Vaders !

Het was een "vader-weekend" dit weekend. Nee, niet gepland en geen weekend van club of kerkgemeente. Meer een weekend van spullen van je overleden vader krijgen en daardoor terug denken in de tijd. Dingen die hij leuk vond om te doen, of waar hij trots op was gedaan te hebben. Vergelijkend met mijn eigen leven heb ik toch wel redelijk dezelfde dingen gedaan eigenlijk. Toeval? Een zoon kijkt op naar zijn vader. Probeert te doen wat zijn vader doet, dus echt vreemd is het niet.

Later een serie gezien over een vader-zoon weekend ergens in het buitenland. Daar komt dan de opmerking langs dat je als vader je kind zijn of haar identiteit geeft. Een kind wil van zijn vader horen dat hij van hen houd, dat ze goed zijn zoals ze zijn en zich niet hoeven te bewijzen. De kans dat kinderen bij het uitblijven van deze dingen buiten het gezin naar bevestiging gaan zoeken, zoeken naar een identiteit, is groot. Iedereen met een leuk verhaal kan er dan zijn of haar voordeel mee doen en dat is vaak niet ten gunste van het kind.

Terugkijkend op mijn eigen leven kom je dan tot bepaalde conclusies. Tegelijk houd je je eigen relatie met je eigen kinderen nu tegen het licht en kom je tot de ontdekking dat ook jij steken laat liggen. Tijd om serieus daarnaar te gaan kijken en er ook wat mee te gaan doen natuurlijk. Niemand is perfect dat weet ik ook wel. En toch is het soms niet zo moeilijk om door een kleine verandering een groot effect te bereiken.

Tijd om er een strijdplan van te gaan maken.....

Vader(s)

Een eigen gedicht: 

Vaders

Een vader weet vaak hoe iets moet,

Al doet hij misschien niet altijd alles goed.

Een vader hoort een steun te zijn

Een baken in de woestijn.

Vraagbaak voor zijn eigen kinderen

Vader staat voor je klaar

Maakt niet uit wanneer, waarvoor, is dat niet raar

Ongeacht de reden van je vraag

Hij helpt je, heel graag.

Vader, hoeksteen van het gezin.

Hoe mooi is het beeld van een vader niet. De man van het gezin die zorgt dat er eten op de plank komt, dat vrouw en kinderen veilig zijn, en zorgt voor de vrede en veiligheid binnen het gezin. Een geweldig beeld. Helaas weten we dat er genoeg vaders zijn die hier niet aan voldoen. Vaders die alleen aan zichzelf denken. Vaders die met tegenzin thuis komen, omdat het nu eenmaal moet. Vaders die eigenlijk helemaal geen vader hadden willen zijn. En omdat zij zich dan belabberd voelen, lijd het hele gezin gedwongen mee.

Ik heb al eerder aandacht gegevn aan de rol van de man binnen het gezin. Ik ben ervan overtuigd dat dit nog steeds van veel waarde is, ook voor de maatschappij zoals hij nu is. Misschien JUIST nu in deze tijd.
Lees deze blog nog maar eens door

Niet alleen voor vaders, maar voor mannen in het algemeen is de volgende blog geschreven: Mannen van God Een mooi boek.

Hoe kunnen wij met mensen omgaan?  Zie ook deze blog - omgaan met mensen

Wij mannen en zeker wij vaders moeten opnieuw goed onze rol en invloed in het gezin terugvinden. Ons gezin is een druppel in de zee. Als je die druppel in beweging zet, dat zie je de kringen steeds wijder zich verspreiden in de zee. Naast je eigen gezin beïnvloed het dus veel meer mensen dan je zou verwachten. Doe er je voordeel mee mannen. Laat ons opnieuw de hoeksteen van het gezin worden/zijn.

Waar zit je als man mee? Zijn er dingen waar andere mannen misschien een antwoord op kunnen geven voor je? Laat ons een ondersteunende schouder voor elkaar zijn.

