Vrije wil, ja of nee

Waarom doet God niets aan alle ellende?

Deze opmerking zal iedereen wel eens gehoord hebben. "Als er een God bestaat, waarom laat Hij dit dan allemaal toe?" Het antwoord zit eigenlijk al in de vraag. 

Is het je wel eens opgevallen dat je bijna altijd twee keuzes hebt? Dat er eigenlijk van alles in tweevoud komt? Licht en donker, goed en slecht, ja en nee, aan en uit, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In welke situatie je ook kijkt, er is altijd een alternatief. Dat is vanaf het begin van de wereld al zo. En de keuzes zijn altijd tussen God en satan. 

God heeft ons een eigen wil gegeven zodat we uit eigen vrije wil, en dus met volledige overtuiging voor Hem kunnen kiezen. Trouw jij liever met een vrouw die gedwongen met je móet trouwen, of met een vrouw die stapelverliefd op je is en zelf niets liever wil dan met je trouwen? Daarom ook de vrije keus voor goed en slecht. Ziekte zal God je niet geven. Wel een alternatief. De keus is aan jezelf hoe je ermee om gaat. 

Helaas is het soms niet helemaal duidelijk dat je eigenlijk altijd maar twee keuzes hebt. We hebben ons aangeleerd om zelf vaak nog diverse andere keuzemogelijkheden in te bouwen. Dat voelt beter als je meer hebt om uit te kiezen, toch? Denk maar aan een simpele lichtschakelaar. Vroeger had je twee keuzes: aan of uit. Tegenwoordig moet er een 'dim-stand' op zitten. Aan of uit is niet meer genoeg. We willen nét ietsje meer, of nét ietsje minder. 

Even terug naar de vraag waarom God ziekte en narigheid toelaat. Als het dus aan God ligt, dan is er geen ellende. De keuzes die wijzelf maken zijn vaak de oorzaak van de ellende. Klinkt hard? Het is inderdaad niet leuk om te horen dat wij zelf de oorzaak zijn. Verleid en misbruikt door satan, zijn wij mensen het instrument waarmee het vuurtje aangestoken wordt. Toch kunnen wij ook zelf deze vuurhaarden blussen, met behulp van het Leven Water. Wij hebben zelf de keus: goed of slecht, water of vuur.

Keuzes

"Denk niet dat Ik ben gekomen om vrede op aarde te brengen. Nee, eerder een zwaard." 

(Mattheüs 10:34) 

Een hele confronterende uitspraak van Jezus. Komt Hij géén vrede brengen? Maar het zwaard? Dat staat toch haaks op wat we steeds over Jezus te horen krijgen en waar we in geloven? Toch Is het inderdaad zo dat het zwaard ook gehanteerd moet gaan worden, vroeg of laat.

Afgelopen weekend heb ik als deelnemer meegedaan met de Struggle4Bibles Walk. Elders op mijn blog kun je daar meer informatie over vinden. Dit jaar liepen we voor bijbels in het Midden-Oosten. Een land waar het letterlijk levensgevaarlijk kan zijn om ervoor uit te komen dat je in God en in Jezus gelooft. We hoorden voordat we aan de loop begonnen dat er een vrouw in haar auto was doodgeschoten alleen omdat ze een kruisje aan haar binnenspiegel had hangen. Kun je je dat voorstellen? Het is misschien makkelijker voor te stellen in dit land dat het gebeurt als je een sjaal van Ajax op de hoedenplank hebt liggen en in Rotterdam rond gaat rijden, of andersom, een sjaal van Feijenoord en dan in Amsterdam rond gaan rijden. Dan zeggen we vaak: tja, dan vraag je er ook om om aangevallen te worden! Maar denken we dat ook met een kruisje aan de binnenspiegel?

