Bruin, wit, zwart, rood, geel

 Kleuren

Hoe gaan we ermee om

Als pakketchauffeur heb ik elke dag te maken met kleuren. Veel pakketten hebben een 'standaard' verpakking zoals we die allemaal kennen, maar er komen steeds meer eigen creaties bij. Als chauffeur/bezorger van de pakketten ben ik het laatste stukje van de reis verantwoordelijk voor al die pakketten. Er wordt van mij verwacht dat ik met alle pakketten even zorgvuldig omga. Ongeacht de verpakking. Of er nu een bruin papier omzit of meer-kleurige feestverpakking, alles moet op dezelfde manier behandeld worden. Ik kan immers aan de verpakking niet zien wat erin zit? Meestal niet in elk geval. Een fiets is duidelijk, verpakking waarop staat wat erin moet zitten lijken ook duidelijk, al worden die ook wel hergebruikt om andere dingen te versturen. Kortom, de verpakking bied mij geen zekerheid over wat er in zou zitten. De inhoud kan anders zijn dan aan de buitenkant zou lijken te moeten zijn. 

Een kleine, lichtgewicht verpakking is makkelijk om te behandelen en af te leveren natuurlijk. Dat is geen probleem en gebeurt bijna achteloos. Een verpakking met wat meer inhoud moet al met meer aandacht behandeld worden. Je wilt immers niet dat het uit je handen valt en beschadigd. Een zware verpakking behoeft extra aandacht en misschien zelfs wel het gebruik van hulpmiddelen. Soms kun je het gewoon niet alleen en is er een steekwagen bijvoorbeeld nodig om het pakket naar zijn bestemming te krijgen.

Wat als we dit eens gaan leggen op de maatschappij?

We hebben mensen van allerlei kleuren. Is het nodig om die anders te behandelen? Of kan iedereen op dezelfde manier behandeld worden, ongeacht de kleur van de buitenkant?

Om te weten hoe je iemand zou moeten of kunnen behandelen moet je meer weten dan alleen hoe de buitenkant eruit ziet. Hoeveel bagage heeft iemand bij zich? Oftewel, hoe zwaar is de inhoud? Is het iemand die voor ons niet veel brengt? Dan hoef je er niet teveel aandacht aan te besteden. Dit betekend niet dat we brutaal of gemeen moeten doen, nee, we behandelen iedereen met respect. Je hoeft alleen niet te lang te blijven hangen. 

Is de inhoud wat groter en zwaarder dan moet je al wat voorzichtiger zijn in de omgang. Er is dan meer aandacht nodig en dat kan voor alle partijen best goed zijn.

Als de inhoud zwaarder is dan je zelf kunt tillen, haal er dan hulp bij. Schaam je je er niet voor. 

Als laatste is een label af en toe ook best handig. Elk pakket heeft een label met de standaard informatie. Een enkele keer heeft men op het label extra informatie aangebracht over hoe er met het pakket omgegaan moet worden. Soms omdat de inhoud breekbaar is, soms omdat het zwaarder is dan de meeste mensen kunnen of mogen tillen. Soms ook om het op een bepaalde plek neer te leggen.

Een label is niet zozeer om aan te geven dat het pakket anders is, maar meer hoe we er mee om moeten gaan. Handvatten voor de behandeling van het pakket. Kwestie van omdenken, niet het pakket is anders, maar wij moeten ons anders opstellen tegenover het pakket.....

Een goed weekend beste lezers.

Omgaan met mensen

1 Timotheüs  5

1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem. 
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.

Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?

En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.

Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar. 

Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?

Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.

Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.

Huwelijk

Ik had het kortgeleden met mijn vrouw over het huwelijk. Wanneer ben je nu eigenlijk getrouwd? In de tegenwoordige tijd weten we dat wel, dan moet je in elk geval op het stadhuis geweest zijn en moet een ambtenaar van de burgerlijke stand je 'in de echt verbonden' hebben.
Maar ben je dan ook echt getrouwd?
Gelovigen gaan daarna dan naar de kerk om daar het huwelijk dan nog eens in te laten zegenen en voor God  te zeggen dat ze voor elkaar gekozen hebben. Ben je pas dán echt getrouwd?

Mijn mening hierover?
In den beginne......God schiep de mens. God heeft man en vrouw samengebracht. Wie heeft hen getrouwd? Er was in elk geval nog geen ambtenaar van de burgerlijke stand, dat weet ik wel. De Burgerlijke Stand is pas ingevoerd in 1811 in Nederland door Napoleon en dan vooral voor de dienstplicht en het heffen van belastingen. En natuurlijk is het in de tegenwoordige tijd makkelijk om te zien wie bij wie hoort. Maar dat is puur administratief. Als ik ga verhuizen naar Amerika en ik laat mij daar naturaliseren, dan ben ik nog steeds een Nederlander. Alleen veranderd mijn paspoort, een papiertje. Ben ik dan ook een échte Amerikaan?