Jubileum

Vandaag zijn mijn vrouw en ik 12,5 jaar getrouwd.

Dankbaar zijn we voor de jaren die Hij ons gegeven heeft, en ook dankbaar voor het feit dat God ons bij elkaar heeft gebracht.

Wij hebben mogen groeien in de afgelopen jaren. Niet alleen met elkaar en naar elkaar toe, maar ook in geloof. Net als ieder ander zijn ook wij door dalen gegaan en hebben op bergtoppen mogen rondkijken.

Ook als gezin hebben wij mogen groeien. En wel van een tweepersoons naar een vijfpersoons huishouden. Wij zijn ook zeer dankbaar voor onze dochters Lisa, Tessa en Emma. Vandaag danken wij God ook voor dit alles.

Een huwelijk is niet iets wat vanzelf gebeurt. Een huwelijk heeft inspanning nodig. Beide partijen hebben een eigen bijdrage en verantwoordelijkheid binnen dat gezin. Zowel de man als de vrouw moeten niet voor de taken en verantwoordelijkheden weglopen. Soms betekend dat dat je iets wat je zelf graag zou willen, op moet geven. Er moet wel evenwicht blijven, ieder moet soms opofferingen maken. Als je die verdeling goed hebt, dan kun je het heel lang uithouden met elkaar. Voor ons is de Bijbel een leerboek hoe wij één en ander aan moeten pakken. We hebben veel geleerd van Zijn woord en proberen dat ook toe te passen.

"Vader, wij danken U voor Uw leiding in ons leven. Uw richting voor ons gezin. Voor onze gezondheid en voor alles wat U ons de afgelopen jaren geleerd heeft. Wij danken U er ook voor dat wij op deze manier soms ook anderen tot hulp kunnen zijn. Wij bidden dat U ons ook de komende jaren blijft begeleiden en ondersteunen. In Jezus naam bidden wij U dit, Amen"

Opvoeding

Een sterk gezin

Waar leer je normen en waarden? Waar leer je hoe je met bepaalde situaties om moet gaan? De belangrijkste lessen leer je thuis, binnen je gezin. Hoe moeilijk is het soms niet om de vragen van je kinderen te beantwoorden, om ze uit te leggen waarom de wereld zo werkt als hij doet.

1 Deuteronomium 6:6-9
En u moet de geboden die ik u vandaag geef, voortdurend in gedachten houden. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. Ja, ook tijdens het opstaan en naar bed gaan. Bind ze aan uw hand, draag ze op uw voorhoofd en schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van uw steden.

Voorafgaande aan dit hoofdstuk, worden nog eens de 10 geboden aangehaald en in herinnering geroepen.

Wat staat er nu eigenlijk in dit stukje? Als ik het heel kort moet samenvatten: wees de hele dag bezig met het Woord van God. Zo makkelijk is het natuurlijk niet. Er zit veel meer aan vast. En voor de mensen die zeggen dat de wetten van Mozes niet meer gelden door het offer van Jezus Christus, verwijs ik naar Romeinen 3:31 "Betekent het dan dat wij door ons geloof in Jezus Christus de wet buiten werking stellen? Nee, integendeel. Dan doen wij juist wat de wet zegt. " Duidelijker nog heeft Jezus het zelf gezegd in Lucas 16:17 "Betekent dit nu dat de wet van Mozes niet meer geldig is? Helemaal niet! Want nog eerder zullen de hemel en de aarde verdwijnen, dan dat één letter uit de wet zou vervallen."

De 10 geboden blijven dus van kracht. Jezus scherpt ze hier en daar zelf nog wat aan! Het is dus zeker belangrijk om tijdens de dagelijkse handelingen te laten zien dat je leeft naar Zijn woord. Het is niet alleen de bijbel lezen bij het eten, het is ook door je doen en laten laten zien dat je gelooft. U moet ze uw kinderen inprenten en erover praten als u thuis bent of buiten loopt. 