Ook kunnen we denken aan het gezinsleven van die vrouw die ik eerder genoemd heb. Ze had een kruisje aan haar binnenspiegel hangen. Dat moet in zo'n land wel betekenen dat je voor meer dan 100% overtuigd bent van je geloof. Ik kan me voorstellen dat haar ouders daar niet blij mee zijn geweest, en misschien wel erger, haar ervoor verstoten hebben.

"Ik ben gekomen om verdeeldheid te brengen tussen vader en zoon, tussen moeder en dochter, tussen schoonmoeder en schoondochter. Iemands ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn."
(Mattheüs 10:35-36)

Wij leven in een vrij land. Hoe gaan wij dan om met keuzes maken? Maken wij écht onze eigen keuzes, of laten wij ons toch beïnvloeden door wat bijvoorbeeld onze vrienden ervan vinden? Durf je in je vriendengroep te zeggen dat je in Jezus gelooft? Durf je te zeggen dat je niet mee naar de disco gaat omdat je Bijbelstudie hebt? Of ga je juist niet naar Bijbelstudie omdat je dan niet met je vrienden uit kunt? Keuzes maken wij elke dag. En elke keuze heeft in meer of mindere mate invloed op de rest van je leven. Het maken van die keuze hoeft niet lang te duren, de gevolgen die het kan hebben kunnen blijvend zijn.

Een wat minder heftige keuze is het wel of niet meedoen aan bijvoorbeeld Struggle4Bibles. Het doel is een pluspunt om mee te doen: geld inzamelen om elders in de wereld Bijbels uit te kunnen delen - inclusief studiemateriaal - en zo het evangelie over de wereld te verspreiden. Een geweldig doel natuurlijk. Maar heb je daar een hele vrije zaterdag voor over? Wil je tot je fysieke uiterste gaan om dat geld bij elkaar te krijgen? Wil je je geloof wel blootgeven als je mensen gaat aanspreken en vragen om je te sponsoren voor deze loop? Allemaal keuzes die niet altijd makkelijk zijn. Maar ze zullen niet gelijk levensbedreigend zijn, niet in ons land.

Al kan het voor sommige mensen wel over komen als 'karaktermoord'. Geloven is één ding, maar er openlijk voor uitkomen is totaal iets anders. 

"Wie zijn leven niet wil opgeven, zal het verliezen. Maar wie zijn leven opgeeft voor Mij, zal het behouden." 

(Mattheüs 10:39)

Als je alleen maar bezig bent met je eigen karakter, met je eigen winst, of je eigen belang, dan zul je volgens het bovenstaande vers dus niet ver komen. Als je je inzet voor de Vader, ongeacht wat de gevolgen zijn of wat je ervoor moet doen of laten, dan zal de beloning groot zijn. Welke beloning? Het eeuwige leven bij de Vader. 

"Wie jullie ontvangt, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt God die Mij gestuurd heeft. Wie een profeet ontvangt omdat hij een knecht van God is, zal dezelfde beloning krijgen als een profeet. Wie een goed man ontvangt omdat hij goed is, zal dezelfde beloning krijgen als hij. En wie een van deze geringe mensen iets te drinken geeft, al is het maar een beker koel water, omdat het een leerling van Mij is, die zal zeker worden beloond."

(Mattheüs 10:40-42)

Vader(s)

Een eigen gedicht: 

Vaders

Een vader weet vaak hoe iets moet,

Al doet hij misschien niet altijd alles goed.

Een vader hoort een steun te zijn

Een baken in de woestijn.

Vraagbaak voor zijn eigen kinderen

Vader staat voor je klaar

Maakt niet uit wanneer, waarvoor, is dat niet raar

Ongeacht de reden van je vraag

Hij helpt je, heel graag.

Vader, hoeksteen van het gezin.

