Luisteren

Vandaag een getuigenis mogen geven over "Tijd om te luisteren".

Een belangrijk onderwerp, luisteren. Doen we dat eigenlijk nog wel eens? En zeker als we het over het geloof hebben, luisteren we dan nog wel? Luisteren we nog naar anderen of weten we alles zelf al? Luisteren we zelfs wel naar God als die ons wat duidelijk wil maken?

Neem nu het gebed eens. Hoe ziet een standaard gebed er tegenwoordig uit? Het begint misschien met danken, daarna vragen we dingen, en dan vragen we nog wat meer, en we sluiten af met de hoop dat we snel krijgen wat we gevraagd hebben. Luisteren zit niet meer bij het gebed in. We houden een monoloog en hopen dat we gelijk antwoord krijgen. Probeer eens een gesprek, wie weet geeft dat meer voldoening?

Ook horen wij te luisteren van God tegen ons zegt, of ons laat weten. Het is niet altijd eenvoudig om een gegeven opdracht uit te voeren. Geloof me, ik weet daarvan. Je mag me ook geloven als ik zeg dat het uiteindelijke resultaat meer voldoening geeft, dan de problemen narigheid hebben gebracht. Het positieve overheerst dus altijd. Je mag er dan ook gewoon voor gaan, en af en toe die tegenslagen incasseren. De belofte die God aan je gedaan heeft zal Hij altijd nakomen.

Mozes moest ook luisteren naar wat God hem vertelde. En Mozes was ook gewoon mens, hij verzon allerlei excuses om maar niet te hoeven gehoorzamen. Uiteindelijk ging hij toch. Ook wij proberen om met menselijke argumenten sommige dingen maar niet te doen. Toch worden we geacht een opdracht die we van God krijgen uit te voeren. God zal ervoor zorgen dat wij toegerust worden voor de opdracht die Hij ons geeft. Vertrouw daarop en geloof in de uitkomst die Hij je verteld.

Veel succes de komende periode en vergeet vooral niet te luisteren.....

Telt de wet niet meer?

Oude en Nieuwe Testament

"Die wet telt niet meer, die is door het kruis van Jezus overbodig geworden". 

Hoe vaak hoor je niet van deze zinnen. De wet uit het oude testament is niet door 'het kruis' gekomen, maar is aan de voet ervan blijven liggen. Zelf heb ik daar toch mijn twijfels bij. Wat zei Jezus zelf hierover, voordat Hij gekruisigd werd?

Mattheüs 5:17-19
Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen. Ik verzeker jullie: zolang de hemel en de aarde bestaan, blijft elke jota, elke tittel in de wet van kracht, totdat alles gebeurd zal zijn. Wie dus ook maar een van de kleinste van deze geboden afschaft en aan anderen leert datzelfde te doen, zal als de kleinste worden beschouwd in het koninkrijk van de hemel. Maar wie ze onderhoudt en dat aan anderen leert, zal in het koninkrijk van de hemel in hoog aanzien staan.

Jezus zegt hier dus dat er niets, maar dan ook niets in de wet veranderd, zelfs de kleinste punt op de bladzijde niet. Hij scherpt de regels eigenlijk juist nog verder aan.
In vers 21 en 22 lezen we:
"U hebt gehoord dat tegen onze voorouders gezegd is: “U mag niemand doodslaan” en “wie iemand doodslaat, zal veroordeeld worden.” Maar Ik zeg zelfs: iedereen die kwaad is op een ander, zal veroordeeld worden. En wie een ander uitscheldt, moet zich voor de rechtbank verantwoorden, ja, die zal voor het hellevuur komen te staan."

Zoals Jezus het hier zegt, ben je dus eigenlijk al veroordeeld als je de daadwerkelijke daad nog niet eens gedaan hebt! Alleen het kwaad worden op iemand is al voldoende om het Koninkrijk mis te lopen. Verder in dit hoofdstuk van Mattheüs geeft Jezus meer voorbeelden van wat Hij bedoeld. Samengevat komt het hier op neer: je wordt niet veroordeeld als je een zonde begaat, je wordt veroordeeld op het moment dat je aan een zondige daad DENKT. De gedachte om iets verkeerd te doen wordt dus al bestraft. Hoe onmogelijk is het dan toch om volgens de wet te leven?!

Het is voor ons mensen denk ik inderdaad onmogelijk om letterlijk zo volgens de wet te leven. Ik geloof ook dat het sterven van Jezus ons schoon gewassen heeft van alle zonde. Toch geloof ik ook dat wij als mensen moeten proberen om zoveel mogelijk volgens die wet te leven. Hoe we dat kunnen doen staat in het Oude Testament ook al beschreven.

Deuteronomium 6:6-9
En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden. 

Wees elke dag met het Woord van God bezig. Op die manier kun je eigenlijk maar moeilijk afgeleid worden. En als je als kind al niet beter weet, dan gaat een heleboel ook al automatisch natuurlijk. Als je als kind je ouders elke dag hoort vloeken, dan denk je dat het normaal is om te vloeken en zul je dat ook heel snel overnemen, zelfs zonder erbij na te denken. Als je als kind opgroeit met de lessen van je ouders dat je elkaar niet in de steek laat, dan zul je later zelf ook niet zo makkelijk naar een rechtbank stappen om een scheiding aan te vragen. En dat is maar één voorbeeld. Jezus geeft aan het eind van hoofdstuk 5 van Mattheüs nog het volgende duidelijke voorbeeld:

In vers 43-48 staat:
U hebt gehoord dat er gezegd is: “Heb uw naaste lief en haat uw vijanden.” Maar Ik zeg: houd ook van uw vijanden! En bid voor wie u vervolgen! Als u dat doet, bent u echt kinderen van uw hemelse Vader. Want Hij laat zijn zon opgaan voor goede en slechte mensen. Hij laat het regenen voor rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Als u alleen maar houdt van mensen die ook van u houden, krijgt u geen beloning. Dat doen zelfs bedriegers. Als u alleen maar vriendelijk bent voor uw vrienden, doet u niets bijzonders. Dat doet immers iedereen. Wees volmaakt, zoals ook uw hemelse Vader volmaakt is.’

