Kracht van geloof

Hoe sterk geloven wij?

Elke keer als ik in een dienst of viering van een kerkgemeenschap ben, wordt er voor zieken gebeden. Dit is zeker niet verkeerd, het moet juist ook. Maar toch moet ik dan regelmatig aan de woorden van Jezus denken: "In Mijn naam zullen ze mensen de handen opleggen, mensen genezen, demonen uitdrijven en andere wonderen doen." Jezus heeft het hier toch niet over het bidden voor een ander? Hij heeft het echt letterlijk over het opleggen van handen om mensen echt te genezen. Als Jezus dat zegt, waarom twijfelen wij er dan aan dat wij dat kunnen? Hebben wij te weinig vertrouwen in onszelf?

Marcus 11:23-24

Ik verzeker jullie: als je gelooft en je tegen deze berg zou zeggen: “Ga hier vandaan en val in de zee,” dan gebeurt het absoluut! Maar denk eraan: dat kan alleen als je gelooft dat het zal gaan zoals jij zegt en er geen spoor van twijfel in je hart is. Wat je in het gebed ook vraagt, je krijgt het als je gelooft dat je het al ontvangen hebt.

Jezus zegt hier dat als we sterk genoeg geloven, we zelfs BERGEN kunnen verplaatsen! Dan moeten we ook mensen kunnen genezen. Als wij anderen de handen opleggen en bidden voor genezing, dan zal de Heilige Geest door ons heen werken en genezing schenken.

En waarom kunnen wij dat soort dingen dan?

Romeinen 8:15-17

Want gij hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen, maar gij hebt ontvangen de Geest van het zoonschap, door welke wij roepen: Abba, Vader. Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn. Zijn wij nu kinderen, dan zijn wij ook erfgenamen: erfgenamen van God, en medeërfgenamen van Christus; immers, indien wij delen in zijn lijden, is dat om ook te delen in zijn verheerlijking.

Wij zijn erfgenamen van Jezus. Doordat wij kinderen van God zijn, erven wij van de Vader. Door de Heilige Geest krijgen wij de kracht om zieken te genezen, demonen uit te drijven en invloed op de elementen uit te oefenen. Heb je dat al eens in volledige overtuiging geprobeerd? Echt volledige overtuiging? Ik heb het wel eens geprobeerd, helaas ben ik niet sterk genoeg om enige twijfel buiten te sluiten. Zo zullen er meer mensen zijn die van zichzelf denken dat zij niet goed genoeg zijn voor zoiets. Toch is de belofte van Jezus dat wij wél zo goed (kunnen) zijn. Dat ook wij mensen kunnen helpen met het doen van wonderen. Je moet alleen overtuigd van de waarheid zijn.

Wat is geloof? Het is de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt en het is overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet.

Hebreeën 11:1

Overtuigd zijn van het bestaan van dingen die je niet ziet. Er volledig van overtuigd zijn. En dat is best moeilijk. Ook de zekerheid dat onze hoop werkelijkheid wordt. Hoe vaak twijfelen we niet? De zekerheid dat die persoon waarvoor je bid en je handen oplegt ook daadwerkelijk geneest. Dus het niet hopen, maar het zeker weten. Dat is moeilijk.Overtuigd zijn van de kracht van de Heilige Geest.

Leven na de dood?

De dood als einde?

Graag had ik hier een plaatje van een engel geplaatst. Helaas lijken alle plaatjes in gebruik te zijn door sites die het paranormale aanhangen. Engelenkaarten, waarzeggers enzovoorts. Daarbij kloppen de afbeeldingen ook nog niet. Cherubs hebben vleugels, engelen niet. Maar dat is een ander verhaal.

De reden waarom ik over engelen begin, is het gedeelte in Marcus 12. Het gaat dan om de verzen 24 tot en met 27. Hier aan vooraf gaat de vraag van enkele Sadduceeën, over een getrouwd stel waarvan de man overlijd voordat er een mannelijke nazaat geboren was.. Gebruikelijk was dat dan de broer van de man (indien die er was) met de weduwe trouwde om op die manier toch voor nageslacht te zorgen. In het voorbeeld waren er zelfs zeven broers. Alle zeven trouwden ze met de weduwe, en steeds overleed de man. De vraag die gesteld werd is dan de volgende: Als alle broers met haar getrouwd zijn geweest en allen zijn gestorven, en als laatste overlijd ook de vrouw, wie is dan haar man als ze weer levend worden? Het antwoord van Jezus is het volgende:

"24 Jezus antwoordde: ‘Weet u wat uw probleem is? U kent noch de boeken van Mozes noch de kracht van God. 25 Want als de mensen uit de dood opstaan, is er geen sprake meer van trouwen. Dan zijn zij als engelen in de hemel. 26 En dat de doden weer levend worden, staat duidelijk in de boeken van Mozes. Of hebt u die niet goed gelezen? Mozes kwam immers bij de brandende braamstruik en hoorde God zeggen: “Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob.” Dat zou God niet hebben gezegd als deze mannen na hun dood niet weer levend waren geworden. 27 Hij is een God van levenden en niet van doden. Uw mening is dus helemaal fout."

Jezus beantwoord hier een zeer belangrijke levensvraag. 

* Er is leven na de dood.

