Posts tonen met het label leger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leger. Alle posts tonen

zondag 17 april 2016

Jericho


De afgelopen tijd hebben we in Jozua gelezen. Jozua was natuurlijk een groot leider en daar lees je dan ook veel over. Maar nu kijken we eens met wat andere ogen naar het verhaal over Jericho.

Laten we eens kijken naar Jozua 5:13-15.
13 Terwijl Jozua erover nadacht hoe hij de stad Jericho zou innemen, zag hij een Man met een getrokken zwaard. Jozua liep naar Hem toe en vroeg: ‘Bent u een vriend of een vijand?’ 14 ‘Geen van beide,’ antwoordde de Man, ‘Ik kom als de Aanvoerder van het hemelse leger van de Here.’ Jozua viel in aanbidding voor Hem op de grond en zei: ‘Welke opdracht heeft de Here voor mij?’ 15 ‘Trek uw sandalen uit,’ droeg de Aanvoerder hem op, ‘want dit is heilige grond.’ Jozua deed dat.

God is een God van liefde zeggen we altijd. Dat is ook zeker zo. Maar soms is liefde niet genoeg. God heeft Zijn eigen leger, dat blijkt ook hier wel weer. Jozua ziet een man staan met getrokken zwaard. Dat is ongeveer hetzelfde als je tegenwoordig iemand tegen zou komen met een getrokken pistool. De eerste vraag is dan al, waarom zou je daar op af lopen? Lijkt me toch aardig gevaarlijk. Toch ging Jozua naar die man toe. En ook tegenwoordig zou je het niet in je hoofd halen om te vragen of hij vriend of vijand was. Door die vraag alleen al heb je tegenwoordig de kans om rake klappen te krijgen. Jozua stelde die vraag wel. En het antwoord is in eerste instantie verwarrend.  "Geen van beide". Geen vriend en geen vijand. Maar gelijk komt de verheldering erachteraan. Hij is de aanvoerder, de generaal van het hemelse leger van de Heer. God, de God van liefde heeft een eigen leger? Bewapend met zwaarden en al? Dat is misschien al iets om over na te denken. Is er een reden waarom God Zijn eigen bewapende leger heeft? En er zijn meerdere verhalen, maar ook in dit verhaal lezen we dat het leger van God voor ons mensen strijd. Als wij maar gehoorzamen.

Als we verder lezen in Jozua hoofdstuk 6 dan lezen we hoe de aanvoerder van de hemelse legers aangeeft hoe Jericho ingenomen gaat worden. Hoe de overwinning op deze machtige stad te behalen is. Hoe de ondoordringbare poorten en muren geslecht gaan worden. Deze aanvoerder verteld de opstelling die Jozua moet hanteren om met zijn mensen om de stad heen te lopen.

Als eerste de voorhoede van zijn militairen. Direct gevolgd door zeven priesters met ramshoorns. Daarachter de ark van het verbond met de Heer en daarna het volk. Op deze manier werd aan het volk van Jericho getoond dat heel het volk aanwezig was en dat men niet vang was voor de militaire kracht van Jericho. Ze lieten immers door het blazen op de hoorns duidelijk weten dat ze eraan kwamen. Ook al zei niemand iets. Op de tonen van de ramshoorns na ging een heel volk in stilte langs de muren van Jericho. Een soort stille toch zou je kunnen zeggen. En hoe indrukwekkend kan stilte niet zijn? Hoe beangstigend ook. Hoe zou de voorhoede er trouwens bij gelopen hebben? Zij komen tenslotte als eerste bij de muren aan waarop de verdedigers van Jericho klaarstaan om de pijlen los te laten. En je weet dat je niets mag doen. Ik kan mij zo voorstellen dat zeker de eerste mannen aardig wat zweet op het voorhoofd hadden staan.



