De kracht van het geloof

In een wereld die voortdurend verandert en waarin onzekerheid vaak de boventoon voert, biedt het christelijk geloof een tijdloos anker. Het is geen verzameling regels of dogma’s, maar een levendige relatie met een God die liefdevol, genadig en trouw is.

Centraal in het christendom staat Jezus Christus — een man die niet alleen inspireerde, maar zichzelf gaf uit liefde voor de mensheid. Zijn boodschap van vergeving, hoop en nieuwe kansen raakt vandaag de dag nog steeds harten over de hele wereld.

Het christelijk geloof moedigt mensen aan om niet alleen naar zichzelf te kijken, maar zich ook in te zetten voor anderen. Het leert ons dat ieder mens waardevol is, ongeacht achtergrond of status. Vanuit deze overtuiging ontstaan talloze initiatieven, vrijwilligerswerk en hulporganisaties die vanuit geloof gedreven hoop brengen waar het donker lijkt.

Geloof is geen garantie voor een probleemloos leven, maar wel voor een leven met perspectief. Het biedt innerlijke rust, zelfs in moeilijke tijden, omdat je weet dat je niet alleen bent. Er is Iemand die met je meegaat, die luistert, troost, en leidt.

Het christendom is uiteindelijk een uitnodiging: om geliefd te zijn en lief te hebben. Een uitnodiging tot leven in vertrouwen, dankbaarheid en hoop.

Want geloof, hoop en liefde blijven — en de grootste daarvan is de liefde. (1 Korintiërs 13:13)

Droge woestijnen

Woestijnen. We kennen allemaal de dorre tijden in ons leven. Een woestijn. Geen water te zien, geen boom te bekennen. Alleen maar zand, heel veel zand. Je hebt geen richtingsgevoel meer. Rondjes lopen....dorst.....wanhoop.

Hoe bestaat het dat in deze dode omgeving waar je denkt dat leven niet mogelijk is, je ineens wat over de grond ziet schieten? Spinnen, salamander-achtigen, slangen. Ook in een woestijn is leven. Ook in je dorre tijden is er hoop. Soms laat je jezelf verleiden door een fata morgana na te jagen en dan is de teleurstelling extra groot als je erachter komt dat het niet echt is. En tóch is er leven in de woestijn.....

Laat je leiden door de hoop van het Levende Water, door Jezus Christus. Hij zorgt voor je in tijden dat je door een woestijn moet trekken. Ook ik heb mijn woestijn achter mij gelaten. Met hulp van Jezus. Op de momenten dat je denkt niet meer verder te kunnen is Hij er om je hand vast te pakken en je overeind helpt. Nooit zal Hij je vertrouwen beschamen.

Verheugt u mensen op de komst van uw Redder, Jezus Christus en laat u tot die tijd leiden door het Woord van God. U zal worden als een boom aan de oever van een rivier. Sterke wortels en veel takken met een groot bladerdak. U zal sterk staan en als steun voor anderen dienen, hen schaduw geven als zij zich in hun woestijn bevinden. Wees blij! Door het doorkruisen van uw eigen woestijn kunt u nu anderen helpen die dreigen te vallen. Dankbaar zullen zij uw hulp aanvaarden. 

Ga met God en u zal het eind van de woestijn bereiken.

Vissen naar eenheid

Zondag van de Drie-eenheid.

De zondag na Pinksteren staat in het teken van de Drie-eenheid. Niet zo heel vreemd als je net de verhalen gehoord hebt over Jezus, die Zijn discipelen de laatste instructies meegeeft voor als Hij  straks niet meer onder de mensen zal zijn. Jezus gaat terug naar Zijn Vader, naar God. Maar Hij zal de mens niet alleen achter laten. Hij laat de Heilige Geest achter om hen te helpen. Een duidelijker omschrijving van de Drie is er bijna niet. Zoals met zoveel dingen heb je ook hier een teken voor.

Vandaag zat ik hier eens naar te kijken. En ik geloof, maar ik geloof niet in toeval. We kennen nog een (tegenwoordig) heel bekend christelijk symbool. En ik bedoel dan niet het kruis. Ik heb het over de Ichtus. 

In het oud-Grieks geschreven is het:  ἰχθύς. Het woord bestaat uit vijf tekens. 

Het eerste teken betekend : Jezus

Het tweede teken betekend : Christus

Het derde teken betekend : Gods

Het vierde teken betekend : Zoon

Het vijfde teken betekend : redder.

Achter elkaar geschreven krijg je de zin: Jezus Christus, Gods Zoon (en) redder. Dat wisten we misschien al. Pak nu het ichtus symbool, teken dat drie keer en zet het aan elkaar.

Het teken van Drie-eenheid, een teken van on-eindigheid is geboren. Je hebt nu dus drie vissen in één symbool. We weten nog dat Jezus met drie vissen en vijf broden heel veel mensen te eten gaf en er zelfs nog manden overbleven. 

Het Ichtus teken is ontstaan omdat in de vroege jaren christenen onderdrukt en vervolgd werden. Ze moesten in het geheim opereren en verzonnen velerlei inventieve symbolen en tekens. Dat lijkt lang geleden, maar het lijkt er steeds meer op dat die tijd terug aan het komen is. "De geschiedenis herhaalt zich" horen we vaak. En inderdaad, dat gaat gebeuren. Helaas (of gelukkig) leren we niet van het verleden. Alles is al eens gebeurt en toch voorkomen we de nare gebeurtenissen niet. In de tijd van Jezus werden christenen onderdrukt en zwaar vervolgd. Denk ook maar aan de tijden van de Romeinen en hun "spelen" in de arena's. Heeft dat ertoe geleid dat het christendom verdween? Nee, integendeel, het werd juist sterker. En kijk eens verder in de geschiedenis. Volken die onderdrukt werden, gewoontes die verboden werden, heeft dat ertoe geleid dat de volken of gebruiken verdwenen? Meestal juist niet en werd het sterker. 

Dat neem ik mee als ik naar de wereld van vandaag kijk. Christenen worden steeds meer onderdrukt weer. Steeds harder hoor je geluiden tegen de christelijke feestdagen. Biddende christenen worden raar aangekeken terwijl mensen knielend op een matje een steeds gewoner beeld worden. Als ik dan kijk naar de geschiedenis, dan geeft dat mij juist hoop. Datgene wat je probeert te onderdrukken komt er juist steeds sterker uit en overwint. Net als in het verzet zullen steeds meer soldaten toetreden tot het leger van God. Niet om met het zwaard of geweer te strijden, maar met Het Woord. Het Woord overwint. Het Woord kan immers vlees worden? Draag het Woord mee, en draag het uit en het zal zich als een lopend vuurtje verspreiden. Het Woord brengt immers licht in de duisternis. En de duisternis die op dit moment over de wereld valt zal het licht niet kunnen overheersen.

