Wat als....

Wat zou er gebeuren in je eigen omgeving als je:

• een luisterend oor zou hebben voor hen die dat nodig hebben?
• zonder bijbedoelingen elkaar vraagt hoe het gaat?
• een eenzame buur eens op de koffie uitnodigd?
• in de winter de stoep van je bejaarde buurman strooit en schoonmaakt?

Er zijn zoveel kleine dingen die we kunnen doen. Je denkt dat kleine gebaren geen verschil kunnen maken? Stel je voor, je loopt lekker in het bos te genieten van de rust en de natuur zelf. Opeens komen er een aantal luidruchtige types aan. In het voorbijgaan zie je dat ze snoeppapiertjes gewoon van zich af gooien. Zou jij je daaraan ergeren? Misschien zelfs aan bekenden vertellen? "Wat ik nu weer heb gezien in het bos...." Die relatief kleine handeling van dat groepje heeft dan dus toch een redelijke indruk gemaakt. Je praat er zelfs met anderen over. Stel je dan eens voor wat de impact is als het om iets positiefs gaat ! Zou je dat dan niet doorvertellen? Zou je niet opgetogen en enthousiast erover praten met meerdere mensen? En de kans bestaat ook nog dat zij er weer met anderen over praten. 

Als wij mensen vaak dingen horen, dan wordt het bekend, ontstaat er gewenning. We zien zoveel schokkende dingen in de wereld gebeuren dat we het kleinere leed in onze eigen omgeving niet meer zien, of het raakt ons gewoon niet meer. Als we veel verhalen horen van mooie en goede dingen dan wennen we daar ook aan. we willen dan ook een onderdeel zijn/worden van dat mooie. Iedereen wil blij zijn in zijn leven. Lachen, vrijheid, geborgenheid, veiligheid. Om dat te bereiken hebben we elkaar nodig. Zelfs Jezus zond Zijn discipelen twee aan twee uit, niet alleen. Misschien denken sommigen van jullie nu:"Allemaal leuk en aardig, maar dat werkt in de huidige maatschappij niet meer." Dan moet ik jullie teleurstellen. Dit principe is van alle tijden. Petrus schreef het al in zijn eerste brief. "Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop Hij komt rechtspreken." (1 Petrus 2:12)

"Tot slot vraag ik u, wees allen eensgezind, leef met elkaar mee, heb elkaar lief als broeders en zusters, wees barmhartig en bereid de minste te zijn. Vergeld geen kwaad met kwaad en als u wordt uitgescholden, scheld dan niet terug, zegen juist opdat u ook zelf zegen ontvangt, want daartoe bent u geroepen." (1 Petrus 3:8-12)

Wederom een aanwijzing om het niet allemaal alleen te doen. Wees wel standvastig als je onverhoopt toch alleen komt te staan. Blijf het goede doen. Gebruik de gaven die je van God hebt gekregen elke keer om anderen te helpen, niet om er zélf beter van te worden !  (1 Petrus 4)

Mannen van God

Eervolle Mannen

De introductie van dit boek gaat als volgt:

Er zijn veel boeken geschreven die inspirerende verhalen vertellen van mannen en vrouwen de ‘helden’ werden door de ongelofelijke dingen die ze deden. Verhalen van mannen die ondanks schijnbaar onoverkomelijke hindernissen de hoogste bergen hebben beklommen, mannen die dapper gestreden hebben in oorlogen, hun eigen leven opofferend voor hun land. Politieagenten, brandweerlieden, en ziekenbroeders die zo vaak hun leven riskeren, en geven, om andere mensen die in levensbedreigende situaties zitten te helpen. De mensen die hun leven gaven gedurende de aanvallen op de Twin Towers op 11 september liggen nog vers in ons geheugen. Zij zijn de helden die de loop van de geschiedenis bepaald hebben en ons tot nieuwe hoogtes inspireren. We zijn deze mensen ontzettend veel dankbaarheid verschuldigd.

In dit boek wil ik echter de focus leggen op een uniek element van de mens waardoor het leven van de mensen om hem heen veranderd en zelfs de loop van de geschiedenis. Het is iets dat niet alleen weg is gelegd voor een paar machtige mannen, hoewel het wel moed, doorzettingsvermogen, trouw en een bereidheid tot dienen en zelfs het opgeven van levens voor anderen vraagt, dagelijks.