In het Burgerlijk Wetboek staat :
Geen godsdienstige plechtigheden zullen mogen plaats hebben, voordat de partijen aan de bedienaar van de eredienst zullen hebben doen blijken, dat het huwelijk ten overstaan van de ambtenaar van de burgerlijke stand is voltrokken (Boek 1, art. 68)
De wet heeft bepaald dat we dus eerst op het stadhuis moeten trouwen, voordat we voor God kunnen trouwen. Als dat niet gebeurd, dan staat daar een boete op. Maar let op; niet voor de personen die in het huwelijk treden, maar voor de persoon die het huwelijk sluit, in de kerk dan in dit geval. De voorganger krijgt dan dus een geldboete. Je kunt dus nog steeds getrouwd zijn zonder voltrekking bij de burgerlijke stand. Je voorganger zal er alleen niet blij van worden, en daarom willen ze er vaak ook bij zijn als men op het gemeentehuis het ja-woord geeft.

Wat zegt de bijbel over trouwen? Een mooie samenvatting vind ik Mattheüs 19:4-6
"Leest u de boeken van Mozes dan niet?" antwoordde Hij. "Daar staat toch in dat God de mens heeft gemaakt als man en vrouw. Een man zal zijn vader en moeder verlaten, zich bij zijn vrouw voegen en werkelijk één met haar worden. Zij zijn niet langer twee, maar één. En geen mens mag scheiden wat God heeft samengebracht."

Over die laatste regel wil ik het straks nog even hebben.
Hier staat duidelijk te lezen dat God de man en de vrouw geschapen heeft om samen te zijn. Zij zijn 'verbonden' met elkaar. Door God verbonden. Niet door een papiertje op het gemeentehuis.

In dit stukje vinden we ook meteen het antwoord op de vraag hoe God over scheiden denkt. "En geen mens mag scheiden wat God heeft samengebracht."  Lijkt me duidelijk.
Toch was het ook voor de Farizeeën niet helemaal duidelijk. We lezen verder vanaf vers 7.
"Zij vroegen daarop:"Maar waarom heeft Mozes dan gezegd dat een man van zijn vrouw mag scheiden? Als hij haar maar een brief geeft waarin staat dat zij niet langer zijn vrouw is."

Het antwoord van Jezus laat duidelijk onze menselijke tekortkomingen zien :
"Omdat uw hart van steen is, daarom heeft Mozes dat toegestaan. Maar het is niet Gods oorspronkelijke plan. Iemand die zijn vrouw verlaat en daarna opnieuw trouwt, pleegt overspel. Tenzij zijn eerste vrouw gemeenschap met een andere man heeft gehad." 
De leerlingen van Jezus vonden dat schijnbaar een hele moeilijke taak. "Als de verhoudingen tussen man en vrouw zo liggen, kun je beter niet trouwen." was hun antwoord. Niet zo gek eigenlijk, kijk maar eens naar de tegenwoordige tijd. Mensen kunnen zich moeilijk binden, zeker als het om een levenslange verbintenis gaat. En de lusten die wij als mens hebben lijken meer te zijn als vroeger. Het is ontzettend moeilijk voor ons tegenwoordig om maar met één persoon gemeenschap te hebben. Trouwen als maagd is al helemaal een zeldzaamheid. Ook in de tijd van Mozes had men het al moeilijk met deze zaken. Daarom had Mozes gezegd dat men met een brief aan de vrouw te geven kon scheiden van elkaar. Maar niet voor elk klein dingetje natuurlijk.

Wij mensen hebben nu eenmaal onze fouten. De zwakte van het vlees is er één van, en zeker niet de minste.
1 Korintiërs 7:9  legt de zwakke plek bloot wat betreft de behoefte aan gemeenschap.
"Maar als zij zich niet kunnen beheersen, kunnen  zij beter trouwen. Het is beter om te trouwen dan door verlangen verteerd te worden."


En op dat gevoel van verlangen wordt aardig ingespeeld in deze maatschappij.
Waar je ook kijkt, alles is terug te voeren op lust en verlangen.
Een mobieletelefoniebedrijf  adverteert met dames in bikini. TV programma's en films laten in kleur zien hoe mooi het wel niet is om op vakantie je lusten bot te vieren en zoveel mogelijk dames aan de haak te slaan en te verleiden. Je hoort er pas bij als je meerdere kruisjes achter je naam hebt staan. Wie is er niet in deze valkuil getrapt.

Het is voor een mens beter om getrouwd te zijn. 1 Korintiërs 7: 1-5 geeft aan dat, om ontucht te voorkomen, mensen beter kunnen trouwen. Elke man zijn eigen vrouw, en elke vrouw haar eigen man. Ze moeten elkaar geven wat hen toekomt, en elkaar de seksuele omgang niet ontzeggen. "Anders zou Satan u door uw gebrek aan zelfbeheersing in verleiding kunnen brengen."


Heeft het afnemende aantal kerkelijke huwelijken dan te maken met een hoger wordend scheidingspercentage? Het aantal zedendelicten?