Laat ons dit visje koesteren en kom ook bij het leger van de Heer.

Angst

Psalm 65:9
Daarom zijn alle mensen,
tot in de uithoeken van de aarde,
bang voor de tekenen die U doet.
Van oost tot west brengt men U eer en lof.

De macht van God boezemt mensen angst in. Angst om zelf geen controle over het leven te hebben (wat we niet hebben). Die angst "is een slechte raadgever" zoals het gezegde al aangeeft. Door angst maak je verkeerde keuzes. Angst beperkt ook de openheid om God te leren kennen, en te ontdekken dat men niet bang voor God hoeft te zijn.

Misschien moeten we even terugkijken om te weten over welke macht we het hebben.
Als we direct terug kijken, naar vers 7 en 8, dan lezen wij:

Met uw kracht hebt U de bergen stevig geplant,
vastgezet door uw sterkte.
U laat de zeeën tot kalmte komen,
zowel het bruisen van de golven
als het geschreeuw van de volken.

Dat kunnen wij ons niet eens voorstellen. Een berg vastzetten? Een zee rustig laten worden? En dan de meest moeilijk te geloven opmerking over het geschreeuw van de volken! Ik denk dat menig minister, premier of president graag wil weten hoe je dat moet doen. Dan hebben we het nog niet eens gehad over de macht om mensen te genezen, tot leven te wekken. Zelfs om hele werelden te maken! En om mensen te maken. We zijn er nog steeds niet achter hoe dat nu eigenlijk kan. Wij 'slimme' mensen kunnen het nog steeds niet en dat stoort ons. We kunnen dat wat bestaat manipuleren, maar niet iets uit het niets maken. Nog steeds niet. Dat is voor een heleboel mensen op zijn minst zeer frustrerend te noemen. En als wij mensen het niet kunnen, waarom zou er dan iets anders zijn dat het wel zou kunnen? Nee, dan is er vast een goede wetenschappelijke verklaring voor dat er ineens iets uit het niets ontstaat.

Waarom zijn wij zo bang om toe te geven dat er een Hogere Macht is die ons leven in Zijn hand heeft, en dat wij er zelf weinig invloed op hebben?
Heb je ook wel eens mensen horen zeggen: we wachten nog een jaartje, dan kunnen we onze carrière uitbouwen en daarna NEMEN wij kinderen. Kinderen zijn een geschenk, je kunt niet uitkiezen wanneer je ze krijgt en of je ze überhaupt krijgt.

Wij mensen moeten alles relativeren aan ons eigen verstand. Zie ook de nieuw uitgebrachte glossy genaamd Jezus. Hebben wij Michiel de Ruyter in een moderne marine outfit gestoken? Nee, hij wordt afgebeeld in kleding van zijn eigen tijd. Waarom dan Maria een KLM pakje aantrekken? Opnieuw een teken dat de mens geen ander boven zichzelf tolereert.

Romeinen 15:3
Want ook Christus heeft niet zijn eigen belang gezocht. Van Hem staat in de Boeken: ‘de beledigingen die op God gericht waren, kwamen op mij terecht.’

Jezus wil niet op de voorpagina van een glossy. Jezus wil dat de mens terug komt bij zijn oorsprong, bij Hem die ons gemaakt heeft. Dat wij weer geloven en vertrouwen op Hem die het goede met ons voor heeft. Op Hem die inderdaad bergen kan verzetten, stormen kan laten liggen en mensen stil kan maken. Mijn hoop is dat wij het vertrouwen hebben om ons leven in Zijn hand te leggen en niet te denken dat wij het allemaal zelf wel kunnen. Dat wij de angst kunnen laten varen om een stap naar de hemel te zetten.  De angst om de smalle weg naar redding te bewandelen dan liever die brede weg nemen want "daar lopen al zoveel mensen, dan moet het vast goed zijn".

Wees zeker in God, Hij is er altijd, 24/7. Een bericht naar Hem wordt altijd beantwoord.

Telt de wet niet meer?

Oude en Nieuwe Testament

"Die wet telt niet meer, die is door het kruis van Jezus overbodig geworden". 

Hoe vaak hoor je niet van deze zinnen. De wet uit het oude testament is niet door 'het kruis' gekomen, maar is aan de voet ervan blijven liggen. Zelf heb ik daar toch mijn twijfels bij. Wat zei Jezus zelf hierover, voordat Hij gekruisigd werd?

Mattheüs 5:17-19
Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen. Ik verzeker jullie: zolang de hemel en de aarde bestaan, blijft elke jota, elke tittel in de wet van kracht, totdat alles gebeurd zal zijn. Wie dus ook maar een van de kleinste van deze geboden afschaft en aan anderen leert datzelfde te doen, zal als de kleinste worden beschouwd in het koninkrijk van de hemel. Maar wie ze onderhoudt en dat aan anderen leert, zal in het koninkrijk van de hemel in hoog aanzien staan.

Jezus zegt hier dus dat er niets, maar dan ook niets in de wet veranderd, zelfs de kleinste punt op de bladzijde niet. Hij scherpt de regels eigenlijk juist nog verder aan.
In vers 21 en 22 lezen we:
"U hebt gehoord dat tegen onze voorouders gezegd is: “U mag niemand doodslaan” en “wie iemand doodslaat, zal veroordeeld worden.” Maar Ik zeg zelfs: iedereen die kwaad is op een ander, zal veroordeeld worden. En wie een ander uitscheldt, moet zich voor de rechtbank verantwoorden, ja, die zal voor het hellevuur komen te staan."

Zoals Jezus het hier zegt, ben je dus eigenlijk al veroordeeld als je de daadwerkelijke daad nog niet eens gedaan hebt! Alleen het kwaad worden op iemand is al voldoende om het Koninkrijk mis te lopen. Verder in dit hoofdstuk van Mattheüs geeft Jezus meer voorbeelden van wat Hij bedoeld. Samengevat komt het hier op neer: je wordt niet veroordeeld als je een zonde begaat, je wordt veroordeeld op het moment dat je aan een zondige daad DENKT. De gedachte om iets verkeerd te doen wordt dus al bestraft. Hoe onmogelijk is het dan toch om volgens de wet te leven?!