Je vijanden lief hebben!
Hoe onmogelijk lijkt dat wel niet. Toch kun je ze stil krijgen door het juiste te doen, en dat is niet een tegenaanval inzetten. Hoe sloeg Jezus de directe aanval van de duivel af? In Lucas 4 lezen we dat Jezus de duivel steeds antwoord gaf met gedeelten uit de Bijbel. Het was zo gewoon geworden voor Jezus, dat Hij zonder erover na te denken de juiste antwoorden kon geven op alle vragen en uitdagingen van de duivel.
Ga maar eens na wat wij als kinderen en tieners allemaal leren op school. Hoeveel boeken lezen we niet? En hoeveel informatie hebben wij paraat na onze schooltijd? Toch lijkt het moeilijk om de tien basisregels van het leven te onthouden. Boeken vol twijfelachtige wetenschap onthouden wij voor de rest van ons leven, maar tien belangrijke regels die zelfs verder gaan dan dit leven lijken onmogelijk te onthouden te zijn.

Als ouders kunnen wij de eerste stap zetten door op speelse wijze onze kinderen deze regels bij te brengen, maar vooral door ze zelf (zoveel mogelijk) na te leven. En als het helpt: print de geboden uit en plak ze in de wc, op de slaapkamer bij je kussen, naast de eettafel, zorg ervoor dat je ze meerdere keren op een dag ziet. Probeer het maar eens.

Rest mij jullie veel succes te wensen en ik bid voor kracht en wijsheid voor een ieder van jullie om deze moeilijke opdracht uit te voeren.

Gods Zegen

Bemoediging

Brief van Apostel Paulus aan Timotheüs. (Geestelijk kind van Paulus)

In deze brief vielen mij een aantal dingen op.

Vers 6:
Daarom dring ik erop aan dat je de gave van God, die je ontving toen ik je de handen oplegde, zult ontwikkelen.

Kreeg Timotheüs zijn gave pas toen Paulus hem de handen oplegde? God geeft iedereen toch vanaf zijn geboorte al talenten en gaven mee? Of worden die gaven 'vrij gezet' en 'geactiveerd' met het handen opleggen? Of is het 'handen opleggen' niet meer van deze tijd?

God heeft mij aangesteld als apostel en leraar om zijn boodschap te verkondigen. (vers 11)

Hier geeft Paulus aan dat hij meerdere bedieningen behartigd. Hij is apostel, alsook leraar. Hij start dus een gemeente daar waar God wil dat hij dat doet, én hij onderwijst de mensen in het Woord van God. Daarnaast is het noodzakelijk om, Timotheüs in dit geval, op te leiden zodat hij de taken van Paulus over kan nemen als Paulus weer verder moet. Of niet in staat is om zijn taken uit te voeren. Zoals op het moment dat hij deze brief schreef, en in de gevangenis zat.
Hij bemoedigd Timotheüs om juist dat te vertellen wat hem geleerd is, en ook niet te ontkennen dat hij een vriend van Paulus is, ook al zit hij nu in de gevangenis. Schaam je er niet voor, zegt Paulus.

Vers 13 en 14:
Houd vast aan de waarheden die ik je geleerd heb, de waarheden over het geloof en de liefde die Christus Jezus geeft.  Waak over de schat die de Heilige Geest die in ons woont, ons heeft gegeven.

Als waarheden geeft Paulus hier geloof en liefde. Hij noemt het zelfs de schat van de Heilige Geest. En die Heilige Geest woont al in ons. Daar kun je ten alle tijden op terug vallen, en nieuwe inspiratie uit halen. Als je er maar voor open staat.

Leef in geloof, handel uit liefde

Wie moet je nu volgen?

Kennen jullie dat gevoel ook? Op een gegeven moment gebeurd er zoveel om je heen dat je soms even de weg een beetje kwijt bent. Iedereen verteld van alles en wat is eigenlijk waar?

Waar veel mensen in de val lopen, is dat men 'mensen' gaat volgen in plaats van Jezus.
Christus is ons voorbeeld, niet de mensen die over Hem vertellen. Hoe goed zij hun best ook doen, ook dat zijn mensen die het fout kunnen hebben. Laat je leiden door God en Zijn Zoon Jezus. Op die manier zul je je doel behalen.

Natuurlijk is het goed om voeding van andere mensen te krijgen, maar blijf het wel zelf toetsen aan de Waarheid. Blijf niet passief luisteren naar anderen, maar controleer ook zelf in de Bijbel of het ook inderdaad zo beschreven staat. Naar mijn idee zakt het geloof steeds verder weg omdat mensen vaak blindelings maar aannemen wat er verteld wordt, en zelf niet meer de moeite nemen om het na te lezen. 

Efeziërs 5:1 Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft

Efeziërs 15-17 Let dus goed op welke weg u bewandelt, gedraag u niet als dwazen maar als verstandige mensen. Gebruik uw dagen goed, want we leven in een slechte tijd. Wees niet onverstandig, maar probeer te begrijpen wat de Heer wil.