Ik heb het dan over de levensveranderende opdracht van God om in “Eer” te leven; leven volgens de Erecode als een allesomvattende waarde en het toe te passen in elke relatie. Eer welke respect en waardigheid geeft aan hen met wie we dagelijks omgaan. Mannen, die hun vrouw en kinderen in het bijzonder met respect en eer behandelen, zodat ze het beste uit zichzelf kunnen halen. Het gebeurt het meeste buiten het zicht van de mensen, stil en onopvallend dienend in hun houding, woorden, acties, zakelijke overeenkomsten en vele andere aspecten van het leven. 

Eer is beschikbaar voor elke man, elke dag. Het haalt misschien niet de krant, maar het kan de loop van de geschiedenis veranderen voor individuen, families, gemeenschappen en landen. Ook zij zijn in feite ´helden´, en geven een positieve toevoeging aan ons leven.

En wat wordt dan bedoeld met de 'eer' waar de schrijver het hier over heeft?

Denk bijvoorbeeld eens aan kleine gebaren. De deur open houden voor een ander, doen we dat nog? Als iemand iets laat vallen, het voor ze oppakken, is dat nog steeds de normaalste zaak van de wereld? Als een situatie gevaarlijker wordt, gaan wij mannen dan voor onze vrouw en kinderen staan, of blijven we ernaast staan? Misschien verschuilen we ons wel achter ze? Als wij mannen een 'deal' maken, houden we ons er dan ook aan? Ook als het eigenlijk niet meer rendabel is? Of proberen we er onderuit te komen?

Als je het eerste hoofdstuk leest, dan geeft Drummond een voorbeeld van een Schots regiment in de Tweede Wereldoorlog. Het verhaal gaat erover dat mannen uit dezelfde 'clan' als één man een heuvel innemen. Dit kan alleen door achter elkaar te lopen, waarbij de voorste zeker is dat hij neergeschoten gaat worden. Hebben wij mannen van tegenwoordig ook de moed en het eergevoel om onszelf op te offeren voor onze familie? Geven wij aan onze zonen het voorbeeld van een veilige plek, die 'thuis' heet? Of geven wij een signaal af dat als we het niet eens zijn met onze vrouw, we ze rustig mogen slaan, negeren of aan de kant te zetten? De akties die wij nu doen, hebben allemaal hun uitwerking op de toekomst en hoe onze kinderen gaan reageren als ze groot zijn.

Wat kunnen we dan wel doen en wat kunnen we verwachten?
Een mooi voorbeeld wordt gegeven in hoofdstuk 7.


In 1 Samuël hoofdstuk 9 lezen we dat God Saul heeft gekozen als toekomstig koning van Israël  in antwoord op de roep van de bevolking voor een koning. Samuël verteld Saul dat hij aangewezen wordt om koning over de mensen te zijn. In vers 21 antwoord Saul dat hij van de stam van Benjamin is, de kleinste van Israël en zijn familie de armste en zwakste is van alle stamfamilies. Maar Samuël stuurt hem op weg met een profetisch woord van wat hem op zijn reis te wachten staat. Saul zal een groep profeten ontmoeten en dan zegt hij in 1 Samuël 10:6,9 “Op dat moment zal de Geest van de HERE met grote kracht over u komen, zodat u samen met hen gaat profeteren en u zult zich voelen en gedragen als een ander mens. Nadat zij afscheid hadden genomen en Saul op weg ging, gaf God hem een nieuw innerlijk.” (Het Boek vertaling)

Voordat God ons kan gebruiken moeten we ons volledig aan Hem overgeven zodat we gevuld kunnen worden met de kracht van de Heilige Geest en in feite veranderd kunnen worden in een nieuwe man, met een nieuw hart. We moeten ons omdraaien en weglopen van alles wat ons gevangen houd. We moeten vrij gezet worden van schaamte en angst en de mantel van autoriteit oppakken en de zegen van God ontvangen en de ‘berg’ voor ons overwinnen.

Het gaat er dus niet om dat we een aantal regeltjes op gaan volgen. Wij moeten onze volledige levensstijl aanpassen en ons een ander leven aanmeten. Ik beloof je dat als je dat gaat doen, je het meteen zal gaan merken in je eigen huisgezin. Van daaruit zal het zich gaan verspreiden als de kringen die je krijgt als je een steen in het water gooit. Verspreiding naar alle kanten! En het mooie is, dat je daar ook de beloning voor zult ontvangen.