Het is voor ons mensen denk ik inderdaad onmogelijk om letterlijk zo volgens de wet te leven. Ik geloof ook dat het sterven van Jezus ons schoon gewassen heeft van alle zonde. Toch geloof ik ook dat wij als mensen moeten proberen om zoveel mogelijk volgens die wet te leven. Hoe we dat kunnen doen staat in het Oude Testament ook al beschreven.

Deuteronomium 6:6-9
En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden. 

Wees elke dag met het Woord van God bezig. Op die manier kun je eigenlijk maar moeilijk afgeleid worden. En als je als kind al niet beter weet, dan gaat een heleboel ook al automatisch natuurlijk. Als je als kind je ouders elke dag hoort vloeken, dan denk je dat het normaal is om te vloeken en zul je dat ook heel snel overnemen, zelfs zonder erbij na te denken. Als je als kind opgroeit met de lessen van je ouders dat je elkaar niet in de steek laat, dan zul je later zelf ook niet zo makkelijk naar een rechtbank stappen om een scheiding aan te vragen. En dat is maar één voorbeeld. Jezus geeft aan het eind van hoofdstuk 5 van Mattheüs nog het volgende duidelijke voorbeeld:

In vers 43-48 staat:
U hebt gehoord dat er gezegd is: “Heb uw naaste lief en haat uw vijanden.” Maar Ik zeg: houd ook van uw vijanden! En bid voor wie u vervolgen! Als u dat doet, bent u echt kinderen van uw hemelse Vader. Want Hij laat zijn zon opgaan voor goede en slechte mensen. Hij laat het regenen voor rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Als u alleen maar houdt van mensen die ook van u houden, krijgt u geen beloning. Dat doen zelfs bedriegers. Als u alleen maar vriendelijk bent voor uw vrienden, doet u niets bijzonders. Dat doet immers iedereen. Wees volmaakt, zoals ook uw hemelse Vader volmaakt is.’

Je vijanden lief hebben!
Hoe onmogelijk lijkt dat wel niet. Toch kun je ze stil krijgen door het juiste te doen, en dat is niet een tegenaanval inzetten. Hoe sloeg Jezus de directe aanval van de duivel af? In Lucas 4 lezen we dat Jezus de duivel steeds antwoord gaf met gedeelten uit de Bijbel. Het was zo gewoon geworden voor Jezus, dat Hij zonder erover na te denken de juiste antwoorden kon geven op alle vragen en uitdagingen van de duivel.
Ga maar eens na wat wij als kinderen en tieners allemaal leren op school. Hoeveel boeken lezen we niet? En hoeveel informatie hebben wij paraat na onze schooltijd? Toch lijkt het moeilijk om de tien basisregels van het leven te onthouden. Boeken vol twijfelachtige wetenschap onthouden wij voor de rest van ons leven, maar tien belangrijke regels die zelfs verder gaan dan dit leven lijken onmogelijk te onthouden te zijn.

Als ouders kunnen wij de eerste stap zetten door op speelse wijze onze kinderen deze regels bij te brengen, maar vooral door ze zelf (zoveel mogelijk) na te leven. En als het helpt: print de geboden uit en plak ze in de wc, op de slaapkamer bij je kussen, naast de eettafel, zorg ervoor dat je ze meerdere keren op een dag ziet. Probeer het maar eens.

Rest mij jullie veel succes te wensen en ik bid voor kracht en wijsheid voor een ieder van jullie om deze moeilijke opdracht uit te voeren.

Gods Zegen

Wie moet je nu volgen?

Kennen jullie dat gevoel ook? Op een gegeven moment gebeurd er zoveel om je heen dat je soms even de weg een beetje kwijt bent. Iedereen verteld van alles en wat is eigenlijk waar?

Waar veel mensen in de val lopen, is dat men 'mensen' gaat volgen in plaats van Jezus.
Christus is ons voorbeeld, niet de mensen die over Hem vertellen. Hoe goed zij hun best ook doen, ook dat zijn mensen die het fout kunnen hebben. Laat je leiden door God en Zijn Zoon Jezus. Op die manier zul je je doel behalen.

Natuurlijk is het goed om voeding van andere mensen te krijgen, maar blijf het wel zelf toetsen aan de Waarheid. Blijf niet passief luisteren naar anderen, maar controleer ook zelf in de Bijbel of het ook inderdaad zo beschreven staat. Naar mijn idee zakt het geloof steeds verder weg omdat mensen vaak blindelings maar aannemen wat er verteld wordt, en zelf niet meer de moeite nemen om het na te lezen. 

Efeziërs 5:1 Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft

Efeziërs 15-17 Let dus goed op welke weg u bewandelt, gedraag u niet als dwazen maar als verstandige mensen. Gebruik uw dagen goed, want we leven in een slechte tijd. Wees niet onverstandig, maar probeer te begrijpen wat de Heer wil.

Dat laatste is natuurlijk wel heel erg moeilijk. Proberen te begrijpen wat de Heer wil. Hoe kom je daar achter? Daar heb je toch juist andere mensen voor nodig? 

Andere mensen kunnen je een zetje in de richting geven (als ze door God aangestuurd worden) maar je moet de uiteindelijke richting toch van God zelf horen. Hij spreekt tegen iedereen, dus ook tegen jou. Vaak denken we dat we niet goed genoeg zijn en dat God daarom niet tegen ons spreekt. Dan heb ik nieuws voor je, Hij spreekt ook tegen jou ! Je moet er soms alleen even de tijd voor nemen. God heeft ons allemaal gemaakt, en nog wel naar Zijn evenbeeld, en dan zou Hij niet met jou praten? Dat is hetzelfde als dat jij geen woord tegen jezelf zegt. Omdat degene die tegen jou praat (jij dus) meer waard zou zijn als degene die luistert (jij dus). Als ik het zo zeg klinkt het niet echt logisch toch? Dus God spreekt ook tegen jou!

Neem de tijd om naar de Vader te luisteren, en volg Hem. Laat je verrassen door wat er dan allemaal kan gebeuren in je leven !

Volg het voorbeeld

Wat is mijn doel in het leven?

Dat is de vraag die ongeveer iedereen zichzelf wel eens stelt in het leven, gelovig of niet.
Het antwoord is soms net zo moeilijk als dat het eenvoudig is. Jezus heeft diverse keren een doel voor ons neergezet. Hebben wij allemaal hetzelfde doel dan? Ik denk dat wij uiteindelijk allemaal inderdaad hetzelfde doel hebben: een eeuwig leven bij God de Vader. Dan is natuurlijk de volgende vraag: hoe bereik ik mijn doel? En dat is voor iedereen denk ik nou net weer even iets anders.

