Een blog waarin ik, naast persoonlijke dingen, ook overdenkingen plaats over hoe wij in deze samenleving met God omgaan.
Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen
zondag 8 oktober 2017
Vaders !
Het was een "vader-weekend" dit weekend. Nee, niet gepland en geen weekend van club of kerkgemeente. Meer een weekend van spullen van je overleden vader krijgen en daardoor terug denken in de tijd. Dingen die hij leuk vond om te doen, of waar hij trots op was gedaan te hebben. Vergelijkend met mijn eigen leven heb ik toch wel redelijk dezelfde dingen gedaan eigenlijk. Toeval? Een zoon kijkt op naar zijn vader. Probeert te doen wat zijn vader doet, dus echt vreemd is het niet.
Later een serie gezien over een vader-zoon weekend ergens in het buitenland. Daar komt dan de opmerking langs dat je als vader je kind zijn of haar identiteit geeft. Een kind wil van zijn vader horen dat hij van hen houd, dat ze goed zijn zoals ze zijn en zich niet hoeven te bewijzen. De kans dat kinderen bij het uitblijven van deze dingen buiten het gezin naar bevestiging gaan zoeken, zoeken naar een identiteit, is groot. Iedereen met een leuk verhaal kan er dan zijn of haar voordeel mee doen en dat is vaak niet ten gunste van het kind.
Terugkijkend op mijn eigen leven kom je dan tot bepaalde conclusies. Tegelijk houd je je eigen relatie met je eigen kinderen nu tegen het licht en kom je tot de ontdekking dat ook jij steken laat liggen. Tijd om serieus daarnaar te gaan kijken en er ook wat mee te gaan doen natuurlijk. Niemand is perfect dat weet ik ook wel. En toch is het soms niet zo moeilijk om door een kleine verandering een groot effect te bereiken.
Tijd om er een strijdplan van te gaan maken.....
maandag 6 april 2015
Doel, waarde en nut
Wat is ons doel? Waarom zijn wij hier op aarde?
Dat zijn vragen die iedereen zichzelf wel eens stelt. En het antwoord is niet altijd even makkelijk. Misschien kunnen we een vergelijk maken met andere dingen die wij wel begrijpen. Er is alleen wel één voorwaarde: als iets een doel heeft, dan is het mijns inziens gemaakt. Met andere woorden, iets heeft een doel als het met voorbedachte rade op een bepaalde manier is ontstaan.
Denk hier maar eens over na. Kijk eens rond in de ruimte waar je nu bent. Misschien staat er een tafel. Wat is het doel van de tafel, met welk idee erachter is het gemaakt? En de stoel die je ziet? En het materiaal waarvan de tafel en de stoel gemaakt zijn? Iets kan dus ook meerdere doelen hebben. Stel die tafel en stoel zijn van kunststof gemaakt. Van kunststof kun je ongeveer alles maken wat je wilt. Er wordt eerst kunststof gemaakt en later wordt pas beslist wel deel van die kunststof gebruikt wordt om een tafel van te maken en welk deel voor een stoel. En laten we eerlijk zijn, gebruiken we een stoel altijd alleen maar voor het doel waarvoor het gemaakt is? Om op te zitten? Of gebruiken we het ook wel eens als opstapje bijvoorbeeld?
Ook de planten en dieren hebben een doel. Ze zijn allemaal onderdeel van een kwetsbaar ecologisch systeem. We ontdekken als mensen steeds meer in de natuur. Zeker wat betreft dieren en planten waarvan we wel eens zeiden dat ze puur zinloos zijn. Alles heeft dus een doel en een taak. Dan heeft de mens dat toch ook?
Alles wat gemaakt wordt heeft een doel. De vraag die wij mensen onszelf stellen - wat is ons doel in dit leven - impliceert al dat ook wij dus gemaakt zijn. Je vader en moeder hebben daar een grote rol in gespeeld. Maar om ons doel te bepalen moeten we verder terug kijken dan naar onze eigen ouders.
De eerste mens is al met een doel gemaakt. In Genesis 1:26-28 staat het doel van ons mensen al beschreven: Toen zei God: ‘Laat Ons mensen maken die op Ons lijken en kunnen heersen over alle dieren op aarde, in de zeeën en in de lucht.’ God schiep daarop de mens als zijn evenbeeld. Als man en vrouw schiep Hij hen. God zegende hen en zei: ‘Vermenigvuldig je, bevolk de aarde en onderwerp haar. Heers over de vissen, de vogels en alle andere dieren.
Wij moeten dus heersen over de dieren in de lucht, op aarde en in de zee. Wij zijn gemaakt om als tuinman en dierenverzorgers erop te letten dat al het leven op aarde het goed heeft. Daar komt dus geen toeval bij kijken, we zijn niet 'toevallig' ontstaan. Als wij 'toevallig' zijn ontstaan, en zonder een doel hier aanwezig zijn, dan hebben wij als mens dus geen doel. En als we geen doel in het leven hebben dan volgen depressie, nutteloosheid en een gevoel van 'wat doe ik hier' al snel. Als je weet dat je hier bent met een doel, dan heeft het leven gelijk meer betekenis, meer waarde, gevoel nuttig te zijn.
Genesis 2:15 De Here God plaatste de mens in de hof van Eden om de zorg daarvan op zich te nemen en de hof te bewerken.
Genesis 3:17b-98a Voortaan zul je hard moeten werken om in leven te blijven. Er zullen dorens en distels groeien en van de wilde planten zul je eten. Tot de dag van je dood zul je zwetend het land bewerken om te kunnen leven.
We zijn hoeders van de aarde. Dus we hebben wel degelijk een doel in dit leven. Of we goed werk leveren? Dat valt nog te bezien. Misschien als we ons weer bewust worden van onze herkomst, en ons oorspronkelijke doel.
zondag 15 juni 2014
Vader(s)
Een eigen gedicht:
Vaders
Een vader weet vaak hoe iets moet,
Al doet hij misschien niet altijd alles goed.
Een vader hoort een steun te zijn
Een baken in de woestijn.
Vraagbaak voor zijn eigen kinderen
Vader staat voor je klaar
Maakt niet uit wanneer, waarvoor, is dat niet raar
Ongeacht de reden van je vraag
Hij helpt je, heel graag.
Vader, hoeksteen van het gezin.
Hoe mooi is het beeld van een vader niet. De man van het gezin die zorgt dat er eten op de plank komt, dat vrouw en kinderen veilig zijn, en zorgt voor de vrede en veiligheid binnen het gezin. Een geweldig beeld. Helaas weten we dat er genoeg vaders zijn die hier niet aan voldoen. Vaders die alleen aan zichzelf denken. Vaders die met tegenzin thuis komen, omdat het nu eenmaal moet. Vaders die eigenlijk helemaal geen vader hadden willen zijn. En omdat zij zich dan belabberd voelen, lijd het hele gezin gedwongen mee.
Ik heb al eerder aandacht gegevn aan de rol van de man binnen het gezin. Ik ben ervan overtuigd dat dit nog steeds van veel waarde is, ook voor de maatschappij zoals hij nu is. Misschien JUIST nu in deze tijd.
Lees deze blog nog maar eens door
Niet alleen voor vaders, maar voor mannen in het algemeen is de volgende blog geschreven: Mannen van God Een mooi boek.