Hoe mooi is het beeld van een vader niet. De man van het gezin die zorgt dat er eten op de plank komt, dat vrouw en kinderen veilig zijn, en zorgt voor de vrede en veiligheid binnen het gezin. Een geweldig beeld. Helaas weten we dat er genoeg vaders zijn die hier niet aan voldoen. Vaders die alleen aan zichzelf denken. Vaders die met tegenzin thuis komen, omdat het nu eenmaal moet. Vaders die eigenlijk helemaal geen vader hadden willen zijn. En omdat zij zich dan belabberd voelen, lijd het hele gezin gedwongen mee.

Ik heb al eerder aandacht gegevn aan de rol van de man binnen het gezin. Ik ben ervan overtuigd dat dit nog steeds van veel waarde is, ook voor de maatschappij zoals hij nu is. Misschien JUIST nu in deze tijd.
Lees deze blog nog maar eens door

Niet alleen voor vaders, maar voor mannen in het algemeen is de volgende blog geschreven: Mannen van God Een mooi boek.

Hoe kunnen wij met mensen omgaan?  Zie ook deze blog - omgaan met mensen

Wij mannen en zeker wij vaders moeten opnieuw goed onze rol en invloed in het gezin terugvinden. Ons gezin is een druppel in de zee. Als je die druppel in beweging zet, dat zie je de kringen steeds wijder zich verspreiden in de zee. Naast je eigen gezin beïnvloed het dus veel meer mensen dan je zou verwachten. Doe er je voordeel mee mannen. Laat ons opnieuw de hoeksteen van het gezin worden/zijn.

Waar zit je als man mee? Zijn er dingen waar andere mannen misschien een antwoord op kunnen geven voor je? Laat ons een ondersteunende schouder voor elkaar zijn.

Pinksteren

Wat is Pinksteren?

Pinksteren is de tijd van hulp.
Bijbels gezien is het de periode na de hemelvaart van Jezus. De discipelen bleven toen 'alleen' achter en voelden dat eigenlijk ook zo. Hun voorganger en leraar was naar Zijn Vader teruggegaan en nu moesten ze alleen verder. Tenminste, zo moet het gevoeld hebben. Jezus had ze hierover al dingen verteld zoals in Handelingen 1 bijvoorbeeld:

Handelingen 1:4-5 'Toen hij eens bij hen was, droeg hij hun op: ‘Ga niet weg uit Jeruzalem, maar blijf daar wachten tot de belofte van de Vader, waarover jullie van mij hebben gehoord, in vervulling zal gaan. Johannes doopte met water, maar binnenkort worden jullie gedoopt met de heilige Geest.’

Ik kan me alleen heel goed voorstellen dat je op zo'n moment daar niet meer aan denkt. en dan krijg je ineens een 'warm gevoel' van binnen. Een gevoel van blijdschap, van zekerheid, van liefde. Wat een openbaring moet dat zijn geweest! Zoveel opwinding brengt je wel van je stoel, en uit je huis! De discipelen gingen dan ook al snel naar buiten en vol van vuur begonnen ze te spreken over hun Heer en Heiland! Vol overtuiging konden ze vertellen wat ze allemaal geleerd hadden van Jezus in de 3 jaar dat Hij bij hun was geweest. Alles viel op dat moment op zijn plek, alles werd ineens duidelijk voor hen. Vanuit die overtuiging brachten ze het goede nieuws aan iedereen die het maar horen wilde. En meer dan 3000 mensen werden gedoopt die dag! Is dat een 'opwekking' of niet?

Hoe gaat dat tegenwoordig? Er zijn inderdaad 'opwekking' conferenties. Naar mijn idee gaan daar mensen naar toe die al geloven en eigenlijk een nieuwe 'boost' nodig hebben. Is dat een 'opwekking' van ongelovigen die op dat moment tot bekering komen? Nee niet echt. Zonder het vuur in onszelf kunnen we geen vlammetje bij een ander aansteken.

"Vader laat  bij ons ook weer het vuur ontsteken. Zet ons opnieuw in vuur en vlam. Laat ons het middel zijn om Uw liefde te verspreiden onder de mensen. Ook onder de mensen die U nu nog niet kennen of willen kennen. Vader geef ons opnieuw Uw Heilige Geest. Amen."

