Snelweg

Voor mijn beroep zit ik heel veel op de weg. En zo af en toe, als mijn gedachten wat afdwalen, zie ik overeenkomsten met het leven en de gedragingen op de weg. Of misschien liever gezegd, ons gedrag als chauffeur.

Als we beginnen zijn we onzeker. We vertrouwen op onze instructeur die ons verteld wat we moeten doen. We hebben de instructeur ook nodig, anders mogen wij de weg helemaal niet op! In het begin zal je op de kleinere wegen rijden. Niet zo veel ander verkeer, wel aardig wat bochten en een lage snelheid. Op die manier leer je de auto een beetje kennen en leer je een aantal dingen automatisch te doen. Handelingen die je elke keer moet doen en waarbij je niet meer na hoeft te denken na een tijdje.

In het begin als je gaat geloven, dan is het eigenlijk net zo. Je gaat heel gretig naar elke dienst die je maar kunt bezoeken van je gemeente. Alle cursussen of trainingsavond probeer je te volgen. Je vertrouwd op je leraren, ook als je het bochtige begin van het geloofsleven doorloopt. Je wilt eigenlijk al de snelweg op, maar je leraar houd je netjes op de wegen die jij op dat moment aan kunt.

Je wordt wat vertrouwder met de auto, je leert de eigenschappen van zowel de auto, als van de wegen en verkeersregels. Dat is het moment dat je de wat drukkere wegen op gaat zoeken. Je mag dus al wat harder rijden, al merk je al snel dat het afhankelijk is van wat de andere bestuurders op de weg doen. Als je alleen zou zijn, was het allemaal veel makkelijker. Niemand anders om rekening mee te houden, en niemand die jou in snelheid tegen kan houden. Helaas werkt het zo niet, en moet je je aanpassen aan de situatie zoals die op dat moment op de weg is. En dat betekend vaak dat je toch met anderen rekening moet houden. Zij vertrouwen tenslotte hun leven aan jou toe, net zoals jij jouw leven aan hen toevertrouwd. Een auto is immers zo ongeveer het enige legale moordwapen dat bijna iedere volwassene bezit.

Als je al langer gelooft dan is het verleidelijk om snel een oordeel te hebben over bepaalde zaken in zowel de bijbel als in de gemeente. Jij weet het immers allemaal al. Toch moet je je aanpassen aan het niveau van de mensen om je heen. Zeker een leraar hoort zich te richten tot de mensen die het het meeste nodig hebben. De anderen moeten zich dan dus tijdelijk even aanpassen. Dat is niet altijd even makkelijk, maar in die periode kun je ook andere mensen in de gemeente meenemen naar een hoger geloofsleven. Je wordt dus niet zozeer opgehouden door alle bochten op je weg, maar wel doordat er meer verkeer op de weg komt.

Hoe het op de snelweg werkt weten we allemaal wel. Lekker hard rijden, weinig bochten dus de snelheid kan flink omhoog. Probleem is vaak dat juist op die wegen heel veel verkeer rijd. Ook verkeer wat niet zo snel kan, of misschien niet zo snel wil. Daar moet je dus wel rekening mee houden. Ook in het geloof. Op het moment dat het voor de meeste mensen duidelijk begint te worden, zal de stroom met mensen ook wat sneller gaan, al zal de stroom ook groter worden.

Mensen hebben allemaal verschillende bagage meegenomen in hun leven. De één heeft 5 koffers in zijn Fiat 500 zitten, de ander twee weekendtassen in zijn Porsche, en de laatste heeft een vrachtwagen met oplegger nodig om zijn leven mee te krijgen. Sommige mensen volgen de route en rijden blind op vertrouwen, anderen vertrouwen toch liever op een navigatiesysteem. Natuurlijk heb je ook mensen die andere mensen meenemen en zo als bus fungeren. Zo vind je alle voertuigen terug in je gemeente. En hoe mooi het er voor het uiterlijk ook uit zou zien, het is niet praktisch als je een gemeente wilt maken van alleen maar mensen met een Porsche. Die schieten dan regelmatig hun doel voorbij. Misschien is het zelfs wel handig als je meerdere buschauffeurs hebt, zodat je veel mensen in je gemeente kunt hebben die op dezelfde golflengte zitten.

