen bij de oppas. Hoe kun je dan van je kinderen verlangen dat ze dat doen wat jij wilt? Het is dan logischer dat ze de levensovertuiging overnemen van degenen die hen opvoedt, de oppas dus. En omdat dat gevoelsmatig toch ook niet de mensen zijn die je moet volgen, raken kinderen geïsoleerd. Ze leren al in een heel vroeg stadium dat ze 'het allemaal zelf moeten doen'. En die houding merk je heel erg goed in het dagelijkse leven.

Hoe kunnen we dat doorbreken? Hoe kunnen we laten zien dat het allemaal met respect en het gezin begint? Ideeën daarover zijn welkom. 

Redding

Het evangelie is een boodschap van redding. Redding die we allemaal nodig hebben. Iedereen leeft met zonde, niemand uitgezonderd. Het probleem van tegenwoordig is alleen dat we denken dat we onszelf wel kunnen redden. Daar hebben we niemand voor nodig. Een heleboel mensen kunnen ook zwemmen, maar als ze eens in een sloot vallen zijn ze vaak wel blij als iemand hen uit het water helpt. Maar waarom? Je kunt zelf toch zwemmen? 

In alles wat we zelf kunnen, verwachten we eigenlijk ook dat een ander ons erbij helpt. We verwachten veel van de regering, maar ze mogen zich niet teveel met ons bemoeien, want we kunnen het zelf ook wel. Kortom, wat zijn wij mensen toch ingewikkelde wezens........

Ik hoop dat ons de ogen open gaan en we inzien dat we hier op aarde zijn met een bepaalde roeping, met een specifieke reden. We zijn hier niet alleen als 'bakvulling' die tijdelijk de verantwoordelijkheid voor deze aardbol hebben gekregen. Als we dat gaan inzien, dan begrijpen we ook dat we 'het niet allemaal alleen kunnen'. 

 

Bemoediging

Brief van Apostel Paulus aan Timotheüs. (Geestelijk kind van Paulus)

In deze brief vielen mij een aantal dingen op.

Vers 6:
Daarom dring ik erop aan dat je de gave van God, die je ontving toen ik je de handen oplegde, zult ontwikkelen.

Kreeg Timotheüs zijn gave pas toen Paulus hem de handen oplegde? God geeft iedereen toch vanaf zijn geboorte al talenten en gaven mee? Of worden die gaven 'vrij gezet' en 'geactiveerd' met het handen opleggen? Of is het 'handen opleggen' niet meer van deze tijd?

God heeft mij aangesteld als apostel en leraar om zijn boodschap te verkondigen. (vers 11)

Hier geeft Paulus aan dat hij meerdere bedieningen behartigd. Hij is apostel, alsook leraar. Hij start dus een gemeente daar waar God wil dat hij dat doet, én hij onderwijst de mensen in het Woord van God. Daarnaast is het noodzakelijk om, Timotheüs in dit geval, op te leiden zodat hij de taken van Paulus over kan nemen als Paulus weer verder moet. Of niet in staat is om zijn taken uit te voeren. Zoals op het moment dat hij deze brief schreef, en in de gevangenis zat.
Hij bemoedigd Timotheüs om juist dat te vertellen wat hem geleerd is, en ook niet te ontkennen dat hij een vriend van Paulus is, ook al zit hij nu in de gevangenis. Schaam je er niet voor, zegt Paulus.

Vers 13 en 14:
Houd vast aan de waarheden die ik je geleerd heb, de waarheden over het geloof en de liefde die Christus Jezus geeft.  Waak over de schat die de Heilige Geest die in ons woont, ons heeft gegeven.

Als waarheden geeft Paulus hier geloof en liefde. Hij noemt het zelfs de schat van de Heilige Geest. En die Heilige Geest woont al in ons. Daar kun je ten alle tijden op terug vallen, en nieuwe inspiratie uit halen. Als je er maar voor open staat.