Emotie en gevoel

Emoties en gevoelens

Wij mensen zijn eigenlijk maar rare wezens. We vinden onszelf de meest intelligente 'diersoort' op deze aardbol. Toch zijn onze emoties dierlijk primitief te noemen. Als kuddedieren zijn we voor ons gevoel vaak afhankelijk van anderen. Andere mensen die op welke manier dan ook een bepaalde invloed op ons hebben. Zowel positief, als negatief. Normaal gesproken krijg je de positieve invloeden van je naaste omgeving. Familie, vrienden. Toch gebeurd het ook regelmatig dat je juist in die omgeving geen positieve invloed terugvind. Onbegrip is er vaak een reden voor. Er wordt vaak geen moeite genomen om te informeren naar een bepaalde oorzaak ergens van, en daardoor verslechtert de situatie vaak. Instinctief handelt de mens dan op een bepaalde manier. Een manier die door de ander dan emotioneel vaak weer niet te hanteren is. En dan zijn wij mensen de meest 'intelligente' diersoort op aarde?

Help je mee het Woord van God te verspreiden?

Struggle4Bibles 2014

28 juni 2014 is het zover. de Struggle4Bible Walk gaat dan weer van start. Net als vorig jaar doe ik ook nu weer mee. Alleen is de afstand verdubbelt! 30 km nu mét rugzak en onderweg diverse uitdagende hindernissen. Waarom? Om iedereen een bijbel te gunnen. Ook mensen die geen mogelijkheid hebben om aan een bijbel te komen, of nog nooit van een bijbel gehoord hebben.
Dit jaar valt de beurt aan het Midden-Oosten. Een 'moeilijk' gebied om te evangeliseren. Wil je meehelpen om het Woord van God te verspreiden op deze wereld? Kijk dan op de onderstaande link hoe je mij kunt sponsoren voor deze toch. Alvast bedankt !

Profiel pagina van mij op Struggle4Bibles

Ben ik van waarde?

Soms denk je wel eens: wat heb ik voor een meerwaarde hier op deze aardbol? Loop ik niet alleen maar in de weg? Ben ik überhaupt wel nuttig hier?

Kijk dan eens rond in je directe omgeving. Met hoeveel mensen heb je gesproken in het afgelopen jaar? En daar valt ook alleen 'goedendag' zeggen onder. Hoeveel mensen heb je op die manier iets gezegd? Hoeveel mensen heb je een glimlach gegeven als zij je aankeken? Heb je ze geteld? Waarschijnlijk is het niet te tellen. Je hebt ontzettend veel interactie met andere mensen, ook al ken je ze niet. Als je ze niet kent, kun je dan wel weten wat voor invloed die ene glimlach van jou op hen heeft gehad?

Misschien gaf het die persoon wel een goed gevoel, waardoor hij of zij ook weer wat meer kon lachen. Wie weet liep die persoon daardoor met een glimlach rond. Ook hij of zij komt ontelbaar veel mensen tegen onderweg, die zien die persoon ook allemaal glimlachen. Enig idee hoever die kettingreactie door kan gaan? Al deze mensen zouden geen glimlach hebben gehad als jij niet als eerste een glimlach over had gehad voor die ene persoon. En zo snel kan het gaan.

Heb je dus een meerwaarde voor deze wereld? JA.
Wordt je gewaardeerd? JA

Efeziërs 4:7 Aan ieder van ons is genade geschonken naar de maat waarmee Christus geeft.

Aan ieder van ons, dus ook aan jou.

Jubileum

Vandaag zijn mijn vrouw en ik 12,5 jaar getrouwd.

Dankbaar zijn we voor de jaren die Hij ons gegeven heeft, en ook dankbaar voor het feit dat God ons bij elkaar heeft gebracht.