Dat laatste is natuurlijk wel heel erg moeilijk. Proberen te begrijpen wat de Heer wil. Hoe kom je daar achter? Daar heb je toch juist andere mensen voor nodig? 

Andere mensen kunnen je een zetje in de richting geven (als ze door God aangestuurd worden) maar je moet de uiteindelijke richting toch van God zelf horen. Hij spreekt tegen iedereen, dus ook tegen jou. Vaak denken we dat we niet goed genoeg zijn en dat God daarom niet tegen ons spreekt. Dan heb ik nieuws voor je, Hij spreekt ook tegen jou ! Je moet er soms alleen even de tijd voor nemen. God heeft ons allemaal gemaakt, en nog wel naar Zijn evenbeeld, en dan zou Hij niet met jou praten? Dat is hetzelfde als dat jij geen woord tegen jezelf zegt. Omdat degene die tegen jou praat (jij dus) meer waard zou zijn als degene die luistert (jij dus). Als ik het zo zeg klinkt het niet echt logisch toch? Dus God spreekt ook tegen jou!

Neem de tijd om naar de Vader te luisteren, en volg Hem. Laat je verrassen door wat er dan allemaal kan gebeuren in je leven !

Volg het voorbeeld

Wat is mijn doel in het leven?

Dat is de vraag die ongeveer iedereen zichzelf wel eens stelt in het leven, gelovig of niet.
Het antwoord is soms net zo moeilijk als dat het eenvoudig is. Jezus heeft diverse keren een doel voor ons neergezet. Hebben wij allemaal hetzelfde doel dan? Ik denk dat wij uiteindelijk allemaal inderdaad hetzelfde doel hebben: een eeuwig leven bij God de Vader. Dan is natuurlijk de volgende vraag: hoe bereik ik mijn doel? En dat is voor iedereen denk ik nou net weer even iets anders.

God heeft je gemaakt met een bedoeling, al ver voordat je geboren was. Voordat Jezus uitgeleverd werd, probeerde Hij de discipelen iets duidelijk te maken. Hij waste hun voeten, iets wat alleen een dienaar deed. Nadat Hij dit gedaan had zei Hij: Want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na. Luister goed, een knecht is niet de meerdere van zijn baas en een boodschapper niet van wie hem gestuurd heeft! (Johannes 13:15-16). Iedereen is dus gelijk. Niemand is beter dan een ander. Voel je niet beter dan een ander, maar wees bereid om een ander te dienen. Door te dienen wordt je niet minder. Wij moeten dus het voorbeeld van Jezus volgen, en dan wordt niet alleen het voeten wassen bedoeld, maar moeten we kijken naar het hele leven van Jezus. Hoe Hij op situaties reageerde. En dat gaat dan niet alleen over het alom bekende 'andere wang toekeren'. Jezus was niet altijd passief bezig. Denk maar eens aan het verhaal dat Hij de handelaren uit de tempel gooide, letterlijk. Hij maakte het huis van Zijn Vader schoon op dat moment. En dat deed Hij niet bepaald zachtzinnig. Het is dus niet verkeerd om op de juiste tijden van je af te bijten en duidelijk te maken dat er grenzen zijn.

Hoe bereik je dan je doel? Voor de één is dat het uitdragen van het evangelie, voor de ander is dat er gewoon zijn voor iemand die een luisterend oor nodig heeft. We hebben allemaal een andere taak, met uiteindelijk hetzelfde doel. God, de Vader, heeft u uitgekozen, omdat Hij u al lang tevoren kende. De Heilige Geest heeft u afgezonderd om Jezus Christus te gehoorzamen en door zijn bloed gereinigd te worden. Ik wens dat u meer en meer de genade en vrede van God zult ontvangen. Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven.  Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen.  Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen. (1 Petrus 1:2-5) 

In het licht van de waanzin

Waanzin, we kennen het woord allemaal. Zoals bij zoveel woorden in onze taal heeft het meerdere betekenissen. Het kan zowel positief als negatief worden gebruikt. Wie roept er niet eens ' waanzinnig' als er iets ongelooflijks gebeurt. Of juist negatief als iemand iets doet wat je je niet voor kunt stellen.

Mensen kunnen waanzinnige dingen maken. Denk maar eens aan de Titanic. Nog nooit was er zo'n groot schip gemaakt. Kijk vervolgens eens wat ermee gebeurde: een waanzinnige grote tragedie. Ongelooflijk. Een toch is het waar.

In de bijbel staan ook waanzinnige verhalen. Ongelofelijke verhalen. Eén van de bekende verhalen gaat  over de opstanding Jezus Christus. Maar er staan zoveel verhalen in.

Een van de eerste verhalen gaat over de schepping. Iedere christen leest ook het boek Genesis. En daar staat toch echt in dat God de aarde gemaakt heeft. Niet een uit het niets ontstane knal, maar een geregisseerde opbouw van de aarde. 

©h.schuurman 2013

Als we de evolutie gaan bekijken dan wordt alleen één bepaald organisme bekeken. Die veranderd naar verloop van tijd en past zich aan. Vaak gaat het dan over dieren. Hoe zit dat met bomen? Zijn die in de tijd ook veranderd? Of zijn die altijd gelijk gebleven? Hoe zit dat met gras? Is dat altijd hetzelfde gebleven? Als ik bijvoorbeeld naar de zaden van bomen kijk, dan heeft het niet veel zin als alleen die bomen veranderen. Zij vallen op de grond om daar wortel te kunnen schieten. Als de bomen moeten veranderen, dan is de kans groot dat ook de ondergrond, de voedingsbodem moet veranderen. Het evolueren van één boomsoort zou dan alleen kunnen gebeuren, als zijn omgeving op dezelfde manier evolueert. Hoe gaat hij anders groeien? De boom migreert in elk geval niet zomaar naar een ander continent. Tenzij bomen vroeger ook benen hebben gehad natuurlijk. 