Leef in geloof, handel uit liefde

Strijd tussen de bomen

Afzien met een opdracht

Iets meer als 50 personen, mannen en vrouwen, zich een weg banend door de mooie natuur in de omgeving van Amersfoort. Zweet op het voorhoofd, schrammen op de armen, spiedende ogen zoekend naar het volgende lintje.

Struggle4Bibles Walk 2013

Op zaterdag 28 september jl. zijn al deze mannen en vrouwen gestart aan de derde editie van Struggle4Bibles Walk. 15 of 25 kilometer lopen met een rugzak door de bossen van Amersfoort. Op de route zijn ook een aantal hindernissen uitgezet om het nog iets lastiger te maken. Waarom deze sponsorloop gehouden wordt, kun je het beste nalezen op de site van Struggle4Bibles zelf. Onderaan de blog zal ik hun link plaatsen.

Dit jaar heb ik voor het eerst zelf meegedaan met een vriend van mij, Randy. We hebben samen getraind en samen deze loop gelopen. De tocht zelf hebben we met drie personen gelopen, dat was de minimale grootte waaruit een groep moest bestaan. Jeffrey is toen bij ons gekomen om de groep compleet te maken.

Samen hebben we heel veel plezier gehad tijdens het wandelen, maar ook tijdens het overwinnen van de hindernissen. Er was een hele mooie route uitgezet door hele mooie natuur. Van dichte bossen tot open zandvlaktes waar het mulle zand je op je plek vast probeerde te houden. Een extra uitdaging vormde soms het ontbreken van lintjes die de route aangaven. In de loop van de dagen ervoor waren die door andere mensen weggehaald. Gelukkig was er altijd iemand bereikbaar die wist welke kant we op moesten.

Wij hebben de route van 15 kilometer gelopen. Na ongeveer 9 kilometer kwamen we bij de 'pleisterplaats'. Daar was voor voldoende drinken en lekkers gezorgd. Muesli repen, energiedrankjes, melk, dextro, je kunt het zo gek niet verzinnen. Er was aan alles gedacht. Het mooie is natuurlijk dat je dit allemaal doet met mensen die overtuigd zijn van het werk dat ze doen. Het verkondigen van het Evangelie en er op deze manier een behoorlijk steentje aan bijdragen om in dit geval bijbels te verspreiden over de hele wereld.

Het is zeker de moeite waard om volgend jaar ook mee te doen. Hou de website in de gaten of kijk op de facebook of twitter pagina's. Ik hoop jullie volgend jaar daar ook te zien, of anders dat jullie kunnen sponsoren.

Het is gedaan.

De tocht is gelopen, hindernissen overwonnen en geld opgehaald zodat ze kunnen beginnen met het verspreiden van het Evangelie. Het was heerlijk om te doen. Ik wil ook vanuit deze plek alle vrijwilligers bedanken die hier zo hard aan meegewerkt hebben. Mensen die de hindernissen opgebouwd hebben en er de nacht van tevoren bij geslapen hebben in het bos. Deze mensen verdienen ook alle respect en waardering!




Hier vind je de site van Strugggle4Bibles
Hier vind je de site van Bible league

Volg het voorbeeld

Wat is mijn doel in het leven?

Dat is de vraag die ongeveer iedereen zichzelf wel eens stelt in het leven, gelovig of niet.
Het antwoord is soms net zo moeilijk als dat het eenvoudig is. Jezus heeft diverse keren een doel voor ons neergezet. Hebben wij allemaal hetzelfde doel dan? Ik denk dat wij uiteindelijk allemaal inderdaad hetzelfde doel hebben: een eeuwig leven bij God de Vader. Dan is natuurlijk de volgende vraag: hoe bereik ik mijn doel? En dat is voor iedereen denk ik nou net weer even iets anders.

