Waarom laat God dit allemaal toe?

Waarom laat God dit allemaal toe?

Mensen vragen zich (terecht) regelmatig af waarom God iets toelaat.

Om gelijk met de deur in huis te vallen, ik denk niet dat ik daar een bevredigend antwoord op kan geven. Het is immers heel moeilijk om te begrijpen waarom er oorlog is, waarom er duizenden mensen tijdens aardbevingen of andere natuurrampen overlijden. Hoe leg je dat uit aan iemand?

In de bijbel zijn diverse voorbeelden te vinden over soortgelijke rampen. Niet alleen voor een heel volk, maar ook bij mensen in hun persoonlijke leven. Vaak zijn het juist mensen die niet in God geloven die zich afvragen, als er een God is, waarom laat Hij dit dan allemaal toe?

Met die vraag bevestigen ze eigenlijk dat wat ze juist proberen te ontkennen. Het bestaan van God. Ze geven immers aan dat in hun ogen alleen God zoiets groots kan doen? Dat ze voorbijgaan aan de geestelijke strijd tussen goed en kwaad, dat nemen we ze dan even niet kwalijk. Dat is een ding voor de gelovige mens. En als gelovige moet ik dan vaak aan het leven van Job denken. Een godvrezende man die alle narigheid over zich heen kreeg, omdat satan hem wilde verleiden en zijn geloof in God wilde ondermijnen. God had zoveel vertrouwen in Job dat Hij satan toestemming gaf alles te doen wat satan wilde om Job van zijn geloof af te brengen. En ja, Job heeft ontzettend geleden. Verloor al zijn familie, vrienden, bezittingen, echt alles. Na de beproevingen toen satan het opgegeven had en God vond dat hij Job genoeg getest had, kreeg Job alles meervoudig terug. De beloning was groot...heel groot.

Gebeuren er daarom zoveel nare dingen tegenwoordig? Het lijkt wel de tijd voor de geestelijke machten om nu een tweedeling te creëren. Mensen zijn immers nu zeer gevoelig voor hun eigen welzijn, en dan ook alleen hun eigen welzijn. En hoe makkelijk is het om op zo'n teer punt mensen over te halen? 

Ik zal bij je zijn.....

Richteren 6:11-24

11Op een dag kwam de Engel van de Here en ging onder de eik in Ofra zitten. Die eik was van de Abiëzriet Joas. Joasʼ zoon Gideon was juist bezig tarwe te kloppen in een kuip waarin gewoonlijk druiven tot sap werden platgetrapt. Gideon deed dit op deze ongebruikelijke plaats om te voorkomen dat de Midjanieten de tarwe zouden stelen. 12De Engel van de Here kwam bij hem en zei: ‘De Here is met u, dappere held!’ 13Maar Gideon antwoordde: ‘Och heer, als het waar is dat de Here met ons is, waarom is dit alles ons dan overkomen? Waar zijn dan al de wonderen waarvan onze voorouders ons hebben verteld, zoals toen de Here ons volk uit Egypte leidde? Nu heeft de Here ons verstoten en zijn we aan de Midjanieten overgeleverd.’ 14Toen zei de Here tegen hem: ‘Ik zal u sterk maken, ga dus en verlos Israël uit de macht van de Midjanieten! Ik geef u deze opdracht.’ 15Maar Gideon antwoordde: ‘Och Here, wie ben ik dat ik Israël zou kunnen verlossen? Mijn familie is de armste van de hele stam Manasse en ik ben de jongste uit ons gezin.’ 16Daarop zei de Here: ‘Ik zal met u zijn. Daarom zult u de horden Midjanieten verslaan alsof het maar een enkele man was!’ 17Gideon antwoordde: ‘Als het echt waar is dat U mij op die manier zult helpen, geef mij dan een teken om te bewijzen dat het werkelijk de Here is die mij dit zegt! 18Blijf hier tot ik terug ben en U een geschenk heb aangeboden.’ ‘Goed,’ antwoordde de Engel. ‘Ik blijf hier wachten tot u terug bent.’ 19Gideon haastte zich naar huis, braadde een geitenbokje en bakte van tweeëntwintig liter meel een paar ongegiste broden. Het vlees deed hij in een mand en het vleesnat in een pot. Hij bracht dit naar de Engel, die nog steeds onder de eik zat en gaf het Hem.
20De Engel van God zei tegen hem: ‘Leg het vlees en de broden op dat rotsblok daar en giet het vleesnat eroverheen.’ Gideon deed wat hem was opgedragen. 21Toen raakte de Engel van de Here met het uiteinde van zijn staf het vlees en de broden aan en meteen schoot er vuur uit het rotsblok dat alles verteerde wat er op lag! Plotseling was de Engel van de Here verdwenen! 22Toen Gideon besefte dat het inderdaad de Engel van de Here was geweest, riep hij uit: ‘O Oppermachtige Here, ik heb oog in oog gestaan met de Engel van de Here!’ 23‘Ik zegen u met vrede,’ antwoordde de Here, ‘wees niet bang, u zult niet sterven.’ 24Gideon bouwde op die plaats een altaar voor de Here en gaf het de naam Het Altaar van de vrede met de Here. Dit altaar staat nog steeds in Ofra in het gebied van de Abiëzrieten.