Hoe kunnen wij met mensen omgaan? Zie ook deze blog - omgaan met mensen
Wij mannen en zeker wij vaders moeten opnieuw goed onze rol en invloed in het gezin terugvinden. Ons gezin is een druppel in de zee. Als je die druppel in beweging zet, dat zie je de kringen steeds wijder zich verspreiden in de zee. Naast je eigen gezin beïnvloed het dus veel meer mensen dan je zou verwachten. Doe er je voordeel mee mannen. Laat ons opnieuw de hoeksteen van het gezin worden/zijn.
Waar zit je als man mee? Zijn er dingen waar andere mannen misschien een antwoord op kunnen geven voor je? Laat ons een ondersteunende schouder voor elkaar zijn.
zondag 1 september 2013
Wie moet je nu volgen?
Kennen jullie dat gevoel ook? Op een gegeven moment gebeurd er zoveel om je heen dat je soms even de weg een beetje kwijt bent. Iedereen verteld van alles en wat is eigenlijk waar?
Waar veel mensen in de val lopen, is dat men 'mensen' gaat volgen in plaats van Jezus.
Christus is ons voorbeeld, niet de mensen die over Hem vertellen. Hoe goed zij hun best ook doen, ook dat zijn mensen die het fout kunnen hebben. Laat je leiden door God en Zijn Zoon Jezus. Op die manier zul je je doel behalen.
Natuurlijk is het goed om voeding van andere mensen te krijgen, maar blijf het wel zelf toetsen aan de Waarheid. Blijf niet passief luisteren naar anderen, maar controleer ook zelf in de Bijbel of het ook inderdaad zo beschreven staat. Naar mijn idee zakt het geloof steeds verder weg omdat mensen vaak blindelings maar aannemen wat er verteld wordt, en zelf niet meer de moeite nemen om het na te lezen.
Waar veel mensen in de val lopen, is dat men 'mensen' gaat volgen in plaats van Jezus.
Christus is ons voorbeeld, niet de mensen die over Hem vertellen. Hoe goed zij hun best ook doen, ook dat zijn mensen die het fout kunnen hebben. Laat je leiden door God en Zijn Zoon Jezus. Op die manier zul je je doel behalen.
Natuurlijk is het goed om voeding van andere mensen te krijgen, maar blijf het wel zelf toetsen aan de Waarheid. Blijf niet passief luisteren naar anderen, maar controleer ook zelf in de Bijbel of het ook inderdaad zo beschreven staat. Naar mijn idee zakt het geloof steeds verder weg omdat mensen vaak blindelings maar aannemen wat er verteld wordt, en zelf niet meer de moeite nemen om het na te lezen.
Efeziërs 5:1 Volg dus het voorbeeld van God, als kinderen die hij liefheeft
Efeziërs 15-17 Let dus goed op welke weg u bewandelt, gedraag u niet als dwazen maar als verstandige mensen. Gebruik uw dagen goed, want we leven in een slechte tijd. Wees niet onverstandig, maar probeer te begrijpen wat de Heer wil.
Dat laatste is natuurlijk wel heel erg moeilijk. Proberen te begrijpen wat de Heer wil. Hoe kom je daar achter? Daar heb je toch juist andere mensen voor nodig?
Andere mensen kunnen je een zetje in de richting geven (als ze door God aangestuurd worden) maar je moet de uiteindelijke richting toch van God zelf horen. Hij spreekt tegen iedereen, dus ook tegen jou. Vaak denken we dat we niet goed genoeg zijn en dat God daarom niet tegen ons spreekt. Dan heb ik nieuws voor je, Hij spreekt ook tegen jou ! Je moet er soms alleen even de tijd voor nemen. God heeft ons allemaal gemaakt, en nog wel naar Zijn evenbeeld, en dan zou Hij niet met jou praten? Dat is hetzelfde als dat jij geen woord tegen jezelf zegt. Omdat degene die tegen jou praat (jij dus) meer waard zou zijn als degene die luistert (jij dus). Als ik het zo zeg klinkt het niet echt logisch toch? Dus God spreekt ook tegen jou!
Neem de tijd om naar de Vader te luisteren, en volg Hem. Laat je verrassen door wat er dan allemaal kan gebeuren in je leven !
zondag 4 augustus 2013
Volg het voorbeeld
Wat is mijn doel in het leven?
Dat is de vraag die ongeveer iedereen zichzelf wel eens stelt in het leven, gelovig of niet.Het antwoord is soms net zo moeilijk als dat het eenvoudig is. Jezus heeft diverse keren een doel voor ons neergezet. Hebben wij allemaal hetzelfde doel dan? Ik denk dat wij uiteindelijk allemaal inderdaad hetzelfde doel hebben: een eeuwig leven bij God de Vader. Dan is natuurlijk de volgende vraag: hoe bereik ik mijn doel? En dat is voor iedereen denk ik nou net weer even iets anders.
God heeft je gemaakt met een bedoeling, al ver voordat je geboren was. Voordat Jezus uitgeleverd werd, probeerde Hij de discipelen iets duidelijk te maken. Hij waste hun voeten, iets wat alleen een dienaar deed. Nadat Hij dit gedaan had zei Hij: Want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na. Luister goed, een knecht is niet de meerdere van zijn baas en een boodschapper niet van wie hem gestuurd heeft! (Johannes 13:15-16). Iedereen is dus gelijk. Niemand is beter dan een ander. Voel je niet beter dan een ander, maar wees bereid om een ander te dienen. Door te dienen wordt je niet minder. Wij moeten dus het voorbeeld van Jezus volgen, en dan wordt niet alleen het voeten wassen bedoeld, maar moeten we kijken naar het hele leven van Jezus. Hoe Hij op situaties reageerde. En dat gaat dan niet alleen over het alom bekende 'andere wang toekeren'. Jezus was niet altijd passief bezig. Denk maar eens aan het verhaal dat Hij de handelaren uit de tempel gooide, letterlijk. Hij maakte het huis van Zijn Vader schoon op dat moment. En dat deed Hij niet bepaald zachtzinnig. Het is dus niet verkeerd om op de juiste tijden van je af te bijten en duidelijk te maken dat er grenzen zijn.
Hoe bereik je dan je doel? Voor de één is dat het uitdragen van het evangelie, voor de ander is dat er gewoon zijn voor iemand die een luisterend oor nodig heeft. We hebben allemaal een andere taak, met uiteindelijk hetzelfde doel. God, de Vader, heeft u uitgekozen, omdat Hij u al lang tevoren kende. De Heilige Geest heeft u afgezonderd om Jezus Christus te gehoorzamen en door zijn bloed gereinigd te worden. Ik wens dat u meer en meer de genade en vrede van God zult ontvangen. Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven. Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen. Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen. (1 Petrus 1:2-5)
zaterdag 8 december 2012
Omgaan met mensen
1 Timotheüs 5
1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem.
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.
Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?
En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.
Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar.
Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?
Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.
Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.
Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?
En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.
Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar.
Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?
Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.
Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.
zaterdag 18 augustus 2012
Opvoeding en herstel
Wat is er toch aan de hand met ons mensen? Kijk eens om je heen; misdaadcijfers groeien, schoolverlaters worden er steeds meer, lagere opleidingen, gesjoemel met diploma's, corruptie binnen de regeringen, leuke verkiezingspraatjes en daarna niks meer. Waar gaan we de verkeerde weg op?
Ergens op onze levensweg missen we een stukje begeleiding of training over hoe we keuzes moeten maken. En dit terwijl het eigenlijk voor bijvoorbeeld ouders relatief makkelijk is om in de gaten te houden. Laten we eens het leven van een jongen volgen vanaf zijn geboorte.