Wij hebben mogen groeien in de afgelopen jaren. Niet alleen met elkaar en naar elkaar toe, maar ook in geloof. Net als ieder ander zijn ook wij door dalen gegaan en hebben op bergtoppen mogen rondkijken.

Ook als gezin hebben wij mogen groeien. En wel van een tweepersoons naar een vijfpersoons huishouden. Wij zijn ook zeer dankbaar voor onze dochters Lisa, Tessa en Emma. Vandaag danken wij God ook voor dit alles.

Een huwelijk is niet iets wat vanzelf gebeurt. Een huwelijk heeft inspanning nodig. Beide partijen hebben een eigen bijdrage en verantwoordelijkheid binnen dat gezin. Zowel de man als de vrouw moeten niet voor de taken en verantwoordelijkheden weglopen. Soms betekend dat dat je iets wat je zelf graag zou willen, op moet geven. Er moet wel evenwicht blijven, ieder moet soms opofferingen maken. Als je die verdeling goed hebt, dan kun je het heel lang uithouden met elkaar. Voor ons is de Bijbel een leerboek hoe wij één en ander aan moeten pakken. We hebben veel geleerd van Zijn woord en proberen dat ook toe te passen.

"Vader, wij danken U voor Uw leiding in ons leven. Uw richting voor ons gezin. Voor onze gezondheid en voor alles wat U ons de afgelopen jaren geleerd heeft. Wij danken U er ook voor dat wij op deze manier soms ook anderen tot hulp kunnen zijn. Wij bidden dat U ons ook de komende jaren blijft begeleiden en ondersteunen. In Jezus naam bidden wij U dit, Amen"

Leven door/met de Geest

Heilige Geest

We hebben net het Paasfeest gevierd. Het feest dat Jezus opgestaan is uit de dood en op die manier de zonden van de mens op zich heeft genomen. Daarom kunnen wij mensen weer dicht bij God de Vader komen en samen met Hem leven.

Jezus heeft in de tijd tussen Zijn opstanding en Zijn Hemelvaart de discipelen nog enkele belangrijke dingen geleerd en verteld. Ik denk dat wij juist deze belangrijke dingen niet meer helemaal helder hebben, en dat we daardoor ons geloof wat verliezen.

De drie evangeliën Mattheüs, Marcus en Lucas vertellen die laatste ogenblikken allemaal net iets anders. Als je die samen gaat bekijken kom je uiteindelijk wel tot dezelfde conclusie. De bekendste is denk ik wel die van Mattheüs. Het gaat dan om de volgende verzen:

Mattheüs 28:19-20
Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn leerlingen te maken. Doop hen in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest. Leer hen altijd te doen wat Ik u heb gezegd. En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij u, tot het einde van de tijd

Jezus geeft hier dus aan dat wij geacht worden erop uit te gaan en andere mensen van Zijn leven te vertellen. En dat niet alleen, maar ze dan ook te dopen. En ze te leren hoe men volgens Zijn Woord moet leven. Wij hoeven dit niet alleen te doen, want, zo zegt Hij, Jezus is bij je tot het eind.

Marcus verteld het op een iets andere manier:

Marcus 16:15-16
Trek de wereld in,’ zei Hij tegen hen, ‘en vertel aan de hele schepping het goede nieuws over Mij. Wie het geloven en gedoopt worden, zullen gered worden. Maar wie het niet geloven, zullen worden gestraft.

En daarbij nog deze toevoeging: Marcus 16:17-18
De mensen die het geloven, zullen hieraan te herkennen zijn: zij zullen in mijn naam boze geesten verjagen, zij zullen in nieuwe talen spreken, zij zullen slangen kunnen vastpakken, en als zij iets giftigs drinken, zal hun dat geen kwaad doen, zij zullen zieke mensen de handen opleggen en genezen.

Ook hier komt de opdracht om anderen (hier zelfs de gehele schepping) over Jezus te vertellen. Over het feit dat Hij uit de dood opgestaan is. Ook hier moeten gelovigen gedoopt worden. Jezus heeft zichzelf immers ook laten dopen door Johannes, en na Zijn doop streek de Heilige Geest op Jezus neer.

