10.000

Wow, we zijn de 10.000 bezoekers voorbij!

Dat is voor mij een behoorlijke mijlpaal. Hopelijk hebben alle lezers ook wat aan de berichten gehad, zijn ze gaan nadenken, of hebben ze er met anderen over gesproken. Het evangelie moet verspreid worden, ook binnen onze eigen landsgrenzen is er nog veel werk te doen. Laten we er samen de schouders onderzetten!

Bij deze wil ik iedereen die mijn berichten volgt, van harte bedanken. We gaan nog even door met berichten plaatsen, en het is altijd leuk om reacties te krijgen. Samen kunnen we het Woord verspreiden :)

Nogmaals bedankt allemaal !

Einde

Het is vandaag 22 december 2012.
Volgens verschillende mensen zou de wereld dit keer op 21 december 2012 vergaan. Wat mij gisteren wel opviel was niet dat de wereld verging, maar zich wel verstopte. De hele dag was het behoorlijk mistig. Soms zelfs dichte mist. Je kunt je dan aardig alleen gaan voelen, dat begrijp ik. Maar de wereld is niet vergaan.

Groot nieuws was het op radio en tv. Iedereen had het erover. Mensen kochten zelfs reddingsboten of woonboten. Streng gelovige mensen nog wel! Dan hebben ze toch hun bijbel niet goed doorgelezen denk ik.
Het is nog niet de tijd voor de mens om zijn laatste oordeel tegemoet te gaan. Daarvoor moeten wij nog aardig wat werk verzetten voor het zover is. Wij hebben nog steeds een opdracht. Verder zou ik in elk geval geen boot kopen, want wat heb ik daaraan? Zou de aarde dan opnieuw overstromen? God heeft aan Noach belooft dat dat niet meer zou gebeuren, en de regenboog was daar de verzegeling van. Waarom dan een boot kopen?

Toch waren de afgelopen dagen best lachwekkend te noemen. Als het einde van de wereld komt, denk je dan dat je dat kunt overleven? Dat zou dan niet echt het einde van de wereld zijn toch? Alleen een grote schoonmaak zeg maar. De wereld is na de zondvloed ook niet vergaan, omdat Noach met zijn familie gespaard werd. Dus de hele discussie over hoe te overleven lijkt redelijk zinloos.
En dan de vragen op tv. "Wat zou je doen als dit je laatste dag op aarde was?" Als je toch al zeker wist dat het je laatste dag zou zijn, dan stond je op dat moment niet voor een microfoon om zo'n vraag te beantwoorden denk ik.

Veroordelen

'Ik heb bijna nooit iets fout gedaan', zegt men

Waarom zijn wij mensen toch zo snel om anderen te veroordelen? Is het misschien zodat we dan onze eigen fouten minder snel zien? Of er in elk geval de aandacht vanaf kunnen leiden? Ik ken niemand die géén fouten heeft gemaakt. Tenminste, niemand die menselijk was. En dan hoor ik nu al mensen denken, dat datgene wat zij gedaan hebben, lang niet zo erg is als wat een ander gedaan heeft.
Nee natuurlijk niet. Een ander heeft het altijd slechter gedaan. De buurvrouw is gescheiden en hertrouwd, en zelf heb je alleen maar een keertje naar de overbuurman gekeken, die je best wel een lekkere vent vind trouwens. Maar dat van de buurvrouw is erger! Is dat zo?

Wij beconcurreren elkaar bijna het vagevuur in. We proberen ons beter voor te doen dan we eigenlijk zijn. In onze ogen 'kleine' dingen verzwijgen we of praten we goed. Zijn we dan niet met misleiding bezig? Met liegen? Met ontkennen? Misschien is het zelfs hoogmoed te noemen? En zijn we dan nog steeds onschuldig?

Dit keer zet ik hier geen Bijbelteksten bij. Volgens mij kennen we die allemaal wel. En ook in ons hart weten we dat we het allemaal doen, ikzelf niet uitgezonderd. Misschien eens tijd voor een beetje zelfreflectie?