God heeft je gemaakt met een bedoeling, al ver voordat je geboren was. Voordat Jezus uitgeleverd werd, probeerde Hij de discipelen iets duidelijk te maken. Hij waste hun voeten, iets wat alleen een dienaar deed. Nadat Hij dit gedaan had zei Hij: Want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na. Luister goed, een knecht is niet de meerdere van zijn baas en een boodschapper niet van wie hem gestuurd heeft! (Johannes 13:15-16). Iedereen is dus gelijk. Niemand is beter dan een ander. Voel je niet beter dan een ander, maar wees bereid om een ander te dienen. Door te dienen wordt je niet minder. Wij moeten dus het voorbeeld van Jezus volgen, en dan wordt niet alleen het voeten wassen bedoeld, maar moeten we kijken naar het hele leven van Jezus. Hoe Hij op situaties reageerde. En dat gaat dan niet alleen over het alom bekende 'andere wang toekeren'. Jezus was niet altijd passief bezig. Denk maar eens aan het verhaal dat Hij de handelaren uit de tempel gooide, letterlijk. Hij maakte het huis van Zijn Vader schoon op dat moment. En dat deed Hij niet bepaald zachtzinnig. Het is dus niet verkeerd om op de juiste tijden van je af te bijten en duidelijk te maken dat er grenzen zijn.

Hoe bereik je dan je doel? Voor de één is dat het uitdragen van het evangelie, voor de ander is dat er gewoon zijn voor iemand die een luisterend oor nodig heeft. We hebben allemaal een andere taak, met uiteindelijk hetzelfde doel. God, de Vader, heeft u uitgekozen, omdat Hij u al lang tevoren kende. De Heilige Geest heeft u afgezonderd om Jezus Christus te gehoorzamen en door zijn bloed gereinigd te worden. Ik wens dat u meer en meer de genade en vrede van God zult ontvangen. Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven.  Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen.  Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen. (1 Petrus 1:2-5) 

Apostel Paulus, wet of geest?

2 Korinthiërs

Paulus begint zijn brieven aan de diverse gemeenten vaak met: "Van Paulus, apostel van Christus Jezus door de wil van God." Hiermee zegt hij dat hij niet zichzelf tot apostel gemaakt heeft, maar dat hij in opdracht van God tot deze taak geroepen is. En apostel is zeker geen makkelijke roeping, dat kun je door de hele bijbel lezen. Het zijn de pioniers van het geloof, de "ijsbrekers der bevroren vlaktes" die de eerste klappen vaak opvangen voordat harten bereid zijn te luisteren naar de boodschap.

In 2 Korinthiërs 2 verteld Paulus iets meer over de roeping van apostel. In vers 17 staat dat "wij (apostelen) het niet doen om aan het Woord van God te verdienen, maar er in alle oprechtheid over spreken, in opdracht van God". Iets daarvoor heeft hij het over het verspreiden van de geur van het evangelie, waarvan de geur voor de één ruikt als de dood, voor de ander de zoete geur van het leven heeft. Het was voor Paulus ook al wel duidelijk dat je niet iedereen kunt redden.

Maar wat mij echt opviel in het derde boek, is dat Paulus het over Mozes heeft toen hij terug van de berg kwam met de tien geboden. Het gezicht van Mozes glansde helemaal, na zijn ontmoeting met God. Zijn gezicht straalde toen hij met de geboden naar het volk liep, en de mensen zagen dat ook. Na verloop van tijd verdween die glans echter. En om dat voor het volk te verbergen droeg Mozes een sluier.

In het derde hoofdstuk gaat hij nog verder. Vers 6: Hij heeft ons geschikt gemaakt om het nieuwe verbond te dienen: niet het verbond van een geschreven wet, maar dat van zijn Geest. Want de letter doodt, maar de Geest maakt levend.

Hij verteld over het feit dat mensen de wet na verloop van tijd niet meer zo nauw nemen. Kijk eens naar jezelf. Je rijd elke dag via dezelfde weg naar je werk. De maximum snelheid ligt op 80 km/uur. Je weet heel goed dat als je te hard rijd, de kans bestaat dat je een bekeuring krijgt. Maar je rijd er elke dag, en je hebt er nog nooit problemen mee gehad. Dan kun je best een keertje te hard rijden, toch? Je kunt dan toch best een keertje zondigen? Je houd je altijd al aan de regels, een keertje overslaan maakt dan niet zoveel uit, toch? Als je gelooft door de Geest, dan is die drang er niet. Je wilt dan het goede doen vanuit jezelf, niet omdat het ergens op papier staat. Als je verliefd bent op iemand, dan voel je dat van binnen. Je bent het niet omdat het ergens op een papiertje geschreven staat. Je wordt eerst verliefd en gaat dan pas trouwen. 