Als we naar deze stoet kijken, waar lopen wij dan ergens? Kun je van jezelf zeggen welke plek jij hebt in de stoet? Zit je bij de voorhoede en ben je op die manier het gezicht van je gemeente? Ben je één van die zeven priesters die voortdurend God prijzen door gebruik te maken van hun hoorns? Ben je misschien iemand die de ark draagt, iemand die erop toeziet dat het Woord op een juiste manier op zijn plek aankomt? Of hoor je bij het volk, dat zonder een specifieke taak in vertrouwen het Woord en de leiders van het volk volgt?

Het innemen van Jericho kon alleen lukken door samen te werken. Zo werkt dat ook nu nog als je een plaats in wil nemen met het Woord van God. Zoals hiervoor al aangegeven heb je een Woord van God nodig, hier in de vorm van de aanvoerder van de hemelse legers. Je hebt een leider nodig die het Woord begrijpt en zonder twijfel aanneemt en uitvoert. Je hebt mensen nodig die voorop willen lopen en zo zich kwetsbaar opstellen tegenover de buitenwereld. Dit om de weg voor het Woord zelf vrij te maken. Daarnaast heb je mensen nodig die het Woord dragen, en vooral uitdragen. Voorgangers, maar ook mensen die het Woord leven. Als dat allemaal klopt en goed uitgevoerd is, dan volgen de mensen vanzelf. Zij die niet direct iets lijken te doen in een gemeente maar zeker wel van groot belang zijn. En zoals deze hele stoet zich aan de verdedigers en leiders van Jericho liet zien, open en bloot langs de muren trok, zo moeten ook wij in deze tijd het evangelie weer laten zien.

Nu alleen nog op zoek naar die onverschrokken mensen die als voorhoede willen fungeren. En als die mensen er wel zijn, dan ook aanvaarden dat ze er zijn en zoek dan zelf een plekje in de stoet waar jij thuishoort. Luister naar de stem van God en neem je plaats in, zonder vragen, zonder twijfel. Het evangelie heeft weer van deze onverschrokken mensen nodig om muren te slechten. Waarom land het evangelie soms niet meer in een stad? Misschien omdat we deze manier van veroveren niet meer gebruiken? Het is het leger van God die voor ons al de overwinning behaalt heeft, laten we daarom zelf de wapens neerleggen en ons vertrouwen stellen in de aanvoerder van Gods leger.

Gods zegen en stel je open voor de stem van God. Zoek je plaats in de stoet en ga vol vertrouwen.


donderdag 12 november 2015

Het soldaatje

Het soldaatje

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid. Bereid offers te brengen zodat anderen kunnen blijven genieten van datgene wat ze gewent zijn. Het soldaatje traint veel om zichzelf ervan te overtuigen dat hij de taak die hij te doen heeft ook uit kan voeren. Hij brengt offers in fysieke inspanning, in tijd die hij niet bij familie en vrienden kan zijn, in afzondering voor studie. Hij is trots als er weer een missie geslaagd is en de mensen weer of nog steeds in vrede en vrijheid kunnen leven.
Maar wacht? Wat doen we met die vrijheid? Wat doen we met onze welvaart?

De vrijheid die er is, bevochten door anderen, beschermen we zo goed dat niemand anders daarin mag delen. De mentaliteit 'wat van mij is is van mij, en van niemand anders'. Want je weet maar nooit wat die ander gaat doen. We sturen militairen naar het buitenland omdat het daar toch wel erg is allemaal. Mensen die hun mening zeggen worden bedreigd, economisch is het ook al niet eerlijk verdeeld. Daardoor vluchten mensen naar andere landen waar het wél goed geregeld is....

Naar Nederland bijvoorbeeld. Waar je, als je wat zegt, stenen door je ruit krijgt. Waar je mening net zo min gewaardeerd wordt als de roep om hulp als zelfs de voedselbanken geen voedsel meer voor je hebben. Waar men steeds meer angst krijgt om ziek te worden omdat men het gewoon niet meer kan betalen. Ziek worden betekend blut raken. En als je blut bent dan heb je niet alleen een probleem, je bent het ook. En problemen hebben we niet in Nederland, dus wordt je doodgezwegen. Is dat wat welvaart doet? Is dat het waard om voor te vechten?....