De vraag is dus of we allemaal eigenlijk wel op de snelweg willen zitten. Of rijden we liever op onze eigen snelheid langs de kleine landweggetjes, om zo van de omgeving te genieten en ons niet zo druk te maken over waar we eigenlijk naartoe gaan. Wat is belangrijker, ons einddoel of de manier waarop we er komen? Duidelijk is in elk geval dat, welke weg je ook neemt, je altijd te maken zult hebben met andere mensen. Mensen waar je toch rekening mee moet houden. Jij weet namelijk niet met welk doel zij in de auto zitten. Kijken zij ook rustig om zich heen en letten daardoor niet zo goed op de weg, of rijden zij met een bepaald doel in het achterhoofd op die weg? Je moet dus eigenlijk anticiperen op wat de ander kan gaan doen, om zelf verder op je weg te kunnen komen. Voor de ander is het dus hetzelfde.

Laten we ons dus niet alleen op onszelf richten, maar ook rekening houden met de andere mensen op de weg, die net als wijzelf proberen om veilig thuis te komen. Of zoals wij dat op het werk noemen; de laatste stop is het belangrijkste (thuis).

Waarheid

1 Petrus 3:8a-9 "Leef met elkaar mee en houd van elkaar. Wees vriendelijk en nederig. Vergeld geen kwaad met kwaad. Als iemand u beledigt, zeg dan niets lelijks terug, maar zegen hem juist. Want dan zal God ons zegenen, daartoe heeft Hij ons geroepen."

Dit blijft een moeilijk stuk voor ons mensen. Zeker als mensen onwaarheden tegen jou of over jou vertellen, dan nog moet je voor deze mensen bidden. Het is zo  makkelijk om gelijk met een tegenaanval te komen. Petrus kon dat ook heel goed voordat zijn leven veranderde doordat de Heilige Geest in hem kwam. We hebben allemaal wel eens gehoord van de uitdrukking : "tot tien tellen voordat je reageert". Dat is inderdaad vaak wel het beste.

1 Petrus 3:10-12 ‘Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven. Want de Heer verliest de rechtvaardigen niet uit het oog en luistert naar hun gebeden, maar hij keert zich tegen wie kwaad doen.’

Hier gaat Petrus eigenlijk nog een stapje verder. Het blijft er dus niet bij om alleen te bidden voor die mensen, maar je moet ook 'vrede nastreven'.  Hier wordt een werkwoord gebruikt wat dus inhoud dat er een aktie van je verwacht wordt. En niet alleen een biddende aktie. Probeer daadwerkelijk vrede te houden tussen de partijen. Misschien lukt het niet, maar God vraagt van ons om het wel te proberen. En natuurlijk zelf geen leugens verspreiden, maar dat moet al voor zich spreken denk ik. 

13 Wie zal u kwaad doen, als u zich inspant voor het goede? 

Als je zelf geen aanleiding geeft dat mensen je nadelig behandelen, zal dat ook minder snel gebeuren. En gebeurt het toch, laat je dan niet afschrikken door dreigementen, of je in verleiding laten brengen. Vertrouw op Christus (vers 14 en 15). Probeer zelf wel zo goed mogelijk volgens Gods wil te leven, dan kan men weinig kwaads over je zeggen. Natuurlijk kunnen we niet allemaal perfect leven, maar leven volgens Gods Woord betekent ook dat je vergeving vraagt als het een keertje niet lukt. Je zonden belijden hoort er ook bij. 

Geloven is niet iets wat je binnen je eigen huis doet. Geloven is een manier van leven. Je leeft ook buiten je huis, denk maar aan je werk, school, omgang met buren, vrienden, familie. Ook daar is je geloof. geloof is geen jas die je alleen aantrekt als het koud is. Geloof is je vel, dat heb je altijd bij je. Het beschermt je van invloeden van buitenaf, maar het laat ook aan de buitenwereld zien dat je gelooft. 