De weg van het leven loopt niet tussen vaste belijningen. De lijnen staan er zeker weten wel, maar je kunt eroverheen als je wilt. Natuurlijk is dat niet de bedoeling, maar die keus is aan onszelf. We zijn vrij om onze eigen weg te kiezen. Wees je er echter wel van bewust dat diegene die de lijnen op de weg gezet heeft, dat niet voor niets heeft gedaan. Misschien staan die lijnen er wel om je in de juiste baan te leiden? Laat jij je leiden?

"God is niet voor mij"

'God is niet voor mij '

Mensen hebben soms rare ideeën. De één vindt dat hij veel meer is dan welk ander mens ook, de ander juist het omgekeerde. En daar tussen heb je allerlei gradaties zitten nog. Waarom mensen  dat soort dingen denken is al een mooi verhaal op zich, maar daar wilde ik nu niet al te diep op ingaan. Wel heeft het te maken met waar je je eigen identiteit vandaan haalt. Haal je die uit wat je bezit? Of uit wat je bereikt hebt?

Er zijn ook mensen die tevreden zijn met wat ze zijn en doen. Wat is nu een goede manier om op een plek van rust te komen voor jezelf? Om van de drang en druk van het presteren af te komen. Om je elke dag opnieuw te moeten bewijzen?

Ik vond in de Bijbel een stukje wat mij hier aan deed denken. 

"14 Omdat die kinderen mensen zijn van vlees en bloed, is de Zoon een mens geworden als zij om door zijn dood definitief af te rekenen met de heerser over de dood, de duivel, 15 en zo allen te bevrijden die slaaf waren van hun levenslange angst voor de dood. 16 Het moge duidelijk zijn: hij is niet begaan met het lot van engelen, hij is begaan met het lot van de nakomelingen van Abraham. 17 Daarom moest hij in alles gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen dan zou hij in aangelegenheden tussen God en zijn volk een barmhartige en betrouwbare hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden. 18 Juist omdat hij zelf op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan hij ieder die beproefd wordt bijstaan." (Hebreeën 2:14-18)

We weten allemaal wat Jezus gedaan heeft, en ook waarom Hij door Zijn Vader naar de aarde gestuurd is. Maar realiseren we ons ook dat Jezus, als Zoon van God, niet bezig was met 'goddelijke' zaken? Dat Hij, zoals in vers 16 staat "begaan is met het lot van de nakomelingen van Abraham." Ook nu Jezus bij Zijn Vader is, is Hij begaan met de nakomelingen van Abraham. Dat lezen we in vers 17. En vers 17 is een belangrijk vers in dit gedeelte. Dat gaan we eens verder bekijken.

Daarom moest hij in alles gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen dan zou hij in aangelegenheden tussen God en zijn volk een barmhartige en betrouwbare hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden.

Jezus moest gelijk worden aan Zijn broeders en zusters. Wie zijn dan Zijn broeders en zusters?

Als we even terug gaan in hoofdstuk 2, dan zien we in vers 11 het antwoord staan: "Hij die heiligt en zij die geheiligd worden hebben een en dezelfde oorsprong, en daarom schaamt hij zich er niet voor hen zijn broeders en zusters te noemen". Wij mensen zijn Zijn broeders en zusters. En wij mensen maken nogal wat mee in ons leven. Om gelijk aan ons te zijn, heeft Jezus ook veel mee moeten maken. Jezus is op die manier, een beetje plat gezegd, 'ervaringsdeskundige' geworden van ons mensen. Als Hij nu onze zaak behartigd bij God de Vader, dan kan Hij uit ervaring spreken en op die manier genade bepleiten bij God. Nogmaals het is misschien een beetje plat gezegd, maar het helpt misschien om het te begrijpen.