Johannes 1:31-33
Ik kende Hem nog niet, maar ik ben gekomen om de mensen met water te dopen om Hem aan Israël bekend te maken. Ik heb de Heilige Geest als een duif uit de hemel zien komen en Hij bleef op Jezus. Toen wist ik nog niet dat Hij het was. Maar God had tegen mij gezegd: “Op wie u de Heilige Geest ziet neerdalen en blijven, dat is Hem. Hij zal de mensen dopen met de Heilige Geest.

Hier kunnen we al lezen dat Jezus mensen doopt met de Heilige Geest. Je hebt de Heilige Geest dus ook nodig in je leven met God.

Het Lucas evangelie verwoord het als volgt:

Lucas 24:47
Van Jeruzalem uit zou dit bericht over de hele wereld uitgaan: “Ieder die zijn zonden aan Christus belijdt, krijgt vergeving.

Aangevuld met Lucas 24:49
Luister: Ik zal de Heilige Geest sturen. Hij zal over jullie komen, zoals mijn Vader heeft beloofd. Blijf hier in de stad wachten tot jullie kracht uit de hemel hebben ontvangen.

Ook hier weer de opdracht om niet te blijven zitten, maar erop uit te gaan om het evangelie wereldwijd te verkondigen. En ook hier de zekerheid dat de Heilige Geest bij je zal zijn. En geloof het, die heb je ook echt nodig.

Romeinen 8:15-17
U hebt de Geest niet ontvangen om opnieuw als slaven in angst te leven, u hebt de Geest ontvangen om Gods kinderen te zijn, en om hem te kunnen aanroepen met ‘Abba, Vader’. De Geest zelf verzekert onze geest dat wij Gods kinderen zijn. En nu we zijn kinderen zijn, zijn we ook zijn erfgenamen, erfgenamen van God. Samen met Christus zijn wij erfgenamen: wij moeten delen in zijn lijden om met hem te kunnen delen in Gods luister.

Daar staat nogal wat! De bevestiging dat je de Geest ontvangen hebt, maar ook wat er allemaal aan vast zit. Je bent dan erfgenaam van God! Als kind van God erf je dus, tja, eigenlijk de wereld. Het eeuwige leven. Helaas zal dat niet zonder horden of stoten gaan. "wij moeten delen in Zijn lijden". Hierover lees je meer in Romeinen 8:35-39

Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? Er staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht.’ Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad. Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.

Wees er dus van overtuigd dat het leven volgens het Woord van God, en leven zoals Jezus ons voorgedaan heeft, geen leven vol van alleen maar vreugde zal zijn, van alleen maar mooie, positieve dingen. Nee, tijdens ons leven zullen we getest en beproefd worden hoe sterk ons geloof is. Soms zal God ons testen, soms zal de duivel proberen ons geloof te breken. Wees er in beide gevallen van overtuigd dat de Heilige Geest je helpen zal.

Romeinen 8:31-32
Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken?