Gideon is hier bezig om tarwe te kloppen. Hij moest dat in het geheim doen, anders konden de bezetters zijn eten wel eens afpakken. Een oorlogssituatie dus. Ook Gideon vraagt aan de engel waarom God dit heeft laten gebeuren, de oorlog, de onderdrukking. Had God immers geen grote wonderen gedaan om het volk van Israël uit Egypte te bevrijden? Waarom gebeurde dat nu dan niet? Het antwoord is zeker niet wat Gideon verwacht had, maar zeker niet een antwoord die hij wilde horen. De meest onbelangrijke (in zijn ogen dan, van Gideon) wordt door God uitgekozen om opnieuw Israël te verlossen. Het is trouwens niet de eerste keer dat God de jongste uit een gezin kiest. Wie was nog meer de jongste die een hele belangrijke taak kreeg?

Gideon vertrouwd op God. Als hij doorheeft dat God zélf deze afspraak met hem gemaakt heeft, dan komt het vertrouwen. De vraag "waarom" doet er niet meer toe. Eigenlijk maakt het ook niet uit. Maakt het uit of de reden is dat God mensen zoveel vertrouwd dat Hij satan de vrije hand geeft? Of dat God boos is op de mensen en Zijn toorn over de aarde uitstort? Of Hij het gebruikt om de mens wakker te schudden? Misschien komt het juist wel door de koppigheid van de mens? Wij willen immers maar niet van het verleden leren? Eigenlijk willen we het juist vergeten. Kijk maar wat er tegenwoordig allemaal uit de boeken gehaald moet worden. Wat er allemaal veranderd moet worden omdat het uit een slecht verleden komt. Misschien zijn wij gewoon te koppig om te kunnen leren van eerder gemaakte fouten. Misschien herhaalt de geschiedenis zich daarom zo vaak......

Opleiding

 

Wat is er de laatste tijd mis met de wereld?

Als je het een beetje in de gaten houd zie je steeds meer berichten van mensen die weglopen, vermist zijn. Mensen die langere tijd overleden in huis liggen. Of dichter bij huis, mensen zijn onvriendelijker. Mentaliteit is er één van "als ik maar heb" of  "als ik maar als eerste". Dan is er natuurlijk ook nog de "ik weet alles en jij hebt het verkeerd" instelling. 

"Als wij 1% van alle kennis in het universum zouden bezitten, kan er in die 99% overige kennis dan iets zitten wat onze 1% kennis ontkracht? Met andere woorden, weten we zeker dat die ene procent ook echt waar is? Als dat niet zo is dan weten we dus eigenlijk niets. (Eric Hovind)

Misschien zit daar wel iets in. We weten eigenlijk nog maar heel weinig. Natuurlijk vinden we dat we al ontzettend knap en alwetend zijn, maar is dat wel zo? En is dat wel de bedoeling? 

