Wat een talent !

Talentenshows, je ziet ze overal. Zingen, dansen, voordragen. Je kunt het zo gek niet bedenken of mensen hebben ergens talent voor. Vaak is het zo dat je talent ook je passie is. Als je goed kunt dansen dan wil je dat ook graag doen, toch? Anderen hebben een talent om anderen te helpen. Daar is geen show voor, daar kijken mensen misschien niet graag naar, maar het is zeker geen minder belangrijk talent !

Vanmorgen in de samenkomst ging het ook over talenten (Mattheüs 25:14-30) .Talenten die voormannen van de directeur kregen om te bewaren en voor te zorgen zolang de directeur weg was. En omdat een ieder niet meer krijgt dan hij of zij aankan kreeg één voorman 5 talenten, een ander 2 en de laatste 1. De eerste vraag die je als één van die voormannen zou kunnen stellen is;'wat ga ik met dit of deze talenten doen?'
Je kunt het lekker voor jezelf houden. Als je talent zingen is bijvoorbeeld, dan kun je er voor kiezen om alleen in de douche te zingen en verder niet. Je kunt dan in je eentje genieten van het mooie zingen, het geluid van het zingen en het zingen zelf. Maar misschien is het wel de bedoeling dat je ook aan anderen laat zien en vooral horen dat je een talent hebt om te zingen. Op die manier bemoedig je waarschijnlijk ook anderen die net als jij zitten te twijfelen of ze wel of niet in het openbaar moeten gaan zingen. Wie weet horen ze jou wel en helpt ze dat om een drempel over te stappen en toch ook te gaan zingen. Op die manier maak je optimaal gebruik van je ene talent en maak je er meer van. Het talent wat jij hebt wordt verdubbeld op het moment dat een ander ook gaat zingen omdat ze jou gehoord hebben. Je laat dus niet alleen anderen genieten van je zang, je stimuleert een ander ook om hetzelfde te doen.

Nu zijn er ontelbaar veel talenten. Zingen, dansen, helpen, spreken, luisteren, schoonmaken, vliegen, lesgeven, timmeren, ontdekken, begrijpen enzovoorts. Ik wil je aanmoedigen om het talent dat jíj hebt te gebruiken. Ieder mens heeft van onze Vader minstens één talent gekregen. Gekregen om iets mee te doen, niet om het te verstoppen. Onderzoek wat je talent is en ga ervoor! Je hebt het niet voor niets gekregen. En als je meer talenten hebt gekregen wees dan dankbaar voor die zegen. Ontwikkel ze allemaal en pluk de vruchten van je inzet. Ga ervoor en wees een talent in je eigen omgeving.

Veel succes ermee en laat een ander rustig eens weten welk talent jij hebt. Zo kunnen we elkaar leren dat niet alleen zingen en dansen talenten zijn, maar dat er veel meer soorten van talent rondgaan.

Succes en laat maar wat van je horen.

Ik stel mijzelf in dienst van.....

"Ik geef mezelf geheel aan Jezus in gedachten, woord en daad; al mijn krachten en talenten in Zijn dienst van vroeg tot laat."

Dit zijn de eerste regels van lied 396 van het Leger des Heils. Hoe makkelijk zingen we soms niet de teksten van liederen zonder erbij stil te staan wát we eigenlijk zingen. Want wat staat er eigenlijk in deze twee regels? Kijk maar eens goed en denk er even over na, ik kom er straks op terug.

Wat mij eigenlijk het meeste aansprak in dit lied was het tweede couplet.
"Met mijn handen wil 'k Hem dienen; 'k zet mijn voeten op Zijn weg en mijn ogen op Hem richtend, prijst mij mond Hem door wat 'k zeg."
Het met de mond zeggen dat we bij Jezus horen lukt soms nog wel, en het prijzen ook wel, al is het maar alleen op zondagmorgen in de kerk. Maar het met handen dienen....hoe ziet dat er dan uit? Is dat ook op de zondag helpen bij de dienst? Of is het meer dan dat? Is het misschien door de week als je mensen tegenkomt die hulp vragen om er voor ze te zijn? Om mensen die niets of niemand anders hebben, om daar aandacht aan te besteden? Durven we dat? Of zijn we al zo beïnvloed door de maatschappij dat we argwanend kijken naar iedereen die zijn hand ophoud en vraagt of je een euro kunt missen? Zijn wij zo bedwelmd door de media dat elk mens die van buiten komt slechte bedoelingen heeft? Is niemand meer te vertrouwen dan alleen de mensen uit je eigen straatje? Of zelfs die niet meer?