Misschien is het tijd om elkaar een troostende schouder te bieden, een ondersteunende arm om een ander heen in plaats van een oorvijg of een klap in de nek. We horen één familie te zijn. Natuurlijk heeft elke familie zijn positieve en negatieve kanten, maar juist familie helpt elkaar daar bij. En dan bedoel ik niet van de wal in de sloot.

Wees voor elkaar een helpende hand, een ruggensteun.
Wees één in Christus!

Omgaan met mensen

1 Timotheüs  5

1 Ga niet tekeer tegen een man die ouder is dan jezelf. Als je hem moet terechtwijzen, spreek hem dan toe alsof hij je eigen vader was. Spreek met een jonge man alsof hij je broer is. 2 Behandel een oudere vrouw als je eigen moeder en een jongere vrouw als je eigen zuster, zonder onzuivere gedachten en gevoelens. 3 Zorg voor de weduwen, als zij tenminste niemand anders hebben die voor hen zorgt. 4 Als een weduwe echter kinderen of kleinkinderen heeft, moeten die voor haar zorgen. Zij moeten allereerst aan hun eigen familieleden tonen wat het betekent om met God te leven. Dit zal zichtbaar worden in hun zorg voor ouders en grootouders. Dat is Gods wil en een vreugde voor Hem. 
8 Wie niet voor zijn eigen familieleden wil zorgen, als die hulp nodig hebben, in het bijzonder als ze tot zijn eigen gezin horen, mag zich geen christen noemen. Zo iemand is slechter dan een ongelovige.

Hoe ziet het dagelijks leven eruit als we deze dingen gaan doen? Is het mogelijk om deze dingen te doen? Laten we eens bij vers 1 beginnen. Niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf. Hoe toepasselijk in deze tijd, met het overlijden van de mishandelde grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Het niet tekeer gaan tegen iemand die ouder is dan jezelf heeft met respect te maken. Je hoeft het niet eens te zijn, maar je gedraagt je. Wie helpt er nu nog een oudere met oversteken?

En tegen vrouwen doen we al helemaal niet meer netjes. Misschien door het feminisme dat het een beetje weggezakt is, Trouwens, hoe behandelt de jeugd haar ouders op dit moment? Op een manier waar we trots op mogen zijn? Of hebben de ouders niet genoeg invloed meer op hun kinderen omdat men gedwongen allebei moet werken om het hoofd boven water te houden. Maar dat terzijde.

Vers 3 lijkt wel op wat de regering tegenwoordig roept. Kinderen moeten voor hun ouders zorgen op oudere leeftijd, als ze zorg nodig hebben. Zorgen voor je familie. Nu gaat dit hele gedeelte over hoe je met elkaar om moet gaan. Zie iemand als je broer of je zus, of zelfs als je moeder. Kijk naar iemand anders met de ogen van een familielid. We zijn allemaal familie van elkaar. 

Doordat er vroeger geen sociale voorzieningen waren voor vooral ouderen, weduwen, werden ze in eerste instantie opgevangen door familie. Als die het om welke reden dan ook niet konden redden, kan kwam de gemeente in aktie. Men ondersteunde niet alleen financieel maar ook emotioneel. We moeten voor ons gezin zorgen. En met gezin wordt dus de hele gemeente bedoeld. Kijk eens naar jezelf. Ga je naar een kerk? En als je in de kerk bent, en je kijkt naar anderen in de kerk, zie je dan een broer of zus, of gewoon andere mensen die toevallig ook in de kerk zijn? Bestaat er een relatie met de anderen in de dienst of viering? Of ga je alleen om de voorganger te horen en verder niets. Zijn de andere mensen in de kerk alleen maar 'bakvulling' voor je, dat je niet alleen zit?

Kijk morgen eens rond en probeer de anderen als je familie te zien. Vraag misschien eens iemand hoe het met hem of haar gaat. Als ze je een beetje raar aankijken met een blik van, "waarom vraag je dat?" dan weet je dat er werk aan de winkel is in je gemeente.