Een kind wordt (normaal gesproken) geboren uit de liefde tussen twee mensen. Er zijn tot nu toe in elk geval twee mensen voor nodig. Vlak na de geboorte zal de moeder een iets grotere rol spelen dan de vader, maar beide ouders hebben vanaf dat moment al invloed op de kleine. Alles wat er op dat moment gedaan wordt, manier van praten, spanningen, ruzies, gewoonten, dat alles wordt langzaam aan al opgeslagen en na verloop van tijd herkent. Kijk maar naar hoe hij reageert als er standaard geluiden te horen zijn. Het openen van de koelkast, een voordeur, de hond. Allemaal een vorm van herkenning. Dat neemt hij mee als hij ouder wordt en opgroeit. De belangrijkste voorbeelden die hij op gaat volgen en na gaat doen, leert hij van zijn eigen ouders. Laten we zelf immers niet zien hoe het moet? Hoeveel volwassenen kunnen zich inhouden om geen 'babytaal' tegen de kleine te gaan praten? De "goo-goo's" en "gaa-gaa's" zijn niet van de lucht bij de kraamvisite. En wat een plezier hebben we als de kleine in die taal antwoord! Mooier wordt het nog als de jongen wat ouder is geworden. Dan zeggen we de hele dag "papa" of "mama" tegen hem, zodat hij onze 'namen' uit kan spreken. En warempel, na lang genoeg oefenen lukt het ook nog! Oefening baart kunst, al moet je wel weten wát je moet oefenen. En daar is een voorbeeld voor nodig. En op die leeftijd weet je nog niet of het goed is of slecht. Ziet een kind zijn ouders alleen maar zonder bestek eten bijvoorbeeld, dan zal het zelf ook geen bestek gebruiken. Alle dagelijkse dingen worden al heel snel opgeslagen. Alles wat je doet wordt zorgvuldig bekeken.
Ergens op onze levensweg missen we een stukje begeleiding of training over hoe we keuzes moeten maken. En dit terwijl het eigenlijk voor bijvoorbeeld ouders relatief makkelijk is om in de gaten te houden. Laten we eens het leven van een jongen volgen vanaf zijn geboorte.Een kind wordt (normaal gesproken) geboren uit de liefde tussen twee mensen. Er zijn tot nu toe in elk geval twee mensen voor nodig. Vlak na de geboorte zal de moeder een iets grotere rol spelen dan de vader, maar beide ouders hebben vanaf dat moment al invloed op de kleine. Alles wat er op dat moment gedaan wordt, manier van praten, spanningen, ruzies, gewoonten, dat alles wordt langzaam aan al opgeslagen en na verloop van tijd herkent. Kijk maar naar hoe hij reageert als er standaard geluiden te horen zijn. Het openen van de koelkast, een voordeur, de hond. Allemaal een vorm van herkenning. Dat neemt hij mee als hij ouder wordt en opgroeit. De belangrijkste voorbeelden die hij op gaat volgen en na gaat doen, leert hij van zijn eigen ouders. Laten we zelf immers niet zien hoe het moet? Hoeveel volwassenen kunnen zich inhouden om geen 'babytaal' tegen de kleine te gaan praten? De "goo-goo's" en "gaa-gaa's" zijn niet van de lucht bij de kraamvisite. En wat een plezier hebben we als de kleine in die taal antwoord! Mooier wordt het nog als de jongen wat ouder is geworden. Dan zeggen we de hele dag "papa" of "mama" tegen hem, zodat hij onze 'namen' uit kan spreken. En warempel, na lang genoeg oefenen lukt het ook nog! Oefening baart kunst, al moet je wel weten wát je moet oefenen. En daar is een voorbeeld voor nodig. En op die leeftijd weet je nog niet of het goed is of slecht. Ziet een kind zijn ouders alleen maar zonder bestek eten bijvoorbeeld, dan zal het zelf ook geen bestek gebruiken. Alle dagelijkse dingen worden al heel snel opgeslagen. Alles wat je doet wordt zorgvuldig bekeken.
Als de kleine vent een leeftijd heeft gekregen om met andere kleine kinderen te spelen, dan zien we daar vaak al dingen terug die ze ergens opgevangen hebben. Het eten zonder bestek bijvoorbeeld. Waarom moet het wel als er anderen bij zijn, 'normaal' doen we dat toch ook niet? Als ik ergens mee wil spelen, dan pak ik het gewoon. Mijn vader pakt ook altijd de krant bij mijn moeder uit de handen zonder het te vragen. Waarom moet ik het dan wel vragen?
Het is niet voldoende om onze kinderen te vertellen hoe ze zich moeten gedragen, het is een kwestie van laten zien hoe we willen dat ze zich gedragen. Kinderen volgen automatisch het voorbeeld van hun ouders / voogden. Ze doen het gewoon na. Ze kopiëren het gedrag dat ze zien, en dan vooral van de mensen tegen wie ze opkijken. Wij als ouders moeten ons dus goed beseffen dat het niet alleen een mooi verhaal is wat we tegen onze kinderen vertellen. Het gaat erom dat de woorden die we uitspreken onderbouwd worden met ons eigen gedrag.
Nog even terug naar onze jongen. Hij is inmiddels tiener geworden en heeft een vriendinnetje gekregen. Als zijn vader zonder respect al de krant bij zijn moeder uit de handen trok, en er meer van dat soort signalen afgegeven zijn in zijn vroege jeugd, hoe zal hij dan nu zijn vriendinnetje behandelen? De kans is groot dat hij ook bij haar regelmatig iets uit de handen trekt en dat heel normaal vind. Dat hij haar zonder na te denken aan de kant zet voor iets anders. En dat zijn nog de goede verhalen. In het uiterste geval kan het ook heel anders uitpakken.
Stel je vader is een seriemoordenaar. Hij steekt dat ook niet onder stoelen of banken thuis. Zelf heb je een vriend die tegen je zegt dat je moeder geld heeft gestolen. Wat doe je dan met die vriend? Praten heb je niet geleerd, dus je brengt hem naar de plek waar je vader al zijn moorden gepleegd heeft. Overdreven verhaal? Onderstaand stukje komt uit de krant Trouw van 25 oktober 2011. Het voorbeeld was dan geen vader, maar wel een familielid.

De zeven slachtoffers van seriemoordernaar Ivan Milat, familie van de Australische tiener. © reuters
Een Australische tiener heeft bekend dat hij een 17-jarige jongen vorig jaar vermoordde met een bijl. De dader is familie van seriemoordenaar Ivan Milat, die bekend werd als de 'backpacker-moordenaar', nadat hij zeven rugzaktoeristen vermoordde. De tiener pleegde zijn moord in hetzelfde bos als zijn familielid en zei tegen zijn vrienden: 'Dat is wat mijn familie doet.'
Deze jongen kende geen andere oplossing. "Dat is wat mijn familie doet". Hij volgde het voorbeeld dat hij door de jaren heen had gekregen. Je kunt hem vertellen dat het verkeerd is wat hij doet, maar zijn familielid doet het toch ook? En die was ook nog niet eerder gepakt. Als een voorbeeld figuur in het gezin ontbreekt, dan kijken kinderen verder, naar iemand waar ze wel tegen op kijken en die ze als voorbeeld kunnen nemen.
Natuurlijk is het niet makkelijk om altijd het juiste voorbeeld te zijn. We worden allemaal wel eens boos of zeggen dingen waarvan we achteraf spijt hebben. Ook hoe we dan reageren is belangrijk. Zeggen we ook daadwerkelijk dat het ons spijt, of blijft het bij denken; "dat moet ik een volgende keer toch anders doen?"