God heeft je gemaakt met een bedoeling, al ver voordat je geboren was. Voordat Jezus uitgeleverd werd, probeerde Hij de discipelen iets duidelijk te maken. Hij waste hun voeten, iets wat alleen een dienaar deed. Nadat Hij dit gedaan had zei Hij: Want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na. Luister goed, een knecht is niet de meerdere van zijn baas en een boodschapper niet van wie hem gestuurd heeft! (Johannes 13:15-16). Iedereen is dus gelijk. Niemand is beter dan een ander. Voel je niet beter dan een ander, maar wees bereid om een ander te dienen. Door te dienen wordt je niet minder. Wij moeten dus het voorbeeld van Jezus volgen, en dan wordt niet alleen het voeten wassen bedoeld, maar moeten we kijken naar het hele leven van Jezus. Hoe Hij op situaties reageerde. En dat gaat dan niet alleen over het alom bekende 'andere wang toekeren'. Jezus was niet altijd passief bezig. Denk maar eens aan het verhaal dat Hij de handelaren uit de tempel gooide, letterlijk. Hij maakte het huis van Zijn Vader schoon op dat moment. En dat deed Hij niet bepaald zachtzinnig. Het is dus niet verkeerd om op de juiste tijden van je af te bijten en duidelijk te maken dat er grenzen zijn.

Hoe bereik je dan je doel? Voor de één is dat het uitdragen van het evangelie, voor de ander is dat er gewoon zijn voor iemand die een luisterend oor nodig heeft. We hebben allemaal een andere taak, met uiteindelijk hetzelfde doel. God, de Vader, heeft u uitgekozen, omdat Hij u al lang tevoren kende. De Heilige Geest heeft u afgezonderd om Jezus Christus te gehoorzamen en door zijn bloed gereinigd te worden. Ik wens dat u meer en meer de genade en vrede van God zult ontvangen. Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven.  Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen.  Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen. (1 Petrus 1:2-5) 

Discipelschap

Discipel

"Een leerling of volgeling van een leider."
Er is een duidelijk verschil met een apostel;  iemand die een boodschap overbrengt, uit naam van een ander die hem heeft gestuurd.

Een discipel hoeft dus niet een boodschap te verkondigen. Hij staat een leider bij met alles wat die leider doet. Een discipel zorgt ervoor dat die leider zijn taak uit kan voeren. Daarentegen zou een apostel een leider kunnen zijn, die dus weer discipelen bij zich heeft.

We kennen deze begrippen allemaal voornamelijk uit de Bijbel. Jezus had 12 mensen uitgekozen die Hem gingen volgen en die door Hem opgeleid werden tot apostel. En wat deden zijn discipelen? Zij gingen vooruit om de komst van Jezus voor te bereiden, zorgden voor onderdak en hielden de menigte in de gaten als Jezus aan het preken was. En terwijl ze dat deden, hoorden ze Jezus vertellen. Ze kregen de verhalen die Hij vertelde allemaal mee. Daarna kregen ze onderwijs van Jezus over wat Hij met Zijn vergelijkingen bedoelde. Hierdoor werden ze dus getraind en opgeleid in de dingen die Jezus deed. Dag en nacht waren ze bij Hem en hadden ze een voorbeeld aan Hem. Drie jaar lang kregen ze dus onderwijs van Jezus, elke dag opnieuw. Ze leefden met Hem, de hele dag. Pas dan krijg je een relatie die niet zomaar te evenaren is. Pas dan doorleef je de lessen die gegeven worden. Pas dan kun je direct toetsen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Tegenwoordig kan dat niet meer. Het is al moeilijk genoeg om mensen 6 tot 8 uur op een dag bij elkaar te houden en het leven te delen met een leider. Die relatie is heel moeilijk nu nog weer op te bouwen. Ik denk dan ook dat het niet even in een jaartje onderwijs op een instelling klaar is. Je leert de geheimen van het leven niet in één jaar op school. Of een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.

Het gaat er bij discipelschap niet om dat je uit je hoofd weet hoe je leider zijn koffie drinkt, of wanneer je zijn water op de tafel moet zetten. Het gaat erom dat wat die leider je leert, je begrijpt en ook snapt hoe die leider er tegenaan kijkt. Niet dat je een eigen verhaal eraan koppelt, maar dat je de waarheid van je leider begrijpt. Zo was het ook bij de discipelen van Jezus. Ze kunnen een heel mooi verhaal vertellen tegen de mensen, maar op het moment dat ze het niet kunnen onderbouwen met de zekerheid die Jezus had, dan valt het verhaal in het niet. Dan vergeten de mensen het weer en zien het alleen als een leuk tijdverdrijf. Ze hebben een leuk verhaal gehoord en dat was alles. Om de verhalen te laten leven voor mensen, heb je de overtuiging en zelfverzekerdheid van Jezus nodig. En niet te vergeten het geloof in de waarheid.

Als je het geloof in de waarheid onder de knie hebt, dan is het zaak om er ook naar te handelen. Je laten dopen is één handeling die niet kan ontbreken. Ook Jezus heeft zich laten dopen. Dopen is een bewuste keuze van een persoon om zijn oude leven achter zich te laten, en zich vanaf dat moment te richten op een leven met God. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden om te werken aan het verspreiden van het Woord van God. 

De verschillende disciplines zijn wel op te zoeken, daar hoef ik het nu niet over te hebben. Iedereen heeft andere talenten, waarvan er niet één beter of slechter is dan de ander. Het gaat er wel om wat je met je talent doet, en met welke motivatie. 

Kies jij er vandaag voor om je talenten te gebruiken waar ze voor bedoeld zijn? In dienst van God en het evangelie? Kun je dan ook aangeven welk talent dat is?

Welkom binnen het korps Discipelen van Christus.

Wie is Jezus?

Er zijn ontzettend veel namen voor Jezus in omloop. Ook in de Bijbel wordt Hij op verschillende manieren aangehaald. Een paar voorbeelden:

Jezus van Nazareth
Immanuël
Messias
Licht der volken
Leeuw van Juda
Zoon van God
Vredevorst
Leidsman
De Goede Herder

En dat zijn er maar een paar. Waarom zoveel namen voor 1 iemand? Één naam zegt gewoon niet genoeg over alles wat Jezus voor de mens betekend.