We kunnen in elk geval zeggen dat de aarde er vroeger anders uitzag als nu. De vochtigheid was anders. Zoals in de bijbel beschreven staat (Genesis 1:6) was er water op de aarde, maar ook boven, aan de hemel. Later werd het water onder de hemel gescheiden in water en land. Het water aan de hemel bleef daar dus. Dit geeft al een heel ander klimaat dan dat we nu kennen. Lees de rest van Genesis maar rustig door, en laat het op je inwerken. Als je dat gelezen hebt, kun je vast de volgende vraag wel beantwoorden:

Hoe kun je na het lezen van Genesis als christen nog zeggen dat je gelooft in de oerknal?

Wat kan het motief zijn van iemand die zich christen noemt, om niet in de bijbel te geloven? Dat klinkt aardig waanzinnig of niet? 

Als je naar de natuur kijkt, dan is alles zo mooi op elkaar afgestemd. Elk deeltje heeft invloed op welk ander deeltje dan ook. Niets kun je los van elkaar zien. We zijn allemaal met alles en iedereen verbonden. Net als dat een schilder verschillende schilderijen kan maken, toch blijft zijn stijl hetzelfde. Zo is het ook met het ontwerp van de aarde. Er zijn heel veel verschillende dingen te zien en te bewonderen, toch zie je overal dezelfde stijl, en dezelfde hand terug. Dat is geen 'toeval'. 

Iedereen is vrij om te geloven wat ze willen, maar als je niet in Genesis gelooft, noem jezelf dan ook geen christen. Toch?

Pijn of zelfbehoud?

Gemaakt of geëvolueerd? 

Dat is dé vraag die nog steeds niet volledig is beantwoord door wetenschappers. Ja, ze hebben vermoedens en zoeken daar bewijzen bij, maar moeten we niet andersom werken? Datgene toetsen wat we wél weten? Een volledige beschrijving staat in de Bijbel. Kunnen wetenschappers bewijzen dat het niet zo gegaan is? Tot nu toe komen ze alleen met zogenaamde bewijzen die hun mening ondersteunen. Maar laten we het eens anders bekijken.

Wat nu als de aarde inderdaad door God is gemaakt? En de mens? En de planten en dieren? Dat zou betekenen dat wij mensen van God afhankelijk zijn. En dat willen we niet. We zijn zelfstandig toch? Wij kunnen alles maken en breken. Maar als de Bijbel wel waar is, dan betekend dat nog veel meer. God zou dan onze Maker, onze Vader zijn! En je vader stel je niet teleur. Je wilt graag dat hij trots op je is. Tenminste, normaal gesproken. En als je wilt dat hij trots op je is, dan moet je je in elk geval aan de regels houden die in zijn huis gelden. Ik moest dat thuis in elk geval wel. Die regels staan gelukkig ook in de Bijbel. Het zijn er misschien best veel, en ook moeilijke regels, maar God heeft je een keus gegeven om ze te volgen of niet. Net als thuis is het wel zo dat als je ze niet volgt, je Vader daar niet altijd blij mee zal zijn. Aan de andere kant staan er grote beloningen voor j klaar als je wel luistert. 

Wat is het risico dat je loopt met het maken van deze keuze?

De Bijbel spreekt van grote beloningen als je gelooft en als je God  als Maker en Vader ziet. Dus als je daarvoor kiest, zit je goed. Als God niet blijkt te bestaan heb je alsnog een goed leven gehad en eindigt het als je overlijd. Kies je ervoor om niet in God als Maker en Vader te geloven, kun je ook een goed leven hebben. Het venijn zit hem echter in de staart. Blijkt God niet te bestaan, dan is er geen vuiltje aan de lucht als je overlijd. Blijkt Hij echter wél te bestaan, dan heb je op zijn zachtst gezegd wel een uitdaging. De Bijbel voorspeld dan niet veel goeds.

Keuze 1 heeft dus eigenlijk weinig risico. je hebt een goed leven op aarde en daarna ook nog, als God blijkt te bestaan. Bij keuze 2 kun je hier op aarde ook goed leven, maar na je dood zit je letterlijk voor eeuwig in de hel.

Ben jij iemand die van pijn houd, of kies je liever voor zelfbehoud?

Struggle4Bibles

Struggle 4 Bibles

Vandaag ingeschreven voor de "Struggle4Bibles Walk".
Een omschrijving van deze organisatie zoals het op hun site staat:


‘Gods Woord overwint hindernissen!’
Struggle4Bibles is hét sponsorevenement in Nederland om bij te dragen aan de verspreiding van Gods Woord! Vanaf 2013 zijn er verschillende versies waar je aan mee kunt doen nl.: Walk, Bike en zOOm! Elk evenement is geïnspireerd op het mooie maar tegelijk pittige werk dat evangelisten dagelijks doen. Ze zijn op pad met de prachtige boodschap van God, maar worden wereldwijd ook geconfronteerd met bijvoorbeeld armoede, tegenwerking, vervolging en afwijzing van het evangelie. Ook moeten ze soms grote afstanden afleggen om mensen te bereiken. Ze treden hiermee o.a. in de voetsporen van de apostel Paulus die in 2 Kor. 11: 24 t/m 28 vertelt over zijn zware werkomstandigheden.
Meedoen aan Struggle4Bibles herinnert je dan ook aan de struggle van Paulus en alle evangelisten vandaag de dag en geeft je medemens, dankzij alle sponsors, toegang tot het evangelie van redding en genade!