Er zijn diverse boeken verschenen om te helpen met de opvoeding. Want al gaat heel wat vanzelf als je ouder van een kind wordt, er zijn toch ook vaak nog een heleboel vragen.
Om te beginnen moet der relatie tussen man en vrouw goed zijn. Dat is het fundament van het kind. Efeziërs 5:21-28 : "Onderwerp u aan elkaar uit ontzag voor Christus. Vrouwen, voeg u naar uw man net zoals u zich voegt naar de Here. De man leidt zijn vrouw, zoals Christus zijn Gemeente leidt, Hij gaf zijn leven om haar te redden! Dus, vrouwen, u moet zich in alles naar uw man voegen, zoals de Gemeente zich naar Christus voegt. Mannen, geef uw vrouw dezelfde liefde als Christus aan zijn Gemeente gaf, toen Hij Zich volledig voor haar opofferde. Christus zonderde zijn Gemeente voor Zichzelf af. Zijn woord was als een bad dat haar reinigde. Hij wilde dat de Gemeente stralend voor Hem zou staan, volmaakt, zonder vlek of rimpel. Zij moest heilig en zuiver zijn. Zo moeten ook de mannen hun vrouw liefhebben en verzorgen als hun eigen lichaam. Want als de man zijn vrouw liefheeft, heeft hij ook zichzelf lief."
En hoe geven we dan het goede voorbeeld aan onze kinderen? Efeziërs 5:1 Volg Gods voorbeeld in alles, zoals een geliefd kind zijn vader nadoet.
En wát geven we aan onze kinderen? Lucas 11:11-13 "Velen van jullie hebben kinderen. Als je zoon je om een vis vraagt, geef je hem dan een slang? Of als hij om een ei vraagt, geef je hem dan een schorpioen? Natuurlijk niet! Dus, al ben je slecht, je geeft je kinderen toch wat zij nodig hebben. Hoeveel te meer zal je hemelse Vader de Heilige Geest geven aan wie Hem daarom vragen?"
Laten we niet vergeten dat kinderen onze toekomst zijn. Als wij hen goed opvoeden en de juiste dingen leren, zullen zij dat toepassen als wij het nodig hebben. Kinderen horen te beginnen daar waar hun ouders eindigen, en ze moeten niet alles weer opnieuw uit moeten vinden zodat ze niet verder komen dan de ouders. En daarom worden we op onze hoge leeftijd weer net als een kind. Hulpbehoevend, gedachten uit ons verleden spelen weer op, we worden weer als een kind opdat we als een kind in het Koninkrijk van God kunnen geloven.
Markus 10:13-16 "Enkele moeders brachten hun kinderen bij Jezus. Zij wilden graag dat Hij ze zou aanraken, maar de leerlingen traden daartegen op. Jezus zag het en nam hun dat kwalijk. ‘Laat die kinderen toch bij Mij komen,’ zei Hij. ‘Houd ze niet tegen, want het Koninkrijk van God is juist voor wie is zoals zij. Het is zelfs zo dat wie niet als een kind in het Koninkrijk van God gelooft, er nooit kan komen.’ Hij nam de kinderen in zijn armen, legde zijn handen op hun hoofd en zegende hen.
maandag 4 juni 2012
Liefde
Het is een eeuwenoud begrip. Liefde.
Vaak denken we als eerste aan de man of vrouw van onze dromen. Dus iemand buiten onze familie. Maar liefde begint natuurlijk al binnen het eigen gezin. Als het goed is tenminste. Liefde is het belangrijkste in het leven van een mens. Zonder liefde kan er niet veel zijn.
Kijk maar eens naar de liefde van God. God houd van zijn creaties. Ook van de mens, ondanks de puinhoop die hij er wel eens van maakt. "Wat heeft de Vader geweldig veel liefde voor ons! Wij héten niet Zijn kinderen, wij zíjn het ook." 1 Johannes 3:1
Ook Zijn eigen Zoon had Hij onmetelijk lief. En Jezus had Zijn Vader onmetelijk lief, ondanks dat Hij wist wat er zou gaan gebeuren. Dat is nog eens liefde. Als wij als kind weten dat we van onze eigen vader naar de schoolarts moeten om een inenting te halen, dan zijn we vaak al boos. Jezus wist dat Hij ging sterven, om de mensen te verlossen van de zonde en hen zo weer dicht bij God, Zijn Vader, te brengen.
Zelfopofferende liefde..
Liefde moet je dus niet alleen voor je partner hebben, maar voor alle mensen. En dát is pas moeilijk! Je moet net zoveel van je buren houden als van jezelf....inderdaad, ga dat maar eens proberen. Zoveel houden van iemand die in de zomer altijd met open ramen de muziek zo hard heeft staan dat de glazen fris van je tuintafel trillen? Ja inderdaad, ook van hen moet je houden en liefhebben. Vergeef hen dat ze de muziek hard aan hebben en zie ze als broeders. Hoe moeilijk het ook is, het is denk ik altijd nog makkelijker dan voor je buren aan een kruis te gaan hangen...toch?
"Vrienden laten wij elkaar liefhebben want de liefde komt van God. Wie liefheeft, is uit God geboren en kent God." 1 Johannes 4:7
Laten we het voorbeeld van de buren er nog even bijhalen. We kennen het allemaal, overlast door de buren. Niet leuk natuurlijk, maar zelf zijn we ook buren toch? Bezorgen wij anderen ook last? Of zijn wij die perfecte buren die niemand anders heeft? We moeten het allemaal samen doen op deze wereld, laten we elkaar dan ook liefhebben en vergeven. Als er liefde is tussen mensen dan kan er geen oorlog zijn.
"Wees op uw hoede, houd stand in het geloof, wees moedig en sterk. Wat u ook doet, doe het uit liefde."
1 Corinthiërs 16:13-14
Dus laten we er voor elkaar zijn mensen. Leer elkaar wat liefde is. Leer je naasten kennen. Hebben ze het moeilijk? Leg een arm om hun schouder. Hebben ze hulp nodig? Geef hen hulp of zorg dat ze de juiste hulp krijgen. Laat aan de rest van je omgeving zien hoe het leven eruit ziet als je liefde hebt voor de mensen. Je zult versteld staan van het resultaat!
"Wees niet haatdragend of wraakzuchtig, maar heb uw naaste lief als uzelf, want Ik ben de HERE" Liviticus 19:18
Vaak denken we als eerste aan de man of vrouw van onze dromen. Dus iemand buiten onze familie. Maar liefde begint natuurlijk al binnen het eigen gezin. Als het goed is tenminste. Liefde is het belangrijkste in het leven van een mens. Zonder liefde kan er niet veel zijn.
Kijk maar eens naar de liefde van God. God houd van zijn creaties. Ook van de mens, ondanks de puinhoop die hij er wel eens van maakt. "Wat heeft de Vader geweldig veel liefde voor ons! Wij héten niet Zijn kinderen, wij zíjn het ook." 1 Johannes 3:1
Ook Zijn eigen Zoon had Hij onmetelijk lief. En Jezus had Zijn Vader onmetelijk lief, ondanks dat Hij wist wat er zou gaan gebeuren. Dat is nog eens liefde. Als wij als kind weten dat we van onze eigen vader naar de schoolarts moeten om een inenting te halen, dan zijn we vaak al boos. Jezus wist dat Hij ging sterven, om de mensen te verlossen van de zonde en hen zo weer dicht bij God, Zijn Vader, te brengen.
Zelfopofferende liefde..