Hij werd geboren als zoon van Jozef en Maria. Om het goed te zeggen, als zoon van God en Maria. Jozef was timmerman van beroep. Hij verdiende daar voldoende mee. Arm waren ze in elk geval niet. We kennen het verhaal dat ze zich in moesten laten schrijven in Bethlehem, en dat de herbergen vol zaten. Er staat nergens dat ze het niet konden betalen, er was gewoon geen plek. Alles was volgeboekt. Jezus begon Zijn leven toen in een voederbak. Wat een start, wat een nederig begin.



Jozef en Maria gingen elk jaar het Pesach feest vieren in Jeruzalem. Toen Jezus 12 jaar oud was mocht Hij voor het eerst mee. Na het feest gingen zij weer naar huis en ze gingen ervan uit dat Jezus ergens tussen de andere reizigers liep, want ze hadden Hem nog niet gezien. Toen Hij in de avond nog niet terug was gingen ze bij familie en vrienden vragen, maar ook daar was Hij niet. Zeer ongerust gingen ze toen terug naar Jeruzalem om Hem daar te zoeken. Ze vonden Hem na 3 dagen in de tempel, pratend met bijbelgeleerden. Toen Maria zei dat ze ongerust waren en waarom Hij hun dit aandeed, antwoordde Hij : "Dat hoefde toch niet? Wist u niet dat Ik bezig moet zijn met de dingen van Mijn Vader?" (Lukas 2:49)

In die tijd was Johannes begonnen met mensen te dopen in de Jordaan. Mensen die zich lieten dopen werden 'opnieuw geboren'. Ook Jezus liet zich dopen door Johannes. Johannes wilde het eerst niet doen, omdat hij zich niet waardig vond om Jezus, de Zoon van God te dopen. Jezus zei toen: Doe het maar, want we moeten precies doen wat God van ons verlangt" (Mattheüs 3:15) In de volgende verzen is te lezen dat God zegt dat Jezus Zijn geliefde Zoon is en dat Hij het hart van God verheugt.

Vervolgens ging Hij in Kafarnaüm wonen. Vanaf dat moment begon Hij in het openbaar te spreken. Hij verzamelde de 12 discipelen om zich heen, vertelde het evangelie en genas zieken.
De discipelen waren allen hele gewone mensen. Allemaal 'werkvolk' zouden wij zeggen. Ook beroepen die niet echt door de bevolking gewaardeerd werden, zoals tollenaar (belastingambtenaar). Deze 12 mensen waren uitverkoren om 3 jaar dag en nacht te leven met Jezus. Zij hoorden uit eerste hand het evangelie en zagen het ook gelijk in de praktijk gebracht door Jezus. Over de omgang met mensen met een 'verkeerde reputatie' waren de mensen nogal ontevreden. Zoiets doe je niet! Jezus zei daarop: "Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar zieke en zwakke mensen wel. Ik ben gekomen om zondaars uit te nodigen, niet diegene die Gods wil al doen". (Markus 2:17 en Mattheüs 9:12).
Wij krijgen dus ook de opdracht om mensen die God nog niet kennen naar Hem toe te leiden door over Hem te vertellen, maar zeker ook door onze manier van leven. En hoe moeten we dan precies leven? Wat zijn de lessen die Jezus ons tijdens Zijn leven geleerd heeft?
In Mattheüs 6 staan enkele voorbeelden. Wat eruit springt zijn toch de woorden dat je het in stilte moet doen. Als je iemand iets geeft hoeft niet de hele wereld het te weten. God weet wat er in het verborgene gebeurd. Bid op je kamer, achter gesloten deuren en gebruik niet meer woorden dan nodig. Bid het 'Onze Vader'. Aardse zaken bieden geen garantie voor een rijk en lang leven. God voorziet in alles. Spreek geen oordeel uit over anderen, u zult op dezelfde manier beoordeeld worden. 

Jezus heeft veel wonderen gedaan in Zijn leven. De Bijbel staat er vol van. Mensen die genezen, boze geesten die uitgedreven worden, ja zelfs doden die opstaan. Hij doet dit allemaal uit de naam van God en de Heilige Geest. Iedereen die naar Jezus toegaat en in Hem gelooft en om genezing vraagt, wordt genezen. Je moet inderdaad wel geloven, geloven dat het mogelijk is dat iemand je kan genezen. Ook in deze tijd kan het, uit naam van Jezus. Hij heeft het immers zelf gezegd: (Markus 16:17-18) Zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen. Dus zoals we vertrouwen op medicijnen om ons te genezen, kunnen we dat ook doen op mensen.

Dus wie was Jezus? Hij was gezonden door God zelf, om ons mensen duidelijk te maken wat de plannen van God zijn geweest voor ons mensen. God heeft een ieder van ons een vrije keus gegeven, niemand wordt verplicht in Hem te geloven. Maar het alternatief is niet heel vreugdevol.
De opdracht die Jezus meegaf na Zijn opstanding is dat wij erop uit moeten gaan om iedereen in de wereld het evangelie te vertellen en tot Zijn leerlingen te maken. Hij zegt daarmee dat wij als Hem moeten leven. Daardoor wordt het ook heel belangrijk om te leren hoe Jezus leefde, wat Hem bewoog om bepaalde dingen te doen. Waarom dienen belangrijk is.

Ga zelf maar eens op ontdekkingsreis door de Bijbel, naar het leven van Jezus.
Probeer eens om op die manier te leven, ga de uitdaging maar eens aan!

De Bedieningen

Hoeveel bedieningen zijn er nu eigenlijk?
3, zoals veel kerken ingedeeld zijn tegenwoordig?
5, zoals in Efeziërs 4:11?
Of zoals in 1 Korinthiërs 12:28?

Laten we om te beginnen eens kijken wat we in de gemiddelde huidige kerk aan bedieningen vinden.

In mijn ogen - hier kunnen we van mening over verschillen - zie je in de huidige gemeenten 3 bedieningen.

1 - Evangelisten
2 - Herders
3 - Leraren

De evangelist bestaat zeker nog, al is die ook niet overal aanwezig.
Herders zijn er wel. De huidige dominee, pastoor, predikant kennen we allemaal. 
En leraren? Zeker. Een uitgebreide groep is vaak aanwezig. Net als op een school waar leraren verschillende vakken geven, bestaat het gebied van bijbelse leraren ook meerdere 'vakken'. Ik denk hierbij aan bijbelstudies, catechisatie maar ook pastoraal werkers, diakenen enz.
Als je deze opsomming leest dan kun je bijna niet anders denken dan; "wat ontbreekt er dan nog? Die mensen hebben wij ook allemaal in de kerk, ik heb geen idee wat er dan nog ontbreekt."  