Spreek maar eens iemand aan morgen, en kijk wat er gebeurt.
Veel succes.

Meedenken

Meedenken en praten over:

Galaten 4:21-31

21 Luister, vrienden, u denkt nu wel dat u de wet moet gehoorzamen, maar probeer dan eens te ontdekken wat er precies in die wet staat. 22Er staat namelijk in dat Abraham twee zonen had, een van zijn jonge slavin Hagar en een van zijn eigen, vrije vrouw Sara. 23 Dat Hagar een kind van Abraham kreeg, was een natuurlijke zaak. Maar Sara kreeg pas een kind nadat God het aan Abraham had beloofd. 24 Dit is een beeld met een diepere betekenis, waaruit blijkt dat God twee keer een verbond met de mens heeft gesloten. Het ene op grond van een wet, het andere op grond van een belofte. 25 Het verbond van de wet werd gesloten op de berg Sinaï, in Arabië, daar verwijst Hagar naar. De slavin Hagar is het symbool van het tegenwoordige Jeruzalem, de moederstad van de Joden. Haar kinderen leven allemaal onder de slavernij van de wet. 26 Maar onze moederstad is het hemelse Jeruzalem en zij is vrij, zij is geen slavin van de wet. 27 Dat bedoelde de profeet Jesaja ook toen hij zei: ‘Kinderloze vrouw, wees blij! Jubel het uit van vreugde, al bent u nooit moeder geworden. Want de verlaten vrouw heeft meer kinderen dan de vrouw die een man heeft.’ 28 En u bent, net als Isaak, kinderen die God aan Abraham heeft beloofd. 29 Zoals de zoon van de vrije vrouw vervolgd werd door de zoon van de slavin, worden nu de mensen die uit de Heilige Geest geboren zijn, vervolgd door hen die onder de slavernij van de wet leven.30 Maar in de Boeken staat dat tegen Abraham werd gezegd: ‘Stuur de slavin en haar zoon weg, want de zoon van de slavin zal de erfenis niet delen met de zoon van de vrije vrouw.’ 31 Nu, broeders en zusters, wij zijn geen kinderen van de slavin, die zich aan de wet moeten houden. Nee, wij zijn kinderen van de vrije vrouw. (Het Boek vertaling)

Dit is denk ik een stukje wat je even op je in moet laten werken. Er even over nadenken. Slaaf van de wet, of de vrijheid door een belofte? Kun je alleen maar vergeving verdienen door je aan de regels van de wet te houden? Of ben je al vergeven door het offer van Jezus Christus? 

Ik zou het leuk vinden als mijn lezers hier eens hun gedachten over laten gaan. Je bent vrij om je eigen gedachten hierover hieronder te noteren. Wel blijven we natuurlijk allemaal Christenen en daarom laten wij iedereen in hun waarde. Dat lijkt me duidelijk.

Mijn idee? Het offer van Jezus Christus heeft de mensheid bevrijd. Jezus heeft onze straf gedragen zodat de weg naar God de Vader weer open en begaanbaar werd. 

Eeuwig leven

Kort geleden kreeg ik de opmerking dat christenen zich beter voordeden dan niet gelovigen. "Christenen komen in de hemel en ongelovigen kunnen doen wat ze willen, de hemel zullen ze nooit van binnen zien", werd gezegd. Het is nooit mijn bedoeling om gelovigen beter te laten lijken dan niet-gelovigen. Het verschil zit hem namelijk niet in het wel of niet geloven, maar op de manier hoe je leeft. Er zijn ongelovigen die beter volgens de letter van de Bijbel leven, dan gelovigen! Iedereen kan toegang tot de hemel krijgen, je bent alleen beter voorbereid als je eerder gelooft. Maar ook als je op je sterfbed Jezus aanneemt, ben je vrij om naar de hemel te gaan. Ieder mens is voorbestemd voor het eeuwige leven.