Zo staat dit boek boordevol informatie over waarom de huidige maatschappij aan het afglijden is. Er steeds meer corruptie is. Als je gaat kijken naar de mensen die in de gevangenis zitten, dan heeft het merendeel problemen thuis. Gescheiden ouders, vader bijna niet of helemaal niet thuis. Statistisch gezien heeft een kind meer kans om te slagen als het gezin volledig is.

Na elk hoofdstuk staan er vragen waarmee je zelf aan de slag kunt, of die je kunt gebruiken als groepsdiscussie voor bijvoorbeeld een samenkomst van een groep mannen. Het opent deuren en zal ook zere plekken blootleggen, maar juist door daar aan te werken, klim je zelf ook weer een stukje hoger op de berg, zodat je zelf je eigen vlag kunt hijsen als je de top behaalt hebt.

Voor meer informatie over dit boek stuur je een mailtje naar: info@victorypublishing.nl

Trouw

Op 2 november 2012 was ik 11 jaar getrouwd met mijn Andrea. Zelf denk je er eigenlijk niet zoveel bij na, totdat iemand zegt dat het tegenwoordig niet meer zo gewoon is om als relatief jong stel zo lang bij elkaar te zijn en te blijven.

Op de site van het CBS staan nu nog alleen gegevens van 2010, waarin het scheidingspercentage 36,2 % was. Wel gaat men op steeds oudere leeftijd scheiden, zo rond de 44 á 45 jaar nu, na gemiddeld 14 jaar huwelijk. Mijn gevarenzone zou dus over 3 jaar zijn, volgens de cijfers.

Naast het feit dat het steeds makkelijker wordt om te scheiden, volgen wij mensen als 'kudde dieren' ook vaak anderen die voor ons een voorbeeld zijn. Neem bijvoorbeeld acteurs. We kijken vaak naar ze op, vooral vanwege een bepaalde rol die ze in een bepaalde film spelen. Dat trekken we gelijk aan wie ze in het dagelijks leven zijn. Rambo huilt niet, dus ook niet in zijn persoonlijk leven als Sylvester Stallone.

In mijn blog over het huwelijk kun je ook al iets over het scheiden lezen, en hoe God daarover denkt.

De vraag is alleen of wij mensen mee moeten gaan met 'gemiddelde waarden' van de maatschappij. Spiegelen wij ons teveel aan andere mensen? Zetten wij anderen op een te hoog voetstuk? Lijkt het ons saai om jarenlang bij dezelfde persoon te zijn? In deze tijd is het alles behalve saai! Het is vechten tegen de maatschappij die jou bijna veroordeelt als je lang bij elkaar bent en nog steeds gelukkig. Dat kan in hun ogen bijna niet. Dan moet er wel iets anders zijn wat er binnen het huwelijk gebeurt, maar lang samen zijn zonder een andere relatie, nee dat kan volgens hen niet.

Het geheim van een goed huwelijk? Ik denk dat het voor elk stel weer anders is. Mensen verschillen nu eenmaal. Voor mezelf kan ik zeggen dat het onder andere gewoon het luisteren is. Elkaar verstaan en horen. Rekening houden met elkaar. Het bekende geven en nemen. En voor zaken die enige toelichting nodig hebben, raadplegen wij de Bijbel. Daarin staat mooi beschreven hoe het allemaal zou moeten zijn en wat je eraan kunt doen om het zo te houden. Een echte aanrader om in de boekenkast te hebben. En er regelmatig uit te halen om te lezen natuurlijk.

Tegenwoordig kijkt men naar wat men zélf kan doen en gedaan heeft. Spreuken 20:6 verwoordt het als volgt: De meerderheid van de mensen gaat prat op eigen goedheid, maar is er nog wel een trouw mens te vinden? 

Voor de gehuwden 1 Korinthiërs 7:10-11"Voor de getrouwden geldt dit voorschrift, dat niet van mijzelf maar van de Here komt: een vrouw mag niet van haar man scheiden. 11 Als zij dat toch doet, moet zij ongetrouwd blijven of naar haar man terugkeren en het met hem in orde maken. Ook een man mag zijn vrouw niet wegsturen."