Als we dan eens gaan kijken naar een 'bekende lijst van bedieningen' opgenoemd in Efeziërs 4:11, dan vallen ons gelijk de twee ontbrekende bedieningen op. Het zijn namelijk de eerste en belangrijkste twee!
De eerste  is de apostel. Jawel, de apostel. Ook in deze tijd hoort een gemeente aangevoerd te worden door een apostel. De eerste apostel was Jezus zelf (Hebreeën 3:1) ....richt uw oog op de apostel en hogepriester onzer belijdenis, Jezus...
We kennen natuurlijk de andere apostelen die door Jezus zelf zijn opgeleid. Maar ook in het nieuwe Verbond kom je apostelen tegen. Naast de duidelijke taak van 'uit gaan en het Woord van God verkondigen' hebben ze meerdere taken en bevoegdheden. Ik las pas ergens dat een apostel nooit de leider kan zijn van een gemeente. Naar mijn idee IS de leider van een gemeente een apostel. Hij is het immers die als eerste ergens in een gebied het Woord brengt. En ook dat kan verschillen van het Woord brengen in Korea of een straat of twee verderop in je eigen buurt. Een apostel heeft daarbij de bevoegdheid om anderen aan te wijzen die taken kunnen gaan uitvoeren voor uitbreiding van het Woord. In Titus 1:5 geeft Paulus aan dat hij Titus in Kreta heeft aangesteld om leiders aan te stellen, volgens de richtlijnen van Paulus.
Wie is dan de eigenlijke leider? We komen ook in de brieven van Paulus regelmatig tegen dat hij zijn gemeenten (hij had er meerderen) schrijft dat hij ze binnenkort weer zal bezoeken. Lees bijvoorbeeld het begin van zijn eerste brief aan de Romeinen. (Romeinen 1:8-15) Als je alleen een gemeente sticht, en daarna de verantwoordelijkheid overdraagt, heeft het weinig zin om terug te gaan toch? Eindverantwoordelijke is en blijft de apostel.

De volgende die ontbreekt is de profeet. De persoon die God heeft uitgekozen om zijn boodschappen door te geven aan de gemeente. Waar vind je tegenwoordig nog echte profeten in een gemeente?
Ook in 1 Korinthiërs 12:28 staan 5 bedieningen beschreven:  
1 - Apostel  
2 - zij die Gods woord doorgeven (profeet)
3 - leraar, zij die wonderen doen en genezen
4 - helpers en leiders
5 - zij die klanktalen (tongentaal) spreken.

Iedereen krijgt zijn gaven van de Heer, al dienen we te streven naar profetie, zoals 1 Korinthiërs 14:1 verteld.

Al deze zaken komen dus ook in het 'Nieuwe Testament' voor, het is dus ook onder het Nieuwe Verbond van kracht. Sterker nog, een gemeente kan niet groeien zonder deze 5 bedieningen. Mijn mening is dus dat we alle bedieningen weer terug moeten krijgen binnen de gemeenten. Voor sommigen zal dat een stap in het geloof zijn!

Handoplegging

Door omstandigheden zit ik op dit moment thuis met rugklachten.
Hierdoor heb ik tijd om over dingen na te denken. Bijvoorbeeld over ziek zijn. En over wat God heeft gezegd en gedaan over en tegen ziekte. Was het niet één van de basisregels van het geloof om mensen te genezen? Zijn wij christenen niet geroepen om anderen te genezen? Laten we eens gaan kijken naar wat in het algemeen beschouwd wordt als basis van het geloof. Hebreeën 6: 1-2. Hier worden 6 basisregels ingesteld, te weten: 

1. Bekering van dode werken
2. Geloof in God
3. Een leer van dopen
4. Oplegging van handen
5. Opstanding uit de doden
6. Eeuwig oordeel

Het gaat mij in dit geval even over punt 4, oplegging van handen. 

Ondanks wat veel mensen denken, is het dus inderdaad christelijk en zelfs een opdracht van Jezus. Lees Markus 16:17-18 maar eens door. Van de vijf aangegeven tekenen die Jezus aan Zijn discipelen meegeeft, is er één die gaat als volgt: "In Mijn naam....op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden."

Jezus geeft hier dus zélf aan dat wij de zieken de handen op moeten leggen en in Zijn naam genezing uit mogen spreken over hen.

In Jacobus 5:14-15 wordt er gesproken dat een zieke eerst de ouderlingen van de gemeente bij zich moet roepen om voor zich te laten bidden. Inderdaad, als éérste! Natuurlijk mogen we naar een arts gaan, maar volgens de bijbel moeten we dus eerst onze ouderlingen raadplegen voor genezing. Doe je dat niet dan ben je dus ongehoorzaam aan de wil van God.... Ik moet heel eerlijk bekennen dat ook ik dat niet als eerste gedaan heb met mijn rug. Sterker nog, volgens mij zwijgen een heleboel kerken over deze opdracht. Als iemand aan 'handoplegging' doet is dat zelfs vaak heidens! Toch? Dus niet, het is maar zo bijbels als het maar kan zijn. Handoplegging in de naam van Jezus, met het volledige rotsvaste geloof dat Hij mensen kan genezen, doet mensen genezen. Niet diegene die de handen oplegt geneest, maar Jezus geneest. 

En handoplegging doen we eigenlijk stiekem al regelmatig. Denk maar eens aan het feit als je zelf bijvoorbeeld hoofdpijn hebt. Wat doe je met je handen? Je legt ze op je hoofd en je zegt er zelfs vaak bij dat de pijn weg moet gaan. Hetzelfde als je gevallen bent en een zere plek op je knie hebt. De mens legt van nature zijn handen op die plekken die pijn doen. Is dat toeval? Of een dieper bewustzijn dat wij allemaal door Jezus Christus kunnen genezen? 

Het opleggen van handen is echter niet alleen voor genezing van het lichaam. 

Het is ook een sterk hulpmiddel voor hen die de doop in de Heilige Geest zoeken.

In Handelingen 8:18 staat: ...dat de Heilige Geest gegeven werd door middel van de handoplegging van de apostelen...

Er staan meerdere voorbeelden in Handelingen 2,8,9,10 en 19.

Als laatste werd de handen opgelegd door de leiders van de gemeente alvorens men apostelen uitzond. Op deze manier werd er kracht en genade over hen uit gebeden. Dit kan trouwens een mooie nieuwe discussie zijn over het al dan niet aanwezig zijn van apostelen in deze tijd. Zendelingen zijn in principe apostelen. Uitgezonden om Gods werk te doen. In Handelingen 14 worden Paulus en Barnabas apostelen genoemd,  terwijl zijn niet zijn aangesteld tijdens het op aarde zijn van Jezus. Het is dus geen verplichting om in levende lijve aangewezen te zijn door Christus als apostel. Ook in deze tijd kan men aangewezen worden door Jezus als apostel. Maar dat is een andere discussie.