Samengevat kunnen we denk ik het volgende zeggen:
Jezus Zijn leven heeft gediend als voorbeeld voor ons allemaal. Zoals Hij omging met mensen en de problemen van mensen, zo horen wij er ook mee om te gaan. Wij moeten iedereen lief hebben. Problemen brengen wij, net als Jezus, bij God de Vader. Doordat Jezus voor ons aan het kruis gestorven is, heeft Hij de weg naar God vrijgemaakt. Hierdoor kunnen ook wij met God de Vader praten en een relatie opbouwen met Hem. Wij mogen vertrouwen dat niemand ons kan verslaan op het moment dat wij dat doen wat God van ons vraagt. De opstanding uit de dood van Jezus bewijst ons dat zelfs de dood niet sterk genoeg is om God te verslaan. Als dit allemaal echt goed tot je doordringt, wat kun je dan anders doen dan erover vertellen? Dan wil je toch juist dat iedereen deze wonderbaarlijke dingen hoort? We vertellen het wel als er op het nieuws te zien is dat iemand eigenhandig een bus optilt omdat er kinderen onder vastzaten, maar als iemand uit de dood opstaat vinden we het toch niet helemaal gepast om erover te vertellen? Houden we het liever een beetje binnenshuis. Stel je voor dat mensen je niet geloven. Dan heb ik een nieuwtje voor je, een heleboel mensen zullen je ook niet geloven. Zeker in het begin niet. Lees Romeinen 8:35-39 nog maar eens. Dat is echte geen excuus om het dan maar niet te doen. Jezus vraagt van ons dat we het wél doen en Hij geeft ons er zelfs de Heilige Geest bij. In een tijd waarin we van 'gratis' houden, moet dat mensen toch aanspreken.

Laat ons dus het licht zijn wat van ons gevraagd wordt. Wees ook een estafette loper van het Goddelijke vuur, in plaats van het Olympische vuur. Neem de fakkel ook over en loop het parcours dat God voor jou heeft klaarliggen. Ja het zal zweten worden, nee het is niet altijd makkelijk. Maar denk maar aan het moment dat je triomfantelijk over die eindstreep komt!

Pasen 2014

Gisteren door Goede Vrijdag geestelijk verlost. Zondag start het nieuwe geestelijke leven. 4 en 5 mei lichamelijk bevrijd, vier jij mee?

Laat ons morgen opstaan, vrij van schuld. Begin de dag morgen met een schone lei. Vanaf morgen is het 1 januari in je nieuwe leven. Als je niks veranderd aan je leven, zal het resultaat ook hetzelfde blijven. Sta met ons op en start samen met ons het nieuwe leven.

Morgen is de dag dat we herdenken dat Jezus opgestaan is, een mooiere dag om met de eerste dag te beginnen kan ik niet bedenken. Een heleboel mensen moeten nog met dag 1 beginnen. Ook wij, die misschien al langer bezig zijn, moeten regelmatig weer bij dag 1 beginnen. Omdat we ons niet aan onze eigen afspraken houden, of ook de regels van God niet elke dag kunnen hanteren. Bezoeken we Zijn huis nog wel? Lezen we in Zijn Woord? Vandaar morgen gewoon weer opnieuw beginnen. Jezus leeft het ons voor!

Snelweg

Voor mijn beroep zit ik heel veel op de weg. En zo af en toe, als mijn gedachten wat afdwalen, zie ik overeenkomsten met het leven en de gedragingen op de weg. Of misschien liever gezegd, ons gedrag als chauffeur.

Als we beginnen zijn we onzeker. We vertrouwen op onze instructeur die ons verteld wat we moeten doen. We hebben de instructeur ook nodig, anders mogen wij de weg helemaal niet op! In het begin zal je op de kleinere wegen rijden. Niet zo veel ander verkeer, wel aardig wat bochten en een lage snelheid. Op die manier leer je de auto een beetje kennen en leer je een aantal dingen automatisch te doen. Handelingen die je elke keer moet doen en waarbij je niet meer na hoeft te denken na een tijdje.

In het begin als je gaat geloven, dan is het eigenlijk net zo. Je gaat heel gretig naar elke dienst die je maar kunt bezoeken van je gemeente. Alle cursussen of trainingsavond probeer je te volgen. Je vertrouwd op je leraren, ook als je het bochtige begin van het geloofsleven doorloopt. Je wilt eigenlijk al de snelweg op, maar je leraar houd je netjes op de wegen die jij op dat moment aan kunt.