Tenminste, we hebben kans op leven na de dood. (Mat. 7:21) Maar wat betekend het nog meer dat Jezus hier aangeeft dat de doden inderdaad weer tot leven komen? Waarschijnlijk dat alles wat met de weg naar het Koninkrijk van God te maken heeft toch van belang is. 

*Hoe kom je daarvoor in aanmerking?

Jezus is voor onze zonden gestorven, en we leven uit genade. Toch wordt er van ons ook enige overtuiging verwacht. Vers 28b-30: ‘Wat is het belangrijkste gebod?’ 29 Jezus antwoordde: ‘Dat is: “Luister Israël, de Here is onze God, de Here is één. 30 Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw verstand en met heel uw kracht.”

Is dat makkelijk? Ga maar eens na wie je echt met heel je hart lief hebt. Niemand denk ik. En dan moet je nog met heel je ziel, verstand én al je kracht van God houden. Een onmogelijke taak. En juist hierbij kan Jezus je helpen. 

De dood is geen einde. Dit leven is een voorbereiding op het leven na de dood. Een toets zeg maar. En ook al kunnen we niet allemaal met een tien met griffel slagen, toch kunnen we ons best doen door goed te studeren. Als we studeren, dan hebben we altijd kans om met een mager zesje ook door te gaan. Aan Jezus zal het niet liggen, Hij heeft de obstakels alvast voor ons verwijderd.

Thuis zijn

Verlangen

Het is een spannende tijd voor mij en mijn gezin. Op dit moment wachten wij op de voltooiing van ons nieuwe huis. Het duurt nog even voordat we daadwerkelijk het huis in kunnen, dus moeten we nu nog geduldig op een afstandje kijken. Ook onze dochters proberen elke keer als we langsrijden om te zien of er al weer iets veranderd is, buiten maar ook binnen in het huis, voor zover het zichtbaar is vanaf de weg. Overdag kun je er natuurlijk niet kijken omdat er dan gewerkt wordt. En aan het begin van de avond, als papa klaar is met werken, dan kun je wel gaan kijken, maar dan staan er hekken om de bouwplaats. Ook dan kun je alleen vanaf een afstandje kijken. De plek, die we in gedachten al helemaal aangekleed, ingeruimd en afgewerkt hebben, is in werkelijkheid nog steeds onbereikbaar. Ja, we kunnen er van een afstandje naar kijken. En toch komen we er niet dichterbij. We kunnen elke avond gaan kijken, maar de hekken staan nog steeds op dezelfde afstand. En ondanks dat het niet altijd leuk is om steeds te kijken en te weten dat onze tijd nog niet gekomen is om het huis te betrekken, maakt het wel dat het verlangen ernaar groeit. Het huis wordt steeds kompleter. Het beeld wat wij van het huis hebben wordt ook steeds kompleter. Als het huis straks klaar is en wij de sleutel krijgen, is mijn gezin net zo aan het huis toe, als het huis aan ons. Volledig op één lijn zal het nu nog koude huis dan de warmte van ons gezin krijgen.

Gouden straten

Ondanks dat we globaal wel weten hoe het er allemaal uit gaat zien, verlangen we er toch naar om op onze nieuwe plek te komen. En hoe gaat het eruit zien? Zoals alle Nederlandse straten denk ik. Stenen huizen, een stoep van tegels, hier en daar een perkje. Geasfalteerde straten, wat parkeerplaatsen. Klinkt niet echt bijzonder hè. Dat is het eigenlijk ook niet. Gewoon één van de vele nieuwbouwwijken. Stel je voor dat je weet dat de stad waar je gaat wonen helemaal uit edelmetalen bestaat. Geen asfalt, maar straten van goud! Hoe groot zal dan het verlangen zijn om op die plek te gaan wonen? Zo'n plek is beschreven in het boek Openbaringen. 

Openbaringen 21:18-21

18 De muur was gemaakt van jaspis, en de stad zelf was van zuiver goud, helder als glas. 19 De grondstenen van de stadsmuur waren versierd met allerlei edelstenen. De eerste was van jaspis, de tweede van lazuur, de derde kornalijn, de vierde smaragd, 20 de vijfde sardonyx, de zesde sarder, de zevende olivijn, de achtste aquamarijn, de negende topaas, de tiende turkoois, de elfde granaat en de twaalfde amethist. 21 De twaalf stadspoorten waren twaalf parels, elke poort een parel op zich. De straten van de stad waren van zuiver goud en schitterden als glas.

Wauw, ik kan me niet eens voorstellen hoe dat eruit zou moeten zien. Zo mooi en volmaakt als dat moet zijn. Om ons huis hier op aarde te krijgen hebben we aan aardig wat voorwaarden moeten voldoen. Diverse papieren in orde moeten maken. Het ging zeer zeker niet vanzelf. Hoe kunnen we dan verwachten dat wij wel zomaar toegang krijgen tot zo'n perfecte stad? Ook daarvoor zijn 'papieren' nodig om de sleutel tot de poort te krijgen. En nu hoor ik al verschillende geluiden dat iedereen gered is, door de liefde van de Koning van die stad. Iedereen mag die stad in. Mijn persoonlijke mening is toch anders.

Openbaringen 21:27
27 Maar alles wat verwerpelijk is en iedereen die zich met gruwelijke dingen en leugens inlaat, komt de stad niet binnen, alleen zij die in het boek van het leven staan, het boek van het lam.