1 Petrus 1:3-5 "3 Alle dank en eer is voor de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die zo onvoorstelbaar goed voor ons is. Hij heeft nieuwe mensen van ons gemaakt door Jezus Christus uit de dood terug te brengen tot het leven. 4 Daarom leven wij nu toe naar het eeuwige leven dat wij ontvangen zullen. Dat is de erfenis die God allang voor u heeft klaarliggen in de hemel, een erfenis die door niets of niemand zal worden aangetast en zijn waarde nooit verliest. Omdat u op God vertrouwt, zal Hij u beschermen. 5 Hij zal u in zijn grote kracht bewaren, zodat u veilig bent om die rijke erfenis aan het einde van de tijd te ontvangen."

De beloning is dus voor iedereen. De erfenis is voor iedereen. Iedereen die op God vertrouwd. Je kunt het alleen niet faken, je geloof in God. Er zal getest worden: Vers 6 en 7: "6 Wees dus blij! Er ligt iets heerlijks voor u klaar, ook al zult u het door allerlei beproevingen eerst nog een tijd erg moeilijk hebben. 7 Door die moeilijkheden en problemen wordt uw geloof op de proef gesteld, zodat zal blijken of het echt is of niet. Want ook goud, dat kan vergaan en lang zoveel niet waard is als geloof, wordt in het vuur gesmolten om te zien of het wel echt is. Wel, als uw geloof het vuur van de beproevingen kan doorstaan, zal Jezus Christus bij zijn terugkeer geëerd en geprezen worden."

Het werkt dus niet als je uiterlijk net doet of je in God gelooft, maar je jezelf er niet aan over durft te geven. Als je het eeuwige leven wilt hebben, dan moet je bij God zijn. Alleen via Jezus kun je bij de Vader komen. En dat is toch niet vreemd? Vlees haal je bij de slager, een auto bij een garage en het eeuwige leven bij God. Als dat logisch klinkt, dan is de vraag waarom je alleen naar de hemel gaat als je gelooft een overbodige vraag.

Vers 6 en 7 geven echter ook aan dat geloven niet makkelijk is. Juist als je al vroeg gelooft, kun je rekenen op diverse beproevingen. Als je die overwint, zal je geloof alleen maar sterker worden. Je zult nog dichter bij God komen en nog meer van Jezus leren.

14 Gehoorzaam God omdat u zijn kinderen bent. Geef niet toe aan de verlangens van vroeger, toen u nog niet beter wist. 

Als je God hebt leren kennen, kun je niet anders dan je leven aanpassen. Je zult een ander mens worden, zoals in vers 3 staat. Je wordt een nieuw mens. Een herboren mens, met het eeuwige leven.

1 Korinthiërs 6

Als titel kon ik even niets anders verzinnen dan alleen het boek opschrijven. Als je dit boek gaat lezen, dan begrijp je waarom het moeilijk is om een onderwerp aan te geven. Het is confronterend, belerend, verhelderend, maar vooral beschamend. En dan te bedenken dat wat er gezegd wordt, ook nu nog steeds aan de orde is.

Het begint gelijk al bij vers 1. Wat recht en oordeel betreft, hoe durft u als de een tegen de ander iets heeft, recht te zoeken bij de rechtbank? Waarom stel je je vertrouwen in een rechtbank, als je zelf handvatten genoeg hebt als gelovige om het onderling op te lossen? Vers 2: Waarom niet bij uw medegelovigen? Of weet u niet dat de gelovigen straks over de wereld zullen rechtspreken? Kunt u dan zulke kleinigheden nog niet eens onder elkaar oplossen?
Het gaat dan verder dat zelfs de minste in de gemeente een geschil kan oplossen. Zie je dat al gebeuren binnen je eigen gemeente? Vers 7 is heel resoluut: Het is toch onwaardig dat u, als gelovigen, rechtsgeschillen hebt? Waarom bent u niet bereid onrecht te verdragen? Waarom laat u zich niet liever benadelen? En daar zit hem de kneep denk ik.