In Leviticus 18 tot en met 20 staan algemene leefregels die toen aan het volk van Israël gegeven werden door God. Het onderwerp dat het meeste besproken wordt is seksualiteit. Dat is ook niet zo vreemd, kijk ook vandaag de dag maar eens waar het voornamelijk fout gaat. Lust en seksualiteit. Verder staat er bijvoorbeeld dat je niet mag stelen, geen mediums of waarzeggers mag raadplegen, je vader en je moeder moet eren, niet vreemd mag gaan (verschillende seksuele handelingen worden besproken).

Ook vandaag de dag gelden de wetten nog steeds naar mijn mening. Het selectief wel of niet toepassen ervan is een menselijke gedachte. Ik ben ervan overtuigd, dat als je zo goed mogelijk doet wat in de aangegeven hoofdstukken staat, je een goed leven zult hebben. Je kinderen zullen niet zomaar nare dingen naar mensen op straat schreeuwen, ze zullen eerder mensen te hulp schieten als het nodig is. De band tussen jou en je partner zal zoveel sterker worden als je beiden alleen oog hebt voor elkaar. Het vertrouwen in je partner zal evenredig gaan groeien. Mensen in je omgeving gaan een eenheid zien als ze jullie zien staan. Een samenhangend geheel waar eenheid en rust vanuit straalt. En dat geeft ook je kinderen een gevoel van veiligheid, een gevoel van zich niet hoeven te bewijzen, ook niet voor hun ouders. De ouders respecteren de kinderen, zoals de kinderen de ouders respecteren.

Klinkt overdreven allemaal? Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het wel zo werkt. Ga de uitdaging maar eens aan en probeer eerst maar eens een klein gedeelte van wat er geschreven staat uit te voeren. Ik ben er zeker van dat je binnen korte tijd een positieve verandering zult ontdekken binnen je gezin!

Trouw - 12 jaar

Trouw zijn, getrouwd zijn. Het woord zegt het al. Als je trouwt hoor je ook trouw te zijn aan je partner. Ook volgens de bijbel. Vandaag 2 november 2013 zijn mijn vrouw en ik 12 jaar getrouwd. Natuurlijk met de nodige ups en downs maar nog steeds bij elkaar.

Ik hou nog steeds van mijn vrouw en ben ontzettend dankbaar dat God haar aan mij gegeven heeft. Ook ben ik heel erg dankbaar voor onze drie mooie dochters. Dank U Vader voor dit prachtige gezin!

Bidden helpt toch niet?

Vanavond was mijn oudste dochter een boek (Strijd in je denken - voor kinderen. Van Joyce Meyer) aan het lezen. Opeens zegt ze tegen mij: dat is inderdaad wel een rare vraag. Natuurlijk vraag ik welke vraag ze bedoelt. Ze leest voor uit haar boek: " Bidden voor een repetitie, dat is raar. En het helpt toch niet." Mijn antwoord?

Dat is toch geen rare vraag? Je mag God alles vragen. 
Maar God helpt je toch altijd? Daar hoef je toch niet voor te bidden?
Je bid toch ook voor het eten? Terwijl je weet dat God het al gezegend heeft. Je mag altijd hulp vragen aan God. Stel je voor dat met alles wat jij wilt doen ik je ongevraagd ga helpen. Je pakt een fles drinken en ik pak het uit je handen om je te helpen de fles open te maken. Of je wilt wat lezen, en ik pak het boek om je te helpen en je voor te lezen. Zou je dat prettig vinden?
Nou nee, niet echt denk ik.
Dat denk ik ook niet. En je leert er niks van. Zo is het met God ook. God kan alles voor je doen, maar daar leer je niets van. God wil graag dat je eerst zelf moeite en inspanning doet om iets te leren. Als je je best doet en God dan om hulp vraagt, zal hij je zeker helpen. Het is niet zo dat als je er zelf niets voor wilt doen, dat je dan lekker makkelijk kunt zeggen, ach dan bid ik er wel voor en dan lost God het wel voor me op. Zo werkt dat dus niet. Eerst zelf proberen, energie erin stoppen en leren. Dan zal God altijd voor je klaar staan. Net als ik. Ik zal het je ook eerst zelf laten proberen, maar als het je niet lukt, zal ik je altijd helpen. Zeker als je het me vraagt.