Zo kunnen we meerdere teksten vinden waarin ook Jezus zelf aangeeft dat het niet iedereen gegeven is om aan het einde van zijn aardse leven, thuis te komen.

Mattheüs 7:13-14
13 Ga door de smalle poort het Koninkrijk van de hemelen binnen. De weg naar de vernietiging is breed en komt uit bij een wijde poort. En wat gaan daar veel mensen door! 14 Maar de poort naar het leven is nauw. En de weg erheen smal. Weinig mensen vinden hem. 

Mattheüs 7:21
21 Niet alle mensen die Here tegen Mij zeggen, komen in het hemelse Koninkrijk. Want daar komt u alleen als u doet wat mijn hemelse Vader wil. 

Ja, door genade worden wij gered, maar is het echt helemaal gratis en voor niks? Of moeten wij eerst ons leven aan Jezus geven? En wat houd dat eigenlijk in: "Je leven aan Jezus geven"?
Daar komen we vast nog een keertje op terug.

Ik zie in elk geval uit naar mijn plekje in de mooie stad. Nu sta ik nog door het hek te gluren, hopende dat ook ik, als de tijd daar is, binnen mag komen.

Prikkelen

Laat ik deze blog eens met een paar bekende regels beginnen:

- We zijn het zout der aarde
- Een mens kan alles van plan zijn, maar God bepaalt de loop der gebeurtenissen
- God is liefde
- Een gezin hoort uit een man en een vrouw te bestaan
- Heb uw naaste lief als uzelf

Zomaar wat punten die je regelmatig tegenkomt. Wat mij de laatste tijd heel erg opvalt, is dat als je over dit soort punten, die allemaal in de bijbel staan, opmerkingen maakt, je er vaak op aangevallen wordt.
Misschien komt dat ook door de verschillende signalen die de bijbel geeft. Tenminste, zo lijkt het wel eens. Neem bijvoorbeeld : we zijn het zout der aarde. Dat wordt vaak toch gezien als dat een christen nogal eens een op zijn zachts gezegd prikkelende uitwerking heeft op zijn omgeving. Zeker als die omgeving niet geloofd. Daartegenover staat dat God alleen maar liefde is, en wij net zo lief moeten hebben als God de wereld lief heeft. Hoe kun je de mens liefhebben als je regelmatig flink irritant bent voor ze? Is dat je naaste liefhebben als jezelf?

God is liefde, Jezus zei ook dat God Zijn kinderen tuchtigt, juist omdat Hij ze lief heeft. Tegenstrijdigheid in één zin. Hoe kun je je kind corrigeren als je van ze houd? Je zegt dan heel rustig als ze iets verkeerd doen, en luisteren ze niet dan laat je het zo toch? Straffen mag niet, want dan toon je geen liefde? Tenminste dat is wat ik dan hoor. Tegenwoordig moet je je kinderen bijna in het donker opvoeden, anders kan de buurman je zomaar aangeven als je je eigen kinderen niet op de manier opvoed zoals de buurman dat zou willen. Is wat kort door de bocht, ik weet het, maar toch zit de waarheid er niet ver vandaan.

Onder ons christenen bestaat er al veel verschil met wat we eigenlijk geloven. We proberen elkaar te overtuigen van ons eigen gelijk. Ik ben daar geen uitzondering op. Favoriete onderwerpen voor onderlinge discussie zijn bijvoorbeeld de doop, wanneer je het eeuwige leven ontvangt of gewoon al de manier van bidden. Over al deze onderwerpen staan de antwoorden in de bijbel. Toch interpreteren we het vaak allemaal net even wat anders. Daarnaast proberen we vaak ons geloof in onze omgeving in te passen, zodat we niet teveel 'irritatie' veroorzaken in de buurt. Of onbegrip tegenkomen in de buurt of zelfs van familie.

Voor wie geloven wij eigenlijk? Voor onszelf? Voor onze omgeving? Als wij ons geloof 'aanpassen' aan het verwachtingspatroon van onze omgeving, doen wij dan wat God van ons vraagt? Of moeten we soms ook 'het zout der aarde' zijn voor onze mede-gelovigen om hen zo de ogen opnieuw te openen? Of op zijn minst weer eens een andere kant van het geloof te laten zien?

Vrede of........

God is liefde, inderdaad. Maar God confronteert mensen ook. Met hun fouten en tekortkomingen, of met het nalaten van de opdracht die Hij mensen geeft.

Jezus heeft zelfs gezegd dat Hij geen vrede kwam brengen, maar het zwaard. (Mattheüs 10:37) Er zal verdeeldheid zijn tussen vader en zoon, tussen moeder en dochter enzovoorts. Soms moet je dus niet naar je vader of moeder luisteren als dat niet is wat God met je voor heeft.

Ook lezen we in de bijbel dat je gezegend bent/wordt als je moet lijden, vervolgd wordt of zelfs vermoord om het geloof. Sterker nog, je wordt er voor gewaarschuwd dat het bijna onontkoombaar is om niet op weerstand te stuiten. Als je geloofsleven dus op rolletjes gaat, en iedereen het met je eens is, rijst de vraag eigenlijk of je inderdaad op de juiste weg zit. Natuurlijk kun je ook geluk hebben, maar het is waarschijnlijker dat je op één of andere manier tegenstand ondervind.