In vers 18 staat verder nog dat doordat Jezus die beproevingen heeft moeten doorstaan, Hij ook mensen die hetzelfde meemaken, bij kan staan en kan helpen. 

Wat een geweldige boodschap eigenlijk! Is God niet voor jou? Jazeker wel! Hij is er voor iedereen!  Hij heeft Zijn Zoon mens gemaakt om zij aan zij met ons te lopen. Wat Jezus hier op aarde heeft meegemaakt, kunnen weinig mensen zich voorstellen. Wat narigheid betreft, overstijgt Hij ons allemaal denk ik. En toch bleef Hij trouw aan Zijn Vader. Wat een voorbeeld.

"Waarschuwing tegen onbetrouwbare mensen"

Een boek dat niet veel gelezen wordt volgens mij in de Bijbel is Judas. Er wordt in elk geval niet veel openlijk over gesproken. En dat terwijl de titel toch zo toepasselijk is in deze tijd. "Waarschuwing tegen onbetrouwbare mensen". Tenminste, dat is de titel die Het Boek vertaling eraan gegeven heeft.

Judas, broer van Jacobus, waarschuwt hier voor onbetrouwbare mensen. "Ik zeg dit omdat er onbetrouwbare mensen zijn binnengedrongen die beweren dat wij er maar op los kunnen leven. Volgens hen is Gods genade zo groot dat Hij alles door de vingers ziet." (Judas 1:4) Mensen dus, die heel eenvoudig zeggen: God heeft ons vergeven, door Jezus zijn wij schoon gewassen en kunnen we niets meer fout doen. Het betekend alleen natuurlijk niet dat je dan maar kunt doen wat je wilt. Zou wel makkelijk zijn toch? "We zijn vergeven door het bloed van Jezus, dus nu kan ik die nare man wel een kopje kleiner maken. Ik zal niet schuldig zijn in de ogen van God". Zo werkt het niet. We zijn en blijven verantwoordelijk voor onze eigen daden. Dat geeft Judas ook aan, dat er in het verleden ook mensen geweest zijn die hetzelfde gedaan hebben en door God gestraft zijn. Als voorbeeld noemt hij o.a. Sodom en Gomorra. Volledig losgeslagen steden die door God vernietigd zijn, nadat men weigerde zich te bekeren.

En waar moet je dan voor oppassen? Kunnen we onze voorgangers niet meer geloven dan?
Tegenwoordig heeft iedereen toegang tot een Bijbel. Studies zijn er voor het oprapen en als je mede-gelovigen vraagt, zijn ze altijd bereid om samen met je de Bijbel te lezen. Gezond verstand is ook een verdedigingslijn tegen dwaalleer. Het belangrijkste is dat Christus voorop moet staan als Leider en Heer. Dat de Zoon van God als mens op aarde is gekomen. Gestorven voor onze zonden en na drie dagen weer opgestaan.

Judas geeft ook enkele voorbeelden van mannen die deden wat ze zelf wilden. Gedreven door hebzucht, jaloezie, macht, trots en egoïsme. Hun lot was geen plezierig lot.

In vers 9 geeft hij aan hoe het eigenlijk zou moeten, en hoe ongelooflijk moeilijk dat is. De engel Michaël veroordeelde of beledigde de duivel niet. Hij zei alleen:"De Here zal je straffen" en liet het daarbij.

Als ik in mijn eigen woorden dit boek zou moeten samenvatten, dan kom ik denk ik hierop uit.

Wij zijn als gelovigen het aan onszelf verplicht om ons te verdiepen in het evangelie. We hoeven geen voorganger of leraar te worden, maar het is aan te raden om te weten wat je gelooft. Het moet niet alleen bij lezen en geloven blijven, we moeten het ook uitleven. We moeten in denken én in doen Christus evenaren. We moeten oppassen voor mensen die proberen de eenheid van het Lichaam van Christus te vernietigen en zo verdeeldheid willen brengen. We moeten ons vasthouden aan de beloften van God. Hij heeft bewezen dat alleen Hij vertrouwd kan worden. Zijn woord is ons leven.