De huidige maatschappij is op het individu gericht. Op het "ik" en het "mijn". Staan we niet allemaal op onze achterste benen als we het gevoel hebben dat we benadeelt worden? Of als ons onrecht wordt aangedaan? Vers 7 geeft aan dat we ook onrecht moeten kunnen verdragen. Het nadeel voor ons is vaak kleiner dan de gevolgen die het heeft om je gelijk te halen. Het enige wat er op het eerste gezicht beter aan is, is het gevoel dat je krijgt als je gelijk krijgt. Als je het geschil van de ander "wint". Maar win je dan ook echt? Dat zijn dingen waar mijn gedachten over gaan als ik dit gedeelte lees.
Misschien is het inderdaad niet zo'n slecht idee om eens wat vaker toe te geven. Wij als volgers van Christus moeten toch Zijn voorbeeld volgen? Sterker nog, wij zijn van Hem! "Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest? Van de Geest die God u heeft gegeven en die nu in u woont? U bent niet van uzelf!  God heeft u tegen de allerhoogste prijs gekocht! "(19-20).

God heeft ons een eigen wil gegeven. Met die eigen wil proberen we anderen vaak onze wil op te leggen. Klinkt niet echt logisch, maar zo handelen we vaak wel. Ons idee is altijd het beste idee. Een ander ziet het verkeerd. Als we zo zouden leven zoals God het bedoelt had, dan is er altijd een oplossing. Zonder tussenkomst van derden. Daarom is praten en vooral luisteren zo belangrijk ! Je verlies nemen is beter dan je zin door te drijven.

Iets om over na te denken:

• Zijn we niet allemaal te snel met ons oordeel? 
• En mogen wij überhaupt wel over anderen oordelen?

Actie = reactie

De titel zegt het helemaal. Actie = reactie. Het zou mooi zijn als jullie in antwoord op dit bericht een aantal dingen aangeven waar je op dit moment aan denkt, of mee bezig bent. Het lijkt me leuk een stukje interactie erin te brengen. Laat dus weten waar je mee bezig bent en deel het met anderen. Mag en kan anoniem natuurlijk :)

Wie weet kunnen we elkaar zo een beetje helpen met lastig onderwerpen, of juist leuke dingen. Laat wat van je horen!

Discipelschap

Discipel

"Een leerling of volgeling van een leider."
Er is een duidelijk verschil met een apostel;  iemand die een boodschap overbrengt, uit naam van een ander die hem heeft gestuurd.

Een discipel hoeft dus niet een boodschap te verkondigen. Hij staat een leider bij met alles wat die leider doet. Een discipel zorgt ervoor dat die leider zijn taak uit kan voeren. Daarentegen zou een apostel een leider kunnen zijn, die dus weer discipelen bij zich heeft.

We kennen deze begrippen allemaal voornamelijk uit de Bijbel. Jezus had 12 mensen uitgekozen die Hem gingen volgen en die door Hem opgeleid werden tot apostel. En wat deden zijn discipelen? Zij gingen vooruit om de komst van Jezus voor te bereiden, zorgden voor onderdak en hielden de menigte in de gaten als Jezus aan het preken was. En terwijl ze dat deden, hoorden ze Jezus vertellen. Ze kregen de verhalen die Hij vertelde allemaal mee. Daarna kregen ze onderwijs van Jezus over wat Hij met Zijn vergelijkingen bedoelde. Hierdoor werden ze dus getraind en opgeleid in de dingen die Jezus deed. Dag en nacht waren ze bij Hem en hadden ze een voorbeeld aan Hem. Drie jaar lang kregen ze dus onderwijs van Jezus, elke dag opnieuw. Ze leefden met Hem, de hele dag. Pas dan krijg je een relatie die niet zomaar te evenaren is. Pas dan doorleef je de lessen die gegeven worden. Pas dan kun je direct toetsen hoe het werkelijk in elkaar zit.