Als ik de bijbel lees dan weet ik nog dat er staat dat de discipelen eropuit gestuurd werden om het goede nieuws te brengen. Om het evangelie te verkondigen. De boodschap te brengen. Bekeren. Met geweld? Nee, met vertellen. Met doorgeven hoe de discipelen hun tijd doorbrachten met Jezus. Om op die manier 'het leven' door te geven aan alle mensen. Moesten we immers niet 'als een kind' zijn? Alleen zo kun je bij God komen, als een kind. Je kunt niet doen alsof je het beter weet, alsof je meer weet dan Jezus of God. Misschien werkt dat bij je vrienden of collega's, maar in de eeuwige wereld red je het daar niet mee. 

Wij zijn dus niet verplicht om anderen de arm om te draaien en ze te dwingen om in God te geloven. Net als we onze kinderen naar school sturen om diverse dingen te leren, betekend dat nog niet dat ze iets met alle vakken moeten gaan doen. Uiteindelijk maken ze zelf een keuze wat ze met hun leven gaan doen. Als ouders kun je ze alleen maar een zo groot mogelijke keuze geven. Dat is ook de insteek die ik met het geloof heb. Ja, we moeten alle mensen laten weten dat ze een keus hebben in hun manier van leven. Maar de uiteindelijke keuze maken ze zelf. We moeten ze laten zien dat het om een ander geven meer invloed heeft dan alleen voor jezelf leven. Dat je meer krijgt in het leven als je aan anderen geeft. 

Natuurlijk zijn er mensen die hier anders over denken of die het niets doet. Ook dat is prima. We zijn allemaal op doorreis en af en toe probeer ik wat reisinformatie te delen. Iedereen kan er zelf voor kiezen om de landelijke route te nemen of om in de file te staan :)

Zegen gewenst aan alle lezers.

Een nieuw begin

 

Een nieuw begin

We zijn aangekomen in het jaar 2023. 

Wat kunnen we van dit jaar gaan verwachten? Natuurlijk kunnen we niet in de toekomst kijken al zullen andere mensen daar anders over denken. Wat kun je bijvoorbeeld van het jaartal maken? 2+0+2+3=7. En is zeven niet het getal van volheid, volmaaktheid? Maar in welk opzicht zal dit jaar dan volmaakt zijn? Komen al je wensen en dromen dan uit? Zal het de terugkomst van Christus zijn? 

Persoonlijk ben ik niet zo van die dingen. Als ik aan het nieuwe jaar denk, denk ik automatisch ook aan wat we achterlaten in het oude jaar. Ziektes, ellende, vrienden, gebeurtenissen en gevoelens. Het nieuwe jaar staat open voor nieuwe gevoelens, nieuwe vrienden, nieuwe kennissen en misschien wel hele nieuwe wegen om te verkennen. 

Een nieuw jaar.

Nieuwe kansen.

Nieuwe obstakels.

Nieuwe vrienden.

Nieuwe tegenslagen.

Nieuwe inzichten.

Geniet van alles wat het nieuwe jaar gaat geven, alles heeft een betekenis en alles zal je een richting geven. 

Een gezegend 2023.

September

September.

September, een maand van een nieuwe start. In elk geval wat het kerkelijk jaar betreft. Gezellig met veel korpsgenoten het nieuwe jaar ontspannen begonnen. Wandelen, fietsen, scootmobielen of een rondrit met de auto. Het doel is gewoon gezellig samen dit nieuwe jaar beginnen. Dat is dit jaar zeker gelukt.

Nog even nagenietend vroeg ik mezelf wel af hoe het komende jaar eruit gaat zien. Niet alleen kerkelijk, maar mondiaal ook. Er is zoveel ellende dat je de eindtijd-denkers bijna gelijk zou geven. Persoonlijk denk ik dat zeker niet, maar we kunnen niet ontkennen dat het erop lijkt dat de wereld zijn verstand verloren heeft.

Wees vastberaden en standvastig. Wees niet bang en laat u niet afschrikken, want het is de HEER, uw God, die met u meegaat. Hij zal niet van uw zijde wijken en u niet verlaten.