Liefde moet je dus niet alleen voor je partner hebben, maar voor alle mensen. En dát is pas moeilijk! Je moet net zoveel van je buren houden als van jezelf....inderdaad, ga dat maar eens proberen. Zoveel houden van iemand die in de zomer altijd met open ramen de muziek zo hard heeft staan dat de glazen fris van je tuintafel trillen? Ja inderdaad, ook van hen moet je houden en liefhebben. Vergeef hen dat ze de muziek hard aan hebben en zie ze als broeders. Hoe moeilijk het ook is, het is denk ik altijd nog makkelijker dan voor je buren aan een kruis te gaan hangen...toch?
"Vrienden laten wij elkaar liefhebben want de liefde komt van God. Wie liefheeft, is uit God geboren en kent God." 1 Johannes 4:7
Laten we het voorbeeld van de buren er nog even bijhalen. We kennen het allemaal, overlast door de buren. Niet leuk natuurlijk, maar zelf zijn we ook buren toch? Bezorgen wij anderen ook last? Of zijn wij die perfecte buren die niemand anders heeft? We moeten het allemaal samen doen op deze wereld, laten we elkaar dan ook liefhebben en vergeven. Als er liefde is tussen mensen dan kan er geen oorlog zijn.
"Wees op uw hoede, houd stand in het geloof, wees moedig en sterk. Wat u ook doet, doe het uit liefde."
1 Corinthiërs 16:13-14
Dus laten we er voor elkaar zijn mensen. Leer elkaar wat liefde is. Leer je naasten kennen. Hebben ze het moeilijk? Leg een arm om hun schouder. Hebben ze hulp nodig? Geef hen hulp of zorg dat ze de juiste hulp krijgen. Laat aan de rest van je omgeving zien hoe het leven eruit ziet als je liefde hebt voor de mensen. Je zult versteld staan van het resultaat!
"Wees niet haatdragend of wraakzuchtig, maar heb uw naaste lief als uzelf, want Ik ben de HERE" Liviticus 19:18
zondag 15 april 2012
Man van het gezin
Hoe kunnen wij mannen ervoor zorgen dat onze kinderen een goede toekomst krijgen? Als onze kinderen immers juiste keuzes gaan maken later, zal de wereld in zijn geheel ook beter worden, toch?
Laten we eens naar het Handboek gaan kijken.
- Een vader moet zijn gezin beschermen. Een vader moet zijn kinderen opvoeden en leren God te volgen en lief te hebben (Efeziërs 6:4).
- Hij moet zijn kinderen meenemen in zijn eigen geloof en de dagelijkse dingen met ze doornemen. Zowel de leuke als de minder leuke dingen. Zo kan hij zijn kinderen opvoeden met God (Psalm 78). Daarbij hoort ook dat hij interesse heeft in de zaken die zijn kinderen bezig houden.
- Als je voorgaat (priester van het gezin) en je kinderen volgen je ook in het geloof, dan is de belofte dat je een goed leven hebt. Jijzelf, maar ook je kinderen. (Deuteronomium 11:18-20)
Zomaar wat voorbeelden en leidraden die door de hele Bijbel aangegeven staan.
Als je niet alle teksten op wilt zoeken, kijk dan eens naar het leven van Jezus. Hij is onze leermeester.
Door Hem kun je leren dat te zijn voor je kinderen en je gezin, waarvoor je geroepen bent.
En dat is, net als bij Jezus, vaak in een dienende vorm. Ja als man ben je hoofd van het gezin en eindverantwoordelijk voor de beslissingen, maar je moet ook weten wanneer iemand anders meer verstand van zaken heeft om het aan die ander over te laten.
Het gezin is toch nog steeds de hoeksteen van de samenleving zoals men het zo mooi zegt.
En hoe belangrijk de vrouw ook is, de man is eindverantwoordelijk voor het resultaat. Hij kan aansprakelijk gehouden worden voor alles wat er binnen het gezin gebeurt. Betekend dat dat de man superieur is aan de vrouw? Zeker niet! Hoe kunnen we zien wat de positie van de man is dan?
Laten we eens gaan kijken hoe Jezus functioneerde binnen Zijn 'gezin' van discipelen. Jezus maakte de beslissingen, ging hen voor in waar ze naartoe gingen en nam ze gewoon bij de hand. Daarnaast was Hij dienaar van de discipelen. Hij waste hun voeten! Leiderschap door nederigheid. Gehoorzaamheid verkregen door Zich dienstbaar op te stellen. Jezus vervulde dus eigenlijk diverse rollen binnen Zijn 'gezin' .
Hij was:
- Vader
- Dienstknecht
- Leraar
- Priester
Heeft de man in deze tijd nog steeds die rol? Is de vrouw nog steeds, naast de man, de belangrijkste binnen een gezin? Tegenwoordig met de noodzaak om als ouders allebei te gaan werken komen die rollen nogal eens in het gedrang. De kinderen zien hun ouders alleen nog bij het ontbijt en het avondeten. En vaak is er dan ook niet echt tijd om elkaar eens rustig te vertellen wat er allemaal gebeurt is die dag.
Misschien dat de kinderen nog net kunnen vertellen dat er bij de dagopvang weer eens een jongeman is opgehaald door de politie. Dat is wel spannend natuurlijk. De kinderen krijgen in deze situatie het voorbeeld van de mensen bij de dagopvang, en niet van hun ouders. De vraag is natuurlijk of dat wenselijk is.
De veilige haven is aardig verdwenen de laatste tijd. Wij als man moeten daar tegen opstaan en weer verantwoording over ons gezin nemen. Wij zijn het die ervoor moeten zorgen dat ons gezin een veilig thuis heeft. Dat ze op een veilige en goede manier naar school gaan en dingen leren. Dat ze opgeleid worden. Dat onze vrouw in geborgenheid haar deel van de opvoeding op zich kan nemen. En dat zij alle tijd en ruimte krijgt om ook een veilig thuis te creëren. Kinderen leren door het voorbeeld van hun ouders te volgen. Wij zijn het dus aan onze kinderen verplicht om een goed voorbeeld te geven. Doen ze dingen die wij niet prettig of leuk vinden? Misschien is dan als eerste een blik op onszelf genoeg om te ontdekken hoe we die problemen aan kunnen pakken. Het is nooit leuk om te horen of te zien dat je ergens fouten hebt gemaakt, maar als je er je ogen wel voor open houd en het onderkent, dan kun je het weer herstellen. Denk maar weer eens aan het nederig zijn.
Het werkt overigens niet alleen met kinderen. Probeer het ook maar eens uit bij buren of collega's. Je zult versteld staan van het resultaat!
Als wij ook het voorbeeld geven met het wandelen in geloof, dan zullen onze kinderen dat ook doen. En hoe ziet de wereld er dan uit? Niemand meer die steelt, rooft, vermoord, geen respect heeft voor zijn ouders en ga zo maar door. Nu weet ik al dat er gelijk een aantal personen zullen denken,'dat is niet mogelijk. Je denkt te positief ', en 'keep on dreaming' . Misschien moeten die mensen dan toch de Bijbel maar weer eens opnieuw leren kennen.
Dus mannen, we weten wat ons te doen staat dacht ik zo.
Dat wordt dus de komende uitdaging, ga je gezin voor in leven, leren, geloof !
zaterdag 14 april 2012
Een toffe Gozer
Een toffe gozer.
Ik denk dat we allemaal wel iemand kennen die we 'een toffe gozer' kunnen noemen.
Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee? Is het iemand die gewoon aardig is, of doet hij meer?