Maar we hebben het nu over "trouw zijn". Het woord zegt het al "trouwen". Hierin zit het woord 'trouw' alleen dan wel in de vorm van een werkwoord. Trouw komt niet zomaar. Het gaat ook niet vanzelf. Er zullen situaties komen waarin je er echt voor moet werken om trouw te kunnen blijven. Om je partner trouw te kunnen zijn. Daarvoor moet je misschien dingen afwijzen die er op het eerste oog ontzettend mooi en goed uitzien. Weet dan dat het de verleiding is die je van je trouw probeert af te halen. Sta stevig in je schoenen en laat je niet verleiden. Trouw levert op den duur veel meer beloning op!

Door heel de Bijbel wordt over trouw gesproken. En ook over hoe groot de beloning voor trouw zijn is. Ook wat de straf voor ontrouw zou moeten zijn. Lees het maar even en laat het op je inwerken. Hoeveel mensen zullen er dan uit jou omgeving verdwijnen? "Als een man wordt betrapt op overspel met een getrouwde vrouw, moeten hij en de vrouw worden gedood" Deuteronomium 22:22.

Als je wat over trouw wilt leren is Psalm 18 misschien een goed begin. David werd vervolgd en achterna gezeten door een heleboel boze mensen. Uiteindelijk riep hij God om hulp. In Vers 7 geeft hij aan hoe reddeloos de situatie was. "Toen ik ten einde raad was, riep ik naar de HERE, ik vroeg mijn God mij te helpen. Hij hoorde mij en reageerde op mijn hulpgeroep." Iemand die dus luistert én reageert  als het nodig is. Dat is trouw. Niet afvragen of het nog wel nut heeft, of dat je er zelf misschien slechter van wordt, nee gewoon helpen als het nodig is. De rest van de Psalm moet je echt zelf even doorlezen. Een heel mooi herkenbaar verhaal dat ook op deze dag speciaal voor jou geschreven had kunnen zijn !

Dus lees Psalm 18 nog eens rustig door, en neem ervan mee wat je nodig hebt. En als we eerlijk zijn tegenover onszelf, dan hebben wij het zeker nodig...

Fanatiekeling of super fan?

Fanatiekeling of super-fan?

In de sport komen we ze bijna overal wel tegen. De fanatiekeling die alles voor zijn sport over heeft. Alles moet wijken voor zijn sport. Op zich is daar niks mis mee, zolang je anderen daar niet mee in de weg zit. Toch is het moeilijk als je fanatiek bent, om geen commentaar op anderen te geven. Omdat zij misschien wat minder fanatiek zijn, lijken ze in jou ogen ook minder serieus met de sport bezig te zijn. Hoewel dat misschien helemaal niet zo is. En dan krijg je geschreeuw op het veld.

Naast het veld heb je ook fanatiekelingen. Sommigen verwarren dat ook wel met hooligans. Dat zijn weer mensen die het liefst hun liefde voor een bepaalde club, desnoods met geweld, aan andere mensen opdringen. Of de bekende ouders die van alles naar het hoofd van hun kind slingeren als ze net niet hard genoeg lopen. 

Bij sport is het misschien nog niet zo erg, als er een meningsverschil is op het veld. Als je gaat kijken naar politiek of religie, dan wordt het meteen heel anders. Ook daar heb je mensen die hoe dan ook hun overtuiging op willen leggen aan een ander. Het gevolg daarvan is het ontstaan van een conflict. Denk bijvoorbeeld maar eens aan een arbeidsconflict, of stakingen via de bonden. Dat gaat dan vaak om binnenlandse aangelegenheden. Als het internationaal gaat worden, bestaat de kans dat het in het ergste geval uitdraait op oorlog.