Heerlijk als kinderen zo bezig zijn. Ongemerkt leren ze zelf niet alleen, maar onderwijzen ze ons als ouders ook nog eens! Een gezin: onmisbaar!

Veroordelen

'Ik heb bijna nooit iets fout gedaan', zegt men

Waarom zijn wij mensen toch zo snel om anderen te veroordelen? Is het misschien zodat we dan onze eigen fouten minder snel zien? Of er in elk geval de aandacht vanaf kunnen leiden? Ik ken niemand die géén fouten heeft gemaakt. Tenminste, niemand die menselijk was. En dan hoor ik nu al mensen denken, dat datgene wat zij gedaan hebben, lang niet zo erg is als wat een ander gedaan heeft.
Nee natuurlijk niet. Een ander heeft het altijd slechter gedaan. De buurvrouw is gescheiden en hertrouwd, en zelf heb je alleen maar een keertje naar de overbuurman gekeken, die je best wel een lekkere vent vind trouwens. Maar dat van de buurvrouw is erger! Is dat zo?

Wij beconcurreren elkaar bijna het vagevuur in. We proberen ons beter voor te doen dan we eigenlijk zijn. In onze ogen 'kleine' dingen verzwijgen we of praten we goed. Zijn we dan niet met misleiding bezig? Met liegen? Met ontkennen? Misschien is het zelfs hoogmoed te noemen? En zijn we dan nog steeds onschuldig?

Dit keer zet ik hier geen Bijbelteksten bij. Volgens mij kennen we die allemaal wel. En ook in ons hart weten we dat we het allemaal doen, ikzelf niet uitgezonderd. Misschien eens tijd voor een beetje zelfreflectie?

Misschien is het tijd om elkaar een troostende schouder te bieden, een ondersteunende arm om een ander heen in plaats van een oorvijg of een klap in de nek. We horen één familie te zijn. Natuurlijk heeft elke familie zijn positieve en negatieve kanten, maar juist familie helpt elkaar daar bij. En dan bedoel ik niet van de wal in de sloot.

Wees voor elkaar een helpende hand, een ruggensteun.
Wees één in Christus!

Omgaan met mensen

1 Timotheüs  5

1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem. 
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.

Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?

En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.

Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar. 

Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?

Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.

Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.

Man van het gezin

Hoe kunnen wij mannen ervoor zorgen dat onze kinderen een goede toekomst krijgen? Als onze kinderen immers juiste keuzes gaan maken later, zal de wereld in zijn geheel ook beter worden, toch?
Laten we eens naar het Handboek gaan kijken.

• Een vader moet zijn gezin beschermen. Een vader moet zijn kinderen opvoeden en leren God te volgen en lief te hebben (Efeziërs 6:4).
• Hij moet zijn kinderen meenemen in zijn eigen geloof en de dagelijkse dingen met ze doornemen. Zowel de leuke als de minder leuke dingen. Zo kan hij zijn kinderen opvoeden met God (Psalm 78). Daarbij hoort ook dat hij interesse heeft in de zaken die zijn kinderen bezig houden.
• Als je voorgaat (priester van het gezin) en je kinderen volgen je ook in het geloof, dan is de belofte dat je een goed leven hebt. Jijzelf, maar ook je kinderen. (Deuteronomium 11:18-20)

Zomaar wat voorbeelden en leidraden die door de hele Bijbel aangegeven staan.
Als je niet alle teksten op wilt zoeken, kijk dan eens naar het leven van Jezus. Hij is onze leermeester.
Door Hem kun je leren dat te zijn voor je kinderen en je gezin, waarvoor je geroepen bent.
En dat is, net als bij Jezus, vaak in een dienende vorm. Ja als man ben je hoofd van het gezin en eindverantwoordelijk voor de beslissingen, maar je moet ook weten wanneer iemand anders meer verstand van zaken heeft om het aan die ander over te laten.