Tegenwoordig kan dat niet meer. Het is al moeilijk genoeg om mensen 6 tot 8 uur op een dag bij elkaar te houden en het leven te delen met een leider. Die relatie is heel moeilijk nu nog weer op te bouwen. Ik denk dan ook dat het niet even in een jaartje onderwijs op een instelling klaar is. Je leert de geheimen van het leven niet in één jaar op school. Of een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.

Het gaat er bij discipelschap niet om dat je uit je hoofd weet hoe je leider zijn koffie drinkt, of wanneer je zijn water op de tafel moet zetten. Het gaat erom dat wat die leider je leert, je begrijpt en ook snapt hoe die leider er tegenaan kijkt. Niet dat je een eigen verhaal eraan koppelt, maar dat je de waarheid van je leider begrijpt. Zo was het ook bij de discipelen van Jezus. Ze kunnen een heel mooi verhaal vertellen tegen de mensen, maar op het moment dat ze het niet kunnen onderbouwen met de zekerheid die Jezus had, dan valt het verhaal in het niet. Dan vergeten de mensen het weer en zien het alleen als een leuk tijdverdrijf. Ze hebben een leuk verhaal gehoord en dat was alles. Om de verhalen te laten leven voor mensen, heb je de overtuiging en zelfverzekerdheid van Jezus nodig. En niet te vergeten het geloof in de waarheid.

Als je het geloof in de waarheid onder de knie hebt, dan is het zaak om er ook naar te handelen. Je laten dopen is één handeling die niet kan ontbreken. Ook Jezus heeft zich laten dopen. Dopen is een bewuste keuze van een persoon om zijn oude leven achter zich te laten, en zich vanaf dat moment te richten op een leven met God. Daarnaast zijn er verschillende mogelijkheden om te werken aan het verspreiden van het Woord van God. 

De verschillende disciplines zijn wel op te zoeken, daar hoef ik het nu niet over te hebben. Iedereen heeft andere talenten, waarvan er niet één beter of slechter is dan de ander. Het gaat er wel om wat je met je talent doet, en met welke motivatie. 

Kies jij er vandaag voor om je talenten te gebruiken waar ze voor bedoeld zijn? In dienst van God en het evangelie? Kun je dan ook aangeven welk talent dat is?

Welkom binnen het korps Discipelen van Christus.

Hyves

Ja, ook op Hyves zijn we aanwezig.

Kom snel eens kijken en voeg ons toe!

God en Wij op Hyves

God en Wij op Facebook

Harry op Twitter

Trouw

Op 2 november 2012 was ik 11 jaar getrouwd met mijn Andrea. Zelf denk je er eigenlijk niet zoveel bij na, totdat iemand zegt dat het tegenwoordig niet meer zo gewoon is om als relatief jong stel zo lang bij elkaar te zijn en te blijven.

Op de site van het CBS staan nu nog alleen gegevens van 2010, waarin het scheidingspercentage 36,2 % was. Wel gaat men op steeds oudere leeftijd scheiden, zo rond de 44 á 45 jaar nu, na gemiddeld 14 jaar huwelijk. Mijn gevarenzone zou dus over 3 jaar zijn, volgens de cijfers.

Naast het feit dat het steeds makkelijker wordt om te scheiden, volgen wij mensen als 'kudde dieren' ook vaak anderen die voor ons een voorbeeld zijn. Neem bijvoorbeeld acteurs. We kijken vaak naar ze op, vooral vanwege een bepaalde rol die ze in een bepaalde film spelen. Dat trekken we gelijk aan wie ze in het dagelijks leven zijn. Rambo huilt niet, dus ook niet in zijn persoonlijk leven als Sylvester Stallone.

In mijn blog over het huwelijk kun je ook al iets over het scheiden lezen, en hoe God daarover denkt.