Deuteronomium 31:6

Hoe moet je dat doen in deze tijd? Niet bang zijn? Al is je geloof nog zo groot, angst om de wereld lijkt toch gerechtvaardigd? De mens lijkt zich niet meer bewust van zijn herkomst. Zoals gezinnen niet meer zo standvastig zijn, zo los als zand is de samenleving. En iedereen kan doen of laten wat hij of zij wil. Vrijheid is een belangrijk goed. Maar zijn we nog echt vrij? Of worden we gevangen gehouden door het idee dat we niets zouden moeten “moeten”. Dat alles mag, maar niets moet. Helaas is het niet anders en zijn er altijd dingen die moeten. Dat moeten houd alles juist in balans.

Laat uw leven niet beheersen door geldzucht, neem genoegen met wat u hebt. Hij heeft immers zelf gezegd: ‘Nooit zal Ik u afvallen, nooit zal Ik u verlaten.’

Hebreeën 13:5

Met dat ‘moeten’ bedoel ik dus niet zoveel mogelijk geld bij elkaar proberen te krijgen. Nee, doe wat je moet doen dan heb je genoeg voor jezelf en om een ander wat te geven. Neem een baan, werk voor je geld en je zal niet tekort komen. Nu hoor ik al mensen zeggen dat ze wél tekort komen, dat alles veel te duur is. Op zich klopt dat. Niemand heeft gezegd dat het makkelijk is maar:

Ik zeg dit niet omdat ik gebrek lijd; ik heb geleerd om in alle omstandigheden tevreden te zijn.

Filippenzen 4:11

We hebben een keuze. Soms is het beter om met minder genoegen te nemen. Daardoor zul je je rijker voelen.

Wees over niets bezorgd, maar vraag in alle omstandigheden aan God wat u nodig hebt en dank Hem in uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren.

Filippenzen 4:6-7

Vraag aan God of Hij wil geven wat je nodig hebt en dank Hem voor wat Hij gegeven heeft. Hoe onbegrijpelijk ook, je zal genoeg hebben. Vertrouw daarop en er zal rust over je komen.

Een gezegend nieuw kerkelijk jaar voor alle lezers !

Herdenken

Herdenken

Mei. Een maand van herdenken. Een maand waarin verdriet en feest heel dicht bij elkaar liggen. Op 4 mei herdenken we alle slachtoffers van de wereldoorlogen en alle oorlogshandelingen daarna, tot aan de vredesmissies waarbij Nederlandse militairen het leven hebben gelaten. Een dag later vieren we dat de offers van al die mensen ons vrijheid gegeven heeft. 

En wat hebben we eigenlijk in de korte dagen daarvoor herdacht? Goede Vrijdag. We herdenken dan dat Jezus aan het kruis gestorven is. Is dat goed dan? Jazeker ! Aan het kruis heeft Jezus onze zonden op Zich genomen en ons zo bevrijd ! Drie dagen later vieren we Pasen. Het feest dat Jezus opgestaan is uit de dood en ook de dood dus heeft verslagen ! Als dat geen feest waardig is.....

Natuurlijk zijn er meer mensen die bij 4 en 5 mei stilstaan dan bij Goede Vrijdag en Pasen. En toch zijn de laatste twee nog wel vrije dagen (tot dit moment van schrijven wel in elk geval) en 4 en 5 mei niet meer. Maar dat terzijde.

 

Rijdend

 

Rijdend

Al rijdend tuur ik in de verte....Zand is wat ik zie. Af en toe een lemen huisje waar hier en daar wat gaten in zitten. De bewoners lijkt het niet te deren. Zij houden ons in de gaten. Als blijkt dat we doorrijden gaan de mensen verder met hun bezigheden. Aan de andere kant van de weg zie ik achter een wal van zand rook komen. Zwarte rook. Dat moet weer een olieveld zijn wat in de brand gestoken is. Daar hebben we er al meerderen van gezien. Soms ziet het er allemaal zo troosteloos uit. Zand, kapotte huizen, een station met beschoten treinstellen. Triest. Om niet helemaal gek te worden bedenk ik me dat we hier goede dingen doen. We hebben geholpen om een weeshuis voor meisjes opnieuw op gang te brengen. Zeker in deze gebieden hebben meisjes die alleen zijn weinig kansen. Dat voelt best een beetje goed, om iets goeds te doen. En toch veranderd daar de zanderige omgeving niet van. 