Een mooie uitdaging en een mooi doel om te steunen dacht ik zo.
Wil je ook aktief iets doen? Kijk dan op hun site en schrijf je in.  struggle4bibles.nl

Wil je wel wat doen maar liever iets passiever? Sponsor mij dan! Ik hoop een heel mooi bedrag op te halen en elke euro is welkom! Kijk op mijn struggle4bibles site

Omgaan met mensen

1 Timotheüs  5

1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem. 
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.

Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?

En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.

Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar. 

Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?

Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.

Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.

1 Korinthiërs 6

Als titel kon ik even niets anders verzinnen dan alleen het boek opschrijven. Als je dit boek gaat lezen, dan begrijp je waarom het moeilijk is om een onderwerp aan te geven. Het is confronterend, belerend, verhelderend, maar vooral beschamend. En dan te bedenken dat wat er gezegd wordt, ook nu nog steeds aan de orde is.

Het begint gelijk al bij vers 1. Wat recht en oordeel betreft, hoe durft u als de een tegen de ander iets heeft, recht te zoeken bij de rechtbank? Waarom stel je je vertrouwen in een rechtbank, als je zelf handvatten genoeg hebt als gelovige om het onderling op te lossen? Vers 2: Waarom niet bij uw medegelovigen? Of weet u niet dat de gelovigen straks over de wereld zullen rechtspreken? Kunt u dan zulke kleinigheden nog niet eens onder elkaar oplossen?
Het gaat dan verder dat zelfs de minste in de gemeente een geschil kan oplossen. Zie je dat al gebeuren binnen je eigen gemeente? Vers 7 is heel resoluut: Het is toch onwaardig dat u, als gelovigen, rechtsgeschillen hebt? Waarom bent u niet bereid onrecht te verdragen? Waarom laat u zich niet liever benadelen? En daar zit hem de kneep denk ik.

De huidige maatschappij is op het individu gericht. Op het "ik" en het "mijn". Staan we niet allemaal op onze achterste benen als we het gevoel hebben dat we benadeelt worden? Of als ons onrecht wordt aangedaan? Vers 7 geeft aan dat we ook onrecht moeten kunnen verdragen. Het nadeel voor ons is vaak kleiner dan de gevolgen die het heeft om je gelijk te halen. Het enige wat er op het eerste gezicht beter aan is, is het gevoel dat je krijgt als je gelijk krijgt. Als je het geschil van de ander "wint". Maar win je dan ook echt? Dat zijn dingen waar mijn gedachten over gaan als ik dit gedeelte lees.
Misschien is het inderdaad niet zo'n slecht idee om eens wat vaker toe te geven. Wij als volgers van Christus moeten toch Zijn voorbeeld volgen? Sterker nog, wij zijn van Hem! "Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest? Van de Geest die God u heeft gegeven en die nu in u woont? U bent niet van uzelf!  God heeft u tegen de allerhoogste prijs gekocht! "(19-20).

God heeft ons een eigen wil gegeven. Met die eigen wil proberen we anderen vaak onze wil op te leggen. Klinkt niet echt logisch, maar zo handelen we vaak wel. Ons idee is altijd het beste idee. Een ander ziet het verkeerd. Als we zo zouden leven zoals God het bedoelt had, dan is er altijd een oplossing. Zonder tussenkomst van derden. Daarom is praten en vooral luisteren zo belangrijk ! Je verlies nemen is beter dan je zin door te drijven.

Iets om over na te denken:

• Zijn we niet allemaal te snel met ons oordeel? 
• En mogen wij überhaupt wel over anderen oordelen?

Discipelschap

Discipel

"Een leerling of volgeling van een leider."
Er is een duidelijk verschil met een apostel;  iemand die een boodschap overbrengt, uit naam van een ander die hem heeft gestuurd.

Een discipel hoeft dus niet een boodschap te verkondigen. Hij staat een leider bij met alles wat die leider doet. Een discipel zorgt ervoor dat die leider zijn taak uit kan voeren. Daarentegen zou een apostel een leider kunnen zijn, die dus weer discipelen bij zich heeft.

We kennen deze begrippen allemaal voornamelijk uit de Bijbel. Jezus had 12 mensen uitgekozen die Hem gingen volgen en die door Hem opgeleid werden tot apostel. En wat deden zijn discipelen? Zij gingen vooruit om de komst van Jezus voor te bereiden, zorgden voor onderdak en hielden de menigte in de gaten als Jezus aan het preken was. En terwijl ze dat deden, hoorden ze Jezus vertellen. Ze kregen de verhalen die Hij vertelde allemaal mee. Daarna kregen ze onderwijs van Jezus over wat Hij met Zijn vergelijkingen bedoelde. Hierdoor werden ze dus getraind en opgeleid in de dingen die Jezus deed. Dag en nacht waren ze bij Hem en hadden ze een voorbeeld aan Hem. Drie jaar lang kregen ze dus onderwijs van Jezus, elke dag opnieuw. Ze leefden met Hem, de hele dag. Pas dan krijg je een relatie die niet zomaar te evenaren is. Pas dan doorleef je de lessen die gegeven worden. Pas dan kun je direct toetsen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Tegenwoordig kan dat niet meer. Het is al moeilijk genoeg om mensen 6 tot 8 uur op een dag bij elkaar te houden en het leven te delen met een leider. Die relatie is heel moeilijk nu nog weer op te bouwen. Ik denk dan ook dat het niet even in een jaartje onderwijs op een instelling klaar is. Je leert de geheimen van het leven niet in één jaar op school. Of een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.