Als ik naar mijn eigen leven kijk, dan zijn het wat geloof betreft nog wel eens moeilijke tijden. En dan niet mijn eigen geloof, maar het geloof van mensen om je heen. Soms kun je dan het gevoel krijgen dat jij of een ander gefaald hebben. Helaas kun je niet meer doen dan het Woord bekendmaken. De interpretatie die de ander eraan kan geven is niet altijd te voorspellen.

Mattheüs 6:1
‘Let erop dat u uw goede werken niet doet om bij de mensen op te vallen. Want dan krijgt u geen beloning van uw hemelse Vader.'

Je moet geen dingen doen om bij de mensen in een goed blaadje te komen. Die mensen zullen je laten vallen als het erop aan komt. Als ze je al 'trouw' blijven, dan sterven ze een keertje. De enige waar je verantwoording aan af moet leggen is God, maker van hemel en aarde. Blijf Hem dus trouw, ongeacht de gevolgen.

In 1 Thessalonicenzen 5:14 staat: Vrienden, u moet de mensen die hun plicht verzaken, heel ernstig waarschuwen. Help en steun hen die bang zijn, ook de zwakken. Heb geduld met iedereen.

Niet makkelijk om te doen, zeker niet als die mensen het 'anders' zien. Toch roept God ons op om dit te blijven doen.

Wie zei ook al weer dat christen zijn makkelijk is? Dat het christelijk geloof een makkie is?

......

Oordelen

Worden wij niet be(ge)oordeelt ?

Als je tegenwoordig eens rondvraagt, of praat met mensen over het geloof, dan is de nieuwe stroming ervan overtuigd dat Jezus niet oordeelt, en wij dus ook niet mogen oordelen. Maar is dat ook zo? Jezus heeft inderdaad gezegd dat Hij een nieuwe wet voor ons heeft. Liefde was het belangrijkste. Maar was het God niet die zelf zei dat Hij zijn kinderen tuchtigt uit liefde? Als een kind iets doet wat niet mag, dan bestraf je dat kind, op welke manier dan ook. Iemand bestraffen doe je pas nadat hij/zij veroordeelt is. Opvoeden wordt dus eigenlijk best moeilijk zonder te (ver)oordelen. 

In Romeinen 8 staat het bekende vers: Er is geen veroordeling voor wie van Jezus Christus zijn.

Geen veroordeling. Dat staat er inderdaad. Er staat ook: voor wie van Jezus Christis zijn. Wie zijn dan van Jezus? Zij die van Jezus Christus zijn doen niet meer hun eigen zin, maar laat zich lijden door de Heilige Geest. (vers 4)

1 Het is duidelijk dat mensen die van Christus Jezus zijn, niet veroordeeld zullen worden. 2 Doordat u met Christus Jezus verbonden bent, geldt voor u de nieuwe wet: de wet van de Geest, de wet van het leven. U bent losgemaakt uit de wurgende greep van de zonde en bevrijd uit de macht van de dood. 3 Het was voor de wet niet mogelijk te bevrijden, omdat zij stukliep op de zwakheid van de menselijke natuur. Daarom heeft God zijn eigen Zoon als mens in het zondige bestaan gestuurd. Om ons te bevrijden van de zonde heeft Hij het oordeel van God op Zich genomen. 4 Nu wordt aan de eis van de wet voldaan, want wij doen niet meer onze eigen zin, maar laten ons leiden door de Heilige Geest. 5 Wie zijn eigen zin doet, denkt en leeft alleen op natuurlijk vlak. Maar wie zich door de Heilige Geest laat leiden, denkt en leeft geestelijk. 6 Het doen van uw eigen zin leidt ten slotte tot de dood. Maar de kracht van de Heilige Geest brengt ons leven en vrede. 7 Onze eigen zin gaat recht in tegen de wil van God. Hij onderwerpt zich niet aan Gods wet en kan dat ook niet. 8 Mensen die alleen maar hun eigen zin doen, kunnen God dan ook niet tevreden stellen. 9 Met u is het anders. U doet niet meer uw eigen zin, maar laat u leiden door de Geest, tenminste als de Geest van God in u woont. Als u de Geest van Christus niet hebt, hoort u niet bij Hem. 10 Als Christus in u woont, is uw lichaam weliswaar onderworpen aan de dood door de zonde, maar de Geest is uw leven, omdat God u als rechtvaardig beschouwt. 11 Als de Geest van God in u woont, heeft dat ook gevolgen voor uw lichaam. God heeft Jezus uit de dood opgewekt. Wel, doordat zijn Geest in u woont, zal Hij ook uw sterfelijke lichaam levend maken. 12 Dus, broeders en zusters, zijn wij aan onze eigen zin niets meer verplicht. Wij hoeven er niet aan toe te geven. 13 Als u zich door uw eigen zin laat leiden, zult u sterven. Maar als u zich laat leiden door de Heilige Geest en uw eigen zin prijsgeeft, zult u leven. 14 Want allen die door de Geest van God geleid worden, zijn kinderen van God. 15 Wij hoeven dus geen slaven van de angst meer te zijn. Nee, God heeft ons een andere geest gegeven. Wij zijn door Hem aangenomen als kinderen. En doordat zijn Geest in ons woont, roepen wij: ‘Abba! Vader!’ 16 Want in ons diepste wezen overtuigt Gods Geest ons ervan dat wij kinderen van God zijn. 17 En als wij Gods kinderen zijn, krijgen wij ook wat ons, als zijn kinderen, toekomt. Wat God aan zijn Zoon Jezus Christus geeft, zal Hij ook ons geven. Als wij hetzelfde lijden doormaken als Hij, zullen wij ook dezelfde heerlijkheid krijgen als Hij. 18 Ik weet zeker dat wat voor lijden wij hier ook doormaken, het in het niet valt bij de schitterende heerlijkheid die God ons straks zal laten zien. 19 De schepping ziet verlangend uit naar het moment waarop zal blijken wie de kinderen van God zijn. 