Ook Jezus heeft gezegd dat als je in onenigheid leeft met iemand, dat in de weg staat tijdens het bidden naar God. In Mattheüs 5:23-24 geeft Jezus aan dat als men zich herinnert dat er iets nog niet is uitgesproken met een ander, hij dat eerst moet doen alvorens een offer te brengen. Daarnaast staat er diverse keren in de Bijbel dat je niet altijd naar een ander moet kijken, maar ook jezelf kritisch moet beoordelen. 

Zie Mattheüs 7:1-5

Spreek geen oordeel uit, dan zal er over u ook geen oordeel uitgesproken worden. Want God zal u op dezelfde manier beoordelen als waarop u anderen beoordeelt. Waarom maakt u zich druk over een splinter in het oog van uw broeder, terwijl u niet eens merkt dat in uw eigen oog een balk zit? Hoe kunt u dan zeggen: “Kom, ik zal die splinter even uit uw oog halen”? Met die balk in uw eigen oog ziet u immers niets? Hoe kunt u dan uw broeder helpen? Huichelaar! Zorg eerst dat die balk uit uw eigen oog weg is. Dan ziet u tenminste wat u doet, als u die splinter uit het oog van uw broeder haalt.

Of Lucas 6:40-42

Een leerling is niet meer dan zijn leraar. Als hij alles van hem heeft geleerd, is hij hoogstens gelijk aan zijn leraar. Waarom maakt u zich druk over de splinter in het oog van een ander terwijl in uw eigen oog een balk zit? Hoe durft u te zeggen: “Kom, ik zal die splinter wel even uit uw oog halen,” terwijl u de balk in uw eigen oog niet eens ziet? Huichelaar! Haal eerst die balk uit uw eigen oog. Dan ziet u misschien scherp genoeg om die splinter uit het oog van de ander te halen.

Kijk dus eerst naar jezelf en oordeel niet over een ander. Waarom oordelen we dan toch over anderen? Het is voor ons gevoel veiliger om over anderen wat te zeggen, zodat we niet zien waar we zelf tekort in schieten. Het is altijd confronterend om te ontdekken dat je zelf iets niet helemaal goed doet of gedaan hebt. Onthoud dat het groei brengt als je kritisch naar jezelf kijkt. 

Het is beter goed te doen en ervoor te lijden als God dat wil, dan kwaad te doen. (1 Petrus 3:17)

Einde

Het is vandaag 22 december 2012.
Volgens verschillende mensen zou de wereld dit keer op 21 december 2012 vergaan. Wat mij gisteren wel opviel was niet dat de wereld verging, maar zich wel verstopte. De hele dag was het behoorlijk mistig. Soms zelfs dichte mist. Je kunt je dan aardig alleen gaan voelen, dat begrijp ik. Maar de wereld is niet vergaan.

Groot nieuws was het op radio en tv. Iedereen had het erover. Mensen kochten zelfs reddingsboten of woonboten. Streng gelovige mensen nog wel! Dan hebben ze toch hun bijbel niet goed doorgelezen denk ik.
Het is nog niet de tijd voor de mens om zijn laatste oordeel tegemoet te gaan. Daarvoor moeten wij nog aardig wat werk verzetten voor het zover is. Wij hebben nog steeds een opdracht. Verder zou ik in elk geval geen boot kopen, want wat heb ik daaraan? Zou de aarde dan opnieuw overstromen? God heeft aan Noach belooft dat dat niet meer zou gebeuren, en de regenboog was daar de verzegeling van. Waarom dan een boot kopen?

Toch waren de afgelopen dagen best lachwekkend te noemen. Als het einde van de wereld komt, denk je dan dat je dat kunt overleven? Dat zou dan niet echt het einde van de wereld zijn toch? Alleen een grote schoonmaak zeg maar. De wereld is na de zondvloed ook niet vergaan, omdat Noach met zijn familie gespaard werd. Dus de hele discussie over hoe te overleven lijkt redelijk zinloos.
En dan de vragen op tv. "Wat zou je doen als dit je laatste dag op aarde was?" Als je toch al zeker wist dat het je laatste dag zou zijn, dan stond je op dat moment niet voor een microfoon om zo'n vraag te beantwoorden denk ik.