Wij mensen zijn snel met vergeten maar vooral snel met oordelen. En dat oordelen doen we dan meestal op onvolledige informatie. Nieuwsgaring is tegenwoordig gericht op het vinden en verspreiden van slecht nieuws. Van alle dingen hoor je meestal alleen de negatieve kant. Het positieve nieuws is minder belangrijk. Het lijkt wel of wij als maatschappij een bepaalde mate van onvrede moeten hebben om in de hand gehouden te worden. Worden wij mensen te vrij met het uitvoeren van andere zaken als wij niet zo in beslag genomen zouden worden met al het negatieve uit de wereld? Als we eens gingen geloven dat er ook goede mensen zijn, mensen die goede dingen doen. Dat er zelfs wonderen gebeuren, ook nu in deze wereld ! Wat als we daar meer aandacht aan zouden geven? Hoe denken we dan over andere mensen? Als er geen negatieve dingen over anderen verteld zouden worden? Waarom zou je zelf dan negatief over een ander denken? We kunnen dus concluderen dat we allemaal 'slaaf' zijn van de media en dan vooral van de mensen die beslissen over welk nieuws ze naar buiten willen brengen. Nu is dat niets nieuws en weten we het allemaal ook wel, maar we zijn te mak om er iets van te zeggen. Totdat het over geloofskwesties gaat. Dan springen we gelijk op om (misschien ook wel de vooringenomen ideeën van mediamagnaten) ons te verdedigen. Want we mogen toch immers zelf bepalen wat we geloven?

Wanneer gaan we weer voor onszelf denken? Wanneer laten we het gezonde verstand weer eens aan het werk? Het is wel makkelijk om alles voorgekauwd te krijgen, maar zelf nadenken levert vaak meer op.

Even terug naar het begin. "Ik geef mezelf geheel aan Jezus".  Met alles wat je hebt jezelf aan Jezus geven. Over Hem praten, je geloof in Hem handen en voeten geven. En natuurlijk gaat dat niet zo makkelijk als ik het nu zeg. Zijn we niet vaak blind en kreupel als het om het geloof gaat? Horen we niet vaak wel iets en zeggen we dat maar na omdat we denken dat het zo hoort? Wordt het niet eens tijd om iets meer te doen dan alleen te luisteren met de ogen dicht? Wordt het niet eens tijd om te kijken wie wat zegt en erover na te denken of we ook iets kunnen met wat er gezegd wordt? Immer heeft Jezus de blinden niet laten zien en de kreupelen weer laten lopen?

"Woord en daad, al mijn talenten in Zijn dienst van vroeg tot laat." Dus niet alleen praten (woord) maar ook doen (daad). En niet iedereen is gemaakt om hetzelfde te doen als een ander. Ieder heeft zijn eigen talenten die hij/zij kan benutten om deze wereld een betere plek te maken. Niet iedereen is gemaakt om voor een volle (of bijna lege) zaal te spreken. Niet iedereen is gemaakt om muziek te maken. Niet iedereen is gemaakt om ergens op de wereld andere mensen te helpen. En toch kunnen we met ons allen al die taken wel volbrengen. Ieder op zijn manier, met gebruik van zijn talenten.

Laten we dus eens iets meer naar elkaar omkijken. Iets meer naar elkaar luisteren en iets minder van elkaar eisen of verwachten.

"Door liefde sterk bewogen, verbolgen om al 't kwaad,

volharden wij in smeken tot God, die onrecht haat:

Hoe lang nog duurt het lijden, hoe lang houd men zich doof,

hoe lang breekt eigenliefde de kracht van het geloof?"

(Liederen en gebeden uit Iona en Glasgow 16)

Met dank aan de liederen en strijdzangen van het Leger des Heils