Maar laten we het even klein houden. In het geloof heb je ook fanatiekelingen. Mensen die koste wat kost de ander ervan proberen te overtuigen dat HUN geloof het juiste is, en je niet op een andere manier kunt geloven in Christus. Naar mijn idee is het belangrijkste dat je écht gelooft in Jezus, dat Hij de Zoon van God is en dat Hij op aarde geleefd heeft en is gestorven aan het kruis en na 3 dagen weer is opgestaan uit de dood. En hoe je dat uitdraagt hangt van je persoonlijkheid af, niet van opgelegde regels. Net als een sportteam verschillende posities kent, zo kent ook het lichaam van de gemeente verschillende functies. Als iedereen hetzelfde zou gaan doen, dan zou alleen bijvoorbeeld de buik ontwikkelen. Niet iedereen kan voorop lopen en doelpunten maken. En toch hebben we elkaar allemaal nodig.
[Joh. 3:15 Want God heeft zoveel liefde voor de wereld dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.]  
[Joh.6:47 Wie in Mij gelooft, heeft eeuwig leven]

En Jezus geeft het zelfs eigenlijk nog simpeler aan. Hoewel, simpel: "Het is zelfs zo dat wie niet het eenvoudige geloof van een kind heeft, niet eens in het Koninkrijk van God kan komen." Lucas 18:17.
Wat wij dus moeten doen is het geloof van een kind hebben. Dat is pas moeilijk. Als je een kind iets zegt, dan gelooft het je. Wij volwassenen gaan het eerst beredeneren of het wel kan. Als wij tot de conclusie zijn gekomen dat het best zou kunnen zijn, dan zijn we bereid om te gaan geloven. En dat is niet geloven.
Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet. (Heb. 11:1) 

Nu weer even terug naar het begin. Is het de bedoeling dat wij met geweld anderen dwingen om te geloven in Jezus? Volgens de definitie van geloof in Hebreeën 11:1 kan dat niet. Het moet van binnenuit komen. Je kunt mensen dwingen naar een kerk te gaan, maar je kunt ze niet dwingen om in hun hart te gaan geloven. Onze opdracht is om juist de mensen die niet geloven, met liefde te overtuigen dat er meer is tussen hemel en aarde. De liefde van Christus zal mensen diep in hun binnenste overtuigen en tot geloof brengen. Onze taak is het om dat uit te leggen waar dat gevoel vandaan komt. In deze moderne tijd wordt alles wel op een geloofwaardige manier uitgelegd. Er wordt ingespeeld op het gevoel van mensen. Het wordt allemaal net iets mooier verteld bij de één dan bij de ander, om maar zoveel mogelijk mensen te winnen. Wij als Christenen kunnen de boodschap niet mooier maken dan hij al is. Het is niet mogelijk om het geloof in de 'aanbieding' te gooien. Wat je ziet is wat je krijgt, zo eenvoudig is het. Maar als je goed kijkt, is het ongelooflijk wat je krijgt in ruil voor geloof. Je krijgt het leven van een koning! En juist omdat de beloning zo groot is, kunnen wij dat als mens niet beredeneren, dus zal het niet kloppen. De psyche van de mens werkt soms heel raar.

Wie gelooft nu dat als je vraagt, je zult krijgen? Zoek en je zult vinden?  (Lucas 11:9) Als wij mensen iets vragen moet je altijd maar afwachten of je het krijgt of niet. Of wat je ervoor terug moet doen. Bij Christus krijg je het gewoon! Dat is juist zo ongelofelijk, dat het moeilijk wordt om erin te geloven. Tenzij je het geloof van een kind hebt.

De discipelen waren fanatiek in het volgen van Christus. Zij hebben alles aan de kant gelegd om Jezus te volgen. Zij hebben om het zo maar te zeggen, gelijk de t-shirts, sjaal  en petjes gekocht en opgezet. Nee, ze hebben geen mensen vastgebonden totdat ze zich bekeert hadden, nee ze hebben geen dingen vernield in steden omdat ze hun zin niet kregen. Ja, ze gingen wel steden in om te 'protesteren' tegen hoe het er op die manier aan toe ging. Ze werden dan door God gestuurd om de inwoners te waarschuwen dat als ze zo doorgingen, er niet veel goeds gebeuren zou. Maar er werd niks opgelegd. Men bleef een eigen keus houden. Zij waren de échte super-fan, de discipelen. Zulke fans zijn uitzonderlijk. Zij leven het leven zoals het bedoeld is, en door voorbeeld leiden ze anderen het juiste pad op.

Laten de ongelovigen niets op uw gedrag kunnen aanmerken. Ook al mogen zij u niet en belasteren zij u, als zij zien hoe voorbeeldig uw leven is, zullen zij God wel moeten eren en prijzen op de dag dat Christus terugkomt. (1 Petrus 2:12)