Het gaat er bij discipelschap niet om dat je uit je hoofd weet hoe je leider zijn koffie drinkt, of wanneer je zijn water op de tafel moet zetten. Het gaat erom dat wat die leider je leert, je begrijpt en ook snapt hoe die leider er tegenaan kijkt. Niet dat je een eigen verhaal eraan koppelt, maar dat je de waarheid van je leider begrijpt. Zo was het ook bij de discipelen van Jezus. Ze kunnen een heel mooi verhaal vertellen tegen de mensen, maar op het moment dat ze het niet kunnen onderbouwen met de zekerheid die Jezus had, dan valt het verhaal in het niet. Dan vergeten de mensen het weer en zien het alleen als een leuk tijdverdrijf. Ze hebben een leuk verhaal gehoord en dat was alles. Om de verhalen te laten leven voor mensen, heb je de overtuiging en zelfverzekerdheid van Jezus nodig. En niet te vergeten het geloof in de waarheid.

Als je het geloof in de waarheid onder de knie hebt, dan is het zaak om er ook naar te handelen. Je laten dopen is één handeling die niet kan ontbreken. Ook Jezus heeft zich laten dopen. Dopen is een bewuste keuze van een persoon om zijn oude leven achter zich te laten, en zich vanaf dat moment te richten op een leven met God. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden om te werken aan het verspreiden van het Woord van God. 

De verschillende disciplines zijn wel op te zoeken, daar hoef ik het nu niet over te hebben. Iedereen heeft andere talenten, waarvan er niet één beter of slechter is dan de ander. Het gaat er wel om wat je met je talent doet, en met welke motivatie. 

Kies jij er vandaag voor om je talenten te gebruiken waar ze voor bedoeld zijn? In dienst van God en het evangelie? Kun je dan ook aangeven welk talent dat is?

Welkom binnen het korps Discipelen van Christus.

God en wij: Wie ben ik

God en wij: Wie ben ik: Wie zit er eigenlijk achter deze site? Mijn naam is Harry, en ben getrouwd met Andrea. Op dit moment hebben wij twee dochters, Lisa van 8...

De Tuinman

Tuinman plant en snoeit

Wie kent ze niet. Tuinmannen. Vaak in een overall, werken ze netjes de tuinen en plantsoenen bij. Ze maken de natuur weer een beetje mooier, of in elk geval, meer zoals wij het graag willen zien. Ook kunnen ze prachtige tuinen aanleggen uit het niets. Het zijn ware kunstenaars die werken met wat de aarde te bieden heeft.
De eerste tuin die aan werd gelegd was ook gelijk de mooiste. De Hof van Eden. Alles was er te vinden. De wereld was groen en werd op peil gehouden door het klimaat eromheen.

In de Bijbel lees je ook veel over bloemen, planten en bomen. Wie kent niet de gelijkenis van de zaaier? Onvruchtbare grond, slechte grond, goede grond. Of het bekende mosterdzaadje? Druivenstruik en ranken? En begon het niet met de boom van goed en kwaad? Hoe groeien wij eigenlijk in geloof?

Wij zijn ook te vergelijken met bomen. Wij mensen worden ergens op deze wereld gepland en groeien daar dan op. Als we de juiste beslissingen nemen, dan gaan onze wortels diep de grond in, waardoor we een stabiele fundering leggen voor ons leven. Tijdens het groeien is het vaak wel nodig om zo nu en dan even de boel flink bij te snoeien. Anders sterven de takken af. Voor het leven is het dus nodig dat we af en toe offers moeten brengen, om zelf verder te kunnen groeien. Als wij verder groeien, en de boom steeds groter wordt, kunnen we ook anderen een plek bieden om te schuilen tegen de scherpe zon of de koude regen.

Links zie je het mosterdzaadje, dat uitgroeit tot rechts, een zeer grote plant!

(Marcus 4:30-32)

Zo zijn wij ook. Wij beginnen ergens als een klein zaadje, dat door liefde, warmte, en voedsel opgroeit tot een klein plantje in het geloof. Tijdens ons opgroeien worden we hier en daar even 'bijgesnoeid'. Zoals in Johannes 15 staat, vanaf vers 1. Als wij echter geen vrucht gaan dragen, dan zal God ons laten gaan, staat er. Dat is dus een keuze die wij zelf hebben in het leven. Willen wij onderdeel zijn van de druivenstruik, of willen wij dat we 'afgekapt' worden?

Geloven is niet iets wat je aan komt vliegen. Het is iets waar je voor moet werken en mee moet werken. Je moet een aantal beslissingen nemen die niet altijd prettig zijn voor jou, of voor anderen. Je familie bijvoorbeeld. Het staat zelfs in Mattheüs 10:34-36 "34 Denk niet dat Ik ben gekomen om vrede op aarde te brengen. Nee, eerder een zwaard. 35 Ik ben gekomen om verdeeldheid te brengen tussen vader en zoon, tussen moeder en dochter, tussen schoonmoeder en schoondochter. 36 Iemands ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn."
De moeilijke keuzes hebben dus ook invloed op de mensen die je het beste kent. Die je zeer na staan. En dan is het moeilijk om voor je geloof te kiezen. Maar als we dan terug denken aan die prachtige tuin, de rust, het gemoedelijke en het 'thuis' gevoel. Dat is de beloning die op je staat te wachten. Daar doe je het voor toch? Verspreid het Woord, houd je aan de regels en wees een plek van beschutting voor hen die het nodig hebben, en God zal je geven waar je om vraagt.