In dit stuk wordt zoveel duidelijkheid gegeven over het gewoon maar doen waar je je goed bij voelt, of je leven afstemmen op de Heilige Geest. En vooral dat het zeker niet hetzelfde is. Mensen verwarren het nogal eens met elkaar. "Doen waar je je goed bij voelt", "Doen wat je hart je ingeeft", "Je gevoel volgen". Dat is allemaal het 'doen van je eigen zin'.  En er wordt niet veroordeeld, maar het doen van je eigen zin leidt tot de dood. (vers 6) 

Want al ben ik mij van geen kwaad bewust, de enige die mij kan beoordelen, is de Here. Sta dus niet met uw oordeel klaar. Laat dat rusten tot de Here komt. Hij zal alles wat zich in de duisternis afspeelt, aan het licht brengen, en Hij zal laten zien wat er in ieders hart omgaat. Dan zal Hij iedereen de eer geven die hem toekomt.

(1 Korinthiërs 4:4-5) 

Ook hierin wordt nog weer eens aangegeven dat wij niet hoeven te oordelen. Die eer is aan God om te oordelen. Oordeelt God?  Jazeker, Hij zal iedereen de eer geven die hem toekomt. Dat betekend dus dat niet iedereen dezelfde eer krijgt. Ieder mens wordt dus anders beoordeelt. 

Zo zijn er vele teksten aan te halen in de bijbel, waarin blijkt dat er geoordeeld wordt. Het leven naar de vlees wordt niet getolereerd.  En doen wat je leuk vind, of wat je hart je ingeeft, is leven naar het vlees. Ik kan er niets anders van maken.

Ben ik perfect? Nee

Volg ik de volledige instructies uit de Bijbel? Nee

Verdien ik het dus om het eeuwige leven in de Hemel te ontvangen? Nee

Het  is door genade gegeven door Jezus Christus die voor mij en door mij veroordeelt is voor mijn zonden en daarvoor de prijs betaald heeft aan het kruis. 

Is dat een vrijbrief om dan maar lekker mijn eigen leven te gaan leiden? Dat lijkt mij niet. Het lijkt mij juist een extra motivatie om te leven naar tevredenheid van de Vader die ons gemaakt heeft, en tot eer van de Zoon die Zijn leven voor ons gegeven heeft.

Amen.

Verandering van bezit

Verhuizen

Wij zijn de laatste weken heel erg druk met verhuizen. Nu is het huis waar we naar toe gaan nog niet klaar. Hierdoor is het noodzakelijk dat we voor twee á drie maanden een ander onderkomen vinden. Gelukkig hebben we dat gevonden. De moeder van mijn vrouw was bereid om ons in huis te nemen, jawel het hele gezin. Zij krijgt er dus ineens vijf mensen bij. Een hele opgave voor haar denk ik.

Het is heel mooi om van dichtbij te zien wat mensen voor een ander over hebben. Het mensen in huis nemen, maar ook de mannen die hun vrije zaterdag opofferen om te komen helpen sjouwen. Geweldig toch? 

Maar zoals elke grote verandering in je leven, brengt een verhuizing ook stress met zich mee. Hebben we op tijd het huis leeg? Is de opslag die we gehuurd hebben groot genoeg? Allemaal vragen die door je hoofd spoken. 

En dan is er ook nog dat je, juist omdat je bij iemand in mag wonen, dat je automatisch je aan de daar geldende regels probeert te houden. Logisch toch? Hun huis, hun regels. Soms is dat best lastig, zeker als je zelf al je eigen 'landje' hebt gehad waar jouw regels golden. Maar ook dat gaat zeker lukken.

Eigenlijk is het net als met de aarde. Die is niet ontstaan door een grote knal. Welke regels zouden wij moeten hanteren als de aarde van een knal is? God heeft de aarde gemaakt en daarom behoren wij ons aan zijn regels te houden. Daar gaat het hele vraagstuk van het ontstaan van de aarde over. Als men toegeeft dat de aarde gemaakt is, dan gaan een heleboel dingen ineens opvallen. Want dan kloppen er een aantal dingen hier op aarde niet, en dan heb ik het voornamelijk over hoe mensen met situaties omgaan. 