Vaak zijn het mensen die nogal populair zijn bij een grotere groep mensen. Dan ben je al snel een toffe gozer. Zo iemand die regelmatig de drankjes voor een ander betaald. Die vaak het hoogste woord in de groep heeft, en duidelijk aanwezig is. Dat noemen we over het algemeen een 'toffe gozer'.
Ik heb daar een iets ander beeld van.
Voor mij is een 'toffe gozer' iemand die :
Ik denk dat we allemaal wel iemand kennen die we 'een toffe gozer' kunnen noemen.
Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee? Is het iemand die gewoon aardig is, of doet hij meer?
Vaak zijn het mensen die nogal populair zijn bij een grotere groep mensen. Dan ben je al snel een toffe gozer. Zo iemand die regelmatig de drankjes voor een ander betaald. Die vaak het hoogste woord in de groep heeft, en duidelijk aanwezig is. Dat noemen we over het algemeen een 'toffe gozer'.
Ik heb daar een iets ander beeld van.
Voor mij is een 'toffe gozer' iemand die :
- Klaar staat voor een ander als die hulp nodig heeft
- Met raad en daad je begeleid
- Je niet veroordeeld
- Onvoorwaardelijk van je houd
- Het beste met je voor heeft.
Als ik dat ga vergelijken met de meeste 'toffe gozers' die ik in elk geval heb gekend, dan kom ik tot de conclusie dat ze eigenlijk aan geen enkele voorwaarde voldoen.
Vaak zijn het juist mensen die heel erg aanwezig zijn, maar als het erop aan komt niet thuis geven.
Ze staan wel vaak klaar met raad en daad, alleen stemmen ze dat dan zo af dat zij er voordeel bij hebben, en dat hoeft dus niet te betekenen dat het voor jou ook inderdaad het beste is.
Wees dus heel voorzichtig met wie je vertrouwd in je leven.
Natuurlijk zijn er de positieve uitzonderingen, maar die moet je goed zoeken. En zorg ervoor dat je er helemaal zeker van bent dat ze het goede met je voor hebben.
Er is er één waar je wel van op aan kunt. Die er altijd voor je is. Altijd het beste met je voor heeft. Een levenslange 'beste vriend' voor je wil zijn. Kortom, een hele Toffe Gozer !
Zelfs al wil Hij even een moment rust, als je vraagt om hulp dan zal Hij dat geven, altijd!
Zelf zou ik dat niet kunnen denk ik. Als ik na een lange dag hard werken ineens nog weer meer dingen moet gaan doen, dan wordt ik daar op zijn minst niet vrolijk van. Waarschijnlijk doe ik die dingen dan ook helemaal niet. Maar Hij zal het altijd doen. Hij, Jezus Christus, zal altijd voor je klaarstaan. Hij heeft het ook zo gedaan toen Hij hier op aarde rondliep. Iedereen wilde genezen worden, iedereen wilde vrij zijn van zonde. Honderden mensen liepen achter Hem aan als ze wisten dat Hij in de stad was. En dat deden ze niet voor niets.
Er was al gesproken van een 'verlosser'. Iemand die het verbond tussen God en de mens weer helemaal goed zou maken. Een verbond waardoor het eeuwige leven weer bereikbaar werd. Ziekte verbannen, boze geesten geen macht meer hadden. Het perfecte leven zonder pijn, angst, verdriet.
Iemand die je dat allemaal kan geven, dat is nog eens een 'toffe Gozer' !
![]() |
En het mooie is nu net, dat iedereen net zo'n 'toffe gozer' kan worden! Inderdaad, je leest het goed. Wij kunnen allemaal een houvast zijn voor een ander. Alles wat je daarvoor moet weten staat in de Bijbel. Lees de verhalen over Jezus eens goed door zou ik zeggen. Hij geeft op al je vragen een antwoord. Alle levenslessen die je moet weten staan erin beschreven. Probeer het maar eens. Het boek met alle antwoorden bestaat inderdaad. De Bijbel !
Het is zeker niet makkelijk om alle lessen te volgen en met goed gevolg na te leven. Maar als we het in elk geval proberen en een klein beetje slagen, dan ziet de wereld er gelijk al een heel stuk anders uit !
We zouden meer begrip hebben voor andere volken (Johannes 4:7-10)
Letterlijk zegt Jezus ook, "want Ik heb jullie een voorbeeld gegeven, volg Mij hierin na" (Johannes 13:15)
En zo staat er veel meer nog in Johannes. Kijk eens naar de belofte in Johannes 14:12 "Luister goed, wie op Mij vertrouwt, zal dezelfde dingen doen als Ik. Zelfs nog grotere, want Ik ga naar de Vader".
Hierin geeft Jezus aan dat ook wij mensen kunnen genezen en alle wonderen kunnen doen die Jezus ook deed. Dat noem ik nog eens een 'toffe gozer' die dat soort ongelooflijke dingen zomaar doorgeeft aan iedereen die bij Hem wil horen.
Ik heb Jezus aangenomen niet alleen als mijn Vriend, maar ook als mijn Redder en Raadsman. Als Herder die het beste met mij voorheeft.
En geef toe, Hij is gewoon een "Toffe Gozer"!
zaterdag 10 maart 2012
Liefdevolle Vader
Wat stellen wij ons voor als we het hebben over een liefdevolle vader?
Een vader die goed voor zijn kinderen zorgt. Een nette baan heeft en daardoor het huishouden van geld kan voorzien. Een vader die zo af en toe eens met de buurman gaat praten dat hij je bal terug moet geven, het kan nu eenmaal gebeuren dat je hem over de schutting schiet toch? Of een vader die voor de zoveelste keer je band plakt en de ketting weer op je fiets legt. Je vader laat je dingen zien en leert je de kneepjes van het leven. Allemaal voorbeelden van dingen die een liefdevolle vader doet.
In de meer extreme voorbeelden kunnen we denken aan een grote brand in een flatgebouw.
Heel gezin opgesloten door het vuur. Vader red kind, overlijd zelf aan zijn verwondingen. "Wow", denken we dan. "Dat is nog eens iets. Ik weet niet of ik dat zou kunnen". Een ander zegt juist dat het juist het enige is wat je kunt doen als ouder zijnde. Feit blijft dat het een opofferende daad van liefde is.
Een mooie spreuk die ik pas las is deze: "Ik ben niet perfect, maar Jezus vond dat ik het waard was om voor te sterven". Hier kunnen we ook niet anders op zeggen dan "WOW!". Inderdaad, een zelf-opofferende daad van liefde.
Uit ervaring kan ik je zeggen dat God een liefdevolle Vader is. Hij zorgt er inderdaad voor dat je niets te kort komt. In de Bijbel zijn voorbeelden genoeg te vinden van de vaderliefde van God voor de mensen.
Het begint al in Genesis 3:8 waarin staat dat Adam God door de hof hoorde lopen. Stel je voor, Adam en God lopen samen door de hof van Eden, te wandelen en te genieten van de mooie ongerepte natuur als Vader en zoon.
God houd van mensen. Hij heeft ons een eigen keuze gegeven. Een keus om wel of niet van de boom van goed en kwaad te eten. De mens koos ervoor om het wel te doen. Dat was het begin van vele discussies die we tegenwoordig nog voeren. Wie hoort die opmerkingen nu niet? "Als er een God is, waarom is er dan zoveel oorlog?" Omdat de mens ervoor kiest. Wij hebben een keuze. Als we ervoor kiezen om te leven zoals Jezus deed, dan kun je gewoon niet voor oorlog kiezen. Dan kun je het niet over je hart krijgen om een medemens pijn te doen. Je legt hem liever de hand op om te genezen ! Dat was wat God zou doen. Bij Hem vind je genezing, geborgenheid, vergeving, maar ook leiding. Je moet alleen zelf de keus maken om Zijn voorbeeld te volgen.