De geschiedenis gaat zich herhalen...
De vraag is alleen hoe ver we het laten komen. Wordt het zoiets als het Oost-Londen van midden 1800? Armoede, mensen die op straat leven, honger.....In die tijd stond een ander soort soldaat op. Vechtend voor een beter leven van al die arme mensen op straat. En hoe welkom is een kopje soep soms al niet? Hoe lekker kan een warm kopje soep zijn als je dagen lang buiten slaapt en leeft. Hoe goed voelt het als er iemand naar je omkijkt? Hartverwarmend als je merkt dat je niet alleen staat. Ook dat zijn soldaten met een missie.

Het uitdelen van soep en zeep zal denk ik weer vaker voor gaan komen. Gewoon omdat onze maatschappij lijkt af te glijden naar een nieuwe crisis. Het de andere kant op kijken zal op den duur niet meer kunnen. Laat mij dan maar soup (soep) en soap (zeep) uitdelen. Laat mij dan maar soldaat zijn in de volle overtuiging dat de mens van binnen goed is. Dat de mens geliefd is bij God. En als God de mens liefheeft, waarom zou ik dat dan niet doen?

Laten we allemaal goed om ons heen kijken en oog hebben voor mensen die hulp nodig hebben. Durf er ook naar te vragen. Voorkom dat vrienden of bekenden te laat aan de bel trekken. Praat met ze onder het genot van een lekkere warme kom soep.

Strijdend voor vrijheid, strijdend voor gerechtigheid, strijdend voor het evangelie. Het soldaatje aanvaard met passie zijn missie, jullie ook?



Psalm 57:2-3

Wees mij nabij, o God,
en geef mij uw genade,
mijn ziel vindt alleen maar bescherming bij U.
Ik schuil in de schaduw van uw vleugels,
tot het gevaar is geweken.
Ik roep tot God, de Allerhoogste,
die mij bevrijden zal.









zondag 21 juni 2015

Vechten.....

Christenen, keren hun andere wang toe. Ze vechten niet terug en zijn makkelijke prooien.

Is dat zo? Mogen christenen niet terug vechten? Ja, het belangrijkste is Gods liefde voor de mens. En wij horen dat inderdaad in ons eigen leven ook uit te dragen en op die manier als voorbeeld te dienen. Maar toch......mogen wij nooit iets terug doen? Ons nooit goed verdedigen?

Zeker in het oude testament staan genoeg verhalen die het tegendeel bewijzen, en ja ik weet het, toen hadden we Jezus nog niet. Maar in het nieuwe testament dan? Bleven de christenen daar alleen maar toekijken? Keek Jezus alleen maar toe? Als het moment daar is, als de maat vol is, dan lezen we ook in het nieuwe testament dat zelfs Jezus niet meer de andere wang toekeert, maar ervoor zorgt dat misstanden rechtgezet worden. Je kunt immers bijvoorbeeld niet voor de minder bedeelden opkomen zonder de rijken voor het hoofd te stoten. Het is onmogelijk iedereen te plezieren. Waarom dat dan toch proberen?

Vandaag weer een mooi lied gezongen uit de bundel van het Leger des Heils.

Lied 434

Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heren!
Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heils!
Zing de Heer, breng Hem eer, loof de Schepper van 't heelal!
Roer de trom, laat alom klinken 't blij trompetgeschal!
Laat muziek zich paren aan 't jubellied,
dat de Vredekoning de hulde biedt
voor 't heil dat Gods kind in Hem geniet
ja, breng de Heiland eer!

Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heren!
Vreugd vreugd vreugd; er is vreugd in het Leger des Heils!
Wij gaan uit, wij gaan uit volgens de opdracht in Gods Woord;
steeds vooruit, steeds vooruit gaat ons Leger, ja steeds voort!
Laten lied en leven getuigen bij de Heer,
die maakt van zonde vrij!
Ons dit bewust, bezingen wij Zijn lof,
Zijn reddingskracht


Heerlijk strijdvaardig. Vol van vreugde. Vechten voor vrede, vechten voor rechtvaardigheid, en niet aan de zijkant toekijken. Ga erop uit ! Sta op en ga ervoor! Wees ook een soldaat in het Leger van de Heer. Wees geen politicus, die alleen maar aan de zijkant mooie verhalen staat te vertellen. Trek je kisten aan, stap in de modder en ga ervoor!



zondag 2 maart 2014

Wij behoren Hem toe

Vandaag een mooie dienst gehad en zoals altijd zijn er bepaalde dingen die blijven hangen. Als eerste was dat wel dat we aan het begin van de 40-dagentijd zitten, de tijd waarin we de lijdensweg van Jezus herdenken naar Goede Vrijdag toe. Tijdens deze 40 dagen ontzien mensen zich bepaalde zaken. Sommigen vasten, anderen geven luxe op. Waar zou jij 40 dagen moeilijk zonder kunnen?

Hoofdthema vandaag was '(uit)gekozen'.
God heeft ons uitgekozen als Zijn kinderen. Hij zet Zich volledig voor ons in. Kiezen wij vandaag ook voor Hem als Vader? Zetten wij ons ook voor Hem in? Of vragen we alleen maar dingen aan Hem, en geven er niet veel voor terug? Kies vandaag voor de rest van je leven. Houd er wel rekening mee dat je deze keuze elke dag opnieuw moet maken. Wij mensen zijn nogal wispelturig en hebben het nodig om elke dag die keus opnieuw te maken en onszelf daarin te bevestigen. Hierbij helpt voor mij in elk geval de bekende vraag: Wat zou Jezus doen? Bij belangrijke beslissingen kun je deze vraag stellen. Het zal je op de juiste route naar Gods Vaderhart leiden. 

Net als een toegewijde soldaat afwegingen maakt wat zijn commandant zou willen, zo staan wij ook in het leger van God, klaar om te strijden voor Zijn Koninkrijk. Een mooi lied dat hierbij naar mijn idee aansluit is het volgende: 

LB 406, LdH

Wie kiest als zijn Koning Jezus, onze Heer?
Wie brengt als Zijn helper Hem 't verloorne weer?
Wie verzaakt de wereld, tart des vijands macht
en trekt op ten strijde in des Heren kracht?

Refr.
Door Zijn grote liefde, zijn gena zo vrij
staan we aan 's Heren zijde
Hem behoren wij!

Niet voor kroon of palmtak,
niet voor roem of naam
heffen wij dit strijdlied met Zijn leger aan
Maar omdat uit liefde Hij kocht zondaars vrij,
staat wie Christus' naam noemt, aan des Heren zij.

Tot de strijd geroepen in het pelgrimsland,
als soldaat verkoren door des Heren Hand
laat ons niet verkoelen, maar getrouw en rein
in de dienst des Konings dapp're strijders zijn.


Kortom, maak een keuze. Er zijn maar twee stipjes op het keuzeformulier, dus daar zit het probleem niet. Het is met of zonder God. Meer keuzes zijn er niet. Beide keuzes hebben zeer grote impact op je leven. Of dat positieve of negatieve gevolgen worden, hangt helemaal af van je eigen vrijwillige keuze.
Ben je niet zeker? Vraag rustig eens rond aan mensen die je kent waarom zij een bepaalde keus hebben gemaakt, of misschien wel waarom ze juist geen keus durven te maken!

Ik wens iedereen veel succes in de komende 40 dagen. Laten wij ons richten op het kruis en de verlossing die erop volgt.


Aanbevolen post

Elke dag sterven we.

De bijbel staat vol met geweldige teksten. Teksten voor bemoediging, voor troost, hoop, of gewoon om je geluk te delen. Maar de bijbel beva...