Als de aarde van niemand is en door toeval ontstaan (door een explosie - en die veroorzaakt chaos. Laat maar eens iets ontploffen en kijk dan of de deeltjes allemaal netjes op een rij neervallen, of dat ze overal en nergens terecht komen), dan hebben wij ons ook niet aan regels te houden. We kunnen dan allemaal ons eigen stukje claimen en ons eigen ding doen. Eigenlijk kunnen we dan verder bouwen op dezelfde chaos als bij het ontstaan van de aarde. (in deze theorie)

Vernieuwing

Vandaag tijdens de dienst een Bijbeltekst gelezen die wel weer toepasselijk is deze periode. Het was Nehemia 1:8-9.

Denk toch aan wat U tegen Mozes hebt gezegd: “Als u zondigt, zal Ik u over verschillende landen verspreiden. Maar als u naar Mij terugkeert en zich nauwkeurig houdt aan mijn geboden, dan zal Ik u terugbrengen naar Jeruzalem, waar u ook bent. Want Jeruzalem is de plaats waaraan Ik mijn naam heb verbonden en die Ik voor u heb uitgekozen om er te wonen.” 

Ondanks de gevechten die nu allemaal gaande zijn in die regio heeft God hier tijdens de periode van Nehemia al de belofte gedaan dat iedere gelovige terug zal keren naar de plek die God uitgekozen heeft.

Verder lezen wij in Nehemia 1:6 dat hij de zonden belijd, niet alleen van de Israëlieten, maar ook van hemzelf en zijn familie. Daar begint het mee. Het belijden van je zonden in gebed. Die combinatie is onmisbaar.

Één van de liederen die wij bij deze dienst zongen bestond uit de volgende tekst:

Heer, wij vragen om vernieuwing; om een nieuwe stimulans

Door ons egocentrisch denken misten wij zo meen'ge kans

Refrein: 

Heer, wij smeken om vernieuwing; nieuwe visie, nieuwe kracht

opdat wij de wereld tonen wat van christenen wordt verwacht

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze liefdesvlam brandt laag

Zelfzucht en gemakzucht maakten onze wil tot werken traag

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze geestdrift is vaak schijn

want wij willen ons zo gaarne beter voordoen dan wij zijn

Heer, wij vragen om vernieuwing; onze blijdschap is verstomd

want wij zien zo weinig teek'nen dat uw rijk op aarde komt

Refrein (bij het laatste couplet)

Heer, wij danken voor vernieuwing die U toezegt in Uw Woord

Dank dat U, die alles nieuw maakt, onze bede nú verhoort.

Uit het liedboek van het LdH.

Dit lied sprak mij wel heel erg aan moet ik zeggen. Confronterend, maar heel erg waar. Wij denken als mens veel te vaak aan onszelf. Wij willen met zo weinig mogelijk moeite, zoveel mogelijk krijgen. Ook zijn wij te ongeduldig met het wachten op tekenen die wij verwachten van God. Ook al wordt er in deze tijd heel veel gesproken over tekenen van de eindtijd, ook dat kan te maken hebben met onze ongeduld.

Laten wij onze zonden belijden en in gebed bij de Heer brengen. Vraag daarna welke opdracht de Vader voor je klaar heeft liggen. Ben je ook bereid om die opdracht te aanvaarden en uit te voeren? Ongeacht wat die opdracht is? Discipelschap is ongelooflijk moeilijk, zeker in deze tijd.

Lijkt mij een mooie overdenking om de nieuwe week mee in te gaan.

Vertel het maar!

Vertel het verhaal maar!

Vaak worstel ik met het volgende vraagstuk:

Als christen hebben we de opdracht gekregen om het evangelie te verspreiden en te vertellen aan iedereen die het horen wil. Maar hoe begin je daar tegenwoordig over? Het kwam vandaag in de dienst ook nog naar voren, dat men tegenwoordig niets meer met het geloof heeft.

"Ik kan het zelf allemaal wel, daar heb ik geen God voor nodig". 

"Er bestaat helemaal geen God. De wetenschap heeft bewezen dat de aarde vanzelf ontstaan is en dat er nooit een God geweest is". 

Nu kun je daar verschillende teksten uit de Bijbel tegenover zetten die het tegendeel bewijzen. En die ook wetenschappelijk te onderbouwen zijn. Toch kun je daar de mensen niet mee overtuigen. Vanaf kinds af aan wordt men thuis en op school al geleerd dat de wereld op zo'n manier in elkaar zit zoals de belangrijke mensen in deze wereld vinden dat het moet zijn. Hoe kun je daar nu tegenop?

Misschien moeten we wachten op een eigentijdse Elia. Een profeet die confronteerde, die met de harde waarheid de ogen van de mensen kon openen. Die niet door troostende woorden in een goed blaadje bij de mensen wilde komen. Nee, een profeet die onvoorwaardelijk luisterde naar wat God wilde dat hij de mensen ging vertellen. 

Hoe doen we dat dan?