Als je de keus maakt om Hem als Vader te zien, dan zul je merken dat je ook nu nog met Hem kunt praten. Dat deed Hij niet alleen met de grote profeten uit de Bijbel. Nee Hij spreekt nu nog.
Om nog even op het voorbeeld van het begin terug te komen, de brandende flat.
Een snel gestelde vraag (en misschien heb je die al gesteld) is natuurlijk: "Als er een God was dan had die vader toch niet hoeven kiezen tussen zijn leven of dat van zijn kind? Dan waren beiden toch gered?"
We zijn hier allemaal met een doel. Het doel van Jezus was de mensheid vertellen van het goede nieuws van God, mensen te onderwijzen in het geloof en anderen op te leiden om Zijn werk over te nemen als Hij er niet meer was. Jezus wist wat er met Hem ging gebeuren. En toch liep Hij zijn levenspad helemaal uit.
Ik denk dat de meesten van ons dat niet gedaan hadden, als wij dezelfde kennis hadden gehad.
Die vader van de brand misschien ook niet. Maar instinctief probeer je datgene wat je het meest dierbaar is te redden. In dit voorbeeld zijn kind.
God juist offerde zijn enige Zoon om ons te redden! Een groter bewijs van liefde kan ik niet verzinnen.....
Een vader die goed voor zijn kinderen zorgt. Een nette baan heeft en daardoor het huishouden van geld kan voorzien. Een vader die zo af en toe eens met de buurman gaat praten dat hij je bal terug moet geven, het kan nu eenmaal gebeuren dat je hem over de schutting schiet toch? Of een vader die voor de zoveelste keer je band plakt en de ketting weer op je fiets legt. Je vader laat je dingen zien en leert je de kneepjes van het leven. Allemaal voorbeelden van dingen die een liefdevolle vader doet.
In de meer extreme voorbeelden kunnen we denken aan een grote brand in een flatgebouw.
Heel gezin opgesloten door het vuur. Vader red kind, overlijd zelf aan zijn verwondingen. "Wow", denken we dan. "Dat is nog eens iets. Ik weet niet of ik dat zou kunnen". Een ander zegt juist dat het juist het enige is wat je kunt doen als ouder zijnde. Feit blijft dat het een opofferende daad van liefde is.
Een mooie spreuk die ik pas las is deze: "Ik ben niet perfect, maar Jezus vond dat ik het waard was om voor te sterven". Hier kunnen we ook niet anders op zeggen dan "WOW!". Inderdaad, een zelf-opofferende daad van liefde.
Uit ervaring kan ik je zeggen dat God een liefdevolle Vader is. Hij zorgt er inderdaad voor dat je niets te kort komt. In de Bijbel zijn voorbeelden genoeg te vinden van de vaderliefde van God voor de mensen.
Het begint al in Genesis 3:8 waarin staat dat Adam God door de hof hoorde lopen. Stel je voor, Adam en God lopen samen door de hof van Eden, te wandelen en te genieten van de mooie ongerepte natuur als Vader en zoon.
God houd van mensen. Hij heeft ons een eigen keuze gegeven. Een keus om wel of niet van de boom van goed en kwaad te eten. De mens koos ervoor om het wel te doen. Dat was het begin van vele discussies die we tegenwoordig nog voeren. Wie hoort die opmerkingen nu niet? "Als er een God is, waarom is er dan zoveel oorlog?" Omdat de mens ervoor kiest. Wij hebben een keuze. Als we ervoor kiezen om te leven zoals Jezus deed, dan kun je gewoon niet voor oorlog kiezen. Dan kun je het niet over je hart krijgen om een medemens pijn te doen. Je legt hem liever de hand op om te genezen ! Dat was wat God zou doen. Bij Hem vind je genezing, geborgenheid, vergeving, maar ook leiding. Je moet alleen zelf de keus maken om Zijn voorbeeld te volgen.
Als je de keus maakt om Hem als Vader te zien, dan zul je merken dat je ook nu nog met Hem kunt praten. Dat deed Hij niet alleen met de grote profeten uit de Bijbel. Nee Hij spreekt nu nog.
Om nog even op het voorbeeld van het begin terug te komen, de brandende flat.
Een snel gestelde vraag (en misschien heb je die al gesteld) is natuurlijk: "Als er een God was dan had die vader toch niet hoeven kiezen tussen zijn leven of dat van zijn kind? Dan waren beiden toch gered?"
We zijn hier allemaal met een doel. Het doel van Jezus was de mensheid vertellen van het goede nieuws van God, mensen te onderwijzen in het geloof en anderen op te leiden om Zijn werk over te nemen als Hij er niet meer was. Jezus wist wat er met Hem ging gebeuren. En toch liep Hij zijn levenspad helemaal uit.
Ik denk dat de meesten van ons dat niet gedaan hadden, als wij dezelfde kennis hadden gehad.
Die vader van de brand misschien ook niet. Maar instinctief probeer je datgene wat je het meest dierbaar is te redden. In dit voorbeeld zijn kind.
God juist offerde zijn enige Zoon om ons te redden! Een groter bewijs van liefde kan ik niet verzinnen.....
zondag 26 februari 2012
God of goed?
Enige tijd geleden heb ik Pastor Louis Els* horen spreken over God en goed. En dat er in goed één letter teveel zat, namelijk de E. GoEd - E = God. De E staat in dit geval denk ik voor Eigenwijs, Eigenzinnig en Eenzaam.
Dat heeft me nu al een tijdje bezig gehouden. Doen wij wat we denken dat goed is, of doen we wat God wil? Het verhaal dat erbij hoorde was het volgende.
Iemand wordt op zijn werk behoorlijk onder de duim gehouden door een collega. Er zijn wel meer mensen die niet gelijk voor zichzelf opkomen. Na verloop van tijd wordt het gewoon te veel, en die man besluit om onder het juk van zijn collega uit te breken. Want dat voelt goed, vrijkomen van het ja en amen zeggen tegen de opdrachten van die collega. Elke morgen koffie halen, een kopie moeten maken die dan vervolgens niet goed is volgens hem, of gewoon ineens helemaal niet meer nodig. Waarom nog langer naar die persoon luisteren? Dus ja, het voelt dan goed om ervan los te breken. Maar God zegt, "Nee, nu nog niet. Je gaat nu zelfs gewoon koffie voor hem halen, ZONDER dat hij het vraagt. Je gaat een kopie maken ZONDER dat hij het vraagt".
"Ja kom op zeg, moet ik zijn werk helemaal overnemen? Ik kan gewoon echt niet meer verder en ik wil er juist vanaf!" En weer zegt God juist dat te doen wat tegen je gevoel in gaat. Hij zegt erbij dat als je deze dingen allemaal doet, Hij het hart van die collega zacht zal maken en zijn ogen zal openen. Hij zal zien wat je allemaal zonder mopperen voor hem doet en dat hij er eigenlijk wel slecht op staat. Hij zal gaan inzien wat hij allemaal gedaan heeft en daardoor niet alleen zijn excuses aanbieden, maar juist die dingen van JOU overnemen die jij voor HEM gedaan hebt. De rollen zullen omgedraaid worden, en zo zal iedereen zijn les leren en ervan groeien.
Dit verhaal heeft me aan het denken gezet. Doen we inderdaad datgene wat God wil dat we doen, of doen we dat waarvan we denken en het gevoel hebben dat het GOED is?