We leven ook hier nu in een maatschappij die uit zand bestaat. Hoe ver je ook kijkt. Het groen is er een beetje vanaf. En niet iedereen kan daar tegen. Sommige mensen draaien door als ze een tijd lang geen plantje zien. Zij kunnen zich niet voorstellen dat het in de toekomst weer mooi begroeid kan zijn allemaal, als we nu even leven met een zanderige omgeving. Sommigen vinden dat een ander prima in zand kan leven, maar zij toch nog steeds recht hebben op hun eigen paleisje. Persoonlijk loop ik dan liever door het zand naar de mensen waarvan hun kleine huisje kapotgeschoten is, en probeer ik te helpen dat huisje te repareren. Ook al ben ik het niet geweest die het kapot gemaakt heeft. 

Laten we onze zandbril opzetten en door de zandstorm heen kijken waar we kunnen helpen en op welke manier. Soms moet je inderdaad een kapje voor je mond doen, geloof me, zand in je mond is niet prettig. Soms moet je je beschermen tegen de zandstorm. Schuilen kan niet altijd dus een goede persoonlijke bescherming is zeker nodig. Je kunt immers niemand helpen als je zelf gewond raakt of ziek wordt? 

Wil je weer in je paleisje wonen? Kom dan eerst van je troon en help de anderen. Hoe eerder we allemaal door de storm heen zijn, hoe eerder jij weer op je stoeltje kan gaan zitten kijken naar anderen. Samen zijn we één !

Geloof is lastig

 

Als het leeft.....

Geloof is een lastig iets eigenlijk.

God heeft de aarde en alles wat erboven, erop, erin en eronder is gemaakt. God heeft ook de mens gemaakt. Heeft God dan ook de mens geholpen om medicijnen te ontdekken en te maken? Of verteld God alleen iets aan evangelisten waar en wat ze moeten preken? Geeft God de mens wel eens tekenen? Of helpt God alleen de genezers op een podium? Moeten wij afwachten wat God doet als er een virus rondwaart of we het wel of niet (moeten) krijgen? Of geloof je dat God ook de wetenschap gebruikt, wetenschap die immers ook uit mensen bestaat die de stem van God kunnen horen? Kan een vaccin iets zijn dat van God komt?

Misschien komt het vaccin van de satan, wie weet. Of misschien toch niet?

Kwam melaatsheid van God? Of heeft God door Jezus melaatsheid genezen? Hoe heeft de wereld gereageerd op het uitbreken van het Ebola-virus? (Ik weet, dat is ver van ons bed dus zal het ons niet interesseren, maar zoek het eens op).

Misschien moeten we iets minder oordelen en iets meer in oplossingen denken. Ook al kan dat betekenen dat we iets moeten doen wat niet populair is of wat buiten onze 'comfortzone' valt.

Voor wie doe je het?

 Voor eigen eer?

In plaats van een vlog maar weer even een blog. Scheelt maar één letter 🙂

Een corona-jaar en veel persoonlijke uitdagingen hebben ervoor gezorgd dat alles aan de kant heb gezet. Niet wat betreft het gezinsleven, wel alles daarbuiten ongeveer. Ook wat geloof betreft. Niet het geloof zelf, maar wel alle "verplichtingen" die het voor mij met zich meebracht, die ik mijzelf oplegde. Maar God laat nooit iemand alleen. God is er altijd, ook als jezelf even geen zin meer hebt. En dat laat Hij ook weten. Via Zijn woord en via andere mensen. Hoe? Tijdens de samenkomst van 15 augustus kwamen een aantal dingen voorbij.

Lied 350

1 - Kan ik in eigen kracht God dienen, het smalle pad zelfstandig gaan? Ben ik in staat mijn kruis te dragen, dagelijks achter Jezus aan? 

refr: Nee, niet ik maar Christus is het die mij daartoe de kracht verleend (2x)

2- Ben ik bij machte God te prijzen als mijn weg door woestijnen gaat? Ben ik in alle omstandigheden steeds tot trouwe liefde in staat?

3- Ben ik zo sterk dat ik door kan werken, ook als ik ontmoedigd raak? Ook al is geen mens mij dankbaar voor het vervullen van mijn taak?