Handoplegging is dus een bijbelse opdracht voor ons mensen. Voor ons allemaal inderdaad. Elke gelovige kan een zieke de handen opleggen en bidden voor genezing in de naam van Jezus Christus. Laten wij allemaal opstaan in geloof en dit uit gaan voeren. Laat ons de zieken uit naam van Jezus genezen en zo de werken en wonderen weer duidelijk zichtbaar maken op deze wereld.

Amen

Een toffe Gozer

Een toffe gozer.
Ik denk dat we allemaal wel iemand kennen die we 'een toffe gozer' kunnen noemen.
Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee? Is het iemand die gewoon aardig is, of doet hij meer?
Vaak zijn het mensen die nogal populair zijn bij een grotere groep mensen. Dan ben je al snel een toffe gozer. Zo iemand die regelmatig de drankjes voor een ander betaald. Die vaak het hoogste woord in de groep heeft, en duidelijk aanwezig is. Dat noemen we over het algemeen een 'toffe gozer'.

Ik heb daar een iets ander beeld van.
Voor mij is een 'toffe gozer' iemand die :

• Klaar staat voor een ander als die hulp nodig heeft
• Met raad en daad je begeleid
• Je niet veroordeeld 
• Onvoorwaardelijk van je houd
• Het beste met je voor heeft.

Als ik dat ga vergelijken met de meeste 'toffe gozers' die ik in elk geval heb gekend, dan kom ik tot de conclusie dat ze eigenlijk aan geen enkele voorwaarde voldoen.

Vaak zijn het juist mensen die heel erg aanwezig zijn, maar als het erop aan komt niet thuis geven.

Ze staan wel vaak klaar met raad en daad, alleen stemmen ze dat dan zo af dat zij er voordeel bij hebben, en dat hoeft dus niet te betekenen dat het voor jou ook inderdaad het beste is. 

Wees dus heel voorzichtig met wie je vertrouwd in je leven.

Natuurlijk zijn er de positieve uitzonderingen, maar die moet je goed zoeken. En zorg ervoor dat je er helemaal zeker van bent dat ze het goede met je voor hebben.

Er is er één waar je wel van op aan kunt. Die er altijd voor je is. Altijd het beste met je voor heeft. Een levenslange 'beste vriend' voor je wil zijn. Kortom, een hele Toffe Gozer !

Zelfs al wil Hij even een moment rust, als je vraagt om hulp dan zal Hij dat geven, altijd!

Zelf zou ik dat niet kunnen denk ik. Als ik na een lange dag hard werken ineens nog weer meer dingen moet gaan doen, dan wordt ik daar op zijn minst niet vrolijk van. Waarschijnlijk doe ik die dingen dan ook helemaal niet. Maar Hij zal het altijd doen. Hij, Jezus Christus, zal altijd voor je klaarstaan. Hij heeft het ook zo gedaan toen Hij hier op aarde rondliep. Iedereen wilde genezen worden, iedereen wilde vrij zijn van zonde. Honderden mensen liepen achter Hem aan als ze wisten dat Hij in de stad was. En dat deden ze niet voor niets. 

Er was al gesproken van een 'verlosser'. Iemand die het verbond tussen God en de mens weer helemaal goed zou maken. Een verbond waardoor het eeuwige leven weer bereikbaar werd. Ziekte verbannen, boze geesten geen macht meer hadden. Het perfecte leven zonder pijn, angst, verdriet.

Iemand die je dat allemaal kan geven, dat is nog eens een 'toffe Gozer' !

En het mooie is nu net, dat iedereen net zo'n 'toffe gozer' kan worden! Inderdaad, je leest het goed. Wij kunnen allemaal een houvast zijn voor een ander. Alles wat je daarvoor moet weten staat in de Bijbel. Lees de verhalen over Jezus eens goed door zou ik zeggen. Hij geeft op al je vragen een antwoord. Alle levenslessen die je moet weten staan erin beschreven. Probeer het maar eens. Het boek met alle antwoorden bestaat inderdaad. De Bijbel !

Het is zeker niet makkelijk om alle lessen te volgen en met goed gevolg na te leven. Maar als we het in elk geval proberen en een klein beetje slagen, dan ziet de wereld er gelijk al een heel stuk anders uit !

We zouden meer begrip hebben voor andere volken (Johannes 4:7-10) 

Letterlijk zegt Jezus ook, "want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na" (Johannes 13:15)

En zo staat er veel meer nog in Johannes. Kijk eens naar de belofte in Johannes 14:12 "Luister goed, wie op Mij vertrouwt, zal dezelfde dingen doen als Ik. Zelfs nog grotere, want Ik ga naar de Vader".

Hierin geeft Jezus aan dat ook wij mensen kunnen genezen en alle wonderen kunnen doen die Jezus ook deed. Dat noem ik nog eens een 'toffe gozer' die dat soort ongelooflijke dingen zomaar doorgeeft aan iedereen die bij Hem wil horen.

What a friend we have in Jezus

Ik heb Jezus aangenomen niet alleen als mijn Vriend, maar ook als mijn Redder en Raadsman. Als Herder die het beste met mij voorheeft.

En geef toe, Hij is gewoon een "Toffe Gozer"!

Spreken is zilver, zwijgen is goud?

Het is een heel bekend gezegde "spreken is zilver, zwijgen is goud". En vaak klopt dat ook zeker. Wij mensen hebben nu eenmaal de neiging om eerst dingen te zeggen, en er later over na te denken wát we eigenlijk gezegd hebben. Vaak gaan we ook er pas over nadenken als we een niet verwachtte reactie van de luisteraar terug krijgen. De betekenis van het gezegde is dan ook dat het soms beter is om je mond te houden.

Ik was in de Bijbel op zoek naar teksten over leraren, en kwam zodoende bij Jacobus 3 uit. En net hier in Jacobus 3 wordt je haarfijn verteld dat je inderdaad vaak gewoon beter je mond kunt houden. Wij mensen vinden het toch wel heel fijn als we goede dingen over onszelf kunnen vertellen. Even de ander laten weten wat we allemaal zo goed gedaan hebben. Terwijl wij de ander daarmee misschien wel een minder prettig gevoel mee geven. Ook al is het onze bedoeling niet.
Lees Jacobus 3 : 6-8 maar eens. Wij mensen kunnen bijna alles in bedwang houden of temmen. Tot aan de wildste dieren. Maar onze eigen tong gaat vaak zijn eigen weg en laat zich niet in bedwang houden.