Het gezin is toch nog steeds de hoeksteen van de samenleving zoals men het zo mooi zegt.
En hoe belangrijk de vrouw ook is, de man is eindverantwoordelijk voor het resultaat. Hij kan aansprakelijk gehouden worden voor alles wat er binnen het gezin gebeurt. Betekend dat dat de man superieur is aan de vrouw? Zeker niet! Hoe kunnen we zien wat de positie van de man is dan?
Laten we eens gaan kijken hoe Jezus functioneerde binnen Zijn 'gezin' van discipelen. Jezus maakte de beslissingen, ging hen voor in waar ze naartoe gingen en nam ze gewoon bij de hand. Daarnaast was Hij dienaar van de discipelen. Hij waste hun voeten! Leiderschap door nederigheid. Gehoorzaamheid verkregen door Zich dienstbaar op te stellen. Jezus vervulde dus eigenlijk diverse rollen binnen Zijn 'gezin' .

Hij was:

• Vader
• Dienstknecht
• Leraar
• Priester

Heeft de man in deze tijd nog steeds die rol? Is de vrouw nog steeds, naast de man, de belangrijkste binnen een gezin? Tegenwoordig met de noodzaak om als ouders allebei te gaan werken komen die rollen nogal eens in het gedrang. De kinderen zien hun ouders alleen nog bij het ontbijt en het avondeten. En vaak is er dan ook niet echt tijd om elkaar eens rustig te vertellen wat er allemaal gebeurt is die dag.
Misschien dat de kinderen nog net kunnen vertellen dat er bij de dagopvang weer eens een jongeman is opgehaald door de politie. Dat is wel spannend natuurlijk. De kinderen krijgen in deze situatie het voorbeeld van de mensen bij de dagopvang, en niet van hun ouders. De vraag is natuurlijk of dat wenselijk is.

De veilige haven is aardig verdwenen de laatste tijd. Wij als man moeten daar tegen opstaan en weer verantwoording over ons gezin nemen. Wij zijn het die ervoor moeten zorgen dat ons gezin een veilig thuis heeft. Dat ze op een veilige en goede manier naar school gaan en dingen leren. Dat ze opgeleid worden. Dat onze vrouw in geborgenheid haar deel van de opvoeding op zich kan nemen. En dat zij alle tijd en ruimte krijgt om ook een veilig thuis te creëren. Kinderen leren door het voorbeeld van hun ouders te volgen. Wij zijn het dus aan onze kinderen verplicht om een goed voorbeeld te geven. Doen ze dingen die wij niet prettig of leuk vinden? Misschien is dan als eerste een blik op onszelf genoeg om te ontdekken hoe we die problemen aan kunnen pakken. Het is nooit leuk om te horen of te zien dat je ergens fouten hebt gemaakt, maar als je er je ogen wel voor open houd en het onderkent, dan kun je het weer herstellen. Denk maar weer eens aan het nederig zijn.

Het werkt overigens niet alleen met kinderen. Probeer het ook maar eens uit bij buren of collega's. Je zult versteld staan van het resultaat!

Als wij ook het voorbeeld geven met het wandelen in geloof, dan zullen onze kinderen dat ook doen. En hoe ziet de wereld er dan uit?  Niemand meer die steelt, rooft, vermoord, geen respect heeft voor zijn ouders en ga zo maar door. Nu weet ik al dat er gelijk een aantal personen zullen denken,'dat is niet mogelijk. Je denkt te positief ', en 'keep on dreaming' . Misschien moeten die mensen dan toch de Bijbel maar weer eens opnieuw leren kennen.

Dus mannen, we weten wat ons te doen staat dacht ik zo.
Dat wordt dus de komende uitdaging, ga je gezin voor in leven, leren, geloof !