Je wordt wat vertrouwder met de auto, je leert de eigenschappen van zowel de auto, als van de wegen en verkeersregels. Dat is het moment dat je de wat drukkere wegen op gaat zoeken. Je mag dus al wat harder rijden, al merk je al snel dat het afhankelijk is van wat de andere bestuurders op de weg doen. Als je alleen zou zijn, was het allemaal veel makkelijker. Niemand anders om rekening mee te houden, en niemand die jou in snelheid tegen kan houden. Helaas werkt het zo niet, en moet je je aanpassen aan de situatie zoals die op dat moment op de weg is. En dat betekend vaak dat je toch met anderen rekening moet houden. Zij vertrouwen tenslotte hun leven aan jou toe, net zoals jij jouw leven aan hen toevertrouwd. Een auto is immers zo ongeveer het enige legale moordwapen dat bijna iedere volwassene bezit.

Als je al langer gelooft dan is het verleidelijk om snel een oordeel te hebben over bepaalde zaken in zowel de bijbel als in de gemeente. Jij weet het immers allemaal al. Toch moet je je aanpassen aan het niveau van de mensen om je heen. Zeker een leraar hoort zich te richten tot de mensen die het het meeste nodig hebben. De anderen moeten zich dan dus tijdelijk even aanpassen. Dat is niet altijd even makkelijk, maar in die periode kun je ook andere mensen in de gemeente meenemen naar een hoger geloofsleven. Je wordt dus niet zozeer opgehouden door alle bochten op je weg, maar wel doordat er meer verkeer op de weg komt.

Hoe het op de snelweg werkt weten we allemaal wel. Lekker hard rijden, weinig bochten dus de snelheid kan flink omhoog. Probleem is vaak dat juist op die wegen heel veel verkeer rijd. Ook verkeer wat niet zo snel kan, of misschien niet zo snel wil. Daar moet je dus wel rekening mee houden. Ook in het geloof. Op het moment dat het voor de meeste mensen duidelijk begint te worden, zal de stroom met mensen ook wat sneller gaan, al zal de stroom ook groter worden.

Mensen hebben allemaal verschillende bagage meegenomen in hun leven. De één heeft 5 koffers in zijn Fiat 500 zitten, de ander twee weekendtassen in zijn Porsche, en de laatste heeft een vrachtwagen met oplegger nodig om zijn leven mee te krijgen. Sommige mensen volgen de route en rijden blind op vertrouwen, anderen vertrouwen toch liever op een navigatiesysteem. Natuurlijk heb je ook mensen die andere mensen meenemen en zo als bus fungeren. Zo vind je alle voertuigen terug in je gemeente. En hoe mooi het er voor het uiterlijk ook uit zou zien, het is niet praktisch als je een gemeente wilt maken van alleen maar mensen met een Porsche. Die schieten dan regelmatig hun doel voorbij. Misschien is het zelfs wel handig als je meerdere buschauffeurs hebt, zodat je veel mensen in je gemeente kunt hebben die op dezelfde golflengte zitten.

De vraag is dus of we allemaal eigenlijk wel op de snelweg willen zitten. Of rijden we liever op onze eigen snelheid langs de kleine landweggetjes, om zo van de omgeving te genieten en ons niet zo druk te maken over waar we eigenlijk naartoe gaan. Wat is belangrijker, ons einddoel of de manier waarop we er komen? Duidelijk is in elk geval dat, welke weg je ook neemt, je altijd te maken zult hebben met andere mensen. Mensen waar je toch rekening mee moet houden. Jij weet namelijk niet met welk doel zij in de auto zitten. Kijken zij ook rustig om zich heen en letten daardoor niet zo goed op de weg, of rijden zij met een bepaald doel in het achterhoofd op die weg? Je moet dus eigenlijk anticiperen op wat de ander kan gaan doen, om zelf verder op je weg te kunnen komen. Voor de ander is het dus hetzelfde.

Laten we ons dus niet alleen op onszelf richten, maar ook rekening houden met de andere mensen op de weg, die net als wijzelf proberen om veilig thuis te komen. Of zoals wij dat op het werk noemen; de laatste stop is het belangrijkste (thuis).