Kijk eens naar de wereld. Bijvoorbeeld Irak. Heeft men gehandeld zoals God zou willen met het proces van Sadam Hoessein, of is dat zo gegaan omdat het goed voelde hem ter dood te veroordelen? Als we kijken naar hoe het daarna met Irak gegaan is, denk ik dat we dat op het goede gevoel gedaan hebben, en niet op de manier die God had willen zien. Nog steeds sleept het land zich voort van probleem naar probleem.
Syrië. Zelfde verhaal eigenlijk. We kennen de verhalen en beelden allemaal. Als ik nu de vraag zou stellen, met alles wat je hiervoor gehoord hebt, en ik vraag was dat God of was dat goed? Ik denk dat jullie het juiste antwoord wel weten.
En dichter bij huis geldt het ook zeker voor Nederland. Ook hier vragen we niet meer aan God wat we moeten doen, maar oordelen we naar ons goede gevoel.
Zo zijn er is ons eigen kleine wereldje en dagelijkse leven ook verschillende dingen aan te halen waarbij je de vraag kunt stellen of het goed is, of dat het ingegeven is door God.
Als je steeds tegen dezelfde dingen aanloopt in je leven, ga dan eens na welke oplossing je steeds gebruikt. Het kan bijna niet missen dat je steeds hetzelfde doet, of in elk geval iets wat er heel veel op lijkt, want ja, dat voelt goed? Maar lost het ook iets op? Nee, vaak komen de problemen weer terug. Als dit je bekend voorkomt, ga dan eens rustig zitten. Overdenk het probleem en vraag vervolgens aan God wat je moet doen. Ook al lijkt de oplossing die je te binnen schiet onlogisch, probeer het gewoon eens. Vraag het desnoods twee keer, en vraag je man of vrouw om hetzelfde te doen en vergelijk de oplossingen die je binnen krijgt.
Wij kunnen als mensen zoveel meer als we niet meer tevreden zijn met goed. Wij kunnen dingen perfect doen, en perfect zijn, waarom dan genoegen nemen met minder?
Ik daag jullie allemaal uit om het eens te proberen, het gevoel van goed los te laten en God te gaan voelen.
Zoals ik in het begin al zei, als je de E van eigenwijs, eigenzinnig en vooral eenzaam uit het woord 'goed' verbant, dan luister je dus naar anderen, staat er niet alleen voor en bent voor rede vatbaar. Dan word het leven beter als goed!
*Pastor Louis Els - Victory Christian Church
Dat heeft me nu al een tijdje bezig gehouden. Doen wij wat we denken dat goed is, of doen we wat God wil? Het verhaal dat erbij hoorde was het volgende.
Iemand wordt op zijn werk behoorlijk onder de duim gehouden door een collega. Er zijn wel meer mensen die niet gelijk voor zichzelf opkomen. Na verloop van tijd wordt het gewoon te veel, en die man besluit om onder het juk van zijn collega uit te breken. Want dat voelt goed, vrijkomen van het ja en amen zeggen tegen de opdrachten van die collega. Elke morgen koffie halen, een kopie moeten maken die dan vervolgens niet goed is volgens hem, of gewoon ineens helemaal niet meer nodig. Waarom nog langer naar die persoon luisteren? Dus ja, het voelt dan goed om ervan los te breken. Maar God zegt, "Nee, nu nog niet. Je gaat nu zelfs gewoon koffie voor hem halen, ZONDER dat hij het vraagt. Je gaat een kopie maken ZONDER dat hij het vraagt".
"Ja kom op zeg, moet ik zijn werk helemaal overnemen? Ik kan gewoon echt niet meer verder en ik wil er juist vanaf!" En weer zegt God juist dat te doen wat tegen je gevoel in gaat. Hij zegt erbij dat als je deze dingen allemaal doet, Hij het hart van die collega zacht zal maken en zijn ogen zal openen. Hij zal zien wat je allemaal zonder mopperen voor hem doet en dat hij er eigenlijk wel slecht op staat. Hij zal gaan inzien wat hij allemaal gedaan heeft en daardoor niet alleen zijn excuses aanbieden, maar juist die dingen van JOU overnemen die jij voor HEM gedaan hebt. De rollen zullen omgedraaid worden, en zo zal iedereen zijn les leren en ervan groeien.
Dit verhaal heeft me aan het denken gezet. Doen we inderdaad datgene wat God wil dat we doen, of doen we dat waarvan we denken en het gevoel hebben dat het GOED is?
Kijk eens naar de wereld. Bijvoorbeeld Irak. Heeft men gehandeld zoals God zou willen met het proces van Sadam Hoessein, of is dat zo gegaan omdat het goed voelde hem ter dood te veroordelen? Als we kijken naar hoe het daarna met Irak gegaan is, denk ik dat we dat op het goede gevoel gedaan hebben, en niet op de manier die God had willen zien. Nog steeds sleept het land zich voort van probleem naar probleem.
Syrië. Zelfde verhaal eigenlijk. We kennen de verhalen en beelden allemaal. Als ik nu de vraag zou stellen, met alles wat je hiervoor gehoord hebt, en ik vraag was dat God of was dat goed? Ik denk dat jullie het juiste antwoord wel weten.
En dichter bij huis geldt het ook zeker voor Nederland. Ook hier vragen we niet meer aan God wat we moeten doen, maar oordelen we naar ons goede gevoel.
Zo zijn er is ons eigen kleine wereldje en dagelijkse leven ook verschillende dingen aan te halen waarbij je de vraag kunt stellen of het goed is, of dat het ingegeven is door God.
Als je steeds tegen dezelfde dingen aanloopt in je leven, ga dan eens na welke oplossing je steeds gebruikt. Het kan bijna niet missen dat je steeds hetzelfde doet, of in elk geval iets wat er heel veel op lijkt, want ja, dat voelt goed? Maar lost het ook iets op? Nee, vaak komen de problemen weer terug. Als dit je bekend voorkomt, ga dan eens rustig zitten. Overdenk het probleem en vraag vervolgens aan God wat je moet doen. Ook al lijkt de oplossing die je te binnen schiet onlogisch, probeer het gewoon eens. Vraag het desnoods twee keer, en vraag je man of vrouw om hetzelfde te doen en vergelijk de oplossingen die je binnen krijgt.
Wij kunnen als mensen zoveel meer als we niet meer tevreden zijn met goed. Wij kunnen dingen perfect doen, en perfect zijn, waarom dan genoegen nemen met minder?
Ik daag jullie allemaal uit om het eens te proberen, het gevoel van goed los te laten en God te gaan voelen.
Zoals ik in het begin al zei, als je de E van eigenwijs, eigenzinnig en vooral eenzaam uit het woord 'goed' verbant, dan luister je dus naar anderen, staat er niet alleen voor en bent voor rede vatbaar. Dan word het leven beter als goed!
*Pastor Louis Els - Victory Christian Church
Abonneren op:
Posts (Atom)
Aanbevolen post
Elke dag sterven we.
De bijbel staat vol met geweldige teksten. Teksten voor bemoediging, voor troost, hoop, of gewoon om je geluk te delen. Maar de bijbel beva...
-
Vandaag zijn mijn vrouw en ik 12,5 jaar getrouwd. Dankbaar zijn we voor de jaren die Hij ons gegeven heeft, en ook dankbaar voor het fe...
-
In een wereld die voortdurend verandert en waarin onzekerheid vaak de boventoon voert, biedt het christelijk geloof een tijdloos anker. Het ...




