Liefdevol discipelschap

Is het belangrijk wat je doet? Is het een maatstaf voor God om je wel of niet te accepteren?

Wie waren de leerlingen van Jezus? En wie stonden er dicht bij Hem?
Tollenaar (belastinginner), verslaafden, hoeren, leugenaars, twijfelaars. Mensen waar andere mensen hoe dan ook hun bedenkingen over zouden hebben. Is het dan inderdaad belangrijk wat je doet of gedaan hebt in het leven?

Mattheüs 11:19
Ik, de Mensenzoon, eet en drink wel, en u moppert: “Hij is een veelvraat en een drinker, een vriend van tolontvangers en slechte mensen!” De praktijk zal wel duidelijk maken wat wijsheid is!’

Jezus leerde de mensen in Zijn omgeving hoe je lief moet hebben. Hoe je met andere mensen om moet gaan. Niet veroordelen, maar begrip tonen. Niet met argusogen aankijken, maar je ogen neerslaan en een ondersteunende schouder bieden. Geen valse hoop geven maar eerlijk en oprecht zijn. Op die manier gaan mensen je vertrouwen, en volgen. Men wordt een discipel. Een volger die zich inzet om het beste te doen en te leren hoe de lessen doorgegeven kunnen worden.

Wij mensen proberen ook vaak om anderen ons te laten volgen. Alleen kijken wij mensen vaak naar wat onze potentiële volgers leuk vinden en proberen dat dan zo goed mogelijk te doen. Het werkt dus eigenlijk net andersom. Dan noem je het ook geen discipelen, maar dan noem je het fans. Mensen die waarderen dat jij doet wat zij zo mooi vinden. Probleem met die 'liefdesverhouding' is dat als je eens iets doet wat de fans niet leuk vinden, de liefde vaak gelijk over is. Je veranderd dan van een rijzende in een vallende ster.

Discipelen en discipelschap werkt anders. Die relatie is gebaseerd op liefde, vertrouwen, ja blind vertrouwen zelfs. En dan maakt het niet meer uit waar je vandaan komt, of wat je gedaan hebt. Op het moment dat je je volledig overgeeft aan Jezus en Hem volgt, ben je waarlijk gered en een blij mens. Natuurlijk kom je ook dan moeilijkheden tegen, zul je verdriet hebben en tegenslagen ondervinden. De manier waarop je hiermee omgaat zal alleen volledig anders zijn. Naar het voorbeeld van Jezus zul je het niet met geweld, maar met liefde oplossen. Je zal datgene doen wat je van je rabbi geleerd hebt, dat heet discipelschap.

De ervaring leert ons echter dat als wij mensen iets van iemand leren, en er vervolgens een tijdje niets meer mee doen, we het gewoon vergeten of het vertrouwen erin verliezen. Kijk maar eens naar de dienst op zondag. Direkt na de dienst zijn we allemaal meestal vol van de preek en de boodschap die we gehoord hebben. Maar als we op woensdag na gaan denken wat we zondag gehoord hebben, weten de meesten van ons niet meer precies waar het over ging en wat er van ons verwacht werd. We moeten het eigenlijk dagelijks horen, dagelijks de voorbeelden zien, dagelijks mee werken. Als je jezelf toelegt om dat te doen, ben je eigenlijk een discipel geworden.

Om hierin sterk te blijven moeten we op elkaar letten, elkaar bemoedigen en elkaar troosten en sterken.
Laten wij op elkaar letten en elkaar aansporen God en de mensen lief te hebben en altijd goed te doen. Wij moeten ook niet uit onze samenkomsten wegblijven. Sommigen maken daar een gewoonte van, maar dat is niet goed. Wij moeten elkaar bemoedigen en waarschuwen, vooral nu wij zien dat het niet lang meer zal duren, voor de Here Jezus terugkomt. Hebr. 10:24-25

Kom dus niet alleen naar de dienst op zondag, maar leef de hele week volgens het voorbeeld dat Jezus ons gaf. En ja, dat is moeilijk en zal niet zonder problemen zijn, maar "laat de moed niet zakken, want als u de Here trouw blijft, krijgt u een grote beloning." (Hebr. 10:35)

Discipelschap

Discipel

"Een leerling of volgeling van een leider."
Er is een duidelijk verschil met een apostel;  iemand die een boodschap overbrengt, uit naam van een ander die hem heeft gestuurd.