Als we onenigheid hebben met iemand lukt het ons vaak nog wel om gewoon weg te lopen. Maar is het niet zo dat we tijdens het weglopen vaak nog even het één en ander mompelen, of zelf hardop moeten zeggen? Het lichaam hebben we dan onder controle. We mijden immers de confrontatie. Alleen de tong gaat toch nog even snel het gevecht aan. En dat is het moeilijkste om te doen. Op die momenten juist niets zeggen.
"Spreek geen kwaad van elkaar, broeders en zusters, en veroordeel elkaar niet" (Jacobus 4:11)

We hebben vaak niet door wat woorden iemand aan kunnen doen. Het steekt soms meer dan een mes, als je de verkeerde woorden tegen iemand zegt. Kinderen roepen op schoolpleinen wel vaak "Schelden doet geen zeer!" (tenminste in mijn tijd) maar dat is niet helemaal waar. Je krijgt er lichamelijk geen blauwe plekken van, maar de kneuzingen die je binnenste eraan overhoud zie je niet. De meeste mensen houden dat ook voor zichzelf. Als die mensen regelmatig op die manier "aangevallen" worden, dan gaan ze zich een keer verdedigen. Zo ontstaan oorlogen. Je ziet aan de buitenkant niet wat er onder het oppervlakte schuil gaat. Ook in die zin hebben woorden scheppingskracht.

Onze taak en vooral onze uitdaging is om die woorden alleen maar positieve dingen te laten scheppen.
Misschien kunnen we  onszelf een opdracht geven de komende week. Probeer de komende week eens één dag alleen maar positieve dingen te zeggen tegen andere mensen, maar ook tegen jezelf.
Kijk dan eens hoe een dag verloopt. Lukt het om het een dag vol te houden, ga dan voor de twee dagen.

Bedenk dat je het niet alleen doet. God helpt je erbij als jij Hem toelaat. Een tip hoe je het aan kunt pakken geeft Jacobus ook nog. Jacobus 3:17 "Zij is vreedzaam, vriendelijk en beleefd. Zij is bereid te praten en anderen gelijk te geven. Zij leeft intens met anderen mee en doet veel goed. Zij spreekt rechtuit en is zeker en oprecht."

Probeer het maar eens, en laat maar weten hoe het gegaan is. Zet het maar bij de reacties onder dit bericht en laat anderen meedelen met je ervaringen.

Liefdevolle Vader

Wat stellen wij ons voor als we het hebben over een liefdevolle vader?
Een vader die goed voor zijn kinderen zorgt. Een nette baan heeft en daardoor het huishouden van geld kan voorzien. Een vader die zo af en toe eens met de buurman gaat praten dat hij je bal terug moet geven, het kan nu eenmaal gebeuren dat je hem over de schutting schiet toch? Of een vader die voor de zoveelste keer je band plakt en de ketting weer op je fiets legt. Je vader laat je dingen zien en leert je de kneepjes van het leven. Allemaal voorbeelden van dingen die een liefdevolle vader doet.

In de meer extreme voorbeelden kunnen we denken aan een grote brand in een flatgebouw.
Heel gezin opgesloten door het vuur. Vader red kind, overlijd zelf aan zijn verwondingen. "Wow", denken we dan. "Dat is nog eens iets. Ik weet niet of ik dat zou kunnen". Een ander zegt juist dat het juist het enige is wat je kunt doen als ouder zijnde. Feit blijft dat het een opofferende daad van liefde is.

Een mooie spreuk die ik pas las is deze: "Ik ben niet perfect, maar Jezus vond dat ik het waard was om voor te sterven". Hier kunnen we ook niet anders op zeggen dan "WOW!". Inderdaad, een zelf-opofferende daad van liefde.

Uit ervaring kan ik je zeggen dat God een liefdevolle Vader is. Hij zorgt er inderdaad voor dat je niets te kort komt. In de Bijbel zijn voorbeelden genoeg te vinden van de vaderliefde van God voor de mensen.
Het begint al in Genesis 3:8 waarin staat dat Adam God door de hof hoorde lopen. Stel je voor, Adam en God lopen samen door de hof van Eden, te wandelen en te genieten van de mooie ongerepte natuur als Vader en zoon.

God houd van mensen. Hij heeft ons een eigen keuze gegeven. Een keus om wel of niet van de boom van goed en kwaad te eten. De mens koos ervoor om het wel te doen. Dat was het begin van vele discussies die we tegenwoordig nog voeren. Wie hoort die opmerkingen nu niet? "Als er een God is, waarom is er dan zoveel oorlog?" Omdat de mens ervoor kiest. Wij hebben een keuze. Als we ervoor kiezen om te leven zoals Jezus deed, dan kun je gewoon niet voor oorlog kiezen. Dan kun je het niet over je hart krijgen om een medemens pijn te doen. Je legt hem liever de hand op om te genezen ! Dat was wat God zou doen. Bij Hem vind je genezing, geborgenheid, vergeving, maar ook leiding. Je moet alleen zelf de keus maken om Zijn voorbeeld te volgen.

Als je de keus maakt om Hem als Vader te zien, dan zul je merken dat je ook nu nog met Hem kunt praten. Dat deed Hij niet alleen met de grote profeten uit de Bijbel. Nee Hij spreekt nu nog.

Om nog even op het voorbeeld van het begin terug te komen, de brandende flat.
Een snel gestelde vraag (en misschien heb je die al gesteld) is natuurlijk: "Als er een God was dan had die vader toch niet hoeven kiezen tussen zijn leven of dat van zijn kind? Dan waren beiden toch gered?"
We zijn hier allemaal met een doel. Het doel van Jezus was de mensheid vertellen van het goede nieuws van God, mensen te onderwijzen in het geloof en anderen op te leiden om Zijn werk over te nemen als Hij er niet meer was.  Jezus wist wat er met Hem ging gebeuren. En toch liep Hij zijn levenspad helemaal uit.
Ik denk dat de meesten van ons dat niet gedaan hadden, als wij dezelfde kennis hadden gehad.
Die vader van de brand misschien ook niet. Maar instinctief probeer je datgene wat je het meest dierbaar is te redden. In dit voorbeeld zijn kind.

God juist offerde zijn enige Zoon om ons te redden! Een groter bewijs van liefde kan ik niet verzinnen.....