Wie niets van God wil weten zal gesnoeid worden. Of zoals in Mattheüs 15:13 staat: Jezus antwoordde: ‘Iedere plant die niet door mijn Vader is geplant, zal worden uitgetrokken.'

Nu weet ik natuurlijk niet hoe dat met jullie zit, maar ik wil eigenlijk liever niet als op onderstaande foto eindigen....

Valstrik van de duivel

We kijken de serie "Bait of Satan" van John Bevere, een echte aanrader!
Dat heeft mij tot denken gezet.

Hij zegt een aantal rake dingen waar je wel over na móet denken.
Het verschil tussen Jezus en de duivel lijkt mij duidelijk, en toch komt de duivel op hele geniepige manieren je leven in. Zoals een val gezet wordt voor een prooidier, verdekt en moeilijk te onderscheiden, zo zet ook de duivel vallen voor ons neer om ons bij God de Vader weg te houden of te halen.
Mattheüs 7:15 "Pas op voor valse profeten. Zij komen naar u toe en doen zich voor als onschuldige schapen. Maar in werkelijkheid zijn het verscheurende wolven." Zij komen als een wolf in schaapskleren. Niet als een wolf in de kleren van een herder, maar als een schaap. Ze lijken op jou en mij, maar ondertussen proberen ze ons, net als de wolven die in groepen leven, te scheiden van de vertrouwde omgeving van de kudde. Op het moment dat je alleen staat, dan slaan ze toe. Dan kan de twijfel gezaaid worden en kan het een voedingsbodem krijgen. En het vooruitzicht is niet echt rooskleurig als je in Mattheüs 24:11 leest "Er zullen veel valse profeten komen. Ze zullen velen op het verkeerde spoor brengen".
Niet een paar, nee velen! Hoe komt dat dan?

Psalm 55:13-15"Mijn tegenstander die mij belaagt, is geen vijand van buitenaf, dat zou ik nog wel kunnen verdragen. Het is niet iemand die mij altijd al haatte, die nu tegen mij opstaat, want dan zou ik nog wel een schuilplaats weten te vinden. Maar het is een goede vriend, iemand als ik die ik altijd heb vertrouwd. Wij gingen zo vertrouwelijk met elkaar om, samen gingen we met alle feestgangers naar Gods huis." De verleiding komt dus inderdaad van binnenuit! Van mensen binnen de gemeenschap die je vertrouwd. Daarom worden mensen sneller boos, geïrriteerd, teleurgesteld. Dáár moeten we voor uitkijken. We horen op de volgende manier te reageren: 2 Timotheüs 2:24-26"Een knecht van de Here mag geen ruzie maken, hij moet de mensen die verkeerd doen, vriendelijk en geduldig terechtwijzen. Wees daarom nederig als je de mensen die zich verzetten, duidelijk de waarheid zegt. Want als je vriendelijk met hen spreekt, is er een kans dat zij met Gods hulp hun verkeerde ideeën zullen loslaten en de waarheid gaan erkennen. Dan zullen ze tot bezinning komen en zich losmaken uit de valstrik van de duivel, die hen gevangen houdt en in zijn macht heeft."

En makkelijk is het zeker niet. Maar zoals Jezus al zei:"Verleidingen zullen er altijd zijn. Dat is onvermijdelijk." (Lukas 17:1) De vraag is alleen hoe wij ermee omgaan. Hoe wij op die situaties reageren, bepaalt onze beloning.

1 Petrus 1:6 "Wees dus blij! Er ligt iets heerlijks voor u klaar, ook al zult u het door allerlei beproevingen eerst nog een tijd erg moeilijk hebben."

En wat ligt er klaar? In vers 4 staat het antwoord: het eeuwige leven! En nee dat is geen oneindig leven hier op aarde. En wat zijn die beproevingen dan? Die beproeving bestaat uit het leven te leiden zoals Jezus dat deed:
Mattheus 5:40-48 (hier volgt een samenvatting)" Als iemand in een proces uw hemd opeist, geef hem dan ook uw jas. Als iemand u dwingt om één kilometer met hem mee te lopen, ga dan twee kilometer met hem mee. Maar Ik zeg: houd ook van uw vijanden! En bid voor wie u vervolgen!"
DAT is de uitdaging !

Over dit onderwerp komen misschien nog meer blogs. 

Horen, luisteren, vertrouwen

Een onderwerp wat voor een heleboel mensen eigenlijk het meest moeilijke is om te doen.
Luisteren. Het puur en alleen luisteren is misschien wel het moeilijkste dat er is. Maar het kan ook heel mooi en zeker rustgevend zijn. Denk maar eens aan een mooie zonnige dag. Je loopt in het bos en je neemt even de tijd om in het gras te gaan zitten. Je doet je ogen dicht en luistert naar de natuur om je heen. De wind die zacht tussen de bladeren door waait. Vogels die ieder nog mooier dan de ander willen fluiten. Het geeft gewoon nieuwe energie. Hetzelfde trouwens voor een dagje aan het strand. Luister maar eens naar de levende oceaan, het water dat steeds opnieuw probeert aan land te komen. De meeuwen die tegen de waterlijn roepen dat deze het toch niet red.
En dan de stilte. Wat hoor je als je in volledige stilte zit?
Het is niet te omschrijven, maar ook in stilte hoor je 'iets'. Probeer maar eens een hele stille plek te vinden, en ga dan eens goed luisteren. Het is nooit helemaal stil, je hoort altijd wel iets.