Zeker dit laatste couplet was zeer treffend. Dit en een droom die nacht ervoor lieten me mijzelf afvragen waar ik alles voor deed. En vooral voor wie ! Voor mezelf of voor God? En als je eenmaal begint met jezelf dingen af te vragen, dan krijg je nog meer "aanwijzingen". Zoals lied 371 een week later.

Lied 371

1- Peil mij o God en weet mijn diepste grond. Toet mij o Heer en vind wat niemand vond. Kom met Uw licht dat iedere smet ontdekt, en ban dan uit wat nog mijn ziel bevlekt.

2- Hoor mij toch aan als ik mijn verlangen zeg. Hier ben ik Heer, neem al mijn zonden weg. Geef mij een geest die strijdend overwint en in de worsteling vrede en vreugde vind.

3 - Neem mij geheel en aan Uw beeld gelijk, dien ik U eeuwig in Uw koninkrijk. Geef me Uw bevel, bestem mij voor een taak. Maak mij een strijder voor Uw heilige zaak.

4 - Kom met Uw Geest die het levensvuur ontsteekt. O, wek mij op en schenk mij wat me ontbreekt. Kom met de kracht die het scheppingswerk herstelt, wijd me als apostel, vorm mij tot een held!

Hier is het het derde couplet wat eruit sprong voor mij.

Dit zijn zomaar wat teksten die je, die mij aan het denken zetten. Deed Jezus wat Hij deed om er zelf beter van te worden? Hij onderging de meest gruwelijke doodstraf! Het lijkt me niet dat je dat voor je plezier doet. 

Neem eruit wat voor jou van toepassing is en ga ermee bezig deze week, dat ga ik ook doen 🙂

Bidden en vragen

 Bidden

Door de hele bijbel heen kunnen we lezen over bidden. Hoe we moeten bidden, wat we moeten bidden en ook waar we moeten bidden. In Lucas 11 bijvoorbeeld staat het Onze Vader beschreven door Jezus. Het Onze Vader heb ik al eens behandelt. 

Nadeel is natuurlijk wel dat je in het Onze Vader geen persoonlijke vragen of wensen terugvind. En ook die mag je natuurlijk bij God neerleggen. Je mag immers alles bij God brengen? Mattheüs 21:22 "Alles waar jullie vol geloof om bidden, zullen jullie krijgen" . Dus als je gelooft in wat je bid, dan krijg je het ook? Jacobus 4:3 geeft toch wel enkele bedenkingen aan: "Of jullie bidden misschien wel, maar dan krijgen jullie het niet omdat jullie verkeerd bidden. De reden dat jullie om iets bidden is namelijk verkeerd: jullie denken alleen maar aan jezelf."  Romeinen 8:26 geeft ons al een oplossing. "En omdat we maar zwakke mensen zijn, helpt Gods Geest ons. Want we weten zelf niet goed wat en hoe we moeten bidden. Maar de Geest bidt Zelf voor ons met zuchten die niet in woorden zijn uit te spreken." We hebben de Heilige Geest dus nodig om ook met en voor ons te bidden. Wij mensen zijn te snel afgeleid. Dan gaan we weer lopen klagen dat bidden niet helpt en dat God niet luistert of zelfs niet bestaat. Maar als we dat gaan zeggen dan denken we niet echt na denk ik. 

1 Korintiërs 14:15: "Wat moet ik dus doen? Ik moet bidden met mijn geest, maar ook bidden met mijn verstand. Ik moet God prijzen met liederen van mijn geest, maar Hem ook prijzen met liederen van mijn verstand." 

Bidden met je verstand is best moeilijk. Daarom hebben we dus ook de Geest nodig. 

En als je dit alles doet, krijg je dan wat je vraagt? 

Volgens Mattheüs 21:22 wel. Als je het vol geloof vraagt zal je ontvangen. Ik moet dan even denken aan Jezus, vlak voor het moment dat Hij gevangen genomen werd. Jezus was met enkele leerlingen op de berg Getsémané. Daar bad Jezus tot drie keer toe of God de beker van de dood aan Hem voorbij wilde laten gaan. Toch werd Jezus gekruisigd. Bad Jezus dan niet goed? Jezus wist al wat er ging gebeuren en tegen beter weten in bad Hij tot Zijn Vader om een andere uitkomst. Jezus wist dat het niet anders kon en geloofde dan ook niet dat het aders zou gebeuren, hopen misschien wel, maar Hij wist dat Hij zou moeten lijden om de mensen te redden. Dat het geen prettig vooruitzicht was lijkt me duidelijk. 

Dus zelfs Jezus vroeg drie keer iets en Hij kreeg geen antwoord. God liet hem niet weten dat Zijn gebed niet verhoord zou worden, God bleef stil. Stil tot na de dood van Jezus.

Als wij ergens om bidden dan weten we onbewust ook vaak wel dat het niet het juiste is om te bidden. Soms moet je niet bidden om niet gekruisigd te worden, maar moet je bidden om het op een zo goed mogelijke manier te volbrengen. Laat je hierbij leiden door de Heilige Geest, dat is immers de helper die ons door Jezus gegeven is. Maak daar dankbaar gebruik van.

Mattheüs 6 vanaf vers 5:

5Nu iets over het bidden. Wees niet zoals de schijnheiligen: die bidden zo dat iedereen het kan horen en zien, op de hoek van de straat en in de synagoge. Zij hebben hun beloning al. 6Als u bidt, ga dan uw kamer in, doe de deur achter u dicht en bid tot uw Vader in het verborgene. En uw Vader, die ziet wat er in het verborgene gebeurt, zal u belonen. 7En wees bij het bidden niet langdradig en gebruik geen zinloze woorden, zoals de andere volken doen. Want die denken dat hun gebeden worden verhoord als zij veel woorden gebruiken. 8Doe niet zoals zij. Bedenk dat uw Vader precies weet wat u nodig hebt, al voor u Hem erom vraagt!

9Bid daarom dit gebed:

Onze Vader in de hemel, laat uw naam alle eer ontvangen. 10Laat uw Koninkrijk komen. Laat uw wil op de aarde worden gedaan, net zoals in de hemel. 11Geef ons vandaag het eten dat wij nodig hebben. 12Vergeef ons onze schulden, zoals wij anderen hun schulden vergeven. 13Breng ons niet in beproeving, maar verlos ons van de duivel. 14Want als u de mensen vergeeft wat zij verkeerd hebben gedaan, zal uw hemelse Vader ook u vergeven wat u verkeerd hebt gedaan. 15Maar als u hen niet vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u niet vergeven.

Bruin, wit, zwart, rood, geel

 Kleuren

Hoe gaan we ermee om

Als pakketchauffeur heb ik elke dag te maken met kleuren. Veel pakketten hebben een 'standaard' verpakking zoals we die allemaal kennen, maar er komen steeds meer eigen creaties bij. Als chauffeur/bezorger van de pakketten ben ik het laatste stukje van de reis verantwoordelijk voor al die pakketten. Er wordt van mij verwacht dat ik met alle pakketten even zorgvuldig omga. Ongeacht de verpakking. Of er nu een bruin papier omzit of meer-kleurige feestverpakking, alles moet op dezelfde manier behandeld worden. Ik kan immers aan de verpakking niet zien wat erin zit? Meestal niet in elk geval. Een fiets is duidelijk, verpakking waarop staat wat erin moet zitten lijken ook duidelijk, al worden die ook wel hergebruikt om andere dingen te versturen. Kortom, de verpakking bied mij geen zekerheid over wat er in zou zitten. De inhoud kan anders zijn dan aan de buitenkant zou lijken te moeten zijn. 

Een kleine, lichtgewicht verpakking is makkelijk om te behandelen en af te leveren natuurlijk. Dat is geen probleem en gebeurt bijna achteloos. Een verpakking met wat meer inhoud moet al met meer aandacht behandeld worden. Je wilt immers niet dat het uit je handen valt en beschadigd. Een zware verpakking behoeft extra aandacht en misschien zelfs wel het gebruik van hulpmiddelen. Soms kun je het gewoon niet alleen en is er een steekwagen bijvoorbeeld nodig om het pakket naar zijn bestemming te krijgen.

Wat als we dit eens gaan leggen op de maatschappij?

We hebben mensen van allerlei kleuren. Is het nodig om die anders te behandelen? Of kan iedereen op dezelfde manier behandeld worden, ongeacht de kleur van de buitenkant?

Om te weten hoe je iemand zou moeten of kunnen behandelen moet je meer weten dan alleen hoe de buitenkant eruit ziet. Hoeveel bagage heeft iemand bij zich? Oftewel, hoe zwaar is de inhoud? Is het iemand die voor ons niet veel brengt? Dan hoef je er niet teveel aandacht aan te besteden. Dit betekend niet dat we brutaal of gemeen moeten doen, nee, we behandelen iedereen met respect. Je hoeft alleen niet te lang te blijven hangen. 

Is de inhoud wat groter en zwaarder dan moet je al wat voorzichtiger zijn in de omgang. Er is dan meer aandacht nodig en dat kan voor alle partijen best goed zijn.

Als de inhoud zwaarder is dan je zelf kunt tillen, haal er dan hulp bij. Schaam je je er niet voor. 

Als laatste is een label af en toe ook best handig. Elk pakket heeft een label met de standaard informatie. Een enkele keer heeft men op het label extra informatie aangebracht over hoe er met het pakket omgegaan moet worden. Soms omdat de inhoud breekbaar is, soms omdat het zwaarder is dan de meeste mensen kunnen of mogen tillen. Soms ook om het op een bepaalde plek neer te leggen.

Een label is niet zozeer om aan te geven dat het pakket anders is, maar meer hoe we er mee om moeten gaan. Handvatten voor de behandeling van het pakket. Kwestie van omdenken, niet het pakket is anders, maar wij moeten ons anders opstellen tegenover het pakket.....

Een goed weekend beste lezers.

Angst, onmacht?

Pandemie. Een woord dat we lang niet gehoord hebben. Een woord wat we tegenwoordig dagelijks horen. Dan wordt zo'n woord toch wel bedreigend. En dan al die regels die de overheid ons oplegt. Hoe durven ze eigenlijk? We kunnen als mens niets meer, Want gaat het nog om de ziekte? Of is het een middel zodat wij als burgers steeds minder bewegingsruimte krijgen?

Angst. Het is een raar gevoel. Soms laat het je beter opletten, vaak raak je gefixeerd op slechts enkele dingen die voor jou op dat moment bedreigend zijn. En waar je je focus legt.....precies.

Er wordt wel eens gezegd dat de mens het meeste bid als hij of zij geen uitweg meer ziet. Dat op zichzelf is al een mooi onderwerp om verder over te praten natuurlijk. Waar ging je als kind meestal naartoe als je in de problemen zat? De meeste mensen zullen hier als antwoord "mijn ouders" geven. Is het dan raar dat mensen in nood zich richten naar God? Nee dus.

Maar terug naar de angst. Ook al is het een natuurlijke reactie op ongewone dingen, toch is het niet nodig om angst te hebben. 

God heeft ons geen geest van angst gegeven, maar een geest van kracht, liefde en zelfbeheersing.

 2 TIMOTEÜS 1:7 BB

 

Dat zijn nog eens woorden. En niet alleen woorden. Kracht. Een krachtig woord, maar een actie die niet altijd even makkelijk op te roepen is. En liefde? Het woord kennen we allemaal, we gebruiken het ook allemaal, of misschien moet ik misbruiken zeggen. Maar leven met een geest van liefde? En zelfbeheersing? Het journaal is elke avond, elk uur gevuld met verhalen waarin geen van deze drie woorden voorkomt. Waar juist het ontbreken van deze drie woorden geleid hebben tot het verhaal wat men in het journaal wil vermelden. Want daar laten we immers het liefste de nare verhalen horen, de negatieve. Daarom tussendoor dan ook maar de oproep om samen verhalen van positiviteit te delen. 

Zoek naar jou gevoel van kracht, liefde en zelfbeheersing. Deel je positieve verhalen.

Laat ik afsluiten met 2 Korinthiërs 4:8:

We zijn wel in moeilijkheden, maar door zijn kracht zitten we nooit helemaal klem. We hebben wel raad nodig, maar door zijn kracht zijn we nooit wanhopig.

Gods Zegen.