Een discipel hoeft dus niet een boodschap te verkondigen. Hij staat een leider bij met alles wat die leider doet. Een discipel zorgt ervoor dat die leider zijn taak uit kan voeren. Daarentegen zou een apostel een leider kunnen zijn, die dus weer discipelen bij zich heeft.

We kennen deze begrippen allemaal voornamelijk uit de Bijbel. Jezus had 12 mensen uitgekozen die Hem gingen volgen en die door Hem opgeleid werden tot apostel. En wat deden zijn discipelen? Zij gingen vooruit om de komst van Jezus voor te bereiden, zorgden voor onderdak en hielden de menigte in de gaten als Jezus aan het preken was. En terwijl ze dat deden, hoorden ze Jezus vertellen. Ze kregen de verhalen die Hij vertelde allemaal mee. Daarna kregen ze onderwijs van Jezus over wat Hij met Zijn vergelijkingen bedoelde. Hierdoor werden ze dus getraind en opgeleid in de dingen die Jezus deed. Dag en nacht waren ze bij Hem en hadden ze een voorbeeld aan Hem. Drie jaar lang kregen ze dus onderwijs van Jezus, elke dag opnieuw. Ze leefden met Hem, de hele dag. Pas dan krijg je een relatie die niet zomaar te evenaren is. Pas dan doorleef je de lessen die gegeven worden. Pas dan kun je direct toetsen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Tegenwoordig kan dat niet meer. Het is al moeilijk genoeg om mensen 6 tot 8 uur op een dag bij elkaar te houden en het leven te delen met een leider. Die relatie is heel moeilijk nu nog weer op te bouwen. Ik denk dan ook dat het niet even in een jaartje onderwijs op een instelling klaar is. Je leert de geheimen van het leven niet in één jaar op school. Of een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.

Het gaat er bij discipelschap niet om dat je uit je hoofd weet hoe je leider zijn koffie drinkt, of wanneer je zijn water op de tafel moet zetten. Het gaat erom dat wat die leider je leert, je begrijpt en ook snapt hoe die leider er tegenaan kijkt. Niet dat je een eigen verhaal eraan koppelt, maar dat je de waarheid van je leider begrijpt. Zo was het ook bij de discipelen van Jezus. Ze kunnen een heel mooi verhaal vertellen tegen de mensen, maar op het moment dat ze het niet kunnen onderbouwen met de zekerheid die Jezus had, dan valt het verhaal in het niet. Dan vergeten de mensen het weer en zien het alleen als een leuk tijdverdrijf. Ze hebben een leuk verhaal gehoord en dat was alles. Om de verhalen te laten leven voor mensen, heb je de overtuiging en zelfverzekerdheid van Jezus nodig. En niet te vergeten het geloof in de waarheid.

Als je het geloof in de waarheid onder de knie hebt, dan is het zaak om er ook naar te handelen. Je laten dopen is één handeling die niet kan ontbreken. Ook Jezus heeft zich laten dopen. Dopen is een bewuste keuze van een persoon om zijn oude leven achter zich te laten, en zich vanaf dat moment te richten op een leven met God. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden om te werken aan het verspreiden van het Woord van God. 

De verschillende disciplines zijn wel op te zoeken, daar hoef ik het nu niet over te hebben. Iedereen heeft andere talenten, waarvan er niet één beter of slechter is dan de ander. Het gaat er wel om wat je met je talent doet, en met welke motivatie. 

Kies jij er vandaag voor om je talenten te gebruiken waar ze voor bedoeld zijn? In dienst van God en het evangelie? Kun je dan ook aangeven welk talent dat is?

Welkom binnen het korps Discipelen van Christus.