Ondanks dat we het op elk moment van de dag doen, luisteren, is het zoals in het begin al gezegd waarschijnlijk  het moeilijkste wat er is. Kijk maar een naar je kinderen. Jij verteld dat ze iets niet mogen doen, en wat doen ze dan juist vaak wel? Precies datgene waarvan jij hebt gezegd dat ze het niet moeten doen.
Luisteren is dus eigenlijk ook gehoorzamen. Luisteren is horen wat er gezegd wordt, en er ook over nadenken. Dus niet alleen maar aanhoren. Dat is typisch voor de dingen die het ene oor in gaan, en het andere weer uit zoals we zeggen. Dan hoor je wel, maar luister je niet. We hebben allemaal wel van die voorbeelden.
"Wat zou ik doen? Heb ik dat gezegd? Kan het me niet herinneren."

Wij mensen hebben het altijd al moeilijk gehad met luisteren. Je ziet het tegenwoordig nog steeds dagelijks in de Tweede Kamer. Politici zijn zeer goed in het "selectief " luisteren. Alleen datgene horen wat jezelf goed uit komt. Door de hele geschiedenis heen zijn voorbeelden te over te vinden van mensen die wel horen, maar niet helemaal goed luisteren. En dat weten we omdat er vaak niet veel goeds van komt.

Zijn er voorbeelden van mensen die wél geluisterd hebben, en daardoor de wereld veranderd hebben? Mensen die niet hun eigen ding gedaan hebben? Ik kan er zo maar één opnoemen. Jezus.
Hij luisterde wél naar Zijn Vader. Hij hoorde niet alleen, maar luisterde ook en handelde er daarom ook naar. Wat is er dan eigenlijk nodig om datgene wat je hoort ook daadwerkelijk te gaan uitvoeren? Moet je het alleen horen om het te gaan doen? Je moet naar mijn idee diegene die jou iets verteld ook vertrouwen om het aan te nemen en dan ook te gaan doen. Zonder vertrouwen hoor je wel, maar luister je er dan ook naar? Of zeg je dan al snel " Het zal wel. Ik wil het eerst zeker weten voor ik naar je luister". En dan gaan we het vaak nog even bij iemand navragen die we meer vertrouwen. Klopt, of niet? Dus naast het daadwerkelijk luisteren is vertrouwen ook heel belangrijk. Eigenlijk gaat het dus samen.

Jezus vertrouwde op Zijn Vader. Hij vertrouwde Hem zelfs Zijn leven toe!
Op Zijn beurt vertrouwde Jezus de discipelen om de lessen van de Vader door te geven aan alle volken op de wereld. Wat een taak is dat geweest. Jezus die langs loopt, jou aan het werk ziet en tegen je zegt: " Kom, volg Mij." Zou jij dan net zo makkelijk alles aan de kant zetten en zonder twijfel Hem volgen? Wat een vertrouwen hebben de discipelen op dat moment in Jezus. Ze horen, luisteren én gehoorzamen direct.
Kijk ook maar eens naar Mattheüs 14:28-31. Jezus loopt over het water en Petrus wil, om zeker te weten dat het Jezus is en geen geest die daar loopt, dat Jezus hem roept om naar Hem toe te lopen. Jezus roept hierop Petrus en hij stapt uit de boot, en loopt naar Jezus toe. Petrus hoort Jezus, hij luistert naar Jezus en hij vertrouwd Jezus. Daarom kan hij naar Jezus toe lopen over het water. Op het moment dat Petrus gaat twijfelen, zinkt hij. Naast luisteren is vertrouwen dus ook heel erg belangrijk. Het klinkt zo moeilijk, en eigenlijk is het precies dat wat wij altijd gedaan hebben toen wij mensen nog klein waren. Je luisterde altijd naar wat je ouders zeiden. Tenminste, het eerste jaar zeg maar. Het vertrouwen dat een klein kind heeft is het vertrouwen dat God wil dat je in Hem hebt. Als je Vader zegt dat je niet moet oversteken, dan vertrouw je erop dat Hij de waarheid zegt. En steek je niet over. Simpel toch?

Alleen doordat God ons ook een eigen wil en mening heeft gegeven, gaat het nogal eens mis. "Hoezo niet oversteken? Ik moet aan de overkant zijn, en snel ook, anders kom ik te laat! Ik ga gewoon, God heeft het vast niet goed. Ik zie helemaal geen verkeer aan komen!" Je hoort God wel, alleen luister je niet omdat je meer vertrouwen in je eigen mening stelt, dan in het oordeel van God. Stel je eens voor dat je dat vroeger bij je eigen vader gedaan zou hebben. Bij de meeste vaders valt zoiets niet goed, en zou hij je in je kraag gegrepen hebben om je weer op de stoep te trekken. Als je dat maar vaak genoeg doet, dan heeft je vader op een gegeven moment iets van:" Het heeft geen zin iets te zeggen, je luistert toch niet. Ga lekker je gang en zoek het maar uit." Dan heb je het al wel erg bont gemaakt denk ik, maar het komt voor. God laat je ook vrij om je eigen keuzes te maken. Alleen kun je altijd naar Hem terug als je inziet dat je het niet goed gedaan hebt. Lees Lukas 15 maar eens door. Twee voorbeelden van 'ongehoorzaamheid', maar elk van deze weglopers of verdwaalden wordt actief door God gezocht, gevonden en teruggebracht.
Inderdaad, God de Vader zoekt de verdwaalden op! Het enige wat wij hoeven te doen om terug geleid te worden naar de kudde is:

                                           Horen - Luisteren - Vertrouwen