Hoe kon Elia vertellen wat God hem vroeg te vertellen? Dat kan alleen als hij God kon verstaan. Als Elia wist wat God de mensen wilde vertellen. Elia moest dus een hele groede relatie met God gehad hebben. Dat blijkt ook wel uit verschillende situaties. Ik noem alleen maar even die keren dat Elia het niet meer zag zitten, dat hij vervolgt werd door een koning en later een hogepriesteres die hem wilden vermoorden om wat hij gezegd en gedaan had. Even was toen ook Elia het vertrouwen kwijt en vluchtte de woestijn in. God zorgde daar voor hem, hij had te eten en te drinken. Na een tijdje kreeg Elia weer de opdracht op op te trekken, en wederom deed Elia dat. Tegenwoordig is dat soort toewijding zeer ver te zoeken. Wij kunnen het tegenwoordig allemaal zelf wel. We zijn er slim genoeg voor toch? Wij kunnen gigantische bouwwerken maken die hun weerga niet kennen, we kunnen mensen genezen van ontelbare ziekten, we kunnen mensen ook ziek maken en op die manier afhankelijk maken van onze medicijnen en zo rijkdom verkrijgen. Wij kunnen tegenwoordig alles maken en breken. Waarom zouden we ons dan kwetsbaar opstellen door afhankelijk te zijn van een God?

Ik vind het eerlijk gezegd heel moeilijk om dit soort dingen uit te leggen. Er komen dan verschillende zaken bij mij op. Om het te verduidelijken probeer ik het vaak te vergelijken met het gezin. Helaas gaat tegenwoordig die vergelijking niet meer echt op. Wie heeft immers nog respect voor zijn of haar ouders? Ook tegen hen zeggen we: "hou maar op, ik weet zelf wel wat het beste voor me is." Nu is dat ook terug te voeren op de rol die de ouders tegenwoordig hebben, of liever gezegd, niet meer hebben. Door de maatschappelijke 'vooruitgang' zijn de meeste ouders gedwongen om allebei te gaan werken. Hierdoor zijn de kinderen dus vaak alleen thuis, of worden opgevoed door 'vreemde' mensen. De ouders zien de kinderen alleen tijdens het ontbijt, en later op de avond als ze de kinderen weer ophalen bij de oppas. Hoe kun je dan van je kinderen verlangen dat ze dat doen wat jij wilt? Het is dan logischer dat ze de levensovertuiging overnemen van degenen die hen opvoedt, de oppas dus. En omdat dat gevoelsmatig toch ook niet de mensen zijn die je moet volgen, raken kinderen geïsoleerd. Ze leren al in een heel vroeg stadium dat ze 'het allemaal zelf moeten doen'. En die houding merk je heel erg goed in het dagelijkse leven.

Hoe kunnen we dat doorbreken? Hoe kunnen we laten zien dat het allemaal met respect en het gezin begint? Ideeën daarover zijn welkom. 

Redding

Het evangelie is een boodschap van redding. Redding die we allemaal nodig hebben. Iedereen leeft met zonde, niemand uitgezonderd. Het probleem van tegenwoordig is alleen dat we denken dat we onszelf wel kunnen redden. Daar hebben we niemand voor nodig. Een heleboel mensen kunnen ook zwemmen, maar als ze eens in een sloot vallen zijn ze vaak wel blij als iemand hen uit het water helpt. Maar waarom? Je kunt zelf toch zwemmen? 

In alles wat we zelf kunnen, verwachten we eigenlijk ook dat een ander ons erbij helpt. We verwachten veel van de regering, maar ze mogen zich niet teveel met ons bemoeien, want we kunnen het zelf ook wel. Kortom, wat zijn wij mensen toch ingewikkelde wezens........

Ik hoop dat ons de ogen open gaan en we inzien dat we hier op aarde zijn met een bepaalde roeping, met een specifieke reden. We zijn hier niet alleen als 'bakvulling' die tijdelijk de verantwoordelijkheid voor deze aardbol hebben gekregen. Als we dat gaan inzien, dan begrijpen we ook dat we 'het niet allemaal alleen kunnen'. 

 

Vrije wil, ja of nee

Waarom doet God niets aan alle ellende?

Deze opmerking zal iedereen wel eens gehoord hebben. "Als er een God bestaat, waarom laat Hij dit dan allemaal toe?" Het antwoord zit eigenlijk al in de vraag. 

Is het je wel eens opgevallen dat je bijna altijd twee keuzes hebt? Dat er eigenlijk van alles in tweevoud komt? Licht en donker, goed en slecht, ja en nee, aan en uit, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. In welke situatie je ook kijkt, er is altijd een alternatief. Dat is vanaf het begin van de wereld al zo. En de keuzes zijn altijd tussen God en satan. 

God heeft ons een eigen wil gegeven zodat we uit eigen vrije wil, en dus met volledige overtuiging voor Hem kunnen kiezen. Trouw jij liever met een vrouw die gedwongen met je móet trouwen, of met een vrouw die stapelverliefd op je is en zelf niets liever wil dan met je trouwen? Daarom ook de vrije keus voor goed en slecht. Ziekte zal God je niet geven. Wel een alternatief. De keus is aan jezelf hoe je ermee om gaat. 

Helaas is het soms niet helemaal duidelijk dat je eigenlijk altijd maar twee keuzes hebt. We hebben ons aangeleerd om zelf vaak nog diverse andere keuzemogelijkheden in te bouwen. Dat voelt beter als je meer hebt om uit te kiezen, toch? Denk maar aan een simpele lichtschakelaar. Vroeger had je twee keuzes: aan of uit. Tegenwoordig moet er een 'dim-stand' op zitten. Aan of uit is niet meer genoeg. We willen nét ietsje meer, of nét ietsje minder. 