Discipelschap

Discipel

"Een leerling of volgeling van een leider."
Er is een duidelijk verschil met een apostel;  iemand die een boodschap overbrengt, uit naam van een ander die hem heeft gestuurd.

Een discipel hoeft dus niet een boodschap te verkondigen. Hij staat een leider bij met alles wat die leider doet. Een discipel zorgt ervoor dat die leider zijn taak uit kan voeren. Daarentegen zou een apostel een leider kunnen zijn, die dus weer discipelen bij zich heeft.

We kennen deze begrippen allemaal voornamelijk uit de Bijbel. Jezus had 12 mensen uitgekozen die Hem gingen volgen en die door Hem opgeleid werden tot apostel. En wat deden zijn discipelen? Zij gingen vooruit om de komst van Jezus voor te bereiden, zorgden voor onderdak en hielden de menigte in de gaten als Jezus aan het preken was. En terwijl ze dat deden, hoorden ze Jezus vertellen. Ze kregen de verhalen die Hij vertelde allemaal mee. Daarna kregen ze onderwijs van Jezus over wat Hij met Zijn vergelijkingen bedoelde. Hierdoor werden ze dus getraind en opgeleid in de dingen die Jezus deed. Dag en nacht waren ze bij Hem en hadden ze een voorbeeld aan Hem. Drie jaar lang kregen ze dus onderwijs van Jezus, elke dag opnieuw. Ze leefden met Hem, de hele dag. Pas dan krijg je een relatie die niet zomaar te evenaren is. Pas dan doorleef je de lessen die gegeven worden. Pas dan kun je direct toetsen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Tegenwoordig kan dat niet meer. Het is al moeilijk genoeg om mensen 6 tot 8 uur op een dag bij elkaar te houden en het leven te delen met een leider. Die relatie is heel moeilijk nu nog weer op te bouwen. Ik denk dan ook dat het niet even in een jaartje onderwijs op een instelling klaar is. Je leert de geheimen van het leven niet in één jaar op school. Of een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.

Het gaat er bij discipelschap niet om dat je uit je hoofd weet hoe je leider zijn koffie drinkt, of wanneer je zijn water op de tafel moet zetten. Het gaat erom dat wat die leider je leert, je begrijpt en ook snapt hoe die leider er tegenaan kijkt. Niet dat je een eigen verhaal eraan koppelt, maar dat je de waarheid van je leider begrijpt. Zo was het ook bij de discipelen van Jezus. Ze kunnen een heel mooi verhaal vertellen tegen de mensen, maar op het moment dat ze het niet kunnen onderbouwen met de zekerheid die Jezus had, dan valt het verhaal in het niet. Dan vergeten de mensen het weer en zien het alleen als een leuk tijdverdrijf. Ze hebben een leuk verhaal gehoord en dat was alles. Om de verhalen te laten leven voor mensen, heb je de overtuiging en zelfverzekerdheid van Jezus nodig. En niet te vergeten het geloof in de waarheid.

Als je het geloof in de waarheid onder de knie hebt, dan is het zaak om er ook naar te handelen. Je laten dopen is één handeling die niet kan ontbreken. Ook Jezus heeft zich laten dopen. Dopen is een bewuste keuze van een persoon om zijn oude leven achter zich te laten, en zich vanaf dat moment te richten op een leven met God. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden om te werken aan het verspreiden van het Woord van God. 

De verschillende disciplines zijn wel op te zoeken, daar hoef ik het nu niet over te hebben. Iedereen heeft andere talenten, waarvan er niet één beter of slechter is dan de ander. Het gaat er wel om wat je met je talent doet, en met welke motivatie. 

Kies jij er vandaag voor om je talenten te gebruiken waar ze voor bedoeld zijn? In dienst van God en het evangelie? Kun je dan ook aangeven welk talent dat is?

Welkom binnen het korps Discipelen van Christus.