De vraag is alleen of wij mensen mee moeten gaan met 'gemiddelde waarden' van de maatschappij. Spiegelen wij ons teveel aan andere mensen? Zetten wij anderen op een te hoog voetstuk? Lijkt het ons saai om jarenlang bij dezelfde persoon te zijn? In deze tijd is het alles behalve saai! Het is vechten tegen de maatschappij die jou bijna veroordeelt als je lang bij elkaar bent en nog steeds gelukkig. Dat kan in hun ogen bijna niet. Dan moet er wel iets anders zijn wat er binnen het huwelijk gebeurt, maar lang samen zijn zonder een andere relatie, nee dat kan volgens hen niet.

Het geheim van een goed huwelijk? Ik denk dat het voor elk stel weer anders is. Mensen verschillen nu eenmaal. Voor mezelf kan ik zeggen dat het onder andere gewoon het luisteren is. Elkaar verstaan en horen. Rekening houden met elkaar. Het bekende geven en nemen. En voor zaken die enige toelichting nodig hebben, raadplegen wij de Bijbel. Daarin staat mooi beschreven hoe het allemaal zou moeten zijn en wat je eraan kunt doen om het zo te houden. Een echte aanrader om in de boekenkast te hebben. En er regelmatig uit te halen om te lezen natuurlijk.

Tegenwoordig kijkt men naar wat men zélf kan doen en gedaan heeft. Spreuken 20:6 verwoordt het als volgt: De meerderheid van de mensen gaat prat op eigen goedheid, maar is er nog wel een trouw mens te vinden? 

Voor de gehuwden 1 Korinthiërs 7:10-11"Voor de getrouwden geldt dit voorschrift, dat niet van mijzelf maar van de Here komt: een vrouw mag niet van haar man scheiden. 11 Als zij dat toch doet, moet zij ongetrouwd blijven of naar haar man terugkeren en het met hem in orde maken. Ook een man mag zijn vrouw niet wegsturen."

Maar we hebben het nu over "trouw zijn". Het woord zegt het al "trouwen". Hierin zit het woord 'trouw' alleen dan wel in de vorm van een werkwoord. Trouw komt niet zomaar. Het gaat ook niet vanzelf. Er zullen situaties komen waarin je er echt voor moet werken om trouw te kunnen blijven. Om je partner trouw te kunnen zijn. Daarvoor moet je misschien dingen afwijzen die er op het eerste oog ontzettend mooi en goed uitzien. Weet dan dat het de verleiding is die je van je trouw probeert af te halen. Sta stevig in je schoenen en laat je niet verleiden. Trouw levert op den duur veel meer beloning op!

Door heel de Bijbel wordt over trouw gesproken. En ook over hoe groot de beloning voor trouw zijn is. Ook wat de straf voor ontrouw zou moeten zijn. Lees het maar even en laat het op je inwerken. Hoeveel mensen zullen er dan uit jou omgeving verdwijnen? "Als een man wordt betrapt op overspel met een getrouwde vrouw, moeten hij en de vrouw worden gedood" Deuteronomium 22:22.

Als je wat over trouw wilt leren is Psalm 18 misschien een goed begin. David werd vervolgd en achterna gezeten door een heleboel boze mensen. Uiteindelijk riep hij God om hulp. In Vers 7 geeft hij aan hoe reddeloos de situatie was. "Toen ik ten einde raad was, riep ik naar de HERE, ik vroeg mijn God mij te helpen. Hij hoorde mij en reageerde op mijn hulpgeroep." Iemand die dus luistert én reageert  als het nodig is. Dat is trouw. Niet afvragen of het nog wel nut heeft, of dat je er zelf misschien slechter van wordt, nee gewoon helpen als het nodig is. De rest van de Psalm moet je echt zelf even doorlezen. Een heel mooi herkenbaar verhaal dat ook op deze dag speciaal voor jou geschreven had kunnen zijn !

Dus lees Psalm 18 nog eens rustig door, en neem ervan mee wat je nodig hebt. En als we eerlijk zijn tegenover onszelf, dan hebben wij het zeker nodig...