Even terug naar de vraag waarom God ziekte en narigheid toelaat. Als het dus aan God ligt, dan is er geen ellende. De keuzes die wijzelf maken zijn vaak de oorzaak van de ellende. Klinkt hard? Het is inderdaad niet leuk om te horen dat wij zelf de oorzaak zijn. Verleid en misbruikt door satan, zijn wij mensen het instrument waarmee het vuurtje aangestoken wordt. Toch kunnen wij ook zelf deze vuurhaarden blussen, met behulp van het Leven Water. Wij hebben zelf de keus: goed of slecht, water of vuur.

Keuzes

"Denk niet dat Ik ben gekomen om vrede op aarde te brengen. Nee, eerder een zwaard." 

(Mattheüs 10:34) 

Een hele confronterende uitspraak van Jezus. Komt Hij géén vrede brengen? Maar het zwaard? Dat staat toch haaks op wat we steeds over Jezus te horen krijgen en waar we in geloven? Toch Is het inderdaad zo dat het zwaard ook gehanteerd moet gaan worden, vroeg of laat.

Afgelopen weekend heb ik als deelnemer meegedaan met de Struggle4Bibles Walk. Elders op mijn blog kun je daar meer informatie over vinden. Dit jaar liepen we voor bijbels in het Midden-Oosten. Een land waar het letterlijk levensgevaarlijk kan zijn om ervoor uit te komen dat je in God en in Jezus gelooft. We hoorden voordat we aan de loop begonnen dat er een vrouw in haar auto was doodgeschoten alleen omdat ze een kruisje aan haar binnenspiegel had hangen. Kun je je dat voorstellen? Het is misschien makkelijker voor te stellen in dit land dat het gebeurt als je een sjaal van Ajax op de hoedenplank hebt liggen en in Rotterdam rond gaat rijden, of andersom, een sjaal van Feijenoord en dan in Amsterdam rond gaan rijden. Dan zeggen we vaak: tja, dan vraag je er ook om om aangevallen te worden! Maar denken we dat ook met een kruisje aan de binnenspiegel?

Ook kunnen we denken aan het gezinsleven van die vrouw die ik eerder genoemd heb. Ze had een kruisje aan haar binnenspiegel hangen. Dat moet in zo'n land wel betekenen dat je voor meer dan 100% overtuigd bent van je geloof. Ik kan me voorstellen dat haar ouders daar niet blij mee zijn geweest, en misschien wel erger, haar ervoor verstoten hebben.

"Ik ben gekomen om verdeeldheid te brengen tussen vader en zoon, tussen moeder en dochter, tussen schoonmoeder en schoondochter. Iemands ergste vijanden zullen zijn huisgenoten zijn."
(Mattheüs 10:35-36)

Wij leven in een vrij land. Hoe gaan wij dan om met keuzes maken? Maken wij écht onze eigen keuzes, of laten wij ons toch beïnvloeden door wat bijvoorbeeld onze vrienden ervan vinden? Durf je in je vriendengroep te zeggen dat je in Jezus gelooft? Durf je te zeggen dat je niet mee naar de disco gaat omdat je Bijbelstudie hebt? Of ga je juist niet naar Bijbelstudie omdat je dan niet met je vrienden uit kunt? Keuzes maken wij elke dag. En elke keuze heeft in meer of mindere mate invloed op de rest van je leven. Het maken van die keuze hoeft niet lang te duren, de gevolgen die het kan hebben kunnen blijvend zijn.

Een wat minder heftige keuze is het wel of niet meedoen aan bijvoorbeeld Struggle4Bibles. Het doel is een pluspunt om mee te doen: geld inzamelen om elders in de wereld Bijbels uit te kunnen delen - inclusief studiemateriaal - en zo het evangelie over de wereld te verspreiden. Een geweldig doel natuurlijk. Maar heb je daar een hele vrije zaterdag voor over? Wil je tot je fysieke uiterste gaan om dat geld bij elkaar te krijgen? Wil je je geloof wel blootgeven als je mensen gaat aanspreken en vragen om je te sponsoren voor deze loop? Allemaal keuzes die niet altijd makkelijk zijn. Maar ze zullen niet gelijk levensbedreigend zijn, niet in ons land.

Al kan het voor sommige mensen wel over komen als 'karaktermoord'. Geloven is één ding, maar er openlijk voor uitkomen is totaal iets anders. 

"Wie zijn leven niet wil opgeven, zal het verliezen. Maar wie zijn leven opgeeft voor Mij, zal het behouden." 

(Mattheüs 10:39)

Als je alleen maar bezig bent met je eigen karakter, met je eigen winst, of je eigen belang, dan zul je volgens het bovenstaande vers dus niet ver komen. Als je je inzet voor de Vader, ongeacht wat de gevolgen zijn of wat je ervoor moet doen of laten, dan zal de beloning groot zijn. Welke beloning? Het eeuwige leven bij de Vader. 

"Wie jullie ontvangt, ontvangt Mij. En wie Mij ontvangt, ontvangt God die Mij gestuurd heeft. Wie een profeet ontvangt omdat hij een knecht van God is, zal dezelfde beloning krijgen als een profeet. Wie een goed man ontvangt omdat hij goed is, zal dezelfde beloning krijgen als hij. En wie een van deze geringe mensen iets te drinken geeft, al is het maar een beker koel water, omdat het een leerling van Mij is, die zal zeker worden beloond."

(